Met het NDP model valt geen vertrouwen op te bouwen.
Een model van “frommologie” patronage, willekeur, rancune, misleiding, polarisatie, uitsluiting, haat, valse uitgangspunten, framing, rasisme, karaktermoord, vijandbeelden, halve waarheen, van achter naar voren denken en handelen en blanco cheques presenteren zodat het eigen doodvonnis getekend kon worden en vervolgens repressie kon worden ingezet om een personen en groepen eerst te besmeuren en vervolgens juridisch te vervolgen middels een politieke rechtspraak of gewoon politieke zuiveringen toepassen. De NDP wilde een van alle kanten rammelend wetsvoorstel met tweederde meerderheid van stemmen erdoorheen jagen en de eis van de oppositie en het hele weldenkende deskundige kader op het symposium en daar buiten was om na de stakeholders gehoord te hebben een deugdelijk wetsvoorstel in te dienen met een breed maatschappelijk draagvlak. Het valse en gewiekste bolwerk in de NDP verdomde dit gewoon omdat zij dat wilden, want zij hadden de macht.
In vele artikelen schreef ik al over de staat in de staat gedachtengang van de NDP. Staat binnen een staat: Het is een verborgen machtsstructuur die opereert binnen de officiële staatsstructuur, maar deze vaak tegenwerkt of manipuleert. Ik schreef ook over het hele netwerk rondom deze vorm van feodaal bestuur bestaande uit een oude clan militairen van het eerste uur van de coup van 1980.
Deze NDP constructie zal het toch niet gaan worden. Wat goed bij elkaar past en wat niet is duidelijk. De NDP zit in een onmogelijke constructie van 17 politieke partijen met vele tegenstrijdige belangen, allemaal vechtend om een stukje van de koek. Deze oude politieke cultuur is funest. De worsten aan politici voorhouden waarin gretig gehapt werd zonder enige deskundigheid is een ernstige vorm van benadeling van de natie, een vorm van ernstige corruptie om te oogsten zonder te leveren. Dit is misbruik van macht. Een systeem van over de hoofden van het volk rijk worden.
NPS op een zijspoor en op schoot van de NDP
Politiek van fatsoen en beschaving, is wat er bij de NDP ontbrak. Politiek van uitsluiting in plaats van samenwerking was troef. Politiek van voorrang aan ondeskundigheid was leidraad om loyalisten te neutraliseren en in het gareel te houden. Politiek van wijsheid en bescheidenheid ontbrak volledig. Politieke partijen hebben elkaar altijd nodig, zowel in de regering als het parlement, van oppositie tot coalitie. Met de VHP zal de NDP het nooit eens worden maar met de voormalige regeringscoalitie de ABOP, de NPS en de Pertjajah Luhur viel gek genoeg wel te praten De tijden zijn veranderd dus spelregels veranderen ook. Kiezen voor een sterke democratie is in het belang van Suriname, dat weet en zegt iedereen. En toch blijkt het verloren energie wanneer niet naar elkaar geluisterd wordt. Het is de NDP die naar niemand luistert zoals gebleken is uit de klachten van de oppositie aangaande de stakeholders met betrekking tot de hervormingen van de rechterlijke macht. Zo een halsstarrigheid in de politiek is passé. Patronage en gewiekstheid brengt Suriname nergens, dat is al genoegzaam gebleken vanaf 1948. Op weg naar de olie en gas industrie is er een sterk democratisch bewind nodig, juist te midden van alle spanningen op het continent en in de wereld. Maar de president toonde geen leiderschap, integendeel was zij de aanjager van de bestuurlijke chaos met betrekking tot de hervorming van de rechterlijke macht. De president zou in het parlement haar standpunt moeten verdedigen maar zij bleef weg in het huis van het volk. Met de NDP viel alle rechtszekerheid niet alleen weg, maar ook ontbrak elke visie van de regeringsleider hoe het land verder te brengen en het volk te verbinden. Polarisatie is de taal van de NDP, tegenwerking, respectloosheid en eigen belang voorop. De NDP ontbeert wijsheid en fatsoen om op basis van onderzoek en feiten tot elkaar te komen met de deskundigen en stakeholders, dit is geen constructieve opstelling maar vernietigend. Tijdens de door e NDP top aangestichte brand omtrent de bestuurlijke chaos, ging ook de neergang van de economie mee vanwege wederom de leencultuur en het consumptief gedrag. De gewone mensen, de rekeninghouders bij de particulier banken konden hun Surinaamse dolars al niet meer omzetten naar Amerikaanse dollars, terwijl het IMF en de Centrale bank van Suriname ook al aan de bel hadden getrokken, een teken aan de wand dus.
