POLITIEKE INMENGING, ADMINISTRATIEVE COUP EN STAATSONTWRICHTING

Suriname is geen failed-state. Daarom heeft de staat naast de staatsorganen van de trias politica ook nog het nationaal leger en het openbaar ministerie met ondersteuning van de politie, aan haar zijde. Deze byzondere machten dienen ook binnen de regering te helpen de orde te handhaven en de trias politica te verstevigen. Dus er direct, indien nodig, voor te zorgen dat de regering ook de wetten van de staat gehoorzaamt. Rechters zijn wijze deskundigen die de wetten toetsen en ook een perfecte voeling hebben met de samenleving. Het zijn deze wijze mensen die de opschorting van de uitvoering van het vonnis hebben gelast. Zeer terecht als wij nu al zien hoe de veroordeelde verdachte president en zijn aanhang zich misdragen. Een regering is er immers voor om de wetten van de wetgevende macht uit te voeren ten dienste van het volk. Dat is de constructie, een wetgevende macht dat in de eerste plaats het volk beschermt via de regering. Maar in Suriname is dat precies 180 graden andersom, “dood gaan voor 1 man”. Begrijpt men de werking van de trias politica echt niet? Of is er belangenverstrengeling die de domheid veroorzaakt? De veroordeelde verdachte president heeft aan de trias politica een draai van 180 graden gegeven, het volk moet hem beschermen omdat hij een vonnis weigert te accepteren, niet kan besturen en de natie niet kan ontwikkelen. Wij hebben de macht en wij doen wat wij willen, zeggen zijn partijgenoten. Op hun partijpolitieke podia wordt meermaals een onderdeel van de staat, het nationaal leger aangeroepen met: “heej heej, srudati, heej”, er op doelende dat het leger hun partijpolitiek bezit is. Het leger staat achter Bouterse zegt een nabestaande van de 8 december slachtoffers die de veroordeelde verdachte president door dik en dun steunt. En de veroordeelde verdachte president himself communiceert in beelden en odo’s en verschijnt niet zomaar zonder reden de laatste 3 jaren in legergroen op 25 november. Wij zitten opgescheept met een enorm bloeiend patronage, met een volledig gepolitiseerd bestuur tot in de kleinste eenheden. Wanneer het gaat om de eis van de oppositie tot het aftreden van de veroordeelde verdachte president, erkent de veroordeelde verdachte president opeens de rechters van de krijgsraad die hem nu moeten beschermen zodat de oppositie bakzeil haalt. Opeens is er sprake van niet inmengen in een lopend verstek proces. Met deze erkenning van niet inmengen in het lopende verstek proces ontkrachten zij hun Amnestiewet als te zijn regelrechte inmenging in een rechtsproces. Hoezo toetsing dan door het constitutioneel hof. Zeer zorgelijk echter is dat de grondwet een veroordeelde verdachte president beschermd. Er is dus officieus een machtsvacuum vanwege een moreel-onethische en ontoelaatbare situatie van een veroordeelde verdachte president en officieel een veroordeelde verdachte president gewoon in charge. Dit duale denken, dit up-side down 180 graden om de wereld op zijn kop zetten en het tik-tak politiek-juridisch spelletje van de opsplitsbare status van de veroordeelde verdachte president, verlamd het bestuur, is een kwelling voor Suriname, voor de wetenschap en is een totale ontwrichting van de staat. Intussen gaan de verdraaiingen en misleidingen rustig door. Woorden als gerechtelijke coup en een vastgelegde zin in een regeringsbrief: “ het bij verstek gewezen vonnis van rechtswege is geschorst en dus thans geen enkel rechtsgevolg heeft” moeten direct ontzenuwt worden. Begrijpelijk dat men de status van de veroordeelde verdachte president wil opheffen. Met de regeringsbrief dat er geen vonnis bestaat is het klimaat rijp gemaakt voor het Constitutioneel Hof dat geen onderdeel uitmaakt van de rechterlijke macht. Met de regeringsbrief probeert de veroordeelde verdachte president het vonnis op de speelhelft van de politiek te brengen, het domein van de uitvoerende macht dus. Dit is wat zij bedoeld hebben met een politiek antwoord te geven. Maar wat ze ook doen, de bal is en blijft op de speelhelft van het volk en de rechterlijke macht want de trias politica hoort het volk toe en is van hogere rangorde dan een amnestiewet en een constitutioneel hof. De administratieve regeringsbrief denkt zo een vonnis te kunnen overrulen door te stellen dat er geen vonnis meer is. Wie zit op wiens stoel? Wie probeert een administratieve coup te plegen? De uitvoerende macht maakt met een brief de trias politica tot een schande en de wereld blijft lachen om de boerenslimheid van de politieke acties van de veroordeelde verdachte president. Een vonnis is en blijft een vonnis en alleen een hogere rechter kan een vonnis ongedaan maken dus is de brief van de vice-president slechts ingang tot een simpel advies van het constitutioneel hof, en daar blijft het ook bij, want het constitutioneel hof kan de hogere rangorde van de rechterlijke macht niet negeren. Daarom is de veroordeelde verdachte president zo een enorm gevaar voor de democratie omdat hij zijn eigen belangen nastreeft door alle instituten en organen uit te hollen, te politiseren ten koste van de staatsmacht en bescherming van de vrije burgers.

 

Laat een reactie achter

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *