NDP TRUCJE MET MOU SCENARIO OP 26 MEI TUSSEN DE KEIZER, DE KONING EN DE HOOFDMATADOR. DL 1.

 

Auteur: Angela Fernald

De drie musketiers speelden een spel maar werden al gauw geplaagd door de realiteit. Hoofdmatador verbrak de stilte en lichtte het volk in dat er geheime besprekingen plaats hadden gevonden en dat er afspraken waren gemaakt voor een vlotte en vreedzame overdracht.

De keizer kon geen neen zeggen daar de koning precies deed wat hij wilde en dus niet te vertrouwen was. Dus zat de keizer noodgedwongen aan tafel met zeer lange messen want hij wist wie zijn pappeheimers zijn. Toen eenmaal de buit binnen was en de keizer bekroond was, ondervond de hoofdmatador dat hij buitenspel gezet was door Koning en Keizer. de bedrieger was bedrogen. Maar hoofdmatador zou hoofdmatador niet zijn als hij niet het speelveld opnieuw voor zich zou opeisen, wetende dat de media kritiekloos zijn klucht vanaf 2010 breed naar de tribune van volksvermaak brachten. Hoofdmatador was woedend, want de weg was volkomen vrij voor Koning om zijn macht te vergroten, nu hoofdmatador buiten spel was gezet. Koning was besmet met het virus van macht terwijl Keizer besmet bleek van het virus dat gezag heette. Omdat macht niet werd geduld door gezag waren Koning en Keizer die in een speelden elkaars tegenstelling. Dit kon nooit goed gaan en dat wist hoofdmatador omdat Koning al direct na zijn aantreden aangaf te gaan voor het hoogste ambt. Dus het wippen van keizer om zelf die rol te gaan vervullen. Hoofdmatador zag nu zijn kans schoon om met een nieuwe wedstrijd te beginnen. Hij haalde zijn beste paard van stapel die werd omgedoopt tot Messi door niemand minder dan de hoofdknecht van de koning. Hoofdmatador zette Messi in het spel en Koning raakte helemaal in extase van de grote held die hij in zijn team wilde opnemen. Hoofdmatador bepaalde gewoon eigenzinnig dat er een classico gespeeld zou worden waarbij nu Keizer buitenspel werd gezet. de classico ging tussen het team van Hoofdmatador F.C. Devils en het team van Koning, de F.C. Helicopter boys. Immers Koning kon goed voetballen en hoofdmatador kon goed schaken en troefcallen. Beiden waren oudgedienden uit het leger en vonden zichzelf de grote strateeg, de grote leiders. Keizer werd in verlegenheid gebracht omdat hij niet kon voetballen en geen militair is geweest. Maar Keizer gooide zijn beste troef op tafel, hij kon heel hard werken en hiermee zou hij Koning en Hoofdmatador in zijn zak steken en op gote afstand houden. Het spel werd dus op twee velden gespeeld, op het veld van macht en op het veld van kennis en wetenschap. Op dit laatste veld waren Koning en hoofdmatador geen partij en op het veld van macht was Keizer geen partij. Hoe het spel van macht werd gespeeld, zien wij verder in deel 2 van deze klucht.

De Surinaamse pers: een grote maatschappelijke ramp

07 Aug, 2020, 04:38

foto

De afgelopen 10 jaar hebben wij als pers/media op de eerste rij gezeten tijdens de D-kwaliteit reality soapserie die heette ‘regering-Bouterse’, deel 1 en 2. Ik ga geen tijd besteden aan een soort van samenvatting over wat zich in die 10 jaar heeft afgespeeld. Het was niveauloos, weinig verheffend, destructief en ongekend beschamend. 
 
Maar de balans die wij aan het einde moesten opmaken was dat het Desi Bouterse voor de vierde keer (sinds 1980) was gelukt om onze economie te ruïneren en om ons moreel ethisch uit te hollen, in naam van zijn ‘ideologie’. Het verschil met de voorgaande keren is dat het financieel gat dat is geslagen, ditmaal astronomische afmetingen heeft. 
 
Hoewel het besef van wat Bouta weer eens heeft kunnen doen nog moet aankomen, is er een andere ramp die zich verder voltrekt: de Surinaamse pers. Sommige collega’s en niet collega’s weten dat ik de Surinaamse pers in belangrijke mate verantwoordelijk hou voor wat in de afgelopen 10 jaar en daarvoor, is gebeurd. Matig ontwikkeld, individueel zwakke persoonlijkheden, met een autoriteitgevoeligheid (iets dat geen enkele journalist mag hebben) waren de basis voor de rol die de pers heeft gespeeld.
 
En ondanks ik dit weet, is wat de pers nu doet, a whole new level van incompetentie en bizar. 2 voorbeelden:  1. Ex-minister Gilmore Hoefdraad, de spil in de vernietiging van onze economie, slaat als een ordinaire crimineel op de vlucht. En, terwijl hij op de vlucht is, stuurt Hoefdraad een ‘verklaring’ om tegen te spreken wat president Chandrikapersad Santokhi aan feiten onthulde.
 
En tot overmaat van ramp, de Surinaamse pers brengt die ‘verklaring’ ook nog, zonder Hoefdraad ook maar één vraag te stellen, zonder hem te dwingen een interview af te staan, zonder hem te confronteren met de zeer ernstige beschuldigingen. Hoefdraad heeft de pers (zijn dom hoertje) ordinair gebruikt om iets de ether in te slingeren en om Santokhi en zijn minister van Financiën tot leugenaars te degraderen. 
 
Voorbeeld 2. Wat mij een aan een nachtmerrie grenzende verbazing heeft bezorgd, was de online massameeting die de NDP woensdag heeft gehouden, uitgerekend via een medium dat vaker als ‘vijand’ en vijandig is bestempeld in de afgelopen 10 jaar. Maar het ergste van alles is dat Bouterse, zonder nog maar één pittig interview te hebben afgelegd, zonder aan de tand te zijn gevoeld door één of meer journalisten met lef en ballen, zonder zich te hoeven verantwoorden voor de verschrikkelijke ravage die is aangericht, de kans krijgt zaken te roepen en te schreeuwen. 
 
De vrije pers gaf Bouterse drie weken (mi Gado, mi Jezus DRIE WEKEN!) nadat de nieuwe regering, temidden van zijn ravage en het bankroet van de staat is aangetreden, de ruimte om laf te schoppen tegen de schenen van Santokhi en zijn team, en de inventarisatie van de historische vernietiging van ons land, is nog maar net begonnen. Wat een ramp met onze pers/media. T’is om van te huilen en je voor te schamen!
 
Bouterse mag en moet de kans krijgen te praten. Dat recht is, als ex-dictator en uitgesproken machtspoliticus, totaal niet zijn verdienste. Het staat in de grondwet dat elke burger zich mag uiten, dezelfde grondwet die Bouterse openlijk respectloos behandelde. Maar Bouterse heeft meer dan elke andere burger de verplichting eerst te komen uitleggen wat er is gebeurd. 
 
De pers heeft nu een belangrijke keuze te maken: 1 gaan wij ons gedragen naar de eisen van ons vak, of 2. kiezen wij ervoor niets meer te zijn dan domme doorgeefluiken van goedkoop, niveauloos en destructief volkstheater? Tot nu toe hebben wij (bij meerderheid) gekozen voor optie 2: doorgeefluiken zijn van goedkoop, niveauloos en destructief volkstheater.
 
Bouterse mag praten, maar alleen nadat hij in interviews, met uiterst kritische journalisten, komt uitleggen in welke hel hij ons weer heeft gesleurd. Als hij dat weigert te doen, moet Bouterse zijn mond eindelijk eens houden. De vrije pers mag Bouterse geen podium meer geven, voordat hij verantwoording aflegt. Een belangrijke hint: Bouterse’s grootste angst nu is dat hij niet meer gehoord zal worden. Pers, daarmee heeft u een hele sterke onderhandelingspositie als Bouterse de media weer nodig heeft. 
 
Collega’s, jij bent de baas, en jij bepaalt, niet Bouterse. Niet meer! Wij moeten de verhaallijn bepalen. Dit mogen en moeten wij doen, namens het volk. Wij journalisten mogen niet meer het hoertje zijn van politici. Pas dan zal het volk iets aan ons hebben als de vierde macht. Anders zijn de vrije pers en de media niets meer dan een maatschappelijke ramp, en de ingrediënten voor een heerlijke, domme brafu voor Bouta.
 
Arney Belfor 

 

 

De meest zielige en valse transitiepolitiek aller tijden

Het moet een hallucinatie zijn geweest of iets wat erop lijkt: voor de verkiezingen een kabinet vol met computers, printers, laptops en een uitgebreid wagenpark; na de verkiezingen een kaal landschap: alles weg. Wat een trieste situatie. Niet eerder is een transitie zo vals geweest. De nieuwe president moet wel met de ogen hebben geknipperd op zijn eerste werkdag: “Droom ik of is dit realiteit?”

“Uw ogen jokken niet, president, er is inderdaad niets,” zou de adjudant discreet hebben kunnen gefluisterd in het rechteroor van de president, “alles hebben ze meegenomen, ze hebben wel een stoel voor u gelaten.” “Geef me Desi aan de lijn.” “Hallo, Desi, ben jij dat? Waar zijn alle spullen van het kabinet, ik kan niet eens beginnen met mijn werk voor lanti, mang.” “Wat zeg je, Desi? Ik versta je niet goed, je praat onduidelijk, zo vroeg ‘s morgens.” “Ik zei: ik ben geen president meer. Toen ik daar was, was alles er nog. Vraag sjat’lont Sjeni, hij zorgt voor die dingen daar. Ek doei tien.” Einde gesprek. De president krabt zijn achterhoofd en geeft de opdracht om pen en papier te halen, en enkele ogenblikken later opent hij zijn eerste vergadering.

Het kabinet van Bouterse is in de jaren 2010 opgeblazen van 100 naar 1500 personen – het gaat nu even niet om de correcte getallen, maar om de wanverhouding. Het budget is ook naar rato opgeblazen. Dat kabinet werd het symbool van verspilling. De forse groei was omgekeerd evenredig aan de bloei van het land. Want terwijl het kabinet en zijn geldkliek groeide, verarmde de massa. Wat werd gefluisterd, was misschien toch waar: het kabinet was het hoofdkwartier geworden van sinistere figuren voor het smeden en uitvoeren van snode plannen, en die net voor de machtsoverdracht onder ieders neus met al het rollend en niet-rollend materiaal ervandoor zijn gegaan. Een verbijsterende en beschamende vertoning. Van een soepele overdracht is geen sprake geweest. Op de persconferentie van afgelopen maandag van de regering over de financiële stand van zaken, werd duidelijk dat het een ‘tiengie’ overdracht was. De afgetreden machthebbers hebben voor hun vertrek alles ondergepoept, net als inbrekers die alle kleding en administratie overhoop gooien, al het geld en goud meenemen en een drol in je koelkast achterlaten.

Het is niet bekend wat in juni urenlang ‘van 20.00 uur tot 5:30 in de ochtend’ is besproken tussen de uittredende en intredende president (ook de intredende vicepresident was uitgebreid gesproken). Misschien is afgesproken om straffeloosheid te schenken in ruil voor een ‘soepele’ machtsoverdracht, misschien niet, maar na eerlijke en geheime verkiezingen hoort de machtsoverdracht vlot te verlopen, zonder geritsel in de stilte van de nacht.