We benne benieuwd, zou wijlen Andre Kamperveen zeggen
De NDP hield iedereen voor de gek “that they can do the job”. Want behalve dat er geen plan nergens voor is, laat staan een plan van aanpak, verschuilt de president zich en verzaakt haar verplichting en verantwoordelijkheid naar de burgers en het volk door te zwijgen in alle talen, ook over de herschikkingen met China en haar Colombia reis. DNA-lid Jarbandhan: De president heeft geen van mijn brieven beantwoord …
Veel viel er niet te verwachten, want het volk moet geduld hebben, vindt de president en de NPS ondervoorzitter Jerrel Pawirorejo herhaalde deze woorden ten aanzien van de stakende leerkrachten. Over de totale onthoofding op het ministerie van onderwijs op maandag 8 december gaf e NPS echter geen kik. Maar als er na dik zeven maanden niet eens een uitgewerkt regeer akkoord is en er slechts hoofdlijnen opgeschreven zijn van wenselijkheden en dromen, hoe kan dan van het volk geduld gevraagd worden. Wat zal de NPS op 25 februari doen? Op 8 december 2025 was deze partij totaal afwezig. Zal ook het standpunt ingenomen worden dat elke partij en persoon vrij is om eigen standpunten in te nemen, zoals de ondervoorzitter Pawiroredjo al een schot voor de boeg gaf aangaande het afwijkende standpunt van zijn collega en partijlid Milando Atompai? Atompai vrij om partij-afwijkend standpunt in te nemen in te nemen in DNA…
Welk cadeau kan het volk op 25 februari a.s. verwachten, zoals het cadeau op 8 december was afgegeven door de totale onthoofding van de top op het ministerie van onderwijs.
Tot slot: onderstaand wat op internet staat over de deep state of wel de staat in de staat.
Uw beschrijving komt overeen met de definitie van een “staat binnen een staat” (of deep state), waarbij een schaduwmachtstructuur effectief de controle uitoefent en de officiële democratische instellingen manipuleert of dwarsboomt.
In de context van de Surinaamse geschiedenis wordt deze situatie vaak geassocieerd met de periode na de Sergeantencoup van 25 februari 1980.
Hier zijn de belangrijkste punten met betrekking tot uw omschrijving:
- De Coup van 1980: Een groep van 16 onderofficieren (de “Groep van 16”), onder leiding van Desi Bouterse, pleegde een gewelddadige staatsgreep tegen de regering van premier Henck Arron.
- Het Netwerk (De ‘Clan’): De macht werd gecentraliseerd bij deze militaire kliek, die ook na formele overdrachten van het bestuur aan burgers, de feitelijke macht bleef uitoefenen vanuit de kazernes.
- Verborgen Machtsstructuur: Het militaire regime (1980-1987) stond bekend om censuur, onderdrukking, de Decembermoorden (1982) en het stelselmatig ondermijnen van de rechtsstaat.
- Feodaal Bestuur: Dit wijst op een persoonlijke loyaliteit aan de militaire leider(s) in plaats van aan de grondwet, waarbij de “Groep van 16” en vertrouwelingen de sleutelposities in de samenleving en economie bezetten.
Deze structuur functioneerde als een “staat binnen een staat” omdat het leger de uiteindelijke beslissingen nam, vaak in strijd met de democratische principes, en de burgerlijke overheid manipuleerde.