President Simons ontving haar eerste internationale getuigschrift van de Shield of the Amaricas. Want de wereld keek mee!
NDP derde wereld rommel nieuwe stijl
Eerst moest Simons binnen de eigen partij de “linkse” bende kortwieken. Simons wilde al heel lang een draai naar rechts maken binnen haar partij. Zij kreeg de PALU tegenover zich. Maar vanwege haar presidentschap deelde zij eenmaal in deze hoogste positie rake klappen uit aan PALU en lastpakken uit de ghetto. Splitsing binnen de eigen gelederen nam Simons voor lief, want zij had een veel groter plan voor Suriname en voor zichzelf. De lastpakken van de 8 december groep, daar moest zij ook vanaf. De derde horde was vervolgens Ronnie Brunswijk, de luis in de pels van de coalitie top. En last but not least was het uiteindelijk om de VHP en de partijleider Chandrikapersad Santhoki volledig uit te schakelen door karaktermoord. Simons wilde een soort politieke middenweg maken voor Suriname zonder de kleine partijen erbij, zonder de ABOP en zonder de VHP. Een nieuwe NDP creoolse symbiose samen met de NPS waarvan aan de leiding de lichtgekleurde creoolse Surinamers de dienst uit zouden maken. Maar ook hier stuitte Simons weer op verzet omdat de drie ex-commissarissen van politie de dienst uitmaakten in de NPS met een Milando Atompai als struikelblok voor de NDP nieuwe stijl. Atompai en zijn twee vrienden Hellings en Gentle hadden grootse dromen voor een toekomstig presidentschap voor vriend Atompai. Simons had het niet makkelijk binnen haar coalitie en haar partij.
kenki a systeem: van politie top tot en met nationaal leger en rechterlijke macht
En dan de rechterlijke macht en de media. Die moest Simons hoe dan ook onder controle zien te krijgen. Het toverwoord voor de pers werd accreditatie en de rechterlijke macht moest met meerdere procureur-generaals en een hoge raad onder controle van de NDP worden gebracht. Simons had heuse plannen tot hervorming en omvorming van een nieuwe totalitaire staatsinrichting voor Suriname. De legertop was ook in haar dictatoriaal plan opgenomen met onthoofding van de huidige bevelhebber, zoals al eerder geschied was met de korpschef Bryan Isaacs. De opperbevelhebber Simons bouwde een soort burcht om zich heen waardoor zij met ijzeren hand dacht de bevolking onder bedwang te kunnen houden. Repressie dus. Controle van de vrije pers en hardhandig optreden van de politie moesten de bevolking diepe angst aanjagen. De vrouwelijke versie van de dictator zou met het slagen van haar plan een feit zijn in de geschiedenis van Suriname. Maar er waren teveel beren op de weg van Simons die zij niet onder controle kon krijgen.
Het binnenland, grondenrechten, goudordening en smokkel
Simons botste met de realiteit van alle dag. Smokkel van hout en goud kon zij niet bedwingen. De ontevredenheid onder de bevolking steeg met de dag.
Ondervoorzitter ABOP Cambiel: Samenwerken wil niet zeggen samengaan. Multinationals kregen te maken met boze binnenlandbewoners die hun eigendommen in brand staken. De hele structuur van het binnenlandse gezag was systematisch kapot geslagen door Desi Bouterse en Simons zette dit beleid voