KONING WILLEM ALEXANDER KOMT NAAR SURINAME (DL 2)

Logo Het Koninklijk Huis

Staatsbezoek Suriname

Koning Willem-Alexander en Koningin Máxima brengen op uitnodiging van president Jennifer Geerlings-Simons een staatsbezoek aan de Republiek Suriname. Het bezoek vindt plaats van maandag 1 tot en met woensdag 3 december 2025. 

Het Koninklijk Paar wordt de eerste dag begeleid door minister David van Weel van Buitenlandse Zaken en de dagen daarna door minister Foort van Oosten van Justitie en Veiligheid. Minister Gouke Moes van Onderwijs, Cultuur en Wetenschap en staatssecretaris Thierry Aartsen van het ministerie van Infrastructuur en Waterstaat zijn ook bij verschillende onderdelen van het staatsbezoek aanwezig.

Het staatsbezoek staat in het teken van de brede samenwerking tussen Suriname en het Koninkrijk der Nederlanden en de warme banden tussen onze gemeenschappen. Met oog voor het gedeelde verleden zal het bezoek gericht zijn op onze samenwerking, uitwisseling en toekomstige partnerschappen op tal van terreinen.
 

https://www.koninklijkhuis.nl/onderwerpen/staatsbezoeken/uitgaande-staatsbezoeken/staatsbezoek-suriname

17:50

Nederland moet meer doen voor Suriname

Laat de Wadden met rust en geef Suriname een eerlijke kans

 30 november 2025

gas koken

Nederland zal komende jaren gas nodig hebben.

Het besluit om de NAM geen toestemming te geven voor nieuwe gasboringen in de Waddenzee bij Ternaard is geen economische ramp, maar een geopolitieke kans.

Als waakzame burger zie ik één land dat hier bijzonder van kan profiteren: Suriname.

Terwijl Nederland worstelt met natuurbehoud, lokaal protest en een geloofwaardige energietransitie, beschikt Suriname over groeiende offshore gasvoorraden én hunkert het naar duurzame economische ontwikkeling.

Nederland zal komende jaren gas nodig hebben

Nederland zal de komende jaren nog gas nodig hebben als transitiebrandstof. Minder Gronings gas, geen nieuw Waddengas: dat gat wordt nu gevuld met import.

De keuze is simpel: kopen we meer van grote spelers als Rusland, Qatar en de VS, of benutten we de kans om de historische band met Suriname te vertalen in een moderne, gelijkwaardige energiepartner?

Voor Suriname betekent een langjarig gascontract met Nederland harde valuta, stabielere overheidsfinanciën en ruimte om schulden af te bouwen. Maar alleen inkomsten zijn niet genoeg.

De echte winst zit in investeringen in infrastructuur – havens, LNG-faciliteiten, logistiek – én in kennisoverdracht: contractvorming, milieuregels, transparant beheer van staatsfondsen.

Dáár kan Nederland het verschil maken, als het tenminste bereid is Suriname niet als goedkope pompstation, maar als volwaardige partner te behandelen.

Keiharde voorwaarden stellen

Daarom moet Suriname keiharde voorwaarden stellen. Gasinkomsten horen niet weg te lekken in consumptie en patronage, maar in een goed bewaakt fonds dat investeert in onderwijs, zorg, digitale infrastructuur en vooral: hernieuwbare energie.

Wie nu alles inzet op gas, staat over twintig jaar met lege handen als de wereld versneld van fossiel afstapt.

De keuze om de Wadden niet verder te industrialiseren, opent de deur voor een ander soort economie: een die natuur in Nederland beschermt en ontwikkeling in Suriname versnelt. Dat lukt alleen als beide landen durven breken met het oude koloniale reflexpatroon.

Laat de boortorens uit de Wadden weg en zet de fundamenten voor een volwassen Surinaams-Nederlandse energiealliantie.

Johan Blomhoff

Kranslegging Kwakoe niet opgenomen in programma Willem Alexander

Dekolonisatieproces roept veel weerstand op

 vrijdag, 28 nov 2025

imran taus De afgelopen jaren hebben Surinaamse beleidsmakers het woord 'dekolonisatie' jaarlijks rond de onafhankelijkheidsdag in de mond genomen. Gisteravond werd in het Palu-gebouw fel gediscussieerd over dit onderwerp.

De afgelopen jaren hebben Surinaamse beleidsmakers het woord ‘dekolonisatie’ jaarlijks rond de onafhankelijkheidsdag in de mond genomen. Gisteravond werd in het Palu-gebouw fel gediscussieerd over dit onderwerp.

Imran Taus van het Palu-beleidsforum volkseducatie stelde dat het ‘dekolonisatieproces’ stuit op veel weerstand vanuit de Surinaamse samenleving. De discussieavond/lezing had als titel “versterken van onze onafhankelijkheid”. Taus geeft aan dat het belangrijk is om vanuit het Surinaamse perspectief brede lagen van de samenleving zover te krijgen om meer begrip te hebben voor het onderwerp ‘dekolonisatie’.

Taus benadrukt dat de kritiek die gegeven wordt door individuen niet mals is als de PALU het onderwerp aankaart. Sandew Hira, inleider van de discussieavond, hield een presentatie waarin hij inging op hoe “eurocentrische” geschiedschrijving tot vervalsing van de Surinaamse geschiedenis heeft geleid. Hij stelt dat de wereld door vele ontwikkelingen nu anders is gaan denken over het onderwerp dekolonisatie.

Hira is de schrijver van het boek “Van Priary tot en met De Kom” en “Decolonizing the mind”. Hij ging niet alleen in op vervalsing van de Surinaamse historie en wat tot vervalsing van deze geschiedenis heeft geleid, maar ook hoe het anders moet. En vooral hoe deze zienswijze tot verschillen leidt in hoe wij onze jongste geschiedenis vanaf de onafhankelijkheid beschrijven en welke lessen de Surinaamse gemeenschap daaruit kan halen.

Met de lezing wil het Palu-beleidsforum het bewustzijn onder Surinamers vergroten en het streven naar verdere versterking van de nationale onafhankelijkheid aanwakkeren. Dekolonisatie verwijst naar het proces waarbij voormalige koloniën zich losmaken van koloniale overheersing en politieke, economische en culturele zelfstandigheid opbouwen.

https://keynews.sr/dekolonisatieproces-roept-veel-weerstand-op/

Dekolonialiteit kan belangrijk begrip worden bij bezoek Nederlands koningspaar

28 nov 2025

Het bezoek van het Nederlands koningspaar levert veel artikelen op, zowel in Suriname als in Nederland, waar wordt aangegeven dat dit bezoek pas na 47 jaar kan plaatsvinden, doordat gebeurtenissen uit de geschiedenis van Suriname, waarbij vooral de revolutieperiode en de politieke partij die hieruit is ontstaan als oorzaak worden opgesomd. 

De moeder die haar kind op een bepaalde wijze aangeeft dat het kind niet aan haar verwachtingen voldoet en daarom haar kind niet meer bezoekt.” Dit is natuurlijk de reinste kolder: denken dat de Nederlandse regering een buitenlandse soevereine staat op deze manier zou mogen behandelen. Wat je wél hieruit kunt concluderen is dat het dekolonisatieproces na 50 jaar onafhankelijkheid nog lang niet is voltooid.

Een staatsbezoek van het Nederlands koningshuis is vanuit Nederlands protocollair perspectief het hoogste bezoek dat tussen twee landen kan plaatsvinden. Het Nederlandse koningshuis bezoekt buitenlandse mogendheden voor diplomatieke en economische doeleinden, zoals het versterken van internationale relaties, het bevorderen van Nederlandse economische belangen via handelsmissies en het ondertekenen van diverse verdragen. Dat is de reden waarom handelsdelegaties meereizen met het koningspaar.

In het ontwikkelingssamenwerkingsverdrag uit 1975, dat verder is ontwikkeld in het Raamverdrag van 1992, zijn deze Nederlandse doeleinden al opgetekend en ondertekend. Daarin staat onder andere aangegeven dat Suriname ook de economische belangen van Nederland moet behartigen en dat Suriname daaraan moet voldoen. Dan hoeft de Nederlandse regering dat doel niet meer te bereiken via een bezoek van het Nederlands koningshuis, omdat die doelstelling al 50 jaar opgetekend staat.

In het dekolonisatieproces van oude kolonies zijn drie gezamenlijke consequenties te onderscheiden van de verdragen bij de onafhankelijkheid:

Spanningen tussen bevolkingsgroepen, wat vaak werd veroorzaakt door koloniale machthebbers om greep te blijven houden op de bevolking van hun kolonie. De ene groep krijgt veel macht en de andere wordt daardoor gediscrimineerd. Zo hield men grip op het geheel als kolonisator, en dit wordt nu doorgezet via neokolonialisten in de oude kolonie.

Een afhankelijke economie: een situatie waarin een land afhankelijk is van de export van één product of enkele producten naar het voormalige moederland of rijke landen.

De meeste landen die nu als ontwikkelingslanden worden gekenmerkt, werden tijdens de negentiende en twintigste eeuw gekoloniseerd. Hierbij deed de kolonie voornamelijk dienst als leverancier van grondstoffen en afzetmarkt voor de koloniale mogendheid. Zelfs nadat zij politiek onafhankelijk werd, bleef de voormalige kolonie veelal economisch afhankelijk van haar vroegere moederland.

Mensen kunnen in ontwikkelingslanden al moeite hebben om in hun primaire levensbehoeften te voorzien, laat staan dat ze in staat zouden zijn om te sparen. Hierdoor wordt er te weinig geld gegenereerd om te investeren in productiemiddelen, waardoor de economie stagneert. Kapitaal kan pas ontstaan wanneer de aangewende arbeid niet onmiddellijk wordt gebruikt om de primaire levensbehoeften te bevredigen.

Politieke problemen: landen werden onbestuurbaar. In landen waar verkiezingen werden gehouden, waren vaak protesten en veel onrust. Om orde en rust te herstellen en machtsstructuren van het oude moederland te verbreken, nam in het verleden in veel gevallen het leger via een staatsgreep de macht over.

Het doel van de regering van Suriname bij het aankomend bezoek van het Nederlands koningspaar zou in feite over dekolonialiteit moeten gaan met betrekking tot deze drie bovengenoemde consequenties waar een oude kolonie mee te dealen heeft.

De Nederlandse regering zal moeten inzien dat zij de revolutieperiode niet meer politiek mag misbruiken om politieke verdeeldheid te blijven bewerkstelligen en daarmee economisch voordeel te behalen in Suriname, waardoor onder andere verdeeldheid onder de Surinaamse bevolking kan blijven bestaan.

Suriname kan geen leverancier meer zijn van zeer goedkope grondstoffen aan Nederland, waar maar een kleine groep Surinamers beter van wordt. Verkoop van grondstoffen moet op reële basis plaatsvinden, met als doel de koopkracht van de hele bevolking van Suriname te vergroten. Dan pas kan de economie van Suriname groeien en daarna kun je pas spreken over een economische samenwerking die gebaseerd is op gelijkwaardige basis tussen beide landen. Daarnaast zou Nederland zich verplicht moeten voelen om Suriname te ondersteunen bij het veranderen van de mijnbouwmonocultuur door uitbreiding van diverse economische branches zoals landbouw, toerisme, ICT, plantaardige medicijnen, etc. Nederland heeft een monocultuur achtergelaten in Suriname en zou zich verplicht moeten voelen om Suriname te ondersteunen om deze Surinaamse doelstellingen te behalen.

De regering van Nederland zal moeten accepteren dat dekolonialiteit – het breken van bestaande machtsstructuren die nu tot structurele ongelijkheid hebben geleid tussen onze landen – na 50 jaar onafhankelijkheid onontkoombaar is voor de Surinaamse regering.

Marie-Louise Vissers

Koningin Máxima: ik kan niet wachten om Suriname te bezoeken

 28 november 2025

koningin aoxma bron blauwbloed nl

Koningin Máxima.

Koningin Máxima kijkt vol enthousiasme uit naar het staatsbezoek dat zij samen met koning Willem-Alexander volgende week aan Suriname zal brengen. Dat benadrukte zij tijdens haar reis voor de Verenigde Naties naar Indonesië.

Op de laatste dag van haar VN-reis sprak Máxima met Blauw Bloed over het aanstaande staatsbezoek. Ze liet weten dat het bezoek voor haar persoonlijk een bijzonder moment wordt.

“Ik kijk enorm uit naar drie dagen staatsbezoek in Suriname. Het wordt mijn eerste keer Suriname, ik kan niet wachten,” aldus de koningin.

Ook koning Willem-Alexander is niet eerder in Suriname geweest. Hij vertelde eerder dit jaar tijdens een persgesprek dat zijn moeder, prinses Beatrix, Suriname altijd heeft omschreven als het mooiste land dat zij ooit bezocht. Het was altijd zijn wens om het land zelf te ervaren.

Staatsbezoek van 1 tot en met 3 december

Het koningspaar reist van maandag 1 tot en met woensdag 3 december naar Suriname. Tijdens het driedaagse staatsbezoek staan verschillende ontmoetingen en activiteiten gepland die in het teken staan van cultuur, geschiedenis en samenwerking.

Onder meer op het programma:

  • Bezoek aan Frederiksdorp, een voormalige plantage;
  • Een officieel staatsbanket;
  • Een rondleiding in kindermuseum Villa Zapakara;
  • Diverse gesprekken met vertegenwoordigers uit de samenleving.

Een bezoek met symbolische waarde

Door haar uitgesproken enthousiasme geeft Máxima een persoonlijke lading aan het staatsbezoek, dat bedoeld is om de banden tussen Suriname en Nederland verder te versterken.

Haar woorden benadrukken zowel nieuwsgierigheid als waardering voor de relatie met het land dat een belangrijke plaats inneemt in de geschiedenis van het Koninkrijk.

https://www.gfcnieuws.com/koningin-maxima-ik-kan-niet-wachten-om-suriname-te-bezoeken/

Op 1 juli 2023 werd herdacht dat de slavernij 150 jaar geleden is afgeschaft. De koning vroeg om vergiffenis.
Op 1 juli 2023 werd herdacht dat de slavernij 150 jaar geleden is afgeschaft. De koning vroeg om vergiffenis. © ANP

Koning maakt naar verwachting excuses in gesprek met nazaten van tot slaaf gemaakten in Suriname

Koning Willem-Alexander gaat in Suriname niet opnieuw in het openbaar officieel excuses aanbieden voor het slavernijverleden. Betrokkenen verwachten wel dat dit informeel gebeurt tijdens een persoonlijk gesprek met nazaten van tot slaaf gemaakte mensen.

Anne Gordijn

28 november 2025

Over die excuses gaat het direct op maandag, tijdens de eerste dag van het driedaagse staatsbezoek in en rond de hoofdstad Paramaribo, melden ingewijden aan deze site.

Op het programma staat dan een ontmoeting van koning Willem-Alexander en koningin Máxima met vertegenwoordigers van de inheemse gemeenschappen en nazaten van tot slaaf gemaakten. Zij gaan daar in gesprek ‘over het verleden en de toekomst’, zoals op het programma staat vermeld.

Gemengde gevoelens

In Suriname zijn de gevoelens over de komst van het koningspaar gemengd. Waar sommige Surinamers blij zijn met het bezoek – de band met het Koninklijk Huis is sinds de onafhankelijkheid voor velen hecht gebleven – is er ook kritiek, zegt Armand Zunder, voorzitter van de Nationale Reparatie Commissie Suriname (NRCS).

„De schade uit het koloniale verleden werkt nog steeds door hier. Dat zie je in het achterblijven van het onderwijs, de zorg, de infrastructuur en het verdwijnen van onze taal, het Sranantongo. Dat werd lang als ‘achterlijk taaltje’ gezien. Nederlands is de hoofdtaal hier, zelfs Engels spreken veel mensen niet”, zegt Zunder.

‘Praat mét ons’

Hij ziet graag dat er concrete gesprekken over herstel worden gevoerd. „Wij hebben daar als gemeenschap plannen voor die we graag met de koning bespreken.”

Daarbij verwacht Zunder excuses aan de nazaten zelf. „Wij willen dat er mét ons gesproken wordt, niet over ons.” En dat gaat maandag dus gebeuren.

Willem-Alexander bood op 1 juli 2023 formeel zijn excuses aan voor de slavernij en voor het gebrek aan optreden van zijn voorouders tegen de wreedheden die er in de slavernijperiode door Nederlanders zijn gepleegd. Dat gebeurde in het Amsterdamse Oosterpark ter gelegenheid van de afschaffing van de slavernij, toen 150 jaar geleden.

„Ik vraag vergiffenis voor het overduidelijke gebrek aan handelen”, sprak de koning. „Wij dragen de gruwelijkheid van het slavernijverleden met ons mee. De gevolgen daarvan zijn vandaag nog steeds te voelen in racisme.”

De excuses zorgden voor veel emotie onder het publiek. Ook de koning was zichtbaar ontroerd. „Ze worden door mij met hart en ziel intens beleefd.”

‘Tijd nodig voor vergeving’

Het gesprek met de nazaten is heel belangrijk, zegt Kathleen Ferrier, oud-politica en dochter van Johan Ferrier, de eerste president van Suriname.

Ze legt uit dat de inheemse bevolking en de marrons (afstammelingen van Afrikanen die onder dwang naar Suriname waren gehaald) na de excuses en het verzoek om vergiffenis aangaven hierover te willen nadenken. „Ze koesteren geen wrok, maar hebben wel de tijd nodig om te bedenken of zij hem vergeven”, zegt Ferrier.

De eerder gemaakte excuses en vooral het vragen om vergiffenis hebben volgens haar diepe indruk gemaakt in Suriname. „Dat is een heel bijzonder moment geweest.”

Regime-Bouterse

Het laatste Nederlandse staatsbezoek aan Suriname was in 1978, door koningin Juliana. Zij is het enige Nederlandse staatshoofd dat Suriname bezocht heeft, maar daar komt volgende week dus verandering in.

Het uitblijven van een eerder bezoek heeft verschillende redenen. Onder meer het jarenlange regime van president Desi Bouterse maakte het voor Nederland gecompliceerd om een officieel bezoek te brengen.

In 1999 werd Bouterse in Nederland veroordeeld voor cocaïnesmokkel. Daar bovenop kwam in 2023 de definitieve veroordeling voor zijn rol in de Decembermoorden in 1982. Bouterse sloeg vlak voor die veroordeling op de vlucht. Eind vorig jaar overleed hij.

Vergiffenis

Sinds juli is de 72-jarige Jennifer Geerlings-Simons president van Suriname. Zij is lid van de partij van Bouterse en heeft het koningspaar nu uitgenodigd.

Suriname wilde het koningspaar al enige tijd uitnodigen. Dat valt nu samen met de viering van vijftig jaar onafhankelijkheid, afgelopen dinsdag.

Ferrier hoort in Suriname verschillende reacties op de komst van het koningspaar. „Sommige mensen vinden het wel weer tijd voor een bezoek, anderen zeggen: waarom moet dit zo dicht op onze viering?”

Zijzelf ziet het bezoek en de aandacht voor wat gebeurd is ‘als de onderstreping van zijn verzoek om vergiffenis’. „Voor de rol die zijn familie gespeeld heeft bij de instandhouding van de slavernij. En het onderstreept het einde van het tijdperk-Bouterse.”

‘We gaan samen vooruit’

Daar sluit PvdA-bestuurder Joyce Sylvester, van Surinaamse komaf en voorzitter van de Staatscommissie tegen Discriminatie en Racisme, zich bij aan. „Je moet dit bezoek niet volhangen met allerlei verwachtingen, het is een opmaat naar een eerste stap”, zegt zij.

„Vanuit daar ga je kijken hoe je een stap dichter naar elkaar kunt zetten. Tijdens dit staatsbezoek schudden we elkaar de hand en zeggen we: we gaan samen vooruit.”

De 89-jarige auteur Cynthia McLeod, bekend van het boek Hoe duur was de suiker, wordt gezien als het ‘geweten van Suriname’, maar heeft tot op heden van de Surinaamse regering geen uitnodiging ontvangen voor het staatsbezoek. De oudste dochter van oud-president Ferrier (halfzus van Kathleen Ferrier), die bekend staat om haar boeken over het slavernijverleden, is verbaasd dat de uitnodiging is uitgebleven.

„Herhaalde excuses zouden een mooi gebaar zijn, maar het zou nog mooier zijn als daar iets tastbaars bij komt: een project om kansarme mensen een woning te bieden, bijvoorbeeld”, zegt ze. Lachend: „O, en als ze zich bedenken en me toch nog willen uitnodigen voor het gesprek, dan hoor ik het wel.”

https://www.destentor.nl/show/koning-maakt-naar-verwachting-excuses-in-gesprek-met-nazaten-van-tot-slaaf-gemaakten-in-suriname~a7a42d7e/?referrer=https%3A%2F%2Fdrimble.nl%2F&slug_rd=1

Koning biedt in Suriname naar verwachting informeel excuses aan voor slavernij


28 november 2025

Suriname – Koning Willem-Alexander gaat in Suriname niet opnieuw in het openbaar officieel excuses aanbieden voor het slavernijverleden. Betrokkenen verwachten wel dat dit informeel gebeurt tijdens een persoonlijk gesprek met nazaten van tot slaaf gemaakte mensen.

Koning Willem Alexander moet zijn excuses in Suriname aanbieden I SUN WEB TV I

5 nov 2025