POLITIEK DEN HAAG EN NDP SURINAME

Het geheimzinnige model van Jennifer Simons

Heel frappant was het niet dat het allereerste contact dat vanuit politiek Den Haag gelegd werd niet met president Simons plaats vond, maar met de leiding van het ministerie van defensie en de bevelhebber van het nationaal leger. Werkbezoek Nederlandse defensiestrateeg aan Suriname. Tijdens zijn bezoek sprak de Nederlandse defensiefunctionaris met minister van Defensie Uraiqit Ramsaran en brigadegeneraal Werner Kioe A Sen, bevelhebber van het Surinaams Nationaal Leger. Als resultaat van de gesprekken ondertekenden vertegenwoordigers van beide defensieorganisaties een intentieverklaring. Premier Rob Jetten bezocht als eerste land Frankrijk. Dat was ook geen toeval vanwege de oorlog in Iran en de verschuivingen in de wereldorde.

Daarin bevestigen Suriname en Nederland hun bereidheid om de militaire samenwerking voort te zetten en waar mogelijk verder te versterken. Gezien de veranderde wereldorde bleek het Nederlandse belang in de regio synchroon te lopen met dat van de Amerikanen en de Fransen. (zie mijn eerdere artikelen hierover). Nog voordat ook de bevelhebber van het nationaal leger Werner Kioe A Sen door de president naar huis werd gestuurd, werd de toekomst van samenwerking tussen beide defensie organisaties vastgelegd. Was het toeval dat twee dagen eerder op 11 maart 2026 een vrachttoestel, de UR-CKM van de Oekraïense Cavok Airlines op de luchthaven van Suriname landde. De Antonov An-12BP is een 54-jarige vrachttoestel, de UR-CKM van de Oekraïense Cavok Airlines. Het viermotorige turbopropvliegtuig werd in de jaren zestig ontwikkeld in de voormalige Sovjet-Unie en staat bekend als een robuust werkpaard voor het vervoer van vracht. Wat er werkelijk achter de schermen gebeurde in Suriname scheen menigeen te ontgaan of niet te deren. De president werd op 7 januari 2025 gewoon op een dag opgehaald met een privéjet waarvan niet bekend was van wie die was en vloog hals over kop naar Bucaramanga/ Colombia zonder vooraf de natie in kennis te stellen van het zeer haastige bezoek aan Colombia en notabene niet op uitnodiging van de regering noch de president van dat land. Na terugkomst gaf Simons een warrige persconferentie.

Productie en Chinese dominantie

Terwijl Chinese ondernemers nu ook het noorden van Paramaribo domineerden en hun wetenschappelijke belangstelling toonden richting de Anton de Kom Universiteit, hield president Simons zich voornamelijk bezig met versteviging van haar macht door middel van onderwerping van de rechterlijke macht. De economische aardverschuivingen en machtsconcentraties in Suriname kwamen steeds meer in Chinese handen, ook in het binnenland. De economie en productie was voor een groot deel in handen van hindoestanen en chinezen, maar de productiemiddelen in de rijstsector hadden enorm te lijden onder wanbeleid van regeringen. Suriname modderde maar aan terwijl het buurland Guyana een zeer goede verstandhouding had met de VS en Suriname verdrong van haar positie van voedselschuur te willen zijn. Suriname werd op alle fronten voorbij gestreefd. Met een nieuw overleg tussen de regering in Georgetown en het Amerikaanse bedrijf Blumberg Grain and Logistics schuift Guyana zijn landbouwstrategie verder op van productie alleen naar een model waarin opslag, verwerking, logistiek en export als één geheel worden gebouwd.  De opkomst van deze food hub laat daarom zien dat landbouw in de regio steeds minder draait om losse teelten en steeds meer om georganiseerde ketens, strategische opslag, verwerkingscapaciteit en toegang tot markten buiten de eigen grens. Suriname heeft niet eens een plan, noch beleid noch een plan van aanpak en niet eens een goedgekeurde begroting voor 2025. Alles was macht voor de NDP terwijl het land te gronde werd gericht op alle niveaus en in alle sectoren.

De pers liet zich muilkorven door het presidentieel geheim

Simons ging naar Colombia zonder pers. Ze vertrok op 7 januari en verbleef er drie dagen in doodse stilte, want de pers was niet welkom en niet meegereisd met de president. Er was geen enkele communicatie naar de mediahuizen. En die draafden juist heel braaf op toen ze na een week werden opgeroepen door de president voor een persconferentie. De vrije pers nam deze onwaardige behandeling voor lief. De president bepaalde dus wanneer en wat de media mocht schrijven.

De feitelijke macht

Zoals de dictaturen in Iran met de Basij, de Iraanse milities die met harde hand de bevolking onder de duim hielden, en in Venezuela deden zij dat met de collectivos, zo probeerde president Jennifer Simons de rechterlijke macht onder politieke controle van de NDP te brengen. Want een volksmilitie had de NDP niet meer. Wel stinkend rijke warlords met gewapende bendes en zeer corrupte loyalisten rondom de president wiens belangen heiliger waren dan die van het volk. Dit kruidvat van geweld, corruptie, drugs, mensensmokkel en witwasserij was een bedreiging voor de regionale veiligheid. De criminele netwerken heroriënteerden zich ook, net zoals de wereldorde veranderde net zo veranderden de drugsnetwerken mee. Voorkomen was beter dan genezen, onder deze noemer van “preventie” was dan ook de inzet voor de start van de oorlog in Iran en de ontvoering van president Nicolas Maduro uit Venezuela. De vrouwelijke president en opperbevelhebber wilde het wiel opnieuw uitvinden maar stak in feite haar kop in het zand. Zij was niet in staat Suriname te ontdoen van het ergste kwaad van binnenlandse koninkrijken en vazallen staatjes rondom de warlords. Erger nog, de president was zelf een vazal en eigenlijk in dienst van de onderwereld die zich had ingegraven in de bovenwereld. Vanaf 1980 hielden deze criminelen het land gegijzeld en bleven zij uit beeld voor de samenleving. Er kon geen enkele ontwikkeling gebracht worden omdat deze warlords ertussen in zaten met een onzichtbaar netwerk zowel ondergronds als bovengronds. De Amerikaanse ministers Pete Hegseth sprak ten aanzien van Iran over: ” “Ze zitten onder de grond als ratten” “Ze zijn onder de grond gegaan en kruipen weg. Dat is wat ratten doen” .In het geval van Suriname waren de ratten bovengronds, ondergronds en ook nog paars gekleurd. President Simons probeerde uit alle macht het machtsapparaat volledig in handen te krijgen, inclusief de rechterlijke macht terwijl de feitelijke macht lag bij de warlords van de NDP. De Amerikanen wisten dit heel goed. Er was absoluut een internationaal drugsnetwerk die internationaal door de DEA en andere inlichtingendiensten uit verschillende landen al in beeld was gebracht en werd opgerold.

Nieuwe wereldorde en nieuwe spelregels: de politieke druk op Cuba

De VS, Israel en Europa omarmden het recht van de sterkste aangaande regimes die hen onwelgevallig waren. Iran was na Venezuela aan de beurt en opeens werd er gezwegen over het internationaal recht. De VN en de Veiligheidsraad hadden zich ook al neergelegd bij de nieuwe verdeling van de wereld met haar vitale economische aders zoals de straat van Hormuz. Na Iran hadden de VS al hun aandacht op het socialistische bewind in Cuba gericht om regime-change daar te bewerkstelligen. Trump: ‘Ook Cuba zal vallen’.“Ze hebben geen energie. Ze hebben geen geld. Ze verkeren in grote humanitaire problemen”, zei Trump dit weekend over Cuba. Waarbij hij niet voor het eerst zinspeelde op een mogelijk wisseling van de macht. Trump voorspelde eerder deze maand dat naast het Iraanse regime ‘ook Cuba zal vallen’. De Amerikaanse president beweerde toen dat de Cubaanse regering een deal zou willen sluiten. De regering-Trump heeft meermaals benadrukt dat het eiland, op nog geen 200 kilometer van het Amerikaanse vasteland, niet ten prooi mag vallen aan Russische en Chinese invloeden. Door het huidige regime onder druk te zetten en mogelijk omver te werpen, hopen de VS hun machtspositie op het eiland te vergroten.

Gezien het Venezolaanse voorbeeld lijken gesprekken met de VS voor de Cubaanse regering een laatste strohalm om aan de macht te blijven. Gisteren maakte ze al bekend als blijk van goede wil 51 politieke gevangenen vrij te laten. Volgens Cubaanse media treedt het Vaticaan wellicht op als bemiddelaar in de gesprekken.De sociale onrust onder de Cubaanse bevolking nam zienderogen toe. Er vonden in het geheime gesprekken plaats en de Cubaanse overheid wachtte niet af wat eventueel komen kon vanuit de Trump administratie. De dreigende taal van Donald Trump zal zeker hebben meegespeeld om te voorkomen dat Cuba hetzelfde lot zou ondergaan als Venezuela en Iran. Een regime-change was het laatste wat Cuba wilde. Cuba laat 51 gevangenen vrij na bemiddeling Vaticaan. Het land zat op alle fronten vast en Trump rook vers bloed. Als een domino steen stortten in korte tijd zeer sterke regimes om vanwege toepassing van nieuwe strategieën zoals de economie te verlammen en de radicale loyalisten uit te schakelen.

Gemiste kansen voor Suriname door Surinamers zelf

De polariserende NDP had een reden waarom zij met alle kracht en macht de VHP zo aanviel. Ontwikkeling langs geoorloofde democratische weg en volgens internationale standaarden en regelgeving, was niet in het voordeel van de warlords, die nagenoeg vrij laag ontwikkeld waren. De hoge graad van ontwikkeling van de VHP konden deze warlords niet bijbenen en zagen zij het intellect als de grootste vijand voor hun belangen. In plaats van het intellect van het land samen te bundelen en niet een politieke zuivering van met name Hindoestaanse hooggeschoolde leden van de VHP te achtervolgen, deed de president precies het omgekeerde. Terwijl de wereld goed gebruik wist te maken van de bijzondere intellectuele en wetenschappelijke bijdrage van deze groep diaspora uit India, vervloekte de NDP juist deze groep. Ter bescherming van het eigen NDP belang werd het rasisme gepredikt en werd de VHP en met name de partijleider het stigma opgeplakt dat hij pro-westers en pro Amerikaans was, a-nationaal en racistisch. De VHP was de verdediger van law and order en dat was precies het tegengestelde van chaos en het recht van de sterkste dat als het ware in de genen van de NDP en haar hele entourage en netwerk zat. Het was daarom ook niet verwonderlijk dat het de VHP was die als enige politieke partij zich direct openlijk uitsprak over het verzoek van het openbaar ministerie om drie ministers in staat van beschuldiging te stellen. Gajadien: “VHP zal medewerking verlenen voor strafrechtelijk onderzoek tegen Nurmohamed”. “De VHP heeft altijd een duidelijke lijn gehanteerd en in alle gevallen het OM de mogelijkheid geboden om onderzoek te doen.” Ook in dit geval zal de partij toestemming verlenen, aldus Gajadien.” Dankzij de rechterlijke macht wist Suriname zich nog op een been staande te houden. De NDP wilde met de president voorop in de strijd, de rechterlijke macht compleet ondergeschikt maken aan de NDP, de warlords en al haar netwerken.

Repressie in Suriname na coup op de rechterlijke macht

Als de NDP zelfs de rechterlijke macht ondergeschikt wilde maken aan haar politieke macht, waar was dan het volk aan overgeleverd als dit duivelsgebroed-plan zou lukken. De Basij-milities in Iran, die verantwoordelijk zijn voor de ideologische orde: de mannen in leren jasjes die op straathoeken en in woonwijken iedereen in de gaten houden en terreur uitoefenen. De Iraanse revolutionaire garde met veel economische macht had veel weg van de. economische machtige hoge militairen rondom Nicolas Maduro die in weelde leefden en de collectivos tot hun beschikking hadden die de bevolking in de wijken en op de straten terroriseerden. Net zoals de warlords in Suriname die in weelde leefden het voorbeeld van deze landen wilden volgen, stak het hele maatschappelijk middenveld een stokje voor het onderwerpen van de rechterlijke macht door de president en de NDP. Op democratische wijze probeerde de NDP net zoals in Venezuela en in Iran het volk monddood te maken en zwaar te onderdrukken. Samen met de zogenaamde vrije pers die zichzelf muilkorfde maar die in het modewoord “accreditatie van de overige pers” een vorm van muilkorven had gevonden. Met zo een gewillige en meewerkende pers kwam de NDP een heel eind. Evenals met de vakbonden en de satellietzenders die de NDP zwaar ondersteunden in hun snode plannen. Voornamelijk mensen uit de lagere sociale milieus maar ook de gecertificeerde analfabeten hadden hun ziel verkocht aan het gangsterisme en de NDP.

De Basij (volledig: Basij-e Mostaz’afin, “Mobilisatie van de Onderdrukten”) is een 
paramilitaire vrijwilligersmilitie in Iran, opgericht in 1979 door Ayatollah Khomeini. Als onderdeel van de Iraanse Revolutionaire Garde (IRGC) fungeren zij als de “ijzeren vuist” van het regime, belast met binnenlandse veiligheid, het onderdrukken van protesten en het handhaven van de islamitische zedenpolitie.

Conclusie

De warlords waren helemaal niet geïnteresseerd in productie. Hun belangen lagen elders. Suriname was reddeloos verloren zolang de “hoi-polloi” warlords van de lagere volksklasse met futu boi’s en ghetto leiders de feitelijke macht hadden in het land en de president onderworpen was aan deze groep warlords met hun ondergrondse en bovengrondse tentakels die zich hadden ingegraven in het binnenland, in het totale bestuur en de overheid, waar ook wijlen ex-president Desi Bouterse ondergeschikt aan was gemaakt. Bouterse werd slachtoffer van zijn eigen maaksel, zijn eigen web, zijn eigen piramidaal opgebouwd model. Het was net een soort monster van Frankenstein waar de eigen partijleider op den duur ten prooi viel aan zijn eigen warlords, die hem opofferden aan hun eigen belangen. Zo zou dat Jenny Simons ook vergaan. De opdracht aan het volk van Suriname was om in 2030 massaal te stemmen op “law and order” in plaats van op warlords. De VHP aan de leiding in 2030 want de VHP heeft bewezen dat zij de job kunnen klaren en dat zij gaan voor samenwerking, ook met de NDP want de NDP wijlen ex-voorzitter had dit ook zelf zo gewild. Desi Bouterse was niet tegen samenwerking met de VHP olv Santhoki, dat was nu dan ook volkomen begrijpelijk waarom Bouterse in feite steun zocht bij de VHP. Alleen Jennifer Simons begreep dit niet of wilde dit niet begrijpen. Ja, het kan, wij moeten af van Simons en de NDP uit de leiding van het land in 2030.