De nieuwe president vroeg op zijn eerste werkdag op zachtaardige toon of degenen die de staatsmiddelen ergens hadden ‘bewaard’, zo vriendelijk wilden zijn om die weer in te leveren. Hij had liever zijn stempel nog duidelijker kunnen drukken door te waarschuwen dat degenen naar wie staatseigendommen getraceerd kunnen worden direct en oneervol ontslagen zouden worden en dat aangifte zou worden gedaan bij de politie. Want het land kampt al met een criminele lege-kas-ramp en een wilde covid-19-ramp, en nu ook met een wraakzuchtige afwezigheid-van-materialen-ramp. Twee zijn NDP-made. Maar tijd om lang boos te blijven is er niet. Het land moet financieel weer in balans worden gebracht. Het land moet uit zijn treurige en povere resten weer worden opgebouwd. Er is hoop, want de nieuwe president en zijn team wekken vertrouwen, en aan de horizon glinsteren olie en goud. Maar de klus is moeilijk en vergt wat geduld. Rome is ook niet op één dag gebouwd.

De overdrachtsfase van de regeermacht ging gepaard met niet eerder vertoonde valsheid en onvaderlandslievende argumenten. Ministers die zeer luxe nieuwe auto’s voor een prikkie kochten. De redenering is: het is een legale traditie. Ze hebben er dus geen moeite mee. Er is geen geweten dat spreekt: dit kan niet in een tijd van een lege-kas-epidemie. Een minister tekent kritiekloos wat onder zijn neus wordt gestopt. Het maakt een valse indruk. Alsof hij geen keus had, maar door hogerhand werd gedwongen. Alsof hij niet wist dat hij op de valreep nog snel even tekende voor de vernietiging van Cultuurtuin of dat er ook verdacht veel vrienden en familie van hem op de lijst van gegadigden waren. “Niet ik heb uitgegeven maar de staat!” riep hij. Hij was dus slechts een zielig instrument. Misschien bedoelde hij: ‘Niet ik heb uitgegeven, maar de baas!’ Een andere valsheid is dit: ‘de toenmalige oppositie is de oorzaak van devaluatie en default’. De satrapen die op podia krijsten ‘wij hebben de macht, wij bepalen’ en ‘geen enkele jap japi of kes kesi stopt onze show’, doen achteraf zielig en ontduiken de bewijslast. Het is net zulke onzin als: de default is veroorzaakt door kolonialisme of slavernij. Het is buitengewoon zielig. Eenzelfde valsheid was er ook bij elke verdwijning van miljoenen dollars (Naschoolse Opvang, Carifesta enzovoort). ‘Kom dan met je bewijs’, werd geroepen. De beschuldigden hoefden hun onschuld niet aan te tonen. Hun boeltje werd steeds met een mantel der liefde bedekt. Dit gebeurde ook met vordering van de pg in de zaak Hoefdraad die door de vorige DNA werd afgewezen. En neem deze misvatting: het gaat slecht met het land, want de banken wilden geen geld lenen aan de overheid. De werkelijkheid is: de banken wilden geen geld meer lenen aan de overheid, want de overheid vertrapte normen en was onbetrouwbaar. Dit brengt de aardappelen-en-uien-drogreden in herinnering: we hebben de kasreserves van de burgers gestolen, want we wilden goede dingen doen voor het land. Pfff! Een andere bedrieglijke redenering is dat allerlei wurgcontracten, benoemingen van beleidsadviseurs en andere zaken snel moesten worden doorgedrukt, want de macht werd voortijdig overgedragen. Maar het zijn allemaal niet-essentiële zaken, die konden wachten. Het enige doel was om een verstikkende strop om de nek van de nieuwe regering te leggen. Het is puur sadisme. De overheid moet zich overigens snel weer ontdoen van de snel benoemde bejaarde of dubieuze beleidsadviseurs, tenzij ze houdt van slecht gezelschap. Ze moet ook oppassen voor figuren die sneller van kleur veranderen dan een kameleon.

Ook het valreepbesluit om ambtenaren een loonsverhoging van in totaal 50 procent te geven, is zo een valse streek, met als doel een groot gat te slaan in de al leeggehaalde portemonnee van de nieuwe regering zodat sociale onrust kan ontstaan. Er zijn ook duizenden mensen in dienst genomen van de overheid vlak voor de verkiezingen. De regering zit dus opgezadeld met een nog groter stuwmeer van overtollig personeel. Waar gaan al die mensen zitten? Maar elk nadeel heeft zijn voordeel. De regering heeft nu een groep geregistreerde werklozen in handen die ze kan uitzenden naar plekken waar arbeidskrachten het hardst nodig zijn om de staatsmachine en bedrijven goed te laten draaien, zodat iedereen een meetbare prestatie kan leveren naar rato van het salaris dat men ontvangt.

De precaire situatie in het land had bij de afgetreden machthebbers tot een diep schaamtegevoel moeten leiden. Maar psychopaten kennen geen schaamte, ze worden alleen boos of raken geïrriteerd als hun misdaden worden ontmaskerd. Kruimeldieven zijn een reden tot schaamte voor de maatschappij, maar corrupte machthebbers brengen het hele land in ernstig gevaar. Er zijn in het afgelopen decennium miljarden dollars van de staat verdwenen waarvoor niemand is opgepakt. De nieuwe regering doet er goed aan om speciale sheriffs aan te stellen om die boeven te gaan vangen en de gestolen gelden op te sporen, maar het moeten geen machteloze figuren zijn, zoals die zielige coyote die de roadrunner – miep-miep – achternazit maar nooit kan vangen.

D. Balraadjsing

 

Transitie-intenties VHP/Abop met NDP onder druk door politieke meningsverschillen

06/08/2020 08:04 – Wilfred Leeuwin

Op 16 juli droeg Desiré Bouterse (tweede vanuit rechts) formeel de macht over aan Chandrikapersad Santokhi (l).

Op 16 juli droeg Desiré Bouterse (tweede vanuit rechts) formeel de macht over aan Chandrikapersad Santokhi (l). Foto: Irvin Ngariman  

PARAMARIBO – Er dreigt nauwelijks iets over te blijven van de intenties die VHP en Abop hebben afgesproken met de NDP, enkele dagen na de verkiezingen. Het Memorandum of Understanding waarin ze zijn vastgelegd is nog niet ondertekend.

Al drie dagen na de verkiezingen hebben VHP-voorman Chandrikapersad Santokhi, Abop-voorzitter Ronnie Brunswijk en NDP-voorzitter en toen nog president, Desiré Bouterse, elkaar gesproken via een intermediair. Partijen beschuldigen elkaar nu ervan afspraken en intenties niet te zijn nagekomen.

In het document, dat zou zijn opgesteld door Albert Ramdin, nu minister van Buitenlandse Zaken, International Business & Internationale Samenwerking, wordt de verkiezingsuitslag geaccepteerd en staan afspraken over de machtsoverdracht en hoe partijen zich gedragen in de overgangsperiode. Ook wordt het belang om zich hieraan te houden benadrukt.

Verder staat in het document dat VHP, Abop en NDP in het belang van Suriname en de Surinamers bewust en doelgericht met elkaar functionele gesprekken zouden voeren om de machtswisseling redelijk en vreedzaam te laten verlopen.

Eén van de afspraken is dat het mandaat van een uitgaande regering voor een nog vast te stellen periode vóór de verkiezing zich beperkt tot het strikt noodzakelijke, teneinde te voorkomen dat de volgende regering onnodig wordt belast. Ook is afgesproken dat het beleid van de NDP-regering zou worden gefaciliteerd onder de noemer continuïteit van beleid en dat daarin gezamenlijk zal worden opgetreden.

Een andere afspraak is dat mogelijk gebruik zal worden gemaakt van krachten en expertise, ongeacht de politieke kleur. Er zou geen onnodige heksenjacht worden geopend tegen politiek anders denkenden of acties die te maken hebben met hun publieke functies. Op dit punt meent de NDP dat de VHP en Abop woordbreuk hebben gepleegd.

De drie partijen bevestigen in het MOU de penibele financiële situatie in het land en de noodzaak voor het invoeren van een aanpassingsprogramma met ondersteuning in Suriname en het buitenland. Ook is overeengekomen dat ze zullen werken aan een zo groot mogelijk draagvlak voor het voorgenomen beleid.

Tot slot is afgesproken dat transitiewetgeving gemaakt en gezamenlijk aan De Nationale Assemblee zal worden aangeboden. Het was de bedoeling dat partijen elkaar regelmatig zouden spreken en consultaties zouden houden om het Surinaams belang te kunnen dienen.

Hoewel het document niet is getekend door de drie partijen, hebben zij in de media wel degelijk zinsconstructies en bewoordingen daaruit gebruikt op persconferenties en interviews. Zo citeerde Brunswijk op de eerste persconferentie van de nieuwe coalitie, op 30 mei in het Lalla Rookh-gebouw, de zinsnede dat er geen heksenjacht zal worden geopend op politici.

Nadat Santokhi zich tegenover de Nederlandse media op een bepaalde manier had uitgelaten, liet Bouterse meteen weten dat dit tegen de afspraken in was. Maar ook de toenmalige Financiënminister Gillmore Hoefdraad die aan de toen gevoerde gesprekken heeft deelgenomen, voelt zich nu beetgenomen.

Bij de overdracht van het ministerie van Financiën aan Armand Achaibersing zou de toen aftredende bewindsman documenten hebben overhandigd over de financiële positie van het land. Achaibersing zou Hoefdraad nog hebben bedankt voor de transparante manier waarop de overdracht zou hebben plaatsgevonden en de toekomstige samenwerking hebben benadrukt.

Bij die overdracht was ook VHP-topper Stanley Raghoebarsingh aanwezig. De presentatie die Santokhi maandag heeft gegeven over de stand van zaken is deels uit die overdracht gehaald en andere delen zijn geproduceerd door de commissie Staatsschuld. De Ware Tijd  heeft geprobeerd van alle betrokken partijen een reactie te krijgen. Er is beloofd dat die alsnog wordt gegeven.

http://www.dwtonline.com/laatste-nieuws/2020/08/06/transitie-intenties-vhpabop-met-ndp-onder-druk-door-politieke-meningsverschillen/?fbclid=IwAR1qxkzYtQBrmE2JHKJMTqyfa3HTEP-JAf9D0Zfly5_FJ-J2REZ8JGWMlxk



INTENTIE VOOR SAMENWERKING VHP/ABOP MET NDP STUIT(TE) OP POLITIEKE MENINGSVERSCHILLEN

Aug 6, 2020

Als het aan de politieke leiders Chandrikapersad Santokhi van de VHP, Ronni Brunswijk van de BOP en Desi Bouterse van de NDP, alleen had gelegen, was er een politieke samenwerking gekomen meteen na de verkiezingen van 25 mei.

Al op 26 mei een dag na de verkiezingen hebben deze leiders elkaar, via een intermediair gevonden en een intentieverklaring voor samenwerking opgesteld. Deze intentieverklaring of Memorandum of Understanding is echter nooit ondertekend en tot een officieel document verheven. Van de intenties blijft vrijwel niets over als gevolg van politieke meningsverschillen en beschuldigen vooral de VHP en de NDP elkaar zich niet te hebben gehouden aan de gemaakte intentieverklaring.

In de MoU, die zou zijn opgesteld door Albert Ramdin, nu minister van Buitenlandse Zaken, zijn afspraken opgenomen en wordt geaccepteerd dat de uitslag van de verkiezingen hebben geresulteerd in een coalitie van de VHP en de ABOP, ondersteunt door de NPS en de Pertjajah Luhur. Er zijn afspraken gemaakt over de overdracht en hoe partijen zich gedragen in de overgangsperiode, terwijl het belang om zich hieraan te houden wordt benadrukt. Verder is in de MoU afgesproken om in het belang van Suriname en de Surinamers bewust en doelgericht met elkaar functionele gesprekken te voeren. Dit met als doel om de machtswisseling redelijk en vreedzaam te laten verlopen.

Het zijn onder andere vanaf de punten 3 tot en met 9 waarvan partijen elkaar nu beschuldigen dat zij die niet hebben nageleefd en hun woord hebben gebroken.
Zo zijn de partijen in punt 3 overeengekomen dat het mandaat van een uitgaande regering voor een nog vast te stellen periode voor de verkiezing zich beperkt tot het strikt noodzakelijke, teneinde te voorkomen dat de volgende regering onnodig belast wordt. In punt vier wordt afgesproken dat het beleid van de NDP regering zou worden gefaciliteerd onder de nemer continuïteit van beleid en dat daarin gezamenlijk zal worden opgetreden. In punt vijf spreken de VHP en ABOP samen met de NDP af om waar mogelijk gebruik te maken van krachten en expertise ongeacht de politieke kleur.

Het is vooral punt 6 waar de NDP nu van mening is dat de VHP en de ABOP woordbreuk hebben gepleegd.

Daarin is opgenomen dat er geen onnodige heksenjacht zal worden geopend tegen politiek anders denkenden of acties die te maken hebben met hun publieke functies. In de punten 7, 8 en 9 wordt bevestigd dat er een penibele financiële situatie heerst in het land en het invoeren van een aanpassingsprogramma noodzakelijk is met ondersteuning in Suriname en het buitenland. Partijen hebben in de intentie ook afgesproken dat zij zullen werken aan een zo groot mogelijk draagkracht van het voorgenomen beleid. Tot slot komen zij overeen dat transitiewetgeving zal worden gecreëerd en die gezamenlijk aan De Nationale Assemblee aan te bieden. Het was de intenties dat partijen regelmatig met elkaar zouden spreken en consultaties zouden houden om het Surinaams belang te kunnen dienen.

Hoewel de MoU niet is getekend door de drie partijen, hebben zij in de media wel degelijk zinconstructies en bewoordingen daaruit gebruikt op persconferenties en interviews. Zo citeerde Brunswijk op de eerste persconferentie van de nieuwe coalitie, op 30 mei in het lallarookh gebouw de zinsnede dat er geen heksenjacht zal worden geopend op politici. Nadat Santokhi zich tegenover de Nederlandse media op een bepaalde manier had uitgelaten, liet Bouterse meteen weten dat dit tegen de afspraken in zou zijn. Maar ook ex minister Hoefdraad van Financiën die onderdeel van de toen gevoerde gesprekken is geweest, voelt zich nu beetgenomen. Bij de overdracht van het ministerie van Financiën aan de huidige minister Albert Achaibersing zou Hoefdraad documenten hebben overhandigd te maken hebben met de financiële positie van het land. Achaibersing zou hoefdraad nog hebben bedankt voor de transparante manier waarop de overdracht zou hebben plaatsgevonden en de toekomstige samenwerking met Hoefdraad zou hebben benadrukt. Bij die overdracht was ook VHP-topper Stanley Roegoebarsingh aanwezig.  De presentatie die Santokhie afgelopen maandag zou hebben gegeven over de stand van zaken is deels uit die overdracht gehaald en delen geproduceerd door de commissie staatsschuld.

https://unitednews.sr/intentie-voor-samenwerking-vhp-abop-met-ndp-stuitte-op-politieke-meningsverschillen/

Hoog werktempo president Santhokhi niet bij te houden door allen

Het werktempo van president Chan Santokhi blijkt voor sommigen in zijn regeerteam te hoog.

Insiders zeggen aan GFC Nieuws dat de snelheid waarmee het staatshoofd wil werken aan het ontwikkelen van Suriname, niet door allen is bij te houden.

 

“Onze president wil dat zaken snel, transparant en effectief worden opgepakt. Het is geen tijd om te luieren, achterover te zitten en dingen die vandaag kunnen gebeuren uit te stellen tot morgen. Er moet hard gewerkt worden om de grote puinhopen op te ruimen. En dat is geen kleine klus!”.

“Een ieder moet de handen nu uit de mouwen steken, er moet vooruitgang worden geboekt. Niet te veel rusten en

niets doen, maar werken. Arbeiden, Suriname weer opbouwen!”, zeggen ingewijden aan GFC.

President Santokhi heeft vaker aan het Surinaamse volk beloofd om de vooruitgang van ons land met alle hem ten dienste staande middelen te bewerkstelligen.

https://www.gfcnieuws.com/hoog-werktempo-president-santhokhi-niet-bij-te-houden-door-allen/

Laat een reactie achter

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *