EEN TACTISCH JUISTE STRATEGIE VAN VHP: ABOP NEUTRALISEERT NDP EN WAARBORGT DE BALANS VAN DE MACHT EN DE STAAT.

Auteur: Angela Fernald.

Ronnie Brunswijk zit feitelijk tussen de wal en het schip. Hij neemt deel aan een regering van modern westers staatsmanschap en tegelijkertijd herbergt hij in zich als persoon een denken van krijgsheerschap. Dit heeft te maken met zijn belangen in het binnenland als ondernemer en zoals hij zichzelf ziet als koning van het binnenland. Dit laat Brunswijk steeds hinken op twee benen en dit werkt zeer irritant door en remt de ontwikkeling van het anders denkende regeringsteam in Suriname. De meerderheid van het Surinaamse volk echter, heeft definitief gebroken met het krijgsheersschaps denken maar de feitelijke omstandigheden zijn niet met een druk op de knop weg te draaien. Suriname zit opgescheept met een overlevering van het Bouterse tijdperk  en een omstandigheid dat de Vice-PresidentBrunswijk nauw samengewerkt heeft met Desi Bouterse als coalitie topper en niet als machthebber. De rollen zijn vanaf 16 juli 2020  officieel omgedraaid. Met dit verschil dat Ronnie Brunswijk weliswaar de vice-president is en de eerste vervanger van de president, maar niet dezelfde verregaande  bevoegdheden heeft als de vertegenwoordiger van de staat Suriname, de president met een hem door de grondwet gegeven bijna oppermacht.

Macht en staat zijn geen synoniemen van elkaar. De macht is er om de staat te verdedigen door trouw te zijn aan de grondwet. Desi Bouterse waande zich macht en staat tegelijkertijd, vertrapte de grondwet en stelde die zelfs buiten werking na zijn coup van 1980.  Bouterse ontnam de staat het recht van bestaan door het structureel aansturen van een conflict binnen de trias politica met de rechterlijke macht. Het is de rechterlijke macht die als grote verdienste heeft dat zij met haar stellingname tegen de machtsdronken president heeft kunnen verkomen dat hij officieel het predikaat van L’etat c’est moi” kreeg. Met andere woorden, heeft kunnen verkomen dat Suriname een absolute heerser kreeg die de rechterlijke macht naar zijn hand kon zetten. Bouterse viel daarom vanwege deze tegenstand van de rechterlijke macht zowel de democratie als de staat aan omdat dit model niet paste in zijn model van krijgsheerschaps-denken. Met de rechters als zijn “futu-boi”s” wilde Bouterse net als vriend Nicolas Maduro van Venezuela letterlijk onfeilbaar zijn, gevrijwaard van het 8 december proces dat hem maar bleef  achtervolgen. Met de ABOP leider probeerde Bouterse na de verkiezingen van 2020 toch nog zijn tanende macht overeind te houden. Maar Ronnie Brunswijk besliste anders. Tot grote wrok van Desi Bouterse en zijn achterban. De aanval door karaktermoord op Brunswijk nam een aanvang. Op social media bleef niets meer heel van Brunswijk, er werd de draak gestoken met zijn slecht nederlands, zijn afkomst, zijn meer dan 100 kinderen, zijn opleiding en noem zo maar op. De aanval op Brunswijk nam een andere wending door de laatste uitspraken van Desi Bouterse om de wapens op te nemen tegen een zittende regering. Hiermee heeft Bouterse Ronnie Brunswijk volledig tegen hem in het harnas gejaagd. Want Brunswijk vertegenwoordigd als vice-president de macht en beschermt de staat Suriname. De staatsgevaarlijke uitspraak van Desi Bouterse kon niet anders dan dat de staat Suriname op moest treden tegen Desi Bouterse, wat ook geschiedde door de ABOP minister van Justitie en politie die om nader onderzoek vroeg aan de Procureur Generaal van het Openbaar Ministerie. Bouterse heeft ongewild met zijn uitspraak ook tegelijkertijd het krijgsheerschaps-denken bij Brunswijk onbedoeld verder naar de  achtergrond helpen duwen omdat Brunswijk alles zal doen om te bestaan binnen de huidige constellatie. Bouterse is aan zijn regering gekomen en dus persoonlijk ook aan Ronnie Brunswijk. Het huwelijk tussen de ABOP en de NDP is met deze uitspraak voorgoed voorbij. De NDP beseft als geen ander dat zij nu schietschijf en prooi is geworden van de zittende machthebbers. Als eerste zien wij de Marron broeders niet toevallig de NDP verlaten. Deze Marrons weten dat zij door hun ABOP broeders met open armen worden ontvangen, simpelweg vanwege hun afkomst. Anders is het met de creolen die de NDP verlaten. Deze groep ziet zich vanwege de moderne inzichten van de VHP, veel meer bij deze politieke partij aansluiten. De VHP heeft mede vanwege deze uitstap van de creolen uit de NDP 20 zetels kunnen behalen. De visie van politiek analisten is dat al zouden alle hindoestanen op de VHP hebben gestemd, de VHP niet meer dan 12 zetels had kunnen behalen. Aannemelijk is dus dat vele stadscreolen hun stem gaven aan de wetenschappelijke aanpak van de problemen door de VHP, zoals zij die kenbaar maakte in haar verkiezings propaganda. De orange movement sloeg hierbij zeker aan. Suriname wilde af van het primitieve geklungel van de NDP om een land te ontwikkelen. Bouterse was alleen maar bezig met macht consolideren. Surinamers zagen hoe Desi Bouterse zijn macht misbruikte door de staat niet alleen op haar grondvesten te ontwrichten, maar de economie van het land totaal te ruineren met vele leningen.

Brunswijk heeft Bouterse aan de kant helpen zetten. Dezelfde Bouterse die in 2016 de ABOP uit zijn regering schopte.

Brunswijk als vice-president dient de staat waar hij deel van uitmaakt. De NDP is nu de grote vijand van de staat.  De obstructie van Brunswijk binnen de regering is niet structureel maar komt voort uit zijn persoonlijke tekortkomingen wat zich vertaald in een krijgsheerschaps denken. Zijn gangster achtig gedrag en zijn Robin Hood instelling ademen dit denken uit. Zijn macht in het binnenland is voor de president niet bedreigend omdat Brunswijk meer voordeel heeft aan ordening in het binnenland zodat de ontwikkeling versneld kan plaats vinden. De regering heeft haar focus op het binnenland en Brunswijk vaart el wel bij als de ontwikkeling van het binnenland ook op zij conto geschreven kan worden. Bovendien is de vice-president zich ook bewust van het feit dat de staat Suriname met internationale versterking elke nieuwe opstand of guerilla vanuit het binnenland nu de kop kan indrukken. En notabene met ondersteuning van de ex-Jungle Commando leider. De NDP is dus gewaarschuwd. Hun Krijgsheerschap is met dit feit totaal verzwakt. Ronnie Brunswijk heeft veel grotere belangen te verdedigen en dat is door de NDP volledig uit het binnenland te doen verdwijnen. Immers, Brunswijk wil in 2025 President worden van Suriname dus heeft hij alle zetels nodig. Hoe het ook zij, de ABOP en de VHP zijn natuurlijke bondgenoten van elkaar en houden door gelijkgericht denken in het regeer accoord de balans erin wat betreft rascisme en ontwikkeling. De VHP met de ABOP erbij kan niet betichtigd worden van rascisme en de ABOP met haar ervaring in de binnenlandse oorlog kan de NDP neutraliseren en volledig onschadelijk maken. Ondanks het gestook van de NDP om zwarten te verenigen tegen hindostanen. De ABOP trapt daar niet meer in, want van een eenheid tussen zwarten kan geen sprake zijn vanwege de feitelijke verschillen en omstandigheden binnen de groep van zwarten.

Afbeelding kan het volgende bevatten: 1 persoon, de tekst 'Een EENHEID onder de Zwarten in SURINAME precies daar begint het. Stap af van het KRABBEN MENTALITEIT'

de verdeeldheid tussen de Krioro s
/stammen/districts krioro s/ stads negers
Die op zich weer verdeeld is in Saamaca ,kwintie s, Aucaners,Matawai kortom er zijn tal van verdeelde BLAKAMANGS zoals ze genoemd worden die afzonderljjk vechten voor hun Rechten,mooi en waar en dan ook vergeten dat het jaren niet gelukt daar voldoening aan te krijgen.Wat als we nu gaan voor die Eenheid eerst , wat als we nu Eindelijk beseffen

https://www.facebook.com/siebrano.pique.5

Afbeelding kan het volgende bevatten: 18 mensen

THE SATURDAY PROFILE

Guerrilla Leader, Drug Baron, Gold Magnate … and Now Social Reformer?

Suriname’s vice president, Ronnie Brunswijk, has been many things. Now, he wants to be known as the man who will spread the country’s newfound oil wealth equitably.

“Everything I have, I give it to the people,” Vice President Ronnie Brunswijk of Suriname said in an interview at his office in the capital, Paramaribo.
Credit…Adriana Loureiro Fernandez for The New York Times

 

MOENGOTAPOE, Suriname — A cavalcade of black sport utility vehicles pulled up at a small village in a jungle clearing in a remote corner of South America. A tall, heavyset man with thick gold chains hanging over a tight shirt emerged from the largest car to a chorus of cheers.

The man, Ronnie Brunswijk, the child of subsistence farmers, had left the village of Moengotapoe in eastern Suriname in search of a better life 50 years ago. He was returning now as one of Suriname’s richest, most powerful and popular men, to bring electricity to his long-neglected community composed of the descendants of people who escaped slavery, known as Maroons.

Mr. Brunswijk last year became the first Maroon to reach the post of vice president of this small South American nation, perched between the Atlantic Ocean and the Amazon rain forest. Along the way, he had been an elite paratrooper, a soccer player, a wanted bank robber, a guerrilla leader, a gold baron and a father to at least 50 children.

His mother has said he has so many offspring that unknown people sometimes ask to hug her, claiming to be her grandchildren.

Mr. Brunswijk has been convicted of drug trafficking in Europe but has helped to bring democracy to his homeland. His generosity has earned him the nickname of Robin Hood and the worship of supporters, but has left many Surinamese questioning the source of his wealth and his political motives.

In many ways, Mr. Brunswijk epitomizes the contradictions of Suriname’s small, insular society, where lines between heroes and villains are in flux, where history instantly becomes myth and the people have learned that to keep social peace it pays not to ask too many questions.

“Everything I have, I give it to the people,” Mr. Brunswijk, 59, said in an interview in his office in a former colonial office overlooking Suriname’s staid capital of Paramaribo last month. “Ever since I was a child, I wanted to help others. I now have the chance to help the whole country.”

 
 
Image
Credit…Adriana Loureiro Fernandez for The New York Times

Dressed in a sumptuous suit and tie, Mr. Brunswijk projects the aura of an imposing statesman, guiding his impoverished nation to oil riches from newly discovered offshore deposits and improving the lives of Suriname’s marginalized Maroon minority.

 

It is a stark makeover for a man who used to shower supporters with money from a helicopter and whose mug shot was displayed in wanted posters across the country during the years of Suriname’s military dictatorship, which officially ended in 1988.

His unlikely life story is in many ways the story of Suriname’s turbulent journey through economic crisis and political violence since it emerged from Dutch colonial rule in 1975.

“Mr. Brunswijk has his history. We could look at his history and see that as a barrier,” said Suriname’s president, Chan Santokhi, a former police officer who tracked Mr. Brunswijk as a fugitive in the 1980s before asking him to form a coalition government last year. “We’re looking forward to a better future, because we are two leaders who have been entrusted to lead this nation together,” he said in an interview.

 
 
Image
 
Credit…Adriana Loureiro Fernandez for The New York Times

Mr. Brunswijk was born into a family of 10 surviving children, in one of Suriname’s poorest regions. The family lived mostly on the rice, cassava and bananas they managed to coax from the thin, sandy soil. The occasional meat came from the wild animals Mr. Brunswijk and his brothers stalked with cutlasses.

 
LOVE LETTER: Your weekly dose of real stories that examine the highs, lows and woes of relationships.

“Life was not great,” Agnes Brunswijk, the vice president’s mother, said in an interview outside her home near Moengotapoe. “We had to struggle.”

 

She said the family’s large size and meager resources taught Mr. Brunswijk at an early age to share with others, a quality that would become his hallmark. He was a “mischievous” boy, she said, who fought with neighboring children but also cut firewood for older people.

 
 
Image
 
Credit…Adriana Loureiro Fernandez for The New York Times

Mr. Brunswijk’s life changed when a Roman Catholic priest picked him, the only one among his siblings, to attend a boarding school in a nearby town at age 10.

“I didn’t see electricity until I went to the boarding school,” recalled Mr. Brunswijk.

Further studies eventually brought Mr. Brunswijk to Paramaribo, where in 1980 he said he was drafted into Suriname’s budding national army by Desiré Bouterse, the military dictator who had recently seized power with a promise to sweep away the corruption of post-colonial rulers.

Singled out for his strength, Mr. Brunswijk became one of Suriname’s first 12 paratroopers and was sent for military training to Cuba, before being handpicked by Mr. Bouterse as his bodyguard.

The two men grew close, but Mr. Brunswijk said their relationship soured as the dictator began murdering political opponents and cracking down on the independent-minded Maroon communities.

“Maroon people don’t like being pressured,” Mr. Brunswijk said. “One day I said, ‘This is wrong.’ I had enough.”

The ensuing split has defined Suriname’s history ever since.

 
 
Image
 
Credit…Adriana Loureiro Fernandez for The New York Times
 

Mr. Brunswijk left the military in 1984, went on the run and began building his enduring Robin Hood myth, earning a conviction for bank robbery and armed theft and a reputation among Maroon villagers for generous handouts.

Mr. Brunswijk has denied committing the crimes, saying the convictions were part of Mr. Bouterse’s effort to discredit a rival. Without offering details, he said his gifts came from the money he made at a gold mine.

He was eventually captured, but managed to escape and fled to the Netherlands, where he joined Surinamese political exiles plotting Mr. Bouterse’s overthrow.

He returned to Suriname in 1986 and triggered an armed uprising, commanding a force that grew to 1,200 men in a civil war that lasted six years. What he lacked in military experience and strategic vision he compensated for with sheer force of will, war veterans have said.

“He had a strong spirit in him,” Adam Petrus, a former rebel commander, said in an interview. “He didn’t need to pay people. They came to him, they obeyed him.”

 
 
Image
 
Credit…Adriana Loureiro Fernandez for The New York Times

The motley force managed to fight the government to a standstill and helped initiate Suriname’s return to democracy. But the political compromise came at the cost of hundreds of deaths and the destruction of Suriname’s economy, from which the young nation never fully recovered.

 

The war was also the start of accusations that Mr. Brunswijk was involved in the drug trade, as both sides turned to cocaine to finance the conflict, Dutch historians have said.

In 1999, a Dutch court convicted Mr. Brunswijk in absentia of running a cocaine smuggling ring. A similar conviction followed in France a year later, but he has steadfastly denied any involvement in drug trafficking.

He said his fortune came instead from timber and gold-mining concessions he obtained after the war. His first venture was a sawmill, which he set up with a business grant from the Dutch government.

He used the money to go into politics, capturing the small but crucial Maroon vote share and becoming the kingmaker in Suriname’s parliamentary electoral system. He was re-elected to Parliament last year and formed a coalition government with Mr. Santokhi, the president.

As a politician, Mr. Brunswijk continued to help Surinamese in need, paying for medical bills, funerals and houses and earning the devotion of Maroon communities.

The aid ranges from the extravagant to poignant. He has bought new cars for the entire squad of a local soccer team that he owns. But he also helped many refugees return to their villages after the war.

 
 
Image
 
Credit…Adriana Loureiro Fernandez for The New York Times
 

His detractors say the handouts merely keep Mr. Brunswijk’s constituents dependent without offering a real path to self-improvement. But his supporters say the charity is a lifeline in a country without real social protections, and petitioners from across Suriname flock to his office every day.

Mr. Brunswijk now hopes to use his high office to build a real social safety net in Suriname and to bring basic infrastructure to the remote communities that have been ignored by the country’s rulers for centuries.

“This is a historic moment, when the village of my birth can finally have constant electricity,” a visibly moved Mr. Brunswijk said after turning on a power plant in Moengotapoe in December to the joyful chanting of residents. “I always wanted to make this a reality, and now that I’m the vice president, I finally can.”

Ank Kuipers contributed reporting from Paramaribo, Suriname.

Veroordeelde cocaïnehandelaar wordt beleidsadviseur Surinaamse minister

7 januari 2021

Veroordeelde cocaïnehandelaar wordt beleidsadviseur Surinaamse minister (VIDEO)

Een man die in Frankrijk bij verstek is veroordeeld voor cocaïnesmokkel is recentelijk benoemd tot beleidsadviseur op het Surinaamse ministerie van Regionale Ontwikkeling en Sport (ROS). Het gaat om Joël Martinus, ook bekend als “Bordo” en “Mony Hond”, aldus Starnieuws. Hij is benoemd door zijn partijgenoot en vice-president Ronnie Brunswijk, die in Nederland is veroordeeld voor cocaïnehandel.

ABOP

Martinus is bestuurslid van de politieke partij ABOP. Deze Algemene Bevrijdings- en Ontwikkelingspartij is de partij van Ronnie Brunswijk, coalitiepartner in de regering van president Chan Santokhi. De ABOP heeft vooral steun onder de boslandcreolen (marrons) van het oostelijke binnenland van Suriname. Martinus treedt in Suriname, Frans Guyana en Nederland op als rapper en MC. Hij staat bekend om het bezit van een gouden microfoon.

Martinus is eigenaar van de voetbalclub SV Notch uit Moengo en van zaalvoetbalclub Kabelboys-Bordo. SV Notch komt uit in de hoogste klasse van het Surinaamse voetbal. De voor cocaïnehandel veroordeelde Piet W. was ook sponsor van SV Notch, tot aan zijn arrestatie in 2012.

Bolletjesslikkers

Martinus werd op 1 maart 2019 bij verstek veroordeeld tot een gevangenisstraf van acht jaar door een rechter in Le Mans. Hij was de spil achter een netwerk van bolletjesslikkers die van Suriname naar Frans Guyana en Parijs reisden.

Het besluit van Brunswijk is op 23 december goedgekeurd door de Raad van Ministers in Suriname. De benoeming was al ingegaan per 1 december 2020, zonder dat er ruchtbaarheid aan is gegeven. Zijn honorarium is SRD 12.000 per maand (bijna 700 euro).

Martinus was voorheen de leider van de jongerenbeweging van ABOP.

De recente benoeming is opmerkelijk omdat Martinus eerder aangaf geen enkele positie binnen de overheid te ambiëren. In de tijd voor zijn veroordeling van 2019 deed Martinus aan liefdadigheid, onder meer als sponsor van een woningbouwproject en van scholen.

Hij zou in 2018 op straat bankbiljetten in de lucht hebben geblazen die het publiek mocht oprapen en in de zak steken. Afgelopen september kwam hij het nieuws door voedselpakketten uit te delen in Suriname.

https://www.crimesite.nl/veroordeelde-cocainehandelaar-wordt-beleidsadviseur-surinaamse-minister-video/?fbclid=IwAR13JzBR5iSClSPtCLHrSRdoED61ls13y3hYPK1gSd49xVBigVIelY_Z_vM

DEZE REGERING MAAKT ZICHZELF ONSTERVELIJK BELACHELIJK….
Veroordeelde cocaïnehandelaar wordt beleidsadviseur Surinaamse minister (VIDEO) - Crimesite
 
 
CRIMESITE.NL
Veroordeelde cocaïnehandelaar wordt beleidsadviseur Surinaamse minister (VIDEO) – Crimesite

Laat een reactie achter

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *