Israël en de Verenigde Staten voerden op 28 februari 2026. een preventieve aanval op Iran uit onder de noemer ’Epic Fury’, oftewel immense woede.
Er was altijd een aanleiding met Regime-change als einddoel
Venezuela viel als eerste. De toon was gezet in de veranderde wereldorde. Het nieuwe gezicht van een veranderde wereldorde niet alleen, maar ook een duidelijke herbevestiging van de Verenigde Staten als leider van de wereld, had zich onder de ogen van de wereld afgespeeld onder leiding van Donald Trump. Wat Zuid- Amerika betrof, de Monroe-doctrine werd door Trump zelf omgedoopt tot de Donroe-doctrine. De geschiedenis van grondstoffen jacht herhaalde zich, maar dan anders. Voorheen was fysieke levens-raum de inzet en lijfelijke aanwezigheid van de bezetters in de door hen veroverde gebieden. De kolonisator maakte de dienst uit. Marionetten regeringen vervulden vervolgens de wens en belangenbehartiging van de kolonisator tijdens diens afwezigheid. Socialistische regimes verdeelden de wereld na de revolutie van 1917 in Rusland en na de tweede wereldoorlog volgde dekolonisatie van met name Afrikaanse landen het voorbeeld van Rusland en inmiddels ook China. Na de overwinning van de burgeroorlog door de communisten in 1949 onder leiding van Mao Zedong vluchtte Tjan Kai Sjek naar Taiwan. Maar de wereld bleef niet stil staan bij leiders en regeringen alleen. Volkeren ontwikkelden zich ook en met het digitale tijdperk was opeens de wereld veel kleiner geworden en mensen veel mondiger. De stem van het volk ging steeds luider klinken. Marionetten regeringen en socialistische regeringen kwamen steeds meer onder druk te staan. De bevolking eiste leefbaarheid en vrijheid van meningsuiting. Er werd verzet gepleegd tegen armoede, corruptie en onderdrukking. De verworpenen der aarde zagen steeds meer hoe hun regimes in weelde leefden en steeds hardere repressie toepasten om in het zadel te blijven zitten. Het eigen belang van zowel de marionetten en hun indirecte bazen uit de kapitalistische wereld maar ook die van de socialisten stond op de eerste plaats. De socialistische regimes vertoonden in de top keiharde westers kapitalistische trekjes van weelde en rijkdom. De armoede evenwel ging gepaard met zware criminaliteit in het eigen land maar ook grensoverschrijdende criminaliteit bedreigde de veiligheid van omringende landen. Zo kwamen drugshandel, wapenhandel, mensenhandel, witwassen en terreur onder grensoverschrijdende normering van het onacceptabele gedrag te staan zonder te zijn gestoeld op wetgeving. Er was het internationaal recht enerzijds en anderzijds wat de VS eenzijdig had bepaald als wereld norm. Amerika hield zichzelf het recht voor om eenzijdig te handelen wanneer het ging om grensoverschrijdende criminaliteit toegepast door wat zij noemde terreur organisaties en landen die deze organisaties steunden, zoals Iran en Venezuela. In Venezuela was dat volgens de Amerikanen het netwerk van het drugskartel de rising suns rondom president Nicolas Maduro. Hierin vond president Donald Trump dan ook de aanleiding om op te treden tegen Venezuela. De VS bestempelt het zogenoemde Cartel de los Soles (‘Het Kartel van de Zonnen’) als buitenlandse terroristische organisatie.
Cuba als oorzaak en gevolg van Venezuela
Vanaf 1962 bestond de ruzie tussen de Verenigde Staten en Cuba met de dreiging van Cuba om Russische raketten op haar grondgebied te stationeren. De Verenigde Staten voerden een handels embargo tegen Cuba af waardoor de economie van dat land hard werd getroffen. Maar onder de gebroeders Castro kon de VS de Cubanen niets maken. Maar de tijden waren veranderd. Na de val van Venezuela was alles opeens anders voor Cuba. De CIA infiltratie had haar werk gedaan en de volledige inkapseling van de Venezuelaanse economie door de Amerikaanse regering onder leiding van Donald Trump nam een aanvang. Overname van de olie sector door de VS waardoor Venezuela in feite haar soevereiniteit kwijt raakte aan de Amerikaanse imperialisten en multinationals. Daarom kon Cuba letterlijk de economisch strop worden omgedaan om het regime uiteindelijk op de knieën te krijgen. Er kwam geen drup olie meer uit Venezuela, terwijl Cuba grotendeels haar olie reserves uit dit land vandaan haalde. Het Cubaanse volk was de belangrijkste machtsfactor en inzet geworden voor de regime-change. Het volk moest hun revolutionaire leiding vervolgens uit het zadel wippen. De toenemende armoede en de economische ravage van schaarste aan van alles zoals brandstof en levensmiddelen moest maken dat het regime omver geworpen zou worden vroeg of laat. De VS had een lange adem overtuigd als zij was dat het regime in Cuba zou vallen op den duur als het volk zou omkomen van vervuilde straten, geen elektriciteit en gebrek aan van alles. Dan zou een regime change vanzelf wel komen, het was een kwestie van lange adem. Het ging niet alleen om de grondstoffen, maar om het volkomen beheer over de economie van die landen. Amerikaanse investeerders in met name de olie-industrie maakten de dienst uit in die landen. De Verenigde Staten hielden de Chinese investeerders op afstand. Invloed en beheer in Amerikaanse handen. Amerikaanse inkapseling van de gehele olie sector en de economie was het middel om regime-change in te zetten als einddoel. Het naar voren schuiven van Amerika gezinde marionetten, of in ieder geval regeringen die de Amerikaanse belangen onaantastbaar lieten. Dat was de nieuwe wereld geworden. In 1959 vertrokken de Amerikaanse marionetten uit Cuba en ten tijde van Hugo Chavez gebeurde hetzelfde in Venezuela. De Amerikaanse regering had haar les geleerd en de Donroe- doctrine vertolkte deze les. Niet alleen het bedrijfsleven in Amerikaanse handen, maar ook de volledige economie onder controle en beheer van de Amerikanen. Amerika vriendelijke regimes werden opgenomen in dit wereldwijde netwerk van een nieuw imperialisme onder leiding van de Verenigde Staten. Onwillige regimes werden met de harde hand onderworpen of omver geworpen wanneer het Amerikaanse belang bedreigd werd. Er hoefde slechts een aanleiding gevonden te worden, een stok om de hond te slaan, en die werd door Donald Trump heel snel gevonden in zowel Zuid-Amerika als in het Middenoosten met de aanval op Iran op 27 februari 2026.
Iran
De aanleiding hier was dat Iran te kadertrouw onderhandelde over een nucleair akkoord. Onbetrouwbaarheid van Iran aangaande het akkoord maakte dat de onderhandelingen met Donald Trump stopten. Het feit dat Iran in de ogen van de Amerikanen en de Israëlische regering terroristische organisaties zoals Hamas en Hezbollah bewapende en ondersteunde, was al heel lang een doorn in het oog.
Maar nog altijd was er niet één sluitend verhaal vanuit de Amerikaanse regering over de reden achter Trumps grootschalige aanval op Iran. Volgens Vance gaat het ‘hem’ – de president – om het onschadelijk maken van de Iraanse nucleaire capaciteit. Israel had na de Hamas aanvallen van 7 oktober 2023 alle reden om haar veiligheid verder te waarborgen en was dus gerechtigd buiten het internationaal recht om, Iran aan te vallen die gezien werd als de bron van alle kwaad en onveiligheid in de regio. Oogmerk was de olie en de belangrijke strategische doorvoerhaven van de straat van Hormuz. Iran had deze handelsroute afgesloten waardoor de schepen geen doorgang hadden op weg naar alle delen van de wereld. De straat van Hormuz was de enige doorgangsroute voor alle schepen wereldwijd. Volgens Iraanse media is de Straat nu echt gesloten en wordt er gedreigd met het in brand steken van schepen die toch proberen te passeren. De Straat van Hormuz is goed voor een vijfde van alle olietransport in de wereld. Ook wordt veel vloeibaar gemaakt aardgas (lng) via de zeeroute vervoerd.
NAVO en Europa
Europa en de NAVO ondersteunden de Amerikaanse en Israëlische actie tegen Iran. Frankrijk deed een verzoek aan de Nederlandse regering ondersteuning te verlenen met een marine fregat. “Het kabinet overweegt een marineschip naar de Middellandse Zee, richting het Midden-Oosten, te sturen. Dat idee volgt op een verzoek vanuit Frankrijk dat ondersteuning vraagt voor inzet in die regio vanwege de onrust daar. Het gaat om de defensieve inzet van het luchtverdedigings- en commandofregat Zr.Ms. Evertsen. Parijs wil dat dit schip het Franse vliegdekschip Charles de Gaulle in het oosten van de Middellandse Zee gaat ondersteunen. Frankrijk wil het vliegdekschip daar inzetten om mee te helpen de handel en de aanvoer van olie en gas te beschermen.”
Amerikaanse en Israëlische controle was van economisch eminent belang wanneer de Iraanse economie als eindstation in buitenlandse handen viel via een marionetten regering. Het Iraanse volk werd wederom opgeroepen op te staan voor haar vrijheid. Niet meer Amerika alleen, maar samen met Israel werd de veranderde wereldorde letterlijk kracht bij gezet. Op vrijdag 27 februari werd Iran bestookt met bommen en drones. De Iraanse president vond hierbij de dood. Op 27 februari vertrok de Amerikaanse minister van buitenlandse zaken Marco Rubio uit Sint Kitts and Nevis van de Caricom vijftigste staatshoofden meeting en twee dagen daarna verklaarde hij het volgende: “We wisten dat er een Israëlische actie zou komen tegen Iran.” Dankzij cruciale inlichtingen van de CIA over de verblijfplaats van de Iraanse leider ayatollah Ali Khamenei, konden de VS en Israël een onverwachte verrassingsaanval bij daglicht uitvoeren. Het feit dat Rubio aanwezig was in Zuid-Amerika terwijl jij wist wat komen zou, zei heel veel over de Amerikaanse olie belangen in de Caraibische regio.
Venezuela Cuba Guyana Suriname en de Caraibische zee betrokken in herverdeling van de wereld
Op de vijftigste Caricom staatshoofden meeting in Sint Kitts and Nevis van 24 tot en met 27 februari 2026, verscheen niet toevallig als belangrijke gast Mark Rubio, de Amerikaanse minister van buitenlandse zaken ten tonele. De Caribische zee als strategische doorvaart route voor olie tankers was cruciaal voor de Amerikaanse hegemonie. De afhankelijkheid van olie en gas toevoer vanuit Rusland was voor Europa een les geweest. De Russische bombardementen op Oekraïense electriciteitsnet centrales was eveneens een les. Olie opslag plaatsen werden aangevallen om zo de energie voorziening droog te leggen. Olie werd steeds belangrijker in de wereld. En Guyana en Suriname waren volop in beeld bij de Amerikanen. Dat China volledig de Zuid-Chinese zee als haar eigendom beschouwde was niet zomaar. In de achtertuin van de Amerikanen in de Caribische zee zaten volop Nederlandse en Amerikaanse marine schepen die de regio militair strategisch volledig onder controle hadden. De economie hing af van de olie. Wereldwijd was beheersing van doorvoer een duurzame oplossing voor veiligheid en enteren van schepen en olie tankers. Dit alles in Amerikaanse en Israëlische handen zou de nieuwe wereld orde verder versterken met een uitgebreide veiligheid zone. Dat Frankrijk wederom overging op productie van kernkoppen voor haar energie behoefte niet alleen, maar ook voor kernbommen maakte dat ook Europa meedeed in de ratrace. Nederland praat met Fransen over samenwerking op kernwapengebied. Begrijpelijk waarom Europa zo blij reageerde op de aanval op Iran. NAVO-topman Mark Rutte is blij met de Amerikaans-Israëlische aanvallen op Iran.“Ik ben blij dat Irans middelen worden afgebroken” om chaos te brengen in het Midden-Oosten en ook in Europa, zei Rutte in een interview met de BBC. Hij zou zaterdag ook met een groot aantal Europese leiders hebben gesproken, die ook “extreem blij” zijn met de luchtaanvallen van Israël en de Verenigde Staten.Rutte ziet het Iraanse regime niet alleen als bedreiging voor de Iraanse bevolking, maar ook voor Europa. “Het is een terroristisch regime en dus ook duidelijk een bedreiging voor bijvoorbeeld Londen, Hamburg en mijn eigen thuisstad Den Haag.” “Laten we niet vergeten dat Iran met de Shahed-drones de belangrijkste leverancier is van militaire steun aan Rusland.” Hij hoopt dat daar een einde aan zal komen. Rusland, China en Noord-Korea keken toe hoe de wereld zonder hen opgedeeld werd in nieuwe invloedssferen. Het was ook gedaan met de twee-staten politiek voor de Palestijnen. De VS en Israel hadden andere plannen voor de Westelijke Jordaanoever en de Gazastrook. Hamas was zo goed als verpletterd door Israel. Met Iran was nu de Hezbollah aan de beurt.
Suriname telde niet mee onder het regime van de NDP
Trump lanceert militaire coalitie tegen drugskartels met Latijns-Amerikaanse leiders
De bondgenootschappen tussen NAVO-Europa, de VS en Israel schiep een veranderde richting in het machtenspel over de wereld. Frans-Guyana als kolonie van Frankrijk voegde tevens een sterk element toe aan de Amerikaanse hegemonie over Zuid-Amerika. Suriname lag ingekapseld en de NDP had in 2030 geen schijn van kans om de verkiezingen te winnen. Op democratische wijze zou regime-change in Suriname plaats vinden. De Amerikanen wisten dit heel goed en de president van de Verenigde Staten Donald Trump speelde preventief hierop in na het bezoek van minister van buitenlandse zaken Mark Rubio aan de Caricom. “Trump ontvangt leiders uit Latijns-Amerika en Caribisch gebied: VS wil Chinese invloed beperken” “President Donald Trump ontvangt vandaag 7 maart 2026 in Miami meerdere staatshoofden en regeringsleiders uit Latijns-Amerika en het Caribisch gebied voor de zogeheten “Shield of the Americas”-veiligheidstop. Volgens analisten probeert Washington met deze bijeenkomst de groeiende invloed van China in Latijns-Amerika te beperken door nauwere banden met landen in de regio te ontwikkelen. Tijdens de top staan regionale samenwerking op het gebied van veiligheid, migratie en economische samenwerking centraal. Onder meer leiders uit Argentinië, Bolivia, Chili, Costa Rica, de Dominicaanse Republiek, Ecuador, El Salvador, Guyana, Honduras, Panama, Paraguay en Trinidad en Tobago worden op de top verwacht.
De westerse militaire inlichtingendiensten en het Iraanse leger cruciaal
Van binnenuit ingraven met ondersteuning van technologie bleek na Venezuela wederom een eeuwenoude maar gemoderniseerde en succesvolle beproefde strategie te zijn. ‘Israël hackte jarenlang verkeerscamera’s in Teheran om Khamenei in de gaten te houden’. Volgens bronnen van de Britse krant verkreeg Israël via een hack toegang tot nagenoeg alle camera’s in de Iraanse hoofdstad. De Mossad zou de camera’s hebben ingezet om de dagelijkse routines van Khamenei en zijn lijfwachten in kaart te brengen: routes, werktijden, vaste ontmoetingen en zelfs de plekken waar beveiligers hun privéauto’s parkeerden. Alles werd nauwlettend gevolgd. Het was net als in Venezuela precisie werk. Naast het Iraanse leger was er de Revolutionaire garde, een aan de ayatollah getrouwe elite korps met veel economische macht in het land. De Garde was economisch nog altijd enorm dominant en controleert zij naar schatting 25 tot 50 procent van de Iraanse economie, met een geschatte omzet van 30 tot 50 miljard dollar (25 tot 43 miljard euro). Zoals Maduro niet zijn eigen leger maar zijn elite troepen uit vooral Cuba om zich heen had voor zijn beveiliging, zo vertrouwden de Ayatollahs ook niet hun eigen leger, maar de elite troepen van de Revolutionaire Garde. Een verdeel en heers strategie dus, waarbij een gewapende groepering werd voorgetrokken en diepe belangen had in de economie van het land. Zo een groep liet zich niet zomaar haar belangen ontnemen. Het leger en het volk van Venezuela evenwel hadden met de regime-change chaos voorkomen. Of dit ook in Iran de bedoeling was en zou lukken zal nog moeten blijken. De oorlog was maar net begonnen. De technologie van Israel en de Verenigde Staten hadden de ondergrondse steden van Iran waar enorme hoeveel heden wapens lagen opgeslagen, als voornaamste doelwit om het regime compleet te verzwakken. Het islamitische regime in Iran heeft een enorm ondergronds wapenarsenaal opgebouwd in de bijna 50 jaar dat het regeert. Een verborgen tunnelcomplex zou de duizenden geproduceerde bommen en raketten uit het oog van aartsvijanden Israël en de Verenigde Staten houden.Israël en de VS lokaliseerden het Iraanse ’schaduwarsenaal’ vrij snel en richten zich nu specifiek op deze bases. The Times of India zette vorige week uiteen hoe deze ’raketsteden’ precies in elkaar zitten. De tunnels, die op sommige plekken wel 500 meter diep zijn, zijn afgeschermd van satellieten en extra verstevigd zodat ze beschermd zijn tegen luchtaanvallen. Volgens defensie-experts is het „de ruggengraat van Irans afschrikkingsstrategie.” Uit het zicht van satellieten worden zo duizenden raketten opgeslagen en vervoerd.
Toch waren Israël en de VS niet erg verrast door het militaire complex. De tunnels bleken niet zo geavanceerd en onaantastbaar als het Iraanse regime aanvankelijk deed vermoeden. Westerse inlichtingendiensten hadden namelijk al veel ’verborgen’ locaties getraceerd. Ook heeft de Amerikaanse luchtmacht een speciaal wapen waartegen bijna geen bunker is opgewassen. De B-2 Spirit is een bommenwerper die zogenaamde ’bunker busters’ laat vallen. Deze zware bommen zijn ontworpen om hard gesteente te penetreren voordat ze exploderen en zijn in staat om doelen ondergronds net zo precies te raken als bovengronds. Een dag later verklaarde generaal Dan Caine dat de B-2 inderdaad was ingezet omdat de beoogde doelen ondergronds lagen. „Deze raketsteden worden begraafplaatsen” Als vijandelijke aanvallen de in- en uitgangen van de tunnels raken, kunnen de strijdkrachten de raketten niet meer afvuren en kunnen de raketwerpers de basis onmogelijk verlaten, aldus de militair expert Guillermo Pulido aan nieuwsblad El País
Sport muziek politiek en influencers
Sport en muziek werden steeds meer een politiek charme offensief. Tijdens zijn toespraak sprak Trump ook over de militaire operatie van de Verenigde Staten in Iran. „Het Amerikaanse leger, samen met onze geweldige Israëlische partners, blijft de vijand volledig vernietigen, ver voor op schema en op niveaus die mensen nog nooit hebben gezien”, zei Trump, terwijl onder anderen Messi en Luis Suarez achter hem stonden. Aan het einde van zijn opmerkingen keerde Trump kort terug naar de politiek en prees hij minister van Buitenlandse Zaken Marco Rubio voor zijn rol in de operatie tegen Iran. Hij zei ook dat de Verenigde Staten zich na die oorlog mogelijk op Cuba zouden kunnen richten en verklaarde dat Cuba „zo graag een deal wil sluiten”.
Conclusie
Suriname betekende door het NDP beleid niets in de wereld en was door de VS preventief al uitgeschakeld op 7 maart 2026, precies zoals Iran preventief werd aangevallen op 28 februari om te voorkomen dat het westerse hegemonistische imperialisme op de feiten zou achter lopen. Cruciaal voor het imperialisme was de eenheid te herstellen en met verenigde kracht het gezamenlijke doel na te streven om de socialisten de pas af te snijden in de wereld. Met een gezamenlijk optreden overal in de wereld, samen met Israel was het socialisme en de invloed van Rusland en China een zware klap toegediend. De BRICS zou vanzelf schipbreuk leiden in de herverdeling van de macht in de wereld. Suriname onder de NDP zou een tweede Cuba worden en de leiding in de Caricom door Mia Motley was zwaar onder druk komen te staan met de top ontmoeting op 7 maart in de VS waar Barbados niet voor was uitgenodigd. Suriname had duidelijk gekozen voor politieke partnerschappen waar de VS juist niet in voor was. De groten zullen uiteindelijk de kleinen opslokken, dat was een natuurwet, want wie maskers opzette en een geheime agenda voerde had geen leiderschap in huis en was zodoende een onbetrouwbare partner. Helaas vertoonde Suriname onder de NDP deze kenmerken en het volk moest het gelag van onderontwikkeling en armoede betalen onder dit soort zwakke regimes die leden aan een minderwaardigheid complex en een zwaar overtrokken arrogantie gelijk aan klein duimpje met de veel te grote laarzen aan. De wereld wachtte niet op Jennifer Simons die in het machtenspel niets te betekenen had, niet in Suriname, niet in de Caricom en niet in de grote wereld, terwijl Suriname wel degelijk deel uitmaakte van de wereldorde, maar Simons kon het spel niet spelen door gebrek aan ruggengraat en een zwaar bevlekt NDP historisch verleden.
