W’O KENKI A SYSTEEM om terug te gaan naar de oude orde. De bevrijdingsstrijd had na de verkiezingen een grote stap gezet richting werkelijkheid daar de realiteit van de chaos coalitie zal zorgen dat Suriname steeds dichter bij haar uiteindelijke doel zal komen: weg met NDP patronage en nepotisme en ABOP krijgsheerschap en op weg naar VHP duurzame ontwikkeling en professionaliteit voor de toekomstige generaties. Niet steeds maar weer vervallen naar het NDP einddoel van pure macht en zelfverrijking. Het laatste woord was op 25 mei 2025 niet gezegd, de strijd ging door, de hypocrieten werden stap voor stap ontmaskert. Binnen de NPS en A20 maar ook de paleisrevolutie binnen de NDP gaf aan dat hun regeer basis zeer wankel was. Om de schijn op te houden deed de wankele ondeskundige coalitie regering het volk doen geloven dat zij aan reorganisatie deed en corruptie achterna ging die de VHP regering voor haar had achtergelaten, dat zij bezig was met lijken uit de kast. Geef het volk brood en spelen dus en de achterban van NDP en ABOP ging los op social media door deze nonsense te verkopen aan het volk. A NJUN PASIE werd bepaald door het trio Raoul Hellings, Sergio Gentle en Milando Atompai. De NPS had haar ziel verkocht aan de NDP via de slinkse actie van het trio waarvan twee lid werden van de politieke partij de NPS. De waarschuwingen van Ronald Venetiaan, de acties van Wim Bakker en zelfs het uittreden van Ivan Fernald uit de NPS konden de leiding van deze partij niet meer tot inzicht brengen dat zij in feite een satelliet was geworden van de NDP. Het was geen versterking van de NDP maar eerder een verzwakking wat nog sneller zou leiden tot hevige protesten uit eigen gelederen en daarbuiten omdat noch de NDP noch de NPS koers wist te bepalen richting ontwikkeling en vooruitgang daar inherent aan hun bestaan de vernietiging van zichzelf de kerncel was. Met andere woorden er was geen groei mogelijk daarom de populistische slogans van uitgerekend deze twee partijen. De slogans grepen in elkaar en ondersteunden elkaar en konden alle richtingen op omdat nooit is verteld wat deze slogans inhielden. Het woordje “A” in beide slogans sprak dus boekdelen en was voor elke interpretatie dn wel invulling vastbaar en kon een wending aannemen dat op dat moment in het voordeel was voor zowel de NDP als de NPS. De werkelijkheid vertelde dat deskundigheid en onafhankelijkheid wederom een sta in de weg was voor de NDP, NPS en de ABOP. Hoe gek het ook klinkt, maar deskundigheid binnen de eigen regering was een sta in de weg voor deze coalitie en de vrees voor de onafhankelijkheid maakte dat de rechterlijke macht zwaar werd aangevallen. Suriname was weer politiek stuurloos gemaakt en economisch richting de afgrond gebracht vanwege het leenbeleid van de NDP regering als directe oorzaak van de ellende op alle fronten. De wankele coalitieregering had nu al een begrotingstekort ” Begroting 2025 wordt met enkele miljarden verruimd“. Een koekje van eigen deeg dus omdat de regering Santhoki slechts een doekje voor het bloeden had toegepast. Vorige regering stopte slechts het bloeden. De NDP regering moest het dus nu zelf helemaal alleen gaan doen en daarom was men zo nerveus en werd er van links naar rechts uitgehaald naar personen en posities terwijl het werkelijke probleem was dat de NDP het volk compleet had misleid en door de feiten moest erkennen dat Santhoki het lang niet zo slecht had gedaan als wat zij het volk hadden doen geloven. Openlijk gezichtsverlies kon de NDP niet leiden maar haar achterban ging niet mee met het schaakspel aan de top waardoor de chaos compleet was omdat zowel de NDP als de NPS en de ABOP een soortgelijke achterban hadden van de zogenaamde “GHETTO”.