MACHTSVACUUM EN HET PRIMAAT VAN DE RECHTERLIJKE UITSPRAAK

De kabinetsdirecteur komt met zijn stellingname steeds dichterbij de verdediging van de nabestaanden als hij aangeeft dat er al een resolutie was geslagen opdat de president voor slechts 1 dag afstand zou doen van het ambt van president. Hiermee wordt dus mijn eerdere analyse (zie mijn artikel verschenen in Suriname Herald onder de kop: ” een  vonnis wordt een coup genoemd en een coup een revolutie” ) onderschreven dat er wel degelijk sprake is van een machtsvacuum en dat nu de directeur van het kabinet meend dat de grondwet in dit geval wel aangeeft hoe zulks moet worden opgevangen, met een resolutie dus volgens de kabinets directeur. Dat de politiek in dit geval het recht hard gebeten heeft blijkt uit het negeren van de president van dit juridische advies van zijn directeur beleidszaken op zijn kabinet. De president moest zijn politieke show op het plein kunnen houden en met dit juridisch advies viel de show in et water. Maar met het kiezen voor de politiek heeft de president dus gehandeld tegen de grondwet als veroordeelde persoon met alle rechten van een verdachte, zoals de verdediger van de nabestaanden de nieuwe status van Desi Bouterse typeerde. Door de status van een veroordeelde persoon met alle rechten van een verdachte is ook de stelling van de advocaat en de opstelling van de president zwaar ondergraven, namelijk dat er dus wel degelijk sprake is van een bestaand vonnis maar dat het proces onder een andere noemer gewoon verder gaat waarbij de veroordeelde alle rechten van een verdachte heeft. En dat de president de demagogie van de politiek misbruikt om zijn achterban en ons volk te doen geloven dat het proces geheel opnieuw begint, hiermee insinuerend dat het vonnis niet meer bestaat en hij geen veroordeelde meer is. In deze wirwar zit de kring rondom de veroordeelde persoon Desi Bouterse omdat zij dachten de politiek in te kunnen zetten tegen de rechtsspraak. Door naar de rchtbank te gaan en te buigen in de rechtszaal voor de rechters van de krijgsraad heeft de hoofdverdachte zich dus volledig onderworpen aan de jurisdictie van de onafhankelijke rechterlijke macht zoals dat in de trias politica behoort. Maar de veroordeelde persoon met alle rechten van een verdachte heeft precies op ditzelfde moment in de rechtszaal ook het ambt ingezet in een strafzaak en hiermee de zinloosheid hebben ervaren omdat hij opstond als persoon en boog voor de dames van de krijgsraad. De zakelijke juridische behandeling van zijn zaak heeft totaal niets te maken gehad met het meebrengen van zijn ambt in de rechtszaal, notabene als opperbevelhebber van het Nationaal Leger. De veroordeelde persoon met alle rchten van een verdachte had geen andere keus, want het zou totaal onacceptabel zijn geweest als hij daar met zijn ambtsketen was verschenen. Dus sloot hij een compromis met zijn kabinetsdirecteur en zijn advocaat door maar te verschijnen in militair tenue, dus toch als ambtsdrager maar dan gecamoufleerd, letterlijk gecamoufleerd in zijn gevechtsuniform. Maar deze schizofrene stellingname van de veroordeelde persoon met alle rechten van een verdachte heeft het juist van kwaad tot erger gemaakt. Binnen de top van het leger heeft hij zijn eigen mensen zwaar te schande gezet. ( zie in dit verband mijn blog artikel onder de titel” 22 januari 2020 TIK-TAK MUURVAST). De veroordeelde verdachte president begrijpt maar niet dat hij veroordeeld is, zoals hij op het onafhankelijkheidsplein zichzelf belachelijk maakte door de naam van Sandew Hira aan te roepen en het over Bisschop TUTU van Zuid-Afrika te hebben inzake een waarheidscommissie. ” Hij vindt dat er dialoog moet ontstaan, dat er moet worden doorgegaan met verzoening.” De compleet verwarde veroordeelde verdachte president dacht zelfs na zijn gang naar de rechtbank noch een politieke wending te kunnen geven aan een uitgesproken vonnis. “President Desi Bouterse noemt de 8 decembermoorden een incident in de oorlog.” Voor zijn gang naar de rechtbank had hij het ook al geprobeerd door een brief naar de Krijgsraad voorzitter Cynthia Valstein-Montnor en de Hofpresident Iwan Rasoelbaks te schrijven met het verzoek te praten. Waarop de Hofpresident en de Krijgsraad voorzitter aangaven niets aan het vonnis noch aan het lopende strafproces in verzet te kunnen doen. “Bouterse deelde mee dat hij met respect voor de rechterlijke macht een brief had geschreven naar het Hof van Justitie én de president van de Krijgsraad om te praten “als verantwoordelijke mensen omdat het gaat om Suriname.” President van de Krijgsraad, Cynthia Valstein-Montnor, zou teruggeschreven hebben dat zij niet kon ingaan op de uitnodiging omdat ze de zaak behandelt. “En daar heb ik respect voor.” Bouterse heeft daarop van gedachten gewisseld met de waarnemend hofpresident over het proces. “Jullie nemen het besluit, maar laten we praten over het proces dat komt. Ik zeg: je hebt een hofpresident die alle eer moet krijgen, maar je hebt ook een president van het land die alle eer moet krijgen. Hoe gaan we dat rijmen.?” Er werden diverse voorstellen gedaan. Rasoelbaks stelde voor om de zitting bij het Hof van Justitie te houden aan het Onafhankelijkheidsplein. In dat geval zou de aanhang zich op het Plein ophouden. Uiteindelijk werd de zitting in de Wulfingstraat”gehouden.(Bron: Starnieuws 23-01-2020: “Bouterse: Respect voor Krijgsraad)http://www.starnieuws.com/index.php/welcome/index/nieuwsitem/56672

 

Laat een reactie achter

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *