LEES OOK: Trump waarschuwt BRICS-landen tegen vervanging Amerikaanse dollar
LEES OOK: GEOPOLITIEKE BELANGENSPEL & BRICS *
De nieuwe socialistische benadering van eigendom werd een nieuw leven ingeblazen: socialisme nieuwe stijl met warlords als leveranciers aan de grote socialistische landen: olie, goud en hout en voor de kapitalistische wereld leveranciers van drugs.
(founder/owner website)
In de socialistische landen zoals Venezuela maar ook China en Rusland was het een normale zaak geworden dat de leiders en hun entourage in weelde baadden terwijl grote delen van het volk in armoede leefden. De internationale rechtsorde werd door de VS en het internationaal recht bleven op oude leest geschoeid terwijl de samenlevingen binnen en buiten de socialistische en kapitalistische wereld drastisch veranderd was. mensenhandel, drugstrafficking, wapenhandel, moneylaundring werden issues die buiten het internationaal recht vielen en toegevoegd werden aan de regels van veiligheid, vrede. Dit werd de nieuwe kapstok waarop Trump zijn expansie en hegemonie op baseerde. De leider van de socialistische warlords werd voor de VS de president van Venezuela: Nicolas Maduro. Want de wereld zag de armoede in Venezuela en de machtsdrift van Maduro die volgens internationale waarnemers de verkiezingen verloren had en dus illegitieme macht uitvoerde in Venezuela. Een niet erkende president macht dus ontvoerd worden en viel niet onder het internationaal recht maar onder de paraplu van drugsleider en gevaar voor de samenleving in Amerika die volgens Trump ook werd schoongeveegd van drugsbendes.
Suriname in de zuiging van de socialistische warlords
Desi Bouterse kwam al gauw in de schijnwerpers van Cuba en Rusland. Een strategisch bruggenhoofd op het vaste land van Zuid-Amerika. Net als Maduro was Desi Bouterse geen intellectueel en dus makkelijk plooibaar als doorvoerhaven. Illegale drugsvliegtuigen en landingsbanen werden in het binnenland ongestoord een welkome aanvulling en geld, mensen en wapens konden ongestoord plaats vinden, ongrijpbaar voor de politie en de sterke arm van het openbaar ministerie. Er werd nooit een grote vis gepakt in Suriname maar der ladingen van drugs droppings gingen ongestoord voort. Desi Bouterse die volgens Ronald Assen een brave revolutionair was verwoordde de gedoodverfde landverrader aldus: “Onze Bouterse is niet verder gekomen dan de uitspraak dat Nederland van hem een Soeharto wilde maken, maar dat hij een Soekarno gebleken is”. Maar de Amerikanen en Nederlanders wisten wel beter. Gesloten dossiers gingen in Nederland open. Over de rol van Desi Bouterse bij de coup van 1980 en de wel of geen samenwerking met politiek Den Haag dan wel het Nederlandse leger, zal door historici geschreven worden. Wat vandaag gold is dat de wereld “real life” te zien kreeg hoe de VS onder de paraplu van een nieuwe internationale orde optrad tegen in hun ogen vermeende leider van drugsbendes.
Desi Bouterse en Pablo Escobar Dino Bouterse en Hezbollah
Desi Bouterse, heeft in 1983 een ontmoeting gehad met destijds ’s werelds grootste drugslord Pablo Escobar. Dat schrijft de Nederlandse krant NRC Handelsblad. Het regionaal drugs netwerk was toen al bezig zich te ontvouwen. De regering was door de decembermoorden economisch verzwakt en politiek geïsoleerd. Zwakke leiders zijn altijd prooi van sterke netwerken. Bouterse zag waarschijnlijk een opening en het binnenland werd inzet voor ruilhandel van drugs en wapens. Maar tegelijkertijd waren de ogen van de buitenlandse inlichtingendienste zoals de CIA niet dicht en goed gericht op de ontwikkelingen die zich voltrokken. De zwakste schakels binnen het netwerk sneuvelden als eersten. Vertrouweling Surinaamse vice-president gearresteerd in Brazilië. Joel Martinus (42), alias “Bordo” werd aangehouden en vertoeft momenteel in Frankrijk in de cel. BORDO UITGELEVERD AAN FRANKRIJK | ZWARE AANKLACHTEN EN GROTE SPANNING.
Haast met de benoeming van een nieuwe bevelhebber en korpschef
De opschudding over de actie in Venezuela zal zeker de Surinaams warlords niet onberoerd hebben gelaten. Het licht begon nu te veel te schijnen in het donkere binnenland nu ook Maduro in handen was gevallen van de VS. Frankrijk/Frans Guyana en de VS hebben een zeer goede samenwerkingsrelatie met Suriname in de gezamenlijke strijd tegen drugsgerelateerde criminaliteit omwille van de veiligheid. Hoewel Suriname goed in beeld is, is het voorlopig geen optie voor de VS om ook in Suriname iets te ondernemen, immers DESI BOUTERSE is er niet meer. Maar de democratie is wel in gevaar omdat alles omgevormd moet worden naar de wil van de warlords, welk netwerk noch volledig in tact is en een exponent van Desi Bouterse in Suriname de scepter zwaait. Er is natuurlijk een groot verschil tussen handlanger, schoothondje, waterdraagster en dader. Delcey Rodriquez, de waarnemend president van Venezuela zit net als Jenny Simons in hetzelfde schuitje. Allebei de primeur van respectievelijk eerste vrouwelijke (waarnemend) president en tevens bruggenhoofd tussen de onder- en de bovenwereld. Enerzijds als staatshoofd aan nationale en internationale wetgeving gebonden en anderzijds aan pure macht omwille van het kartel van warlords. Beide staatshoofden zitten in een soort fuik. Twee goden dienen is onmogelijk, en Delcey Rodriquez kreeg al te horen dat tegen haar opgetreden zal worden als zij de goden van de warlords bleef dienen. Zou Jenny Simons vroeg of laat in haar voetsporen treden als zij zo door ging om de poot onder haar eigen stoel door te zagen als staatshoofd? Als zij zo doorging de democratie en de rechtsstaat te ondergraven en te verzwakken, de misdaad te omarmen en de kennis en de wetenschap de oorlog te verklaren en langzaam af te koersen naar een bananen republiek? De stilte van de vakbonden en de strategische invulling van de vakbondsleiders paste in de strategie van de warlords om in Suriname een soort socialistische machtsstaat van warlords te vestigen omdat Suriname compleet corrupt is tot in de hoogste kringen van leger en politie. Dit is het model dat door de Amerikanen nu ook bestreden werd in Venezuela. De wereld was veranderd, het imperialisme had zich aangepast aan het veranderde socialisme met een steenrijke bovenlaag en een zeer armoedige onderlaag en achterban die bereid waren alles te doen voor een bordje linzensoep. Dit model was nimmer in staat vooruitgang en ontwikkeling te brengen. Hiermee is niet gezegd dat het imperialistisch kapitalisme zaligmakend is. Maar het maakt begrijpelijk wat zich nu voltrekt in de wereld: de oppermacht van de sterkste, de Verenigde Staten als wereldleider voor democratie en veiligheid en tevens baas in eigen achtertuin: de Donroe-doctrine.