TITEL: LIEVER IN VRIJHEID ZONDER BULL DAN IN SLAAFSE ONDERDANIGHEID AFSTUDEREN

AUTEUR: ANGELA FERNALD

MET HET GEDICHT “ALTIJD ONDER WEG, WIJ ZIJN ALLEN ONDER WEG” VAN DOBRU HEB IK DE REIS KUNNEN MAKEN VAN SURINAME NAAR NEDERLAND.

 

Voorwoord

Mijn verhaal draag ik in de eerste plaats op aan mijn kinderen, die vandaag volwassen mensen zijn geworden en nog steeds het verhaal van hun moeder niet kennen. Ik heb hen nimmer opgezadeld met mijn strijd omdat ze veel te jong waren en ik bovendien de mening ben toe gedaan dat kinderen zo lang mogelijk onbezwaard met ouderlijke sores moeten opgroeien. Ik ben als leerkracht en moeder ervan overtuigd dat kinderen die last van ouderlijk verdriet niet kunnen dragen en het hen afleid van hun levensdoel. Ik heb de opvoeding daarom ook buiten de politieke bemoeienissen van de ouders gelaten. Mijn kinderen hebben hierom hun schooltijd vlot doorlopen en ook de Universiteit waar zij beiden afstudeerden als Ir. Respectievelijk aan de TU Delft als werktuigbouwkundige en aan de Vrije Universiteit richting Information Technology.

Inleiding.

Innerlijk huilt mijn hart. Het voelt alsof ik bezig was te verdrinken en iedereen stond en keek hoe ik vocht, maar niemand die hielp. Maar waar een sterke wil is, is er een weg, zei wijlen mijn vader altijd. Mijn wil was en is nog steeds de vrijheid van denken. De tegenwerking begon al op de Hendrikschool waarnaartoe ik na slechts drie maanden werkzaam op de Calorschool werd overgeplaats naar de Hendrikschool. Ik maakte dus een snelle promotie maar de jaloezie bleef daarom ook niet uit. Dat de tegenwerking zover kon gaan dat zelfs de geschiedenis werd verdraait, kan ik nog steeds niet geloven. En nog minder dat niemand daar iets over zei. Weer stond iedereen, leerkrachten en administratief personeel toe te kijken hoe de geschiedenis verkracht werd. Bij deze wil ik het daarom recht zetten, dat ondergetekende, Angeline, Yvonne, Rosita Fernald niet is opgenomen in het gedenkboek 100 jaar Hendrikschool, maar wel zeker gediend heeft als leerkracht in de vakken Maatschappijleer en Geschiedenis.

Mentale corruptie.

Wanneer Surinamers hun land niet op de eerste plaats stellen en gewoon wetten naast zich neerleggen. Het regiem Bouterse heeft de primeur van de ergste wetsovertreders en vervolgens het toch koste wat het koste goedpraten hiervan. Eigen interpretaties geven aan wetten was schering en inslag tijdens dit onderdrukkende regiem. Koloniale wetgeving werd wel toegepast wanneer het hen uitkwam.

Maar pas na de echtscheiding in 1990 werd ik direct geconfronteerd met mentale corruptie toen ik in het najaar van 1990 begon met mijn rechtenstudie aan de Anton de Kom Universiteit.

 

15 studenten in actie tegen willekeur en overtreden Universiteitswet

Zie mijn lijvig zwartboek.

De hoofdpersoon in deze case

Niemand minder dan mevrouw Jennifer van Dijk-Silos. De studenten actie kreeg een politieke lading vanwege de positie van Jennifer van Dijk-Silos in de NPS.

Ex-President Ronald Venetiaan negeert de case.

Geen enkele correspondentie heeft er plaats gevonden tijdens het regiem Venetiaan met de actie voerende studenten. Ook het bestuur van de Universiteit liet verstek gaan en negeerde de studenten.

Ex-President Jules Wijdenbosch legitimeert de actie van de studenten.

Met een verzoek aan het bestuur van de Universiteit de case te willen bekijken, ontvingen de studenten een uitnodigingsbrief. Met deze uitnodiging werd de deur open gezet voor verdere afwikkeling van de gerechtvaardigde strijd. De studentenleider Robert Peneux zat aan tijdens de vergadering, niet namens de studenten maar als vertegenwoordiger van het orgaan van studenten. Met de voorzitter van de Universiteit de heer Roosenblad kwamen de studenten hoegenaamd geen stap verder. Maar er was wel een zeer belangrijk succes geboekt, namelijk de erkenning van de actie.Bouterse

Ex-President Desiree Bouterse geeft via zijn kabinet verdere legitimiteit.

Inmiddels is ondergetekende de enige van de studentengroep die geweigerd heeft zich te schikken naar de wil en de grillen van Jennifer van Dijk-Silos en de richtingscoordinator Jimmy Kaspowidjojo. De rest van de groep heeft zich geschikt en heeft hierdoor het laatste tentamen Verbintenissenrecht 2 gehaald waardoor de groep heeft kunnen afstuderen.

Telefoon vanuit het kabinet van Ex-President Bouterse gaf valse hoop.

Door een bestuurslid van het bestuur van de Universiteit en tevens werkzaam op het kabinet van de President werd ik op …………..gebeld om de zaak aan haar voor te leggen. (audio opname bijgevoegd). Jennifer van Dijk-Silos was aanwezig maar nam niet deel aan het gesprek. Wel gaf zij duidelijk hoorbaar toe dat er toen fouten waren gemaakt. Met deze bekendtenis had ik gehoopt dat mijn case dan eindelijk zou worden opgelost. Helaas valse hoop, want weer viel alles stil.

Huidige President Chandrikapersad Santhoki kan misschien redding brengen.

Met dit oogmerk nader ik u met het verzoek nota te willen nemen van mijn persoonlijke doch rechtvaardige strijd waarmee honderden Surinamers mee geconfronteerd worden, namelijk slachtoffer te worden van een systeem van vriendjespolitiek en het wegwerken van personen.

Advocaat Bruma

Ik zocht rechtsingang via mijn advocaat Eddy Bruma, maar helaas vond enkele weken later de moord op deze markante Surinamer en gerenomeerde advocaat plaats.

 

Universiteit van Amsterdam.(UvA)

Ten einde raad richtte ik een brief met bijlage mijn zwartboek naar de UVA. Tot mijn stomme verbazing werd ik welkom geheten om aan deze Universiteit te komen studeren.

Remigratie naar Nederland

Vallende onder de vreemdelingen wetgeving van het IND werd mij en mijn kinderen een visum gegeven voor Nederland. Vanwege verblijf in Nijmegen verruilde ik met toestemming van de UVA de studielocatie in voor de Katholieke Universiteit Nijmegen waar ik een jaar college gevolgd heb van o.a. de gerenomeerde strafrecht docent Ybo Buruma.

Verblijfsvergunning.

Door omstandigheden van werkende alleenstaande moeder met twee jonge kinderen in d pubertijd, koos ik doelbewust voor de toekomst van mijn kinderen en brak ik mijn studie aan de KUN af om vervolgens weer terug te verhuizen naar Amsterdam waar ik als leerkracht te werk werd gesteld op het Augustinuscollege. Inmiddels ontmoette ik mijn toekomstige echtgenoot en verhuisde ik naar Almere, alwaar ik als docent Maatschappijleer tewerk werd gesteld op de O.S.G. de Meergronden.

Naturalisatie tot Nederlandse

Mijn vrijwillig in 1986 opgegeven Nederlandse nationaliteit, kreeg ik terug in 2003. Mijn kinderen opteerden via hun moeder en kregen eveneens de Nederlandse nationaliteit.

Herorientatie op Suriname en wat mij overkomen is.

Na mijn maatschappelijk herwonnen positie in Nederland, was nu de tijd vrij om wederom mijn recht te bevechten. Ik realiseerde mij dat dit mijn missie zou omdat de combinatie werken en studeren als alleenstaande moeder de toekomst van mijn kinderen in de weg stond. Dus begon ik mijn case onder de aandacht van de OAS te brengen.

Mensenrechten commissie van de OAS.

Mijn compleet zwartboek met als bijlagen de vele brieven stuurde ik electronisch op naar de OAS in een ZIP bestand. Als antwoord werd mij geadviseerd langs geëigende weg mijn case in de OAS files te doen belanden. Voor mij een te ingewikkeld proces, dus liet ik het daarbij, wachtende op een wisseling van de politieke wacht in Suriname.

20 mei 2020 wegstemmen Desi Bouterse biedt nieuwe kansen.

Mijn droom werd werkelijkheid met het wegstemmen van de NDP regering. Mijn recht om de staat aan te klagen heb ik nooit verspeeld. Inmiddels schreef ik 13 politieke artikelen die door Dagblad Suriname en Suriname Herald gepubliceerd werden, waarbij ik mijn analyse los liet op wat er feitelijk politiek loos was in Suriname. Nieuwe kansen om mijn case onder de aandacht van de nieuwe regering te brengen.

Aanvang met juridisch proces tegen de staat Suriname.

Omdat de echtgenote van de huidige President Santhoki zelf slachtoffer is geworden van willekeur van o.a. Jennifer van Dijk-Silos, leek het mij wijs en verstandig de onlangs tot advocate beedigde mevrouw Melissa Seenacherry in de arm te nemen. 

MIJN ZWARTBOEK IS MIJN VERHAAL VAN TEGENWERKING EN DE GEVOLGEN DAARNA MIJN PERSOONLIJKE GROEI TEGEN DE VERDRUKKING IN

Aan:

Inter-American Commission on Human Rights
Organization of American States


1889 F St NW 
Washington, D.C., 20006 
United States of America

Telephone: 202 370 9000
Fax: 202 458 3992 / 202 458 3650 / 202 458 6215 


E-mail: cidhdenuncias@oas.org Espana, 11-01-2015.

Betreft: Verzoek tot behandeling door de OAS Mensenrechten commissie betreffende Aanklacht tegen de Staat Suriname: Mijn toekomst mij ontnomen door onrecht en vanwege stilzwijgen van de hoogste beroepsinstantie bij de fungerend bestuursrechter in ambtenaren zaken.

De Kern van mijn case betrof de Decaan/Docente op de Universiteit1989- 1996, de huidige staatsadvocate en OKB voorzitter mevrouw Mr.Dr. Jennifer van Dijk- Silos.

Door toedoen van mevr Jennifer van Dijk-Silos, werd mijn recht op afstuderen aan de Juridische faculteit van de Anton de Kom Universiteit studierichting Rechten, en dus mijn toekomst mij ontnomen in1998. ( zie mijn zwartboek en mijn eerder schrijven van 06-01-2014 gericht aan de OAS mensenrechten commissie)

De accumulatie en concentratie van macht

In 2000 speelde de huidige staatsadvocate en OKB voorzitter, mevr. Jennifer van Dijk-Silos ook al een hoofdrol binnen de rechterlijke organisatie in het doen afzetten van de toenmalige President Jules Wijdenbosch vanwege de vermeende onrechtmatige benoeming van de Hofpresident de heer Mr. A.Veldema. Daarna als prominent lid van de politieke partij de NPS, waarvan de partijleider President Ronald Venetiaan 3 termijnen aanzat, had mevr. Jennifer van Dijk-Silos een invloedrijke positie als wetsvoorbereider van het grondenrechten vraagstuk der Inheemsen en Marrons en tevens was zij ook wetsvoorbereider voor het in te stellen Constitutioneel Hof. In 2010 tot heden was de invloed en macht van mevr. Jennifer van Dijk-Silos verder toegenomen, als staatsadvocate in ambtenaren recht en het civiele recht. Door President D. Bouterse werd mevr. J. Van Dijk-Silos wederom belast met het Grondenrechtenvraagstuk voor Inheemsen en Marrons. Voorts was zij bestuurslid bij de Rechtersopleiding de RAIO en RIO, was zij belast met de wet op het Constitutioneel Hof, en was zij als presidentieel delegatielid namens de staat Suriname naar Costa Rica afgereisd inzake het Saamacca Vonnis. Door de President D.Bouterse was zij in 2014 wederom tot OKB(Onafhankelijk Kiesbureau) voorzitter benoemd. Vanwege de vele tegenstrijdige posities en functies van de staatsadvocate was er vaker sprake van een onwerkbare situatie vanwege conflict of interest, hetgeen in mijn casus het geval was.

Ambtenaren rechtsspraak

De Regeringsleider en President was de hoogste ambtelijke beroepsinstantie.
Mevr. J. Van Dijk-Silos, als staatsadvocate was dus tevens in ambtenarenzaken en in burgerlijke zaken een invloedrijke persoon. Omdat er in Suriname geen apart ambtenaren gerecht bestond, was de President de laatste en hoogste beroepsinstantie.Voor een ieder binnen de ambtenarij die onafhankelijk van het landsbestuur wilde functioneren en bij conflict zijn/haar onafhankelijk recht zocht, was in feite aangewezen op een en dezelfde persoon binnen en buiten de ambtelijke- en burgerrechterlijke organisatiestructuur. Veel Surinamers werden op deze wijze rechteloos gemaakt, daar de personeelswet en het burgerlijk wetboek in feite in een en dezelfde hand geconcentreerd was, vanwege de bemensing dicht bij de President en zijn Kabinet.

Politiek

De President van de Republiek Suriname was tevens de politieke leider als hoofd van de regering, waarin zijn minister van Onderwijs en Volksontwikkeling mijn case naast zich neerlegde en mijn brieven onbeantwoord bleven. Ook directieven vanuit de hoogste leiding van het Ministerie van Onderwijs en Volksontwikkeling naar het bestuur van de Anton de Kom Universiteit van Suriname bleven uit. De machtsconcentratie van ambtswege van de President over zijn minister(s) van Justitie en Politie, die de scepter zwaaide over de Procureur Generaal en het Openbaar Ministerie, die tevens de benoeming van bestuursleden bij de de RIO en RAIO opleidingen tot Rechter in handen had, betekende dat indirect het ambt van de President de persoon was die bepaalde wie tot rechter werd gevormd en benoemd, al bij het begin van de

opleiding tot rechter, waardoor onafhankelijke organen en instituten hun onafhankelijkheid verloren. Evenzo door de gevraagde en ongevraagde juridische adviezen van de staatsadvocate met de verschillende petten op die tegelijkertijd door haar bescherming van de staat een flinterdunne scheidslijn markeerde tussen recht en politiek . (http://www.dwtonline.com/laatste- nieuws/2015/01/08/accountant-moet-politieke-partijen- controleren/ )

Wetgeving.
Het was ook het prerogatief van de President die als regeringsleider en staatshoofd nieuwe wetgeving maakte en verhief tot wet. Via de regering en de wetgevende macht was de opening van prioriteitswetgeving een feit vanwege de overconcentratie van macht in handen van twee personen, namelijk de President en de staatsadvocate Jennifer van Dijk-Silos. Het grote gevaar was dat partijpolitiek op deze wijze kon binnensluipen in de nationale politiek voering en het staatsrechtelijk bestuur via het parlement, de DNA waar de coalitie van de President een meerderheid bezat, en tevens via de rechterlijke organisatie van de RAIO en RIO opleidingen, waardoor aan onafhankelijkheid en onpartijdigheid zwaar werd ingeboet.

Politieke Transformatie binnen het staatsbestel en de rechterlijke organisatie.
Ministeries waren voor een groot deel uitgehold en vervangen door Presidentiele commissies en Presidentiele adviseurs. De DNA kreeg initiatiefwetgeving van de regering die alle prioriteit hadden en dus was het

parlement eerder een verlengstuk van de regering geworden in plaats van een zelfdenkend onafhankelijk orgaan. Een orgaan van de rechterlijke macht, het Openbaar Ministerie werd in de persoon van een auditeur- militair bij de Krijgsraad gekoppeld aan een niet bestaand Constitutioneel Hof dat door de nationale politiek leven moest worden ingeblazen. Vacante functies binnen de rechterlijke organisatie werden door de President van de Republiek niet duurzaam ingevuld, te weten: de President bij het Hof van Justitie, de Procureur Generaal bij het Openbaar Ministerie, lid bij de Krijgsraad. De politiek/overheid in Suriname dicteerde de rechterlijke organisatie al aan het begin via de RAIO/RIO opleidingen, maar ook aan het eind met een ingepland Constitutioneel Hof.

Het gevolg was dat in deze setting vele ambtenaren, studenten, burgers en ondergetekende geen uitweg meer hadden omdat geschillen met de staat, via de President als hoogste ambtelijke beroepsinstantie niet objectief in behandeling werden genomen. En zeer zeker niet als die gevallen de President niet goed uitkwamen wanneer zijn staatsadvocate als persson in de case betrokken was. Dan werden burgers hun rechten ontnomen en onthouden en hun mensenrechten vertrapt, zoals in mijn case het geval was. Mijn aanklacht tegen de staat Suriname had op bovenstaande “stilzitten van het bestuur” betrekking. Vandaar mijn gang naar de OAS mensenrechten commissie.

Een vergelijkbare situatie met de mijne.

Het dilemma van tegen blinde muren aanlopen was dat niet de rechten van ambtenaren en burgers beschermd werden, maar personen rondom de President in de eerste plaats werden beschermd.

Doordat vanwege het Surinaamse Staatsrecht, de politieke staatsmacht en het Ambtenarenrecht in handen waren van een en dezelfde persoon, de President, kon het voorkomen dat met staatsmacht politisering van de rechtspraak plaats vond en de staatsorde juridisch zodanig werd getransformeerd zodat politiek kon worden bedreven met gerechtvaardigde rechten en belangen van burgers. De vraag was in hoeverre er nog sprake kon zijn van een onafhankelijke rechtstaat indien bij de basis al, studenten belangen geschonden werden, hetgeen goed te illustreren was met het geval van de afvoer van 3 studenten van de RAIO opleiding. (http://www.waterkant.net/suriname/2014/12/04/staat -in-hoger-beroep-tegen-kandidaat-rechters/

De 3 RAIO studenten moesten een hoger beroep bij de burgerlijke rechter afwachten die ettelijke jaren kon duren waarbij eigenlijk deze personen hun toekomst was ontnomen na 5 jaren hard studeren. (http://www.suriname.nu/101/1dagbladsuriname2.html )

Het was duidelijk dat de 3 RAIO studenten vanwege het ambtenarenrecht terecht kwamen bij de President en dus geen enkele kans hadden. Ze stuitten hoe dan op de staatsadvocate, die tevens RAIO bestuurslid was. Maar ook civielrechtelijk was dezelfde staatsadvocate in beeld. Van enige onafhankelijkheid en onpartijdigheid voor rechtzoekenden kon dus telkens tweemaal geen sprake zijn. De conflict of interest in de verschillende omstandigheden en hoedanigheden maakte het halen van

recht door ondergetekende en de 3 RAIO studenten bij de huidige constellatie van de inrichting en uitholling van het staatsbestel en de bestuurlijke orde, vrijwel onmogelijk. Met de rug tegen de muur bleef daarom alleen de optie met de gang naar de OAS open.

Hoe moesten 3 RAIO studenten hun recht halen als een van de beoordelaars voor toelating tot de RAIO en de RIO opleiding en dus door de politiek benoemd, niemand minder was dan de staatsadvocate zelf?. Haar politieke opdrachtgevers, de President en de Minister van Justitie en Politie waren tegelijkertijd haar directe werkgever en tegelijkertijd ook het staatsorgaan dat zij onafhankelijk en onpartijdig moest verdedigen. Een zuiverder vorm van Conflict of Interest was moeilijk denkbaar. De staatsadvocate kwam zichzelf in verschillende hoedanigheden, omstandigheden, functies en posities tegen en viel dus zichzelf enerzijds aan en verdedigde anderzijds weer zichzelf middels en namens de staat. Rechtspraak en politiek bestuur bleken wederzijds in elkaar over te lopen, en tegen dit probleem liepen honderden Surinamers aan die hun recht zochten maar geen kant op konden, daar met het recht politiek werd bedreven en via de politiek het recht werd voor gedicteerd.

Mijn Conclusie

Ambtenaren, burgers en studenten waren overgeleverd aan een politieke rechtsspraak, omdat delen van de rechterlijke macht deels afhankelijk waren van de politiek.

Machtsmisbruik en Nepotisme gingen hand in hand met als gevolg de teloorgang van het onafhankelijk denken en de geestelijke verheffing van de natie en de wetenschap. Misbruik van macht was oorzaak van het vertrappen van rechten van burgers.

Het gevolg was buiten Suriname te zoeken naar rechtsvinding met de gang naar de OAS.

Links

http://www.de-surinaamse- krant.com/2014/12/president-bouterse-sleept-vhp- leider.html http://www.suriname.nu/101/1dagbladsuriname2.html http://www.suriname.nu/101/1dagbladsuriname2.html http://www.suriname.nu/101/1dagbladsuriname2.html

de bijlagen:

  • –  brief 08-01-2015 aan de OAS

  • –  brief 06-01-2014 aan de OAS

  • –  map 1 zwartboek 25 januari 1999 – 4 juli 2000

  • –  map 2 correspondentie Anton de Kom Universiteit

  • –  map 3 correspondentie vanaf 2013 President en Vz

    Universiteit

leo.

Aan:

Inter-American Commission on Human Rights Organization of American States
1889 F St NW
Washington, D.C., 20006

United States of America

Telephone: 202 370 9000
Fax: 202 458 3992 / 202 458 3650 / 202 458 6215 E-mail: cidhdenuncias@oas.org

Spanje, 6 Januari 2014

Betreft: Verzoek om hulp in aanklacht tegen DE STAAT SURINAME w.o:

  1. Klacht: Schending en beperking van mijn Burgerrecht, Vrouwenrecht en Grondrecht op vrije maatschappelijke ontplooiing, ontwikkeling en onderwijs en mijn elementair Mensenrecht op rechtsbescherming en rechtszekerheid.

  2. Tevens het stelselmatig niet beantwoorden van mijn brieven

Deze brief en bijlagen zijn per post en ook digitaal verzonden aan:

  • –  Inter-American Commission on Human Rights

  • –  secretariaat@president.gov.sr ( De President van de republiek Suriname)

  • –  r.sidin@uvs.edu (Voorzitter van het bestuur van de Anton de Kom universiteit)

  • –  info@education.gov.sr (Minister van Onderwijs en Volksontwikkeling Ir. A. Adhin)

    L.S.

    Ten einde raad verzoek ik u, als OAS-mensenrechten commissie, nota te willen nemen van mijn case

(zie bijlagen) en mij bij te willen staan in het vinden van een oplossing in een lang slepend conflict met de Surinaamse Overheid.

Mijn zaak is op een punt beland waarin ik ook juridisch geen enkele uitweg meer zie. Dit omdat de hoofdpersoon in kwestie, mevrouw Mr.Dr. Jennifer van Dijk-Silos, in deze case zowel Staatsadvocate als advocate van de Anton de Kom Universiteit (ADEK) is( een semi-overheidsinstantie), het instituut waar zij docente was toen het conflict in deze case ontstond. In geval van een eventueel aanspannen van een proces mijnerzijds tegen de Staat Suriname, zou deze hoofdpersoon tweemaal tegelijkertijd

in twee verschillende en tegenstrijdige hoedanigheden optreden namens de Staat Suriname en namens zichzelf.

Als de gedaagde partij (de staat Suriname/ADEK) tegen zichzelf/de ADEK. Een actie van dusdanige ongerijmdheid vanwege de drie tegelijkertijd verschillende en tegenstrijdige hoedanigheden in een en dezelfde case van een en dezelfde persoon.

Behalve bovenstaande ongerijmdheid, is deze persoon voorts ook nog een van de persoonlijke advocaten van de President van de Republiek Suriname en tevens voorzitter van een belangrijk overheidsorgaan, namelijk het Onafhankelijk Kiesburo.(OKB). Daarnaast kreeg deze persoon van de President de opdracht te werken aan de voorbereiding voor de instelling van het Constitutioneel Hof. Vanwege deze onnoemelijke machtspositie en belangenverstrengeling van de hoofdpersoon binnen de Surinaamse bestuurlijke- en juridische structuur is de kans van een onrechtvaardig proces m.i heel groot en dus voor mij zinloos , want dat zou betekenen dat ik met een officieel document, dus met een negatieve uitspraak, al mijn rechten zou verspelen.

Mijn vrees hiertoe is niet ongegrond en is gebaseerd op het feit dat ik tot nu toe vanuit het hoogste beroeps- en bestuurlijke ambtsorgaan van de logge ambtelijke overheidsmolen waarvan de wieken blijkbaar stil zijn blijven staan, namelijk het orgaan van President, totaal geen enkele reactie heb mogen ontvangen op mijn vele verstuurde aangetekende brieven. Ondergetekende is een keer gebeld vanuit de werkplek van het Kabinet van de President door een bestuurslid van de Anton de Kom Universiteit, mevrouw R. Franklin ( zie bijlage) en daar bleef het ook bij.

Ik heb vanaf het begin bewust mijn case buiten de publiciteit gehouden en mijn recht binnen de ambtelijke structuren bepleit, juist ook om een kostbaar juridisch proces te voorkomen en omdat ik geloof had in het Bestuur van de Rechtstaat Suriname. Maar door de systematische weigering van het hoogste beroeps- en bestuurlijke orgaan van Staat om een beslissing te nemen in mijn case wordt subtiel en m.i. opzettelijk van overheidswege geforceerd mij bij gebrek aan een bestuursrechter in Suriname, naar de gewone rechter te dwingen voor een m.i. zinloos proces, wat al bij voorbaat in mijn nadeel zal gaan uitvallen, gezien het bovenstaande zoals beschreven over de hoofdpersoon in kwestie. Ik ontkom niet aan de indruk dat het niet beantwoorden van mijn brieven tegen bovenstaande achtergrond bezien moeten worden en m.i. dus opzettelijk in alle talen wordt gezwegen door de overheid. In dit kader verwijs ik graag naar een artikel in het Surinaams Juristen Blad (SJB 2013 nummer 3) waarin Mr. Dr. M. Hoever-Venoaks (tot 1 oktober 2013) lector bestuursrecht aan de Anton de Kom Universiteit van Suriname een belangwekkend artikel gewijd heeft aan ‘het stilzitten van het bestuur’.(Bron: zie onderstaande link) http://www.starnieuws.com/index.php/welcome/index/nieuwsitem/20842

Om vanwege bovenstaande redenen te voorkomen dat ik zinloze onkosten ga maken acht ik de tijd rijp om de Staat Suriname aansprakelijk te stellen voor geleden schade (zie extra bijlage), welke inhouden:

– materiële schade door o.a. grote inkomstenderving, onkosten door het versturen van tientallen aangetekende brieven, reis- verblijf en verschepingskosten naar het buitenland, Pensioen opbouw.

– immateriële schade door o.a. aanhoudend geestelijk geweld en het noodgedwongen moeten vertrekken uit Suriname waardoor ik mijn professie waar ik zo hard voor gestudeerd

heb, aan mij heb moeten voorbij zien gaan; belemmering in het opbouwen van een oude dag reserve.

Het vertrappen van mijn rechten en belangen betekent voor mij nog steeds een zware mentale klap, een schending en beperking in mijn onderwijs- en geestelijke ontplooiing als burger, vrouw en als mens, mij ontnomen door de overheid.

Omdat de wieken van de overheidsmolen in mijn case maar blijven stil staan, doe ik daarom ten einde raad een beroep op u als mensenrechtencommissie van de OAS om als intermediair op te willen treden, om een beslissing of uitspraak te doen in mijn case of advies en hulp te willen verlenen.

Weliswaar benader ik u als individu, maar ik spreek namens vele Surinamers, landgenoten die gevangen zitten in dit systeem van een onbehoorlijke en onrechtvaardige overheid met de vele belangen verstrengelingen waardoor vele burgers geen kant op kunnen en zich als ratten in de val gevangen voelen in eigen land. Deze burgers kunnen slechts twee dingen doen, namelijk hun rechten opgeven en berusten in het machtssysteem van willekeur en onrecht of het land verlaten en als Diaspora in het buitenland hun rechten bevechten. Ik behoor tot de laatste categorie en verzoek u als OAS mensenrechtencommissie mijn individuele zaak in een breder kader van onderdrukking door de overheid van vele landgenoten te bezien en tegen deze achtergrond mijn case in behandeling te willen nemen.

Zoals in mijn uiteenzetting blijkt kan ik geen vertrouwen hebben in de overheid. Machtig gepositioneerde personen overschrijden met gemak vanwege hun positie de grenslijn van de wieken van de ambtelijke molen, met de mogelijkheid tot inmenging in de rechtsgang en de rechtspraak en in andere staats- en overheidsorganen; een bijna logisch gevolg van machtsconcentratie, hetgeen een groot probleem is voor vele burgers die zodoende op alle mogelijke manieren gerechtvaardigde rechten onthouden worden.

In de hoop dat u mijn case in behandeling wil nemen en ik een reactie mag ontvangen op mijn schrijven verblijf ik,

Met de meeste hoogachting,

Mevr. A.Y.R. Fernald, gehuwd van Wel
Adres: Edith Piafstraat 1, 1311HJ, Almere, Nederland Telefoon nummer: 0031615895230
Email adres: ayrvanwel@gmail.com

CC. –

– –

De President van de Republiek Suriname, Zijne Exellentie D.D. Bouterse

De Minister van Onderwijs, Zijne Excellentie Ir. A. Adhin
De Voorzitter van het Bestuur van de Anton de Kom Universiteit van Suriname, de heer Ir. S. Sidin.

Bijlagen:

  • –  Brief dd 21 jan 2013 gericht aan de President van de Republiek Suriname

  • –  Brief d.d 1 mei 2013 gericht aan de Voorzitter van het Bestuur van de Anton de Kom

    Universiteit.

  • –  Brief dd 5 juli 2013 gericht aan de President van de Republiek Suriname

  • –  Brief dd 8 jan 2014 gericht aan de President van de Republiek Suriname

    Extra Bijlage:

    Schadeclaim: Materiele en Immateriële schade: Tot op heden €835.236,00 (inclusief pensioenopbouw) : Specificatie op aanvraag