DE MASTER CLASS IN DE DNA VAN RONNIE BRUNSWIJK HAD EUGENE VAN DER SAN ALS VOORZITTER VAN HET BEROEPS INSTITUUT VOLLEDIG GEK GEMAAKT EN SANTHOKI MOEST HET DUS WEER ONTGELDEN. WANT TOEN ZAG DE WERELD WEER HOE ONDESKUNDIG DE ARCHITECT ACHTER DE SCHERMEN VAN “WEG MET DE PG” EUGENE VAN DER SAN IS DIE OP SOCIAL MEIDA DE SLIMSTE MAN VAN SURINAME SPEELDE MAAR WIENS BEDENKSEL ALS EEN KAARTENHUIS IN ELKAAR VIEL
Brunswijk heeft zich niet laten corrumperen
De president Jennifer Simons en de overige coalitie leden namen de ABOP leider niet serieus, zagen hem als een struikelblok en onbetrouwbaar grillig figuur. Dus ging de samenwerkende coalitie via een achterdeur naar het parlement om zo Brunswijk te omzeilen. De NDP bepaalde eerst haar wil en maakte vervolgens een gedrocht van een wetsvoorstel dat zij ten koste van alles verdedigden. Eerst sloeg de president haar eigen coalitie partner over om vervolgens met een NDP parlementariër Ebu Jones via het achterdeurtje een voor de natie fundamentele wet aangaande de herinrichting van de rechterlijke organisatie en de rechterlijke macht erdoor heen te drukken. De tegenwerpingen van alle stakeholders werden gewoon in de wind geslagen want de NDP wil was blijkbaar wet. Met name de coalitiepartner van de ABOP Ronnie Brunswijk was hierover niet te spreken. Als coalitiepartner werd hij overgeslagen maar als DNA lid trok parlementslid en vice-voorzitter van het parlement Ronnie Brunswijk breed zijn mond open omtrent de wilde plannen van de NDP. Brunswijk ziet college van pg niet werken in Suriname. Notabene toen achteraf ook nog bleek dat de paarse partij vooraf aan de ABOP een procureur generaal had aangeboden alsof het om een bacovenwinkel ging Jogi: aanbod aan ABOP om PG-kandidaat voor te dragen bij voorstel college. Volgens Jogi heeft Ronnie Brunswijk maandag 2 februari in De Nationale Assemblée moed getoond door openlijk kanttekeningen te plaatsen bij het wetsvoorstel. Brunswijk liet zich niet paaien met het aanbod omdat hij de NDP geschiedenis als geen ander kende. Het is een ernstige vorm van corruptie om vooraf zonder enige dekking van wetgeving in te breken in het openbaar ministerie en de ABOP een Procureur Generaal als worst voor te houden. Brunswijk hapte niet maar maakte e samenleving deelgenoot van de corrupte inborst van de NDP en de president Jennifer Simons.
De geheime NDP agenda openbaarde zich
Zoals ik in mijn vorig artikel gepubliceerd op 4 febr op mijn website al analyseerde, kwam nu vandaag 5 febr daadwerkelijk de aap uit de mouw met de uitspraak van Eugene van der San: SANTOKHI MOET VERVOLGD WORDEN HET SYSTEEM IS GECORRUMPEERD. Dat was dus inderdaad het hele eieren eten waarvoor de NDP dacht Ronnie Brunswijk te moeten misbruiken. Met misbruik van macht probeerde de NDP wetten te veranderen en alle kritieken naast zich neer te leggen om over te kunnen gaan tot politieke vervolgingen. Belachelijk is het wanneer ex-president Santhoki in een coalitie regering zat met de NPS, de ABOP en de PL die nu deel uitmaakten van de coalitie regering van JENNY SIMONS, maar ie volledig vrij uit gingen in de haatcampagnes tegen Santhoki en zijn regering. Een president is eindverantwoordelijke maar het regering beleid werd niet alleen door de president gevoerd. Vanaf de eerste regeerdag in 2020 presenteerde Santhoki zijn regering als een van eenheid in bestuur, eenheid in beleid en eenheid in leiderschap. Samen uit samen thuis, maar het Santhoki syndroom maakte dat de blinde woede van met name Eugene van der San, Milando Atompai en Jennifer van Dijk-Silos gefixeerd was op een persoon. Grappig dat Eugene van der San het woord corrumperen in de mond nam, nu zijn president betrapt was op de ernstige vorm van corruptie door de aanbod van de PG aan e ABOP.
Zonder onderzoek toch een oplossing bedenken.
Dat kon allemaal in het NDP denken. Met hun omgekeerde werkwijze en onderste boven denkwijze moest hoe dan ook Santhoki gestuit worden en de procureur generaal was hiertoe een sta in de weg om ook politieke vervolging in te zetten tegen de ex-president. Omdat de NDP geen feiten had voor vervolging maar alleen maar zat met een Santhoki syndroom, wist zij vooraf dat hun klacht schipbreuk zou leiden bij het openbaar ministerie. Dus niet de NDP zelf, maar het openbaar ministerie was schuldig aan het niet kunnen pakken van Santhoki. In feite ging het dus niet eens om de procureur-generaal, maar om Santhoki. Hij was het grootste politieke gevaar voor de NDP die ervoor zou kunnen zorgen dat e NDP voorgoed uitgeschakeld zou kunnen worden in het landsbestuur van het land. Vandaar de enorme haast om Santhoki kwijt te kunnen desnoods door de hele rechtsorde in de war te schoppen. Want ook rechters zouden als het aan de NDP lag in het vervolg ook worden overgeslagen bij advisering voor benoeming van een procureur generaal. Vele deskundigen hadden genoegzaam diepgaande wetenschappelijke kritieken geleverd die in de wind werden geslagen door de handlangers van de NDP in het parlement. En deze handlangers Haden volgens deskundigen geen kaas gegeten over het onderwerp waar zij mee bezig waren. Ook hun aanpak deugde van geen kanten, want zonder onderzoek, zonder in de historie te duiken was er van een gedegen plan van aanpak geen sprake. Maar dat hoefde ook niet, want het NDP plan was om de social media in te zetten om volledige stemmingmakerij op touw te zetten en zo ondersteuning te bieden aan de handlangers in het parlement. Hun werkwijze was genoegzaam duidelijk, waterdragers en schreeuwers.
Niet Bouterse maar Santhoki was door de geschiedenis uitverkoren
Niet een verrader die de democratie letterlijk wegschoot maar een hard werkende Surinamer die door inzet en overgave gegroeid was over de grenzen van zijn partij en zichzelf heen. Een man die bewezen had dat hij kon leveren. Foutloos is geen enkele hardwerkende, maar de beste stuurlui staan aan wal en laten zich corrumperen om in het bestuur en in het zadel te blijven zitten, terwijl zij de leeftijd van 80 jaar en 70 jaar reeds hadden bereikt. Over hun werkelijke verdiensten aan de natie zou onderzoek gedaan moeten worden, maar ik durf te wedden dat zij niet in de schaduw van Chandrikapersad Santhoki kwamen. CHAN SANTOKHI, HET DNA-LID MET HET GROOTSTE MANDAAT VAN HET VOLK, dit maakte de NDP stapelgek en de NPS stapel jaloers, want noch Jennifer Simons, noch Ashwin Adhin, noch Milando Atompai maakten enige schijn van kans in 2030. Dus koste wat het kostte moest Sathoki weer weg. Toen hij president was moest hij weg, de acties tegen hem begonnen al op 2 september 2020. Nu hij president af is moet hij ook weg. Waar lag het probleem dan? Toch bij de NDP en de NPS die ondanks hun gesmeed pact zagen dat zij bakzeil haalden omdat de totale nationale en internationale gemeenschap niet met hen mee ging in hun van achter naar voren zonder onderzoek denkwijze. Het onderste boven vleermuis model denken maakte geen schijn van kans, en dat maakte dat er totale paniek toesloeg bij de handlangers, ideologen, fluisteraars en bommenwerpers rondom de president. ze zagen letterlijk hun schip zinken.
De ontevredenheid in de samenleving, het IMF en de begroting
Daar had de regering geen oog naar. Totdat alles zou gaan exploderen wanneer het maatschappelijk middenveld zich in de strijd zou werpen om behoud van de. rechtsstaat en de democratie. Het broeide in Suriname en de president kon zomaar naar huis worden gestuurd zoals dat het geval was in 1998 toen ook Fred Veldema als hofpresident doorgedrukt werd door wijlen president Jules Wijdenbosch. Toen liep Jennifer van Dijk-Silos vooraan in de stoet van het protest tegen Wijdenbosch. En vandaag stond mevrouw tegen zichzelf op en zat ze op de schoot van de huidige president. Toen in 1998 was Jennifer van Dijk Silos NPS-er. In plaats van het volk te beschermen, beschermde de NDP-NPS top zichzelf voor eigen privé belangen en bestuursfuncties. Ze moesten allemaal eten dus werd de koek verdeeld in plaats dat de belangen van e burgers structureel en integraal werden opgelost. Alles teerde op de verworvenheden van Santhoki, zelfs de digitalisering in vele sectoren kon op het conto van de ex-president die zo uitgescholden wordt, geschreven worden. Maar de kruik ging net zolang te water tot ie barstte. Het volk zal vroeg of laat voor zichzelf opkomen want de NDP met it systeem is absoluut niet het alternatief voor Suriname, en dat weten zij zelf maar al te goed. Vandaar hun haast om zo snel mogelijk hun schaapjes op het droge te krijgen. Maar de ABOP doet niet mee, Ronnie Brunswijk staat niet aan hun zijde en de totale samenleving ook niet. Die is boos. De NDP ontbeert draagvlak.
Schaamteloos de staat opzadelen met ondeskundigen is corruptie
Allemaal werden geaccommodeerd, die in militair tenue op podia stonden, met een helikopter kwamen aanvliegen, in militair tenue naar de meer buku kazerne marcheerden. Dit vernietigende systeem is de molensteen om de nek van het land. Sinds 1948 kan Suriname maar niet af van vriendjes politiek. Het systeem moet de balans tussen bevolkingsgroepen waarborgen maar betekent in feite afremming van ontwikkeling. Want deskundigheid mag niet worden ingezet want dan helt de balans teveel over naar een kant en dan wort at betiteld als rasisme. Hier is president Santhoki slachtoffer van geworden, omdat het patronage niet meer zichtbaar was in het bestuur van het land. Met president Jennifer Simons kwam het patronage systeem wederom tot volle wasdom. Dat was te zien in de inhoud loze discussies vanuit met name de NDP coalitie in het parlement. De laatste stuiptrekkingen hopelijk van dit verderfelijke systeem om in 2030 voorgoed van het toneel te verdwijnen. En dit is precies de angst van de NDP-NPS avonturiers die met de rechtstaat experimenteren. Politieke vervolgingen om eindeloos in het zadel te blijven zitten. Er moet enorme angst heersen bij ambtenaren omdat de ambtenaren bij een conflict met de overheid te maken zullen krijgen met een van de adviseurs, handlanger en waterdrager van de president als voorzitter van het administratief beroepsinstituut. De NDP dacht het mooi te hebben geregeld met ook de procureur generaal dus weg. Alle VHP ambtenaren waren overgeleverd aan een Eugene van der San, de man met het ergste Santhoki syndroom.
Tot slot
Het NDP vlaggenschip van dromers
Kladlopers, profiteurs van het democratisch systeem. Slaafse volgers in een verhouding van heer en meester, willekeur is troef. Wolkenkrabbers willen bouwen op drijfzand.
Het VHP vlaggenschip van kennis
Harde werkers, samenhangend bouwen op en sterk fundament van deskundigheid
Conclusie
Het NDP bedenksel van een geïntegreerde macht over het recht viel als een kaartenhuis in elkaar.