Rob Jette gooide de handschoen in de ring.
Ik wil Wilders verslaan. En dat deed hij. Ik hielp ook een handje mee want ik stemde op Rob Jetten. D66 werd de grootste partij van Nederland . Maar het ging in feite niet om de persoon van Geert Wilders. Wilders was het symbool van ruzie, afbraak en domheid geworden in Nederland. Geert Wilders verhief het populisme tot dekmantel van onkunde en instrument voor rassenhaat in Nederland. Alles was de schuld van de buitenlanders, die op een hoop werden gegooid met asielzoekers. Zonder enige onderbouwing met feiten werd Nederland jarenlang gegijzeld door Wilders en zijn achterban voornamelijk uit de armere delen van Nederland. Maar toen Wilders zijn partij mee regeerde in het kabinet Schoof, bleek pas hoe weinig zij voor elkaar konden krijgen dan alleen te roepen van de strengste asiel maatregelen ooit te zullen toepassen. Zij botsten echter tegen wetgeving, waar zij met hun populisme geen rekening mee hadden gehouden. Zij werden geconfronteerd met de democratische rechtsstaat Nederland waar wet en recht voor elke burger in de grondwet is vastgelegd. Wilders en zijn ploeg waren aan handen en voeten gebonden door law and order. Dus werd het een vechtkabinet. Wilders zelf bleef in de tweede kamer en spande anderen voor zijn karretje in de regering Schoof, zoals Marjolein Faber, minister Asiel en migratie. Dit ministerie werd ingesteld op 2 juli 2024 bij het aantreden van het kabinet-Schoof. Hoge verwachtingen werden geschapen met dit nieuwe ministerie, men zou korte metten maken met die lastige buitenlanders die de baantjes en woningen inpikten van de Nederlanders, profiteerden van sociale voorzieningen en in de criminaliteit zaten. Wilders met zijn verkiezingswinst had de boot gemist als minister president. Met het nieuwe ministerie dacht Geert Wilders zichzelf al als de volgende minister-president van Nederland. Hij deed er zelf alles aan om zijn eigen ministers en zijn eigen kabinet schoof te saboteren want hij aasde op nieuwe verkiezingen om dan weer de grootste partij van Nederland te worden en dan dit keer de post van minister president op te eisen. Nederland was gewaarschuwd en zag de bui al hangen. Met Wilders zelf aan het roer zou hij er dan nu voor zorgen om Nederland weer te maken zoals het ooit was, minder buitenlanders en Nederlanders op de eerste plaats. Deze strategie van gewiekstheid en onderhuids rasisme overspoelde Nederland jarenlang, Wilders was de vrees van de natie waar niemand tegen op kon, zelfs Mark Rutte niet. Niemand had het antwoord op Wilders, totdat Rob Jetten kwam en de handschoen in de ring gooide met zijn Nederlandse Barack Obama slogan: ” ja het kan wel”.
3 juni 2025 kabinet Schoof gevallen maar alles ging gewoon door
Kabinet Schoof viel en werd demissionair nadat de PVV ministers hun ontslag indienden na een conflict binnen de coalitie over het asielbeleid.Bingo, dacht Geert Wilders natuurlijk, i Will become the next minister president. Het kabinet Schoof zat nauwelijks een jaar aan, vanaf 2 juli 2024. Tot 23 februari 2026 met het aantreden van het kabinet Jetten, was Nederland gewoon bestuurbaar omdat in een geordende en beschaafde samenleving continuïteit van bestuur uitgangspunt was. In Suriname zou dit ondenkbaar zijn, evenals de tijd dat het kabinet werd geformeerd. Op 4 november 2025 startten de verkenningen om te komen tot een kabinetsformatie en op 23 februari stond de regering Jetten op het bordes van het paleis om zich te presenteren aan de natie.
Een homo dat zou toch maar niks worden.
In het ruimdenkende Nederland werd de persoonlijke sfeer uit de wetenschap en de politiek geweerd. Duidelijker en beter kon deze statement aan de nieuwe wereld niet, door uitgerekend een hoogopgeleide homofiel die het opnam tegen de racist Wilders. Jetten vertolkte het gevoel van de meerderheid van Nederland die moe was van de scheldpartijen, onkunde en stilstand in de gehele nationale ontwikkeling en de mentale en fysieke verpaupering van Nederland door toedoen van een man met een ijzeren greep op de discussie die hij altijd maar terug voerde naar zijn paradepaardje van haat tegen de buitenlander. Nederland vond met Rob Jetten het antwoord om Nederland wederom te brengen op het niveau van las and order, beschaving en samenwerking op inhoud, samen oplossingen te bedenken voor ingewikkelde vraagstukken in plaats van een achterban dom populisme te verkopen met een zondebok-syndroom van haat en racisme. De strategie van Jetten sloeg aan en de openlijke tegenaanval op het ongenuanceerde populisme door hoogopgeleiden in de verkiezingscampagnes op weg naar de verkiezingen van 17 oktober 2025 resulteerde in verkiezingswinst voor D66 partijleider Rob Jetten. Nederland had het populisme afgezworen en ging terug naar de macht van deskundigheid. Niet alleen D66 voerde een onverwoede strijd tegen het populisme , maar ook PvdA/Groen Links, het CDA en de VVD. De partijprogramma’s beletten evenwel dat D66 een stabiele formatie voorrang gaf boven een meerderheidskabinet met de linkse PvdA/Groen links erbij.
Stabiliteit is veel meer waard
Een stabiel minderheid kabinet was nieuw in het politieke landschap. Maar de moed en het vertrouwen op de inhoud maakte dat minder meer was en een andersoortige politiek voering haar intrede deed in Nederland. Het ging om een totale mindschift in de samenleving. Nederland hervormde en ging mee met de veranderingen in de wereld. De verantwoordelijkheid werd bij elke Nederlander individueel gelegd voor het gezamenlijke succes van Nederland. Niets was meer vanzelfsprekend, ook op sociaal vlak moest elke Nederlander vooruit denken en bereid zijn zichzelf tijdig om te scholen bij dreigende werkloosheid of zorg. Het Nederlandse belang kon alleen maar voorop staan als elke burger meedeed in gedeelde verantwoordelijkheid. Aanpassingen gaande weg indien overtuigend en nodig en passend in het regeerakkoord zouden dan ook gepleegd worden, was de belofte van het kabinet Jetten, er zou geluisterd worden naar alle stakeholders, ook in het parlement om zo de broodnodige meerderheid te kunnen bereiken bij elke wet. Samenwerken en samen denken dus! Het ging niet meer om haat en ruzie maar om nadenken over inhoud en oplossingen aandragen. En daar had Geert Wilders weinig kaas van gegeten, het bleken gelukszoekers en avonturiers die over de ruggen van hun achterban persoonlijke belangen vooropstelden en Nederland opzadelden met een sfeer die totaal niet bijdroeg aan ontwikkeling. Nederland was jaren stil gelegd vandaar de leus van het kabinet Jetten: “aan de slag”. Het nieuwe kabinet Jetten is jong, hoogopgeleid, Amsterdams en weinig multiculti.
De relatie met Suriname
Suriname zat in de populistische denk zone van Geert Wilders. Het populisme van een dom gehouden achterban gijzelde Suriname ook al tientallen jaren. Net zoals Geert Wilders die op het social platform X communiceerde met zijn regering en zijn achterban, net zo ging het in Suriname op social media aan toe. De NDP president, partij loyalisten en prominenten rondom haar zetten aan tot rassenhaat en de lager tot niet opgeleide achterban creërden vervolgens de benodigde sfeer op social media om karaktermoord te plegen op met name de ex-president Chandrikapersad Santhoki. Santhoki werd slachtoffer van een gelijksoortig zondebok-syndroom, hij was de schuld van alles dat fout ging in Suriname. Net zoals Geert Wilders dat deed tegen de buitenlanders die overal de schuld van kregen. Het nieuwe denken in Nederland met het afleggen van Geert Wilders stond dus lijnrecht tegenover het Surinaamse denken die het van populisme en eigen belang moest hebben. Niet op inhoud discussiëren, geen oplossingsgericht denken, geen beleid en geen plan maar vriendjespolitiek en ondeskundigheid voerden de boventoon in Suriname. Dit zal wel zeker tot een Babylonische spraakverwarring leiden met de collega’s uit Nederland die het voor elkaar kregen om de wetenschap en de inhoud wederom voorop te stellen zoals dat altijd al was in Nederland. De geschiedenis verloopt nooit in rechte lijn, er zijn altijd pieken en dalen in het leven. Van het negatieve wordt ook geleerd. Zonder min geen plus. In het dialectische denken is ontwikkeling ondenkbaar zonder falen. Met de verstoring van een Geert Wilders en in Suriname de verstoring van een zogenaamde revolutie is de common sense in Nederland erin geslaagd een einde te maken aan het tijdperk Wilders-populisme. In Suriname zal dat niet anders gaan in 2030. Suriname is ook hard op weg de midshift te maken en de NDP is ontmaskerd als te zijn een racistische, experimentele, populistische ondeskundige en op eigen belangen uit zijnde clan die niet in staat is gebleken het land te kunnen ontwikkelen.
Conclusie:
Inhoud is veel meer waard en niet vanzelfsprekend of wel kwaliteit gaat boven kwantiteit.