Lees ook mijn artikel: 9 juli 2020: WIJ LOPEN MET RONNIE BRUNSWIJK IN DE VOETSPOREN VAN ONZE GESCHIEDENIS
WAAROM DE NDP ZOVEEL MACHT NAAR ZICH TOETREKT. DE ACHTERGROND VAN HUN FEITELIJKE HANDELINGEN
Respect voor de democratische rechtsstaat, gevoel van eigen waarde, geen rasisme en het hart op de juiste plek, dat is de echte Ronnie Brunswijk. De staat in de staat gedachtegang van de NDP en heer en meester te willen zijn in het binnenland was met de stellingname van Brunswijk meteen ook direct gestuit. NDP overmacht in het binnenland ging net zover totdat macht macht ontmoette. De ABOP en niet de NDP had op natuurlijke, economische en historische wijze veel meer recht op de vruchten uit het binnenland maar het centrale gezag bleef heer en meester over alle rijkdom omdat Suriname één en ondeelbaar is. Desondanks probeerde de NDP “de staat in de staat” gedachtegang te propageren en te forceren door met name de VHP elk recht te ontzeggen in het binnenland, alsof VHP-ers geen Surinamers zijn. Brunswijk trok deze scheve en racistische gedachtegang nu wederom recht, met het recht op recht van elke Surinamer, te beginnen met het recht op een democratische rechtsstaat, want dit is de bron en het fundament om structurele vooruitgang en ontwikkeling te kunnen brengen voor de natie.
Brunswijk van gangsterisme naar orde
Elke discussie, elke oplossing van een probleem startte met eerlijkheid. Brunswijk kon dan wel zijn capriolen uithalen door zijn gal te spugen op het openbaar ministerie en de procureur generaal of naar Santo Boma wandelen om te provoceren door de 8 december moordenaars op te zoeken, of zijn “sweri” met Desi Bouterse openlijk te etaleren, maar wanneer het erop aan kwam dat aan de rechtsstaat werd getornd, dan wist de ABOP leider precies aan welke kant van de geschiedenis hij moest gaan staan. En dat deed hij wederom met zijn stellingname en toespraak op 2 februari 2026 in het parlement van de natie, de Nationale Assemblee. Als zoon en afstammeling van de heroïsche marrons koos Ronnie Brunswijk niet voor het verraad aan het volk van Suriname. De scheidslijn tussen de Marron leider en de NPS leider en achterban was hiermee een voldongen feit. Het was de NPS die verraad pleegde en Ronald Venetiaan verloochende toen die vroeg om president Santhoki te ondersteunen. De NPS keerde haar eigen partijleider de rug toe om in zee te gaan met het trio ontslagen politie inspecteurs Milando Atompai, Raoul Hellings en op e achergrond Sergio Gentle. Met de keuze van Brunswijk voor de rechtsstaat en de democratie ging hij naast de VHP leider Chanrikapersad Santhoki staan. De VHP die de eenzame strijd voerde om behoud en versterken van de democratie en de rechtsstaat door de rechterlijke macht niet aan te vallen en te verzwakken of te politiseren, maar juist te versterken, kreeg nu meer body vanwege de steun uit onverwachte hoek. Brunswijk begreep dit historische belang maar al te goed en ook het enorme kantelpunt in de geschiedenis als hij koos voor de NDP warlords met hun “sweri” aan Desi Bouterse om van Suriname een soort Venezuela te maken met de toestroom van de olie dollars. Brunswijk koos niet voor dit model van patronage en enge economische belangen. Brunswijk begreep als geen andere hoe de NDP het systeem van het binnenlandse traditionele gezag had vernietigd, zowel bij de Marrons als bij e Inheemsen. Maar ook hoe de NPS heulde met de NDP en heimelijke agenda’s van rasisme uitvoerde om de VHP uit te sluiten uit het bestuur van het land en het binnenland. De NPS was verdeeld vanwege het trio rondom Milando Atompai die zwaar heulde met de NDP aangaande de politisering van de rechterlijke macht.
Boontje kwam om “haar” loontje
De NDP wilde heer en meester zijn over het binnenland door middel van verdeel- en heers, door de granman, kapiteins en basjas te corrumperen en zo het traditioneel gezag als ouderwets en niet meer van deze tijd neer te zetten en uit te schakelen. Brunswijk als grootondernemer in het binnenland had geen enkel belang bij de economische macht van de NDP warlords in het binnenland die de Marron cultuur vernederden en hen onderwierpen aan de NDP belangen, van hen slachtoffers maakte die de NDP kruimels toegeworpen kregen. Brunswijk koos voor zijn marron, maar in de eerst plaats koos hij voor het centrale gezag boven het krijgsheerschap, zoals hij dat ook deed in 1986 om de NDP in haar dictatoriale opmars te stuiten. Op 2 februari 2026 schreef Brunswijk opnieuw heroïsche geschiedenis door de republiek Suriname te redden uit de klauwen van de roofzuchtige NDP kapitalisten. De geschiedenis van verraad werd hiermee ook gestuit wat betekende dat de NPS openlijk werd neergezet in de geschiedenis als de partij van het verraad, afstammelingen van de verraders van Boni. Terwijl de ABOP zich op de borst kon slaan doordat de geschiedenis aan haar zijde stond wanneer een kantelpunt was bereikt, dan won de heroïsche afkomst het van het verraad. Hoezeer valse historici de geschiedenis van Brunswijk en de binnenlandse oorlog van 1986 probeerden te bezien als terrorisme tegen de staat, de tijd haalde deze zienswijze nu weer aantoonbaar in vanwege het standpunt van Ronnie Brunswijk op 2 februari 2026. Het is ontegenzeggelijk weer bewezen dat alleen de ABOP leider de NDP kon stuiten. De natuurlijke symbiose tussen de ABOP leider en de VHP leider kon verder gesmeed worden op weg naar 2030 om voorgoed de NDP en de NPS uit te schakelen en daadwerkelijke ontwikkeling en vooruitgang in gang te zetten met de olie dollars voor alle Surinamers en niet voor een kleine kliek rondom de clan van de NDP en hun handlanger JENNY SIMONS, de eerste vrouwelijke president van Suriname. Want boontje kwam om haar loontje, ze kon niet rekenen op steun van e ABOP vanwege haar verraad aan de ABOP leider inzake het getekende akkoord voor vorming van een coalitie regering.
NDP politici isoleren met het verstand samen met hun street-social- media concert schreeuwers
De president Jennifer Simons stond aan de verkeerde kant van de geschiedenis door het verraad te omarmen en de verarming van het volk harteloos te negeren. Ronnie Brunswijk onderwierp zich niet aan de vrouwelijke president die haar rol en positie niet kon uitvoeren omdat zij was omringd door een oude clan en netwerk om haar heen, om over de persoonlijke sfeer van duisternis waarin zij zelf vertoefde maar niet te spreken. Ode van de ABOP leider, de man die de NDP in alle facetten aankon, zowel militair-strategisch als politiek-juridisch en economisch. Ronnie Brunswijk doorzag de NDP mol Sybrano Pique in de gelederen van de ABOP. Het social media orkest lapte hij aan zijn militaire laars met schreeuwers zoals Marcel Oostburg als de zwakste schakel binnen de NDP piramide. Samen met de VHP sheriff Santhoki marcheert het volk op weg naar de overwinning in 2030. Ondervoorzitter Jerrel Pawirorejo van de NPS zei: “NDP en NPS streven dezelfde doelen na ondanks ideologische verschillen“. Dit kon alleen wanneer iedereen voor de gek werd gehouden door een geheime agenda uit te voeren, met andere woorden alleen een verrader kon hetzelfde doel hebben als zijn eigen dader. Feit is dat de geschiedenis van de NPS en de NDP lijnrecht tegenover elkaar stonden maar door verraad en kortzichtigheid stond de NPS nu op een lijn, naast elkaar en zij aan zij met de NDP.
Eerlijkheid en intellectueel denken
Zodra er eerlijkheid in het spel is, is een mens ook in staat op intellectueel niveau te kunnen denken en te analyseren. Juiste analyse valt en staat bij eerlijkheid zonder politieke agena’s, net zoals in de wetenschap. Daarvoor hoeft Brunswijk geen universitaire studie te hebben gevolgd want intelligentie en intellectueel denken hebben niets met het afronden van een studie gemeen. Bij oneerlijkheid is het precies net andersom, daar loopt de verrader vroeg of laat altijd vast en tegen de lamp. De NDP was daarom juist nu verlamd vanwege haar eigen rasisme en oneerlijkheid. De NDP intellectuelen en wetenschappers kwamen daarom met juridische gedrochten van onwerkbare onwaarachtigheid op de proppen die indruisten tegen de wetenschap, het intellect, de grondwet en die het rechtsgevoel van de natie tartten, enkel en alleen om hun dubieuze agenda door drukken om zo hun doel te kunnen bereiken, namelijk een verdeeld volk in de kustvlakte en het binnenland. De niet gestudeerde Brunswijk wist als nazaat hoe belangrijk het is om samen te werken met diegenen die kennis bezitten, zijn voorouders hadden dat aan en lijve ondervonden, e geschiedenis heeft bewezen dat het mogelijk is om met de Inheemsen samen het doel van algehele vrijheid te kunnen bereiken als men samen werkt en zich organiseert. Zonder de Inheemsen hadden de Marrons nooit hun vrijheid verworven en zouden als vee zijn afgeslacht door de kolonisator die hen op de hielen zat in het binnenland. Kennis is macht, toen en ook nu. Eerlijkheid gebiedt te zeggen dat de VHP over veel kennis bezit hetwelk compleet aan de kant is geschoven door de NDP en de NPS, enkel om hun snode plannen van een autocratisch bewind en de staat in de staat door te drukken om hun model van “eigen NDP rovers eerst” gestand te doen. De NDP en de NPS vonden elkaar op de natuurlijke symbiose van het systeem van patronage dat door Jopie Pengen, de eerste voorzitter van de NPS werd geïntroduceerd en waarvan bekende propagandisten het voortouw namen om de achterban in belang te houden en de meester op zijn wenken te bedienen, net zoals dat nu met de NDP ghetto leiders plaats vindt. De NDP had het patronage van de NPS gekopieerd vandaar dat zij zich zo prettig voelden met elkaar. Birds of one feather flock together.
Brunswijk kritisch over hervormingen rechterlijke macht; ‘het is een verschuiving van macht’ – ABC
2 febr 2026