DE NDP PALEISREVOLUTIE OVER HET HOOFD VAN HET VOLK EN DE RECHTERLIJKE MACHT UITGEVOCHTEN.
De rechters moesten durven, doewet, doewet, da ga je zien.
De vraag: moet de rechter, het parlement of het volk de President terug fluiten of andersom stelde ik mijzelf op 8 maart 2017 in mijn ADEK case onder de titel “MACHT PUR SANG, L’ETAT C’EST MOI vanwege het despotisch gedrag van president Desi Bouterse die deed wat hij wilde. In 1982 zou Eugene van er San met zijn staatsgevaarlijke uitspraken zeker niet door Desi Bouterse zijn gespaard en zou hij absoluut behoord hebben tot een van de 8 december slachtoffers. Maar anno 2026 vierde Suriname de vrijheid van meningsuiting, echter er waren grenzen aan. De grondwet gaf de regulering aan de grenzen van meningsuiting en de bevoegdheid van de staat om in te grijpen wanneer die grens overschreden werd. Zie in dit verband het artikel ” Ernstig plichtsverzuim en rechterlijke verantwoordelijkheid (OPINIE) (De casus-Van der San en de plicht tot institutioneel ingrijpen | door: K. (Chinta) Ramdhan) die wettelijk onderbouwd en beargumenteerd beschrijft hoezeer Eugene van der San de grenzen van het toelaatbare opzoekt en hoe van rechtswege en ambtshalve hier perk en paal aan gesteld kan worden. Echter de omstandigheden strookten niet met de waarden en normen waar het artikel vanuitging, namelijk een beschaafde samenleving wat Suriname verre van af is, het land is een chaotische free for all bende van ellende veroorzaakt door de opgelegde waarden en normen van een zogenaamde revolutie en waar van der San gretig gebruik en misbruik van maakte. Want wie kon hem wat doen, niet de rechterlijke macht want zijn paars NDP kamp was aan de macht. De rechters moesten durven om ambtshalve in te grijpen en Eugene van der San en Marcel Oostburg ter verantwoording te roepen.
EUGENE VAN DER SAN KON NIET MEE MET DE STAATSRECHTELIJKE INHOUD DUS GAF HIJ EEN VOORZETJE AAN DE ONDERBUIK EN ZIJN SPEL KON BEGINNEN OP SOCIAL MEDIA NU DE REGULIERE AAN DE NDP GELIEERDE MEDIA HUIZEN HUN WERK HADDEN GEDAAN ALS DOORGEEFLUIK OVER HET SALARIS VAN DE PROCUREUR GENERAAL.
Jenny liet Sjinny zijn gang maar gaan, ze moest durven om politiek in te grijpen.
Eugene van der San bracht bewust de discussie over de staatsrechtelijke inhoud aangaande de hervorming van de rechterlijke macht naar de straat omdat hij wist dat zijn duivelsgebroed voor Jenny Simons bakzeil haalde. En zo werd de NDP paleis revolutie uitgevochten over het hoofd van de staat want Jennifer Simons gebruikte haar presidentspet om met machtsvertoon haar wil aan de oppositie binnen haar partij op te leggen met de inzet van social media via van der San. Laurens Neede en zijn tegenhanger Ramon Abrahams met steun van de PALU saboteerden openlijk het beleid van Jennifer Simons.
Baidjnath Panday was volgens Bouterse en Jennifer van Dijk-Silos staatsgevaarlijk en moest weg
Weigeren om met een amnestywet in te grijpen in de rechtspraak was staatsgevaarlijk, volgens de juridische clan rondom Desi Bouterse. Deze zelfde clan circuleerde om president Jennifer Simons en stuurden haar ook nu het bos in zoals Eugene van der San en Irwin Kanhai Desi Bouterse het bos instuurden. 27 jan 2020: Van der San legt functie neer als directeur kabinet president. Van der San was er tegen dat Bouterse tijdens het bekleden van zijn ambt als president, in de beklaagdenbank zou staan. Anderen, onder wie Kanhai, vonden dat Bouterse in functie moest blijven. In de paleisrevolutie stonden 3 juridische adviseurs uit het paarse kamp tegen over elkaar. Net zoals Desi Bouterse niettegenstaande de amnestiewet toch werd veroordeeld en de rechterlijke macht liet zien dat zij de politieke macht daadwerkelijk de les kon lezen op grond van de wet, zo zal het duivelse gebroed van deze zelfde paarse juristen omtrent de hervorming van de rechterlijke macht volledig mislukken. De procureur generaal die law en order toepaste moest weg omdat hij staatsgevaarlijk bezig was, maar Eugene van der San die over de grens van law en order ging, bleef ongestraft. Gelijke monniken gelijke kappen was wat van der San met zijn eigen duivels gebroed nu overkwam, wat voor de toenmalige procureur generaal gold die juist niet buiten de wet handelde, dat moest nu ook gelden voor Eugene van der San die aantoonbaar de wet overtrad en dus wel degelijk strafbaar gesteld kan en moet worden, dwars door de politiek heen.
President Simons deed het niet zelf, zij speelde het spel via haar “domme” handlangers
Simons was slim. Dus de rechters konden haar niet terug fluiten, zoals dat wel het geval was met Desi Bouterse. Simons nam als president geen standpunt in betreffende de discussies in het parlement omtrent de hervorming van de rechterlijke macht. Als persoon had zij de knuppel in het hoenderhok geworpen, maar nu zette zij als president haar waterdragers aan het werk. Simons hield zich op de vlakte en verscheen gedurende het heetst van de discussie niet in het parlement. Ze verscheen ook niet zoals Desi Bouterse in Nieuw Koffiekamp. Ze verscheen slechts bij enkele mediahuizen. Ze verscheen niet in haar grote partijcentrum OCER. Ze kwam niet meer wandelend in de arme wijken. Ze bleef weg bij de 8 december bedenking en legde geen krans. Ze wist nooit wat. Ze wist blijkbaar ook niet dat haar communicatiedienst in de toespraak van Koning Willen Alexander had geknipt op het moment dat hij sprak over de rechtsstaat en de 8 december kranslegging door de ambassadeur van het koninkrijk der Nederlanden. CDS knipt verwijzing naar Decembermoorden in speech koning weg: regering Simons-Rusland betrapt op censuur. Ze gaf een sneer aan haar partijgenoten door te stellen dat 25 februari geen vrije dag is maar dat het ging om visie. Ze had geen regeringsplan en een verdeelde coalitie en een verdeelde partij.
Conclusie:
De rechter kan wel degelijk de politiek terug fluiten, Desi Bouterse heeft dat ondervonden want niemand staat boven de wet, ook Eugene van der San niet met het neerhalen van rechters en het ambt van de procureur generaal door zijn persoonlijke aanval op de persoon in plaats van de inhoud. Want het salaris was het parlement gepasseerd en tot wet verheven door een regering met wettig gezag. De kans was klein dat de rechters Eugene van der San terug zouden fluiten want we leven in de omstandigheid van een door de NDP gemaakte “agu-staat”