YOUNG, GIFTED & BLACK.

Tasien (22) haalde vijf universitaire diploma’s in vier jaar: ‘Ik ging door, ook als het pijn deed’

Tasien (22) haalde vijf universitaire diploma’s in vier jaar: ‘Ik ging door, ook als het pijn deed’
 
AD.NL
Anne Kompagnie 

 

Tasien Joeman ziet veel overeenkomsten tussen vechtsport en studie. ,,Ik ben nog lang niet waar ik zijn wil, ik moet nu vooral harder worden.”
PREMIUM
Tasien Joeman ziet veel overeenkomsten tussen vechtsport en studie. ,,Ik ben nog lang niet waar ik zijn wil, ik moet nu vooral harder worden.” ©️ Peter Franken
Tasien (22) haalde vijf universitaire diploma’s in vier jaar: ‘Ik ging door, ook als het pijn deed’
Een volstrekt unieke prestatie – dat heeft Tasien Joeman (22) geleverd door in vier jaar tijd vijf diploma’s te halen aan de Erasmus Universiteit Rotterdam. ,,Studeren op dit niveau is soms eenzaam, maar stoppen was nooit een optie.”

Anne Kompagnie 06-02-21Een braaf leergierig jongetje? Nee, dat was Tasien – of eigenlijk: meester doctorandus Joeman – niet toen hij opgroeide in het Haagse Laakkwartier. ,,Ik was vaak stout en besteedde weinig aandacht aan school. Vrienden en sport, dat was veel interessanter.”Vuilnisman
Zijn ouders hadden niet de kans gekregen om te studeren. ,,Mijn vader komt uit Suriname en is na zijn komst hier direct als agent aan de slag gegaan. Qua intelligentie doet hij niet onder voor de gestudeerde mensen met wie ik nu omga. Mijn belangrijkste levenslessen heb ik van hem.”

Zijn moeder gaf hem als basisschoolkind extra oefeningen in spelling. ,,Ze zei daarbij: als je niet serieus wordt, eindig je als vuilnisman. Dat was voor mij een schrikbeeld.”

Hard werken, dat ben je je ouders verplicht, vind ik. Zij hebben toch altijd het beste met je voor

Tasien Joeman
Ook juffrouw Janneke van groep 7 geloofde dat Tasien tot meer in staat was dan hij liet zien. ,,Na schooltijd gaf ze me bijles. En toen pas viel bij mij het kwartje: als je iets wilt bereiken dan moet je er voor werken. Sinds dat moment ben ik dat gaan doen. Dat ben je als kind ook verplicht aan je ouders, vind ik. Zij hebben toch altijd het beste met je voor.”

Dat kind met die middelmatige resultaten bleek behoorlijk begaafd. ,,Ik scoorde uiteindelijk op alle gebieden een A bij de Cito, de hoogste score. Ik begon anders naar mezelf te kijken. Advocaat worden, dat leek me wel wat. Maar dan had ik wel vwo nodig. En het nodige doorzettingsvermogen.”

‘Halverwege stoppen is geen optie’
Vechten voor wat je waard bent, het is inmiddels zo’n beetje het levensmotto geworden van de Hagenaar. Niet voor niets vergelijkt hij zijn studieloopbaan met die andere grote passie, karate. ,,Als je midden in de wedstrijd zit, kun je niet zeggen: ik stop er even mee. Nee, je gaat door, tot de strijd is gestreden. Ook als het pijn doet. Zo ben ik leren gaan benaderen: halverwege stoppen is nooit een optie geweest.”

Met die instelling koos hij voor het gymnasium op het Rijswijks Lyceum, waar het hem redelijk kwam aanwaaien. ,,Een heel plezierige tijd: ik had naast mijn studie nog tijd genoeg voor mijn karate en omgaan met vrienden.”

Docenten steken veel tijd en energie in studenten, het is onterecht als ze daar niets voor terugkrij­gen

De interesse voor recht bleef, maar maakte gaandeweg ook plaats voor een fascinatie voor de financiële wereld. ,,De markt van vraag en aanbod, goederen, grondstoffen en alles wat erbij hoort – het pakte me volledig.” Kiezen? Hij zag niet in waarom. ,,Ik besloot het gewoon beide te doen, een dubbelstudie Economie en Recht aan de Erasmus Universiteit.‘’

Een beetje angstig was hij wel voor zijn Rotterdamse avontuur. ,,Ik koos voor een traject dat twee keer zo zwaar was als dat van mijn studiegenoten. Dat is pittig, qua stof en qua organisatie: tentamens vallen soms op precies hetzelfde moment, colleges en groepsopdrachten lopen door elkaar. Iedereen verwacht iets van je en ik stel niet graag teleur.”

Zo voelde Tasien zich moreel verplicht om al zijn colleges af te gaan. ,,Docenten komen toch elke keer opdagen, soms voor halflege collegezalen. Ik vind dat ik er dan wél moet zijn. Ze steken veel tijd en energie in studenten, het is onterecht als ze daar niets voor terugkrijgen.”

Met alleen diploma’s en geen werkerva­ring ben je nog totaal niet gevormd. Dat merk ik nu in de praktijk

Moedeloosheid
Nooit leverde Tasien half werk, de docenten prezen zijn inzet. Maar in de trein van Rotterdam naar Den Haag overviel hem soms een gevoel van moedeloosheid. ,,Dan was ik uitgeput en dacht ik: waarom haal ik me zoveel op de hals? Ik geef toe dat ik tegen grenzen aanliep.”

Dat is soms eenzaam, stelt hij. ,,Ik volgde op dat moment vier bachelors. Dat wordt niet door iedereen begrepen. Vrienden vroegen: waarom doe je dit jezelf aan? Maar ik wil de lat altijd hoog leggen, ik heb een uitdaging nodig.”

Verre van perfect
En nu, vier jaar na het begin van zijn studie, heeft Tasien een vrijwel onmenselijk aantal van ruim 140 studiepunten per collegejaar en vijf diploma’s binnengehaald. Een unicum op de universiteit, maar zelf benadrukt Tasien vooral dat hij nog lang niet is waar hij zijn wil.

,,Met alleen diploma’s en geen werkervaring ben je nog totaal niet gevormd. Dat merk ik nu in de praktijk. Ik loop stage bij ABN AMRO binnen de Structured Finance. Ontzettend leerzaam en een mooie werkplek, maar het maakt ook een ding heel duidelijk: ik ben verre van perfect.”

Ik denk dat ik nog te zacht ben. Op de universi­teit werd dat gewaar­deerd, in de werkprak­tijk is de mentali­teit harder

Tasien Joeman
Dat zit ‘m met name in mentaliteit. ,,Ik ben nog te zacht, denk ik. Op de universiteit werd dat gewaardeerd, stond vriendelijkheid hoog aangeschreven. In de werkpraktijk merk ik dat mensen één op één heel vriendelijk zijn, maar de mentaliteit is zakelijk, hard. Als er nog iets is dat ik moet leren, dan is dat het wel: minder gevoelig worden.”

Want uiteindelijk hoopt Tasien een prachtbaan te vinden bij de hoogst aangeschreven internationale banken. ,,Deutsche Bank bijvoorbeeld, of Goldman Sachs Group.”

Suïcidaal
Voor de huidige generatie studenten heeft hij nog wel een advies. ,,Ik merk dat er veel eenzaamheid is vanwege corona, ik weet dat jongeren depressief zijn, suïcidaal zelfs. Zoek elkaar digitaal op, investeer in contacten, breid je netwerk uit. Oké, je zit nog steeds opgesloten op je kamertje, maar dat betekent niet dat je geen menselijk contact kunt opzoeken.”

Als hij terugkijkt op zijn studiejaren, domineert een gevoel van dankbaarheid. ,,En niet alleen maar vanwege de prestaties. Ik koester ook de vriendschappen die ik heb gesloten.”

Of hij na al die jaren buffelen het studeren nu mist? ,,Grappige vraag, want tot mijn verbazing klopt dat wel een beetje. En dat gevoel komt onverwachts. Ik had altijd vooral haast om alles zo snel mogelijk af te ronden.”

https://www.ad.nl/dossier-dit-zijn-onze-topverhalen/tasien-22-haalde-vijf-universitaire-diploma-s-in-vier-jaar-ik-ging-door-ook-als-het-pijn-deed~a1fa5720/?utm_source=facebook&utm_medium=social&utm_campaign=socialsharing_web&fbclid=IwAR21iqJTDOKsio-N1rQbt2Yf0k3Q4a5K2_XyjVi_ogAKg5XnmEbUSbjamsk

Wayana Jupta Itoewaki: ‘Ik zal als eerste Wayana vrouw vaccin nemen’

 

‘Wij zijn een kwetsbare groep, dat is de realiteit’

De Surinaamse inheemse Wayana Jupta Itoewaki 

Eerste vrouw voor hoogste functie Wereldhandelsorganisatie

06 Feb, 2021,22:24

foto

 Ngozi Okonjo-Iweala poseert buiten een Nigeriaanse diplomatieke residentie in Chambesy, nabij Genève, Zwitserland. (Foto: Reuters) 

Ngozi Okonjo-Iweala van Nigeria staat op het punt om de eerste Afrikaanse en eerste vrouw te worden die de omstreden Wereldhandelsorganisatie gaat leiden. De Zuid-Koreaanse rivaal heeft zich vrijdag teruggetrokken en de Verenigde Staten zijn eerdere oppositie heeft laten varen.

De regering van president Joe Biden heeft haar krachtige steun uitgesproken voor Okonjo-Iweala in een verklaring op vrijdag. In de verklaring prijst Washington haar ervaring bij de Wereldbank en het leiden van het ministerie van Financiën van Nigeria en beloofde met haar samen te werken aan de nodige hervormingen.

De twee ontwikkelingen maakten een einde aan maanden van onzekerheid over het leiderschap van de mondiale handelsorganisatie en maakten de weg vrij voor WTO-leden om een ​​op consensus gebaseerd proces af te sluiten en Okonjo-Iweala te bevestigen als de volgende WTO-directeur-generaal.

De Amerikaanse regering van voormalig president Donald Trump had de kandidatuur van Okonjo-Iweala geblokkeerd nadat een WTO-jury haar in oktober als directeur-generaal had aanbevolen. De beslissing vereiste consensus.

Okonjo-Iweala zegt dat ze uitkijkt naar de afsluiting van de race en dat ze vooruitgaat met de nodige hervormingen. “Er is cruciaal werk te doen samen”, zei de voormalige directeur van de Wereldbank in een verklaring.

Het kantoor van de Amerikaanse handelsvertegenwoordiger zei dat het klaar was om met Okonjo-Iweala aan de slag te gaan, en merkte op dat ze “alom gerespecteerd werd vanwege haar effectieve leiderschap en … bewezen ervaring met het leiden van een grote internationale organisatie met een divers lidmaatschap.”

“De regering-Biden kijkt ernaar uit om samen te werken met een nieuwe directeur-generaal van de WTO om wegen voorwaarts te vinden om de noodzakelijke inhoudelijke en procedurele hervorming van de WTO te bereiken,” zei hij. Vorige week beloofde het ook een verbintenis tot “positieve, constructieve en actieve betrokkenheid” bij hervormingen.

De in Genève gevestigde waakhond zit zonder directeur-generaal sinds de Braziliaan Roberto Azevedo in augustus een jaar eerder opstapte. Zijn vervanger krijgt te kampen met een door Covid-19 veroorzaakte recessie, spanningen tussen de VS en China en toenemend protectionisme.

De Zuid-Koreaanse minister van Handel Yoo Myung-hee, één van de acht kandidaten die de laatste ronde haalde, heeft vrijdag haar kandidatuur ingetrokken na maanden van diplomatieke druk om te buigen.

“Om de functies van de WTO te stimuleren en rekening houdend met verschillende factoren, heb ik besloten mijn kandidatuur in te trekken”, zei Yoo in een verklaring. Ze zei dat haar beslissing was genomen na overleg met bondgenoten, waaronder de Verenigde Staten.

Wachten op Washington
Waarnemers zeggen dat de leiderloze WTO wordt geconfronteerd met de diepste crisis in haar 25-jarige geschiedenis. Het heeft in jaren geen grote multilaterale handelsovereenkomst bereikt en heeft de deadline van 2020 voor het beëindigen van subsidies voor overbevissing niet gehaald.

Velen hopen dat de verandering in het Amerikaanse bestuur zal leiden tot zinvolle hervormingen van de WTO. Sommige van zijn functies zijn verlamd nadat de regering-Trump de benoemingen van rechters in zijn hoogste beroepsinstantie heeft geblokkeerd.

Okonjo-Iweala heeft eerder benadrukt dat de WTO een rol moet spelen bij het helpen van armere landen met Covid-19-medicijnen en vaccins – een kwestie waarover de leden het in de lopende onderhandelingen niet eens zijn geworden.

De WTO zou in theorie een vergadering van haar 164 leden kunnen bijeenroepen om op korte termijn de volgende directeur-generaal te benoemen.

Sommige afgevaardigden zagen dat echter als onwaarschijnlijk, aangezien Biden’s keuze van handelsvertegenwoordiger, Katherine Tai, nog niet is beëdigd. Evenmin is er een plaatsvervanger in Genève geselecteerd. John Denton van de Internationale Kamer van Koophandel drong er bij de WTO-leden op aan snel te handelen. “Nu de geopolitieke spanningen hoog zijn, de wereldeconomie in recessie en het ‘vaccinnationalisme’ een rechtvaardig herstel bedreigt, is er nu geen reden voor verdere vertraging bij het vervullen van deze cruciale rol met de goed gekwalificeerde kandidaat in de aanslag,” zei hij.

Afbeelding kan het volgende bevatten: 1 persoon, staan en pak

Chan Santokhi

  voelt zich oké met 

Jaleesa D. Mudyiati

.

Volk van Suriname,
Hierbij opnieuw een update over mijn gezondheid en een kijkje thuis bij mij.
Voel me steeds fitter en ben zelfs weer aan het trainen, zoals u ziet.
Ik heb ook de routine meting gedaan en alles is binnen de normen. De artsen zijn tot nog toe tevreden, maar uiteindelijk zullen zij morgen na een grondig onderzoek, beslissen of ik wel of niet uit isolatie mag.
Ik wil u hierbij ook vragen rekening te houden met de weekend lockdown. Houd u zich aan de maatregelen en laten we elkaar beschermen, want de gezondheidszorg kan het niet meer aan.
Samen kunnen we ervoor zorgen dat zij niet nodeloos extra zwaar werk en emotionele druk hoeven te ervaren.
Ik wens u een fijn weekend toe
 
 
 
 
 
 
 
 
 
Chan Santokhi
 
Afbeelding kan het volgende bevatten: eten
27 januari 2021
Volk van Suriname,
Een update over mijn gezondheid en een foto van mijn ontbijt:
Het gaat de goede kant op!
De dokter is geweest en als het zo doorgaat word ik zaterdag genezen verklaard. Alle testen zijn goed.
Ik heb de afgelopen dagen niet stil gezeten, zo had ik gisteren top politiek overleg via Zoom en behandel ik alle stukken thuis. Deze worden door de bode opgestuurd, ontsmet en aan mij geleverd. Volgens deze route gaat het weer terug.
Ik hoop dat ik zaterdag genezen word verklaard, zodat ik maandag weer volop aan de slag kan.
De verplichte rust heeft me goed gedaan. Wan ogri e tja wan bun!
Ik dank een ieder voor de steun.
Ook dank ik de medewerkers die thuis hard aan het werk zijn. Het werk gaat altijd door! #woseten
 

De hoge heuvel die ons wacht

De jonge, zwarte dichteres Amanda Gorman (22) stal bij de eed­aflegging van president Joe Biden de harten met een gedreven hymne. Lees hier de Nederlandse vertaling van haar inauguratiegedicht De hoge heuvel die ons wacht.

Als het dag wordt vragen we ons af

wanneer zien we ooit licht in deze eindeloze nacht?

Elk verlies dat we dragen,

is een zee waar we door moeten waden

We trotseerden de buik van het beest

We leerden dat rust niet altijd staat voor vrede

En dat begrip, de waarde

van wat gerechtig is

Niet altijd recht-lijnig is

En toch voor we het goed beseffen

behoort de dageraad ons toe

Uiteindelijk zouden we erin slagen

Uiteindelijk overleefden we en zagen

een volk dat niet werd gekraakt

maar gewoon onaf is gebleven

We komen uit een land en een tijd

Waarin een mager zwart meisje

een kind van slaven dat door een alleenstaande moeder werd grootgebracht

ervan mag dromen president te worden

en zie, nu zegt ze haar tekst op voor zo’n president

Inderdaad ja we zijn lang niet volmaakt

lang niet ongerept

maar dat betekent niet dat we

naar een perfecte eenheid streven

Wel willen we bewust eenheid smeden

Een land vormen dat de cultuur, kleur, aard en levensbeschouwing

van elke mens respecteert

En dus richten we onze blik niet op wat ons scheidt

maar op wat vóór ons ligt

We dichten de kloof omdat de toekomst eerst komt

dus willen we eerst onze verschillen overwinnen

We leggen onze wapens neer

zodat we elkaar

kunnen omarmen

We wensen niemand kwaad toe, willen eendracht voor iedereen

Laat de hele wereld weten dat dit waar is:

Ook toen we verdriet hadden, bleven we groeien

Ook toen we pijn hadden, bleven we hopen

Ook toen we moe waren, bleven we volharden

Zegevierend blijven we voor altijd verbonden

Niet omdat we geen nederlaag meer zullen kennen

Maar omdat we geen verdeeldheid meer zullen zaaien

De Bijbel leert ons dat iedereen

onder zijn eigen wijnstok of vijgenboom moet zitten

Zodat niemand hem nog bang kan maken

Als we voldoen aan de eisen van onze tijd

Wordt de zege niet gebracht door het zwaard

Maar door alle bruggen die we hebben geslagen

Dan worden we naar de beloofde beemden gebracht

op de hoge heuvel die ons wacht

Een weinig moed kan volstaan

Want veel meer dan erfelijke trots kent de Amerikaan:

hij zet stappen in het verleden

om de geschiedenis daarna te helen

We overleefden een kracht die het volk trachtte te verdelen

en weigerde het met de wereld te delen

Die het land bedreigde en de democratie wou ondergraven

En daar bijna in was geslaagd

Maar al kun je de democratie tijdelijk ondergraven

nooit kun je haar voorgoed verslaan

Op die waarheid

op dat geloof vertrouwen we

Want terwijl wij onze ogen op de toekomst richten

richt de geschiedenis haar ogen op ons

De tijd van de gerechtige bevrijding is aangebroken

Toen hij begon waren we vol angst en vrees

We waren niet klaar de erfgenamen te zijn

van die schrikwekkende stonde

maar net daarin hebben we de kracht gevonden

om een nieuw hoofdstuk te schrijven

onszelf weer met een lach en hoop te verblijden

En waar we vroeger vroegen

Hoe kunnen we de ramp ooit overleven?

Zeggen we nu

Hoe zou de ramp ons kunnen overleven?

We keren niet terug naar wat was

maar lopen de toekomst tegemoet

Een land dat gekneusd is maar toch heel is gebleven

dat minzaam is maar moedig

vurig en vrij

We laten ons niet meer ompraten

en weigeren toe te geven aan intimidatie

want we weten dat de volgende generatie

de gevolgen moet dragen van onze apathie

Haar beproeving wordt door onze blunders voortgebracht

Maar één zaak staat vast:

Als we mededogen met macht vermengen

en macht met gerechtigheid

dan wordt liefde ons legaat

en ‘change’ het geboorterecht van onze kinderen

Laten we dus een beter land achterlaten

dan het land waarmee men ons heeft opgezadeld

Met elke ademtocht uit mijn met brons beslagen borst:

we vormen deze gewonde wereld om tot een wonderland en

We rijzen op uit de gouden heuvels van het westen,

we rijzen op uit het windige waaierige noordoosten,

waar onze voorvaderen hun revolutie begonnen

We rijzen op uit de met meren omzoomde steden van de Midwest

we rijzen op uit het zonovergoten zuiden

We bouwen weer op, verzoenen en helen

en op elke bekende plek in de natie en

in elke hoek van het land

staat ons prachtige volk op in al zijn diversiteit

ons veelgeplaagde prachtige volk

Als het dag wordt zeggen we de nacht vaarwel

vurig en zonder vrees

De nieuwe dageraad bloeit open nu wij hem bevrijden

Want het licht blijft altijd schijnen

Als je de moed maar hebt het te zien

Als je de moed maar hebt het te zijn

Vertaling door: Katelijne De Vuyst.

De originele Engelse tekst vindt u hier terug.

https://www.standaard.be/cnt/dmf20210121_97045638?utm_source=standaard&utm_medium=social&utm_campaign=send-to-a-friend&fbclid=IwAR1QelEnyFD2b5cd-3JV6d3dQJubNAOZVIs32D0GqxYxLs-rpN2MVRMojSc

Letterlijk | Het gedicht

When day comes, we ask ourselves where can we find light in this never-ending shade?

The loss we carry, a sea we must wade.

We’ve braved the belly of the beast.

We’ve learned that quiet isn’t always peace,

and the norms and notions of what “just” is isn’t always justice.

And yet, the dawn is ours before we knew it.

Somehow we do it.

Somehow we’ve weathered and witnessed a nation that isn’t broken,

but simply unfinished.

We, the successors of a country and a time where a skinny Black girl descended from slaves and raised by a single mother can dream of becoming president, only to find herself reciting for one.

And yes, we are far from polished, far from pristine,
but that doesn’t mean we are striving to form a union that is perfect.
We are striving to forge our union with purpose.

To compose a country committed to all cultures, colors, characters, and conditions of man.

And so we lift our gazes not to what stands between us, but what stands before us.

We close the divide because we know, to put our future first, we must first put our differences aside.

We lay down our arms so we can reach out our arms to one another.

We seek harm to none and harmony for all.

Let the globe, if nothing else, say this is true:

That even as we grieved, we grew.

That even as we hurt, we hoped.

That even as we tired, we tried.

That we’ll forever be tied together, victorious.

Not because we will never again know defeat, but because we will never again sow division.

Scripture tells us to envision that everyone shall sit under their own vine and fig tree and no one shall make them afraid.

If we’re to live up to our own time, then victory won’t lie in the blade, but in all the bridges we’ve made.

That is the promise to glade, the hill we climb, if only we dare.

It’s because being American is more than a pride we inherit.

It’s the past we step into and how we repair it.

We’ve seen a force that would shatter our nation rather than share it.
Would destroy our country if it meant delaying democracy.

This effort very nearly succeeded.
But while democracy can be periodically delayed,

it can never be permanently defeated.

In this truth, in this faith, we trust,

for while we have our eyes on the future, history has its eyes on us.

This is the era of just redemption.

We feared it at its inception.

We did not feel prepared to be the heirs of such a terrifying hour,

but within it, we found the power to author a new chapter, to offer hope and laughter to ourselves.
So while once we asked, ‘How could we possibly prevail over catastrophe?’ now we assert, ‘How could catastrophe possibly prevail over us?

We will not march back to what was, but move to what shall be:

A country that is bruised but whole, benevolent but bold, fierce and free.

We will not be turned around or interrupted by intimidation because we know our inaction and inertia will be the inheritance of the next generation.
Our blunders become their burdens.

But one thing is certain:

If we merge mercy with might, and might with right, then love becomes our legacy and change, our children’s birthright.

So let us leave behind a country better than the one we were left.

With every breath from my bronze-pounded chest, we will raise this wounded world into a wondrous one.

We will rise from the golden hills of the west.

We will rise from the wind-swept north-east where our forefathers first realized revolution.

We will rise from the lake-rimmed cities of the midwestern states.

We will rise from the sun-baked south.

We will rebuild, reconcile, and recover.

In every known nook of our nation, in every corner called our country,

our people, diverse and beautiful, will emerge, battered and beautiful.

When day comes, we step out of the shade, aflame and unafraid.
The new dawn blooms as we free it.

For there is always light,

if only we’re brave enough to see it.

If only we’re brave enough to be it.

Laat een reactie achter

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *