OPINIE: ‘Onbegrijpelijke wrok en haat jegens Santokhi en VHP’
24 juni 2025
[INGEZONDEN] – Zoals vermeld in het artikel Ricardo Panka: “NDP heeft niets tegen VHP’ers, maar wel tegen Chan Santokhi” – Waterkant heeft Ricardo Panka, woordvoerder van de NDP, in het programma To The Point, op dinsdag 17 juni jongstleden, durven beweren dat de NDP niets tegen VHP’ers heeft, maar enkel tegen partijleider Chan Santokhi.
Een schaamteloze poging om het ware sentiment binnen de NDP te verdoezelen. De waarheid? Een groot deel van de NDP draagt wrok, woede en openlijke haat jegens VHP’ers, en in het bijzonder jegens Santokhi, niet vanwege zijn beleid, maar simpelweg omdat hij een Hindostaanse president is. Laten we die waarheid eindelijk eens hardop durven zeggen. Racisme als geaccepteerd discours binnen de NDP
Sinds Santokhi president is van Suriname, zijn racistische uitlatingen binnen de NDP geaccepteerd discours geworden: “Geen koeli als president.” Dát is het werkelijke probleem. Dit soort achterhaalde, gevaarlijke denkbeelden creëren een ziekmakend klimaat van verdeeldheid en haat. En dan nog durven ze te spreken over politieke tegenstellingen?
Wat we hier zien is regelrechte etnische minachting. En zolang mensen als Ashwin Adhin aan die partij verbonden blijven, kunnen ze fluiten naar het presidentschap, net zoals Rabin Parmessar in 2010, die ook werd afgeserveerd binnen de eigen rangen.
Panka’s rookgordijn en de obsessie met Santokhi
Panka probeert de focus te verleggen door te zeggen dat de NDP geen problemen heeft met de VHP als partij, maar met de leiding ervan. Nogmaals: schijnheiligheid ten top. Hij verwijt de VHP hoe ze zich voor en na de verkiezingen van 2020 hebben opgesteld richting de NDP en Desi Bouterse. Maar laten we eerlijk zijn: dit is gewoon een rookgordijn om hun obsessie met Chan Santokhi te maskeren. Alles draait bij hen om rancune, niets meer. Kritiek op tien jaar wanbeleid is geen laster, maar noodzaak
En dan die zoveelste klaagzang van Panka over kritiek op het NDP-beleid van 2010 tot 2020. Tien jaar wanbeleid, corruptie, rechtsstaatondermijning en economische destructie, dat mag volgens de NDP blijkbaar niet benoemd worden. Want als je dat doet, ben je volgens hen ‘leugenachtig’ en ‘lasterlijk’. Dat Panka zelf erkent dat het hen dwarszit dat Santokhi hen continu een spiegel voorhoudt, zegt genoeg: de NDP is nog steeds verbeten, wraakzuchtig en vastgeroest in een destructieve mentaliteit.
Samenwerking afwijzen op basis van speculatie is kinderachtig
Maar als de NDP écht meent dat ze om die reden geen samenwerking willen, dan getuigt dat van een ongekende mate van politieke naïviteit, domheid en kinderlijk onvermogen om landsbelang boven eigen ego te stellen. Laat Panka, concreet aangeven hoe de VHP en Santokhi zich gedragen hebben voor en na de verkiezingen van 2020. Volgens bepaalde media hadden Santokhi en Bouterse in het verleden af en toe wel contact met elkaar, maar wat ze besproken hadden weten we het niet.
Moreel leiderschap: waarom de VHP niet met de NDP regeerde
Waarom werkte de VHP in 2020 niet samen met de NDP? Omdat de VHP, en terecht, weigerde een regering te vormen met een partij die geleid werd door hoofdverdachte Bouterse van het 8 decemberproces van 1982. Hij werd op dat moment verdacht van meervoudige moorden. Dat was geen politiek spel, maar fundamentele moraal. De VHP staat pal voor rechtsstaat en democratie, en weigert zich medeplichtig te maken aan het ondermijnen van de rechtsstaat. En laten we niet vergeten dat de VHP in de periode 2010- 2020 constructief had opgesteld, want de VHP is een partij van visie, van opbouw, van toekomstgericht denken. In 2013 organiseerde de VHP nog de Nationale Conferentie “Dialoog en Consensus over een Duurzame Toekomst”, met als doel Suriname richting 2030 te leiden en nota bene werd dat geopend door president Bouterse zelf. Bouterse en het parlement kregen het rapport in handen, maar ze deden er helemaal niets mee.
De keuze tussen destructie en opbouw
Want dat is waar het keer op keer op stukloopt: de NDP kán niet opbouwend meedoen. Ze wíllen niet bouwen aan een gezamenlijke toekomst, ze zaaien verdeeldheid en ontwrichten liever het land dan dat ze verantwoordelijkheid nemen. De VHP heeft lang genoeg het pad van dialoog gekozen. Maar wie destructief beleid voert, krijgt geen vrijbrief voor nationale ondergang. Dan is het onze plicht om op te komen voor Suriname. En dat is precies wat de VHP heeft gedaan en blijft doen met lef, met visie en met rechtvaardigheid.
Fares I. Naipal
De dikke huid van de Olifant
Wednesday 26 March 2025
INGEZONDEN – Met de aankomende verkiezingen in Suriname op 25 mei 2025 komt een verontrustende realiteit steeds scherper in beeld: de polarisatie binnen de samenleving neemt ongekende vormen aan. Wat ooit een symbool van eenheid was, lijkt nu steeds meer te vervallen in een kluwen van wantrouwen en haat. De haatuitingen jegens onze eigen broeders en zusters, simpelweg omdat ze een andere politieke kleur hebben, zijn schrijnend groter geworden dan de liefde voor het vaderland zelf.
De dikke huid van de Olifant
De politieke spanning groeit met de dag en in het oog van de storm staat de Vooruitstrevende Hervormingspartij (VHP), die met haar imposante aanwezigheid de politieke arena domineert. De dikke huid van deze olifant symboliseert niet alleen kracht en vastberadenheid, maar ook het vermogen om het land met vertrouwen naar een betere toekomst te leiden. De dikke huid van de olifant symboliseert ook geduld en wijsheid. De VHP laat zien dat verandering tijd kost, maar dat vastberadenheid uiteindelijk vruchten afwerpt. Met een focus op duurzame ontwikkeling en sociale cohesie zet de partij zich in om Suriname naar nieuwe hoogten te brengen. Dus, als we de olifant in de kamer zien, moeten we niet bang zijn voor zijn grootte, maar zijn kracht en wijsheid erkennen. Want zoals de olifant langzaam maar zeker zijn pad volgt, zo zal de VHP haar koers bepalen naar een toekomst waarin Suriname zich verder ontwikkelt, met vastberadenheid en visie als gids.
Polarisatie in de praktijk
Met de recente oproep van NDP-woordvoerder Ricardo Panka aan de ABOP en VHP om hun koffers te pakken en ‘ayoooo’ te zeggen, wordt de politieke dialoog in Suriname teruggebracht naar een niveau dat eerder getuigt van straatretoriek dan van staatsmanschap. In plaats van bij te dragen aan een constructieve oplossing voor de uitdagingen waarmee ons land kampt, kiest hij ervoor om te polariseren en verdeeldheid te zaaien. Reflectie zou wellicht beter passen dan grootspraak, maar dat is voer voor een ander debat. Laten we hopen dat dit soort uitspraken plaatsmaakt voor een volwassen politiek debat waarin oplossingen centraal staan en niet de wens om tegenstanders weg te jagen.
Verbondenheid in de praktijk
Het is werkelijk een verademing om te lezen dat VHP-DNA-lid Cedric van Samson niet bang is om de moedige en oprechte keuze te maken voor samenwerking, juist in een tijd waarin elke partij zich vasthoudt aan de eigen strijd voor verkiezingswinst. Dit is geen gewone politieke move; nee, dit is een visie die de partijgrenzen overschrijdt en de grotere nationale belangen omarmt. Cedric heeft de durf om boven de partijpolitieke belangen uit te stijgen en een krachtig signaal af te geven van nationalisme en een diepgewortelde toewijding aan de toekomst van ons geliefde Suriname. Dit is leiderschap in zijn puurste vorm! Dus, Cedric, we zeggen het met een glimlach: chapeau! Jij hebt ons laten zien dat samenwerken geen zwakte is, maar juist de kracht die ons als natie vooruit kan brengen. Het lijkt erop dat jij de politieke wijsheid bezit die sommige anderen misschien nog moeten ontdekken.
De enige weg vooruit
Als Suriname écht vooruit wil, moeten we eindelijk eens ophouden met haatuitingen jegens eigen broeders en zusters en beginnen met een beetje nationale eenheid. Kleine stapjes zorgen immers voor grote verandering. Waarom zouden we onze energie blijven steken in het vasthouden aan verouderde identiteiten als we samen zo veel meer kunnen bereiken? De keuze ligt in onze handen, Suriname. Laten we niet langer blijven hangen in het verleden, maar vooruitkijken naar een land dat echt een voorbeeld kan zijn van eenheid en vooruitgang. De toekomst behoort ons allen toe — tenzij wij zelf besluiten haar te splijten!
Fares I. Naipal
https://sun.sr/Details/37045_-De-dikke-huid-van-de-Olifant_0305530FaresNaipal.jpg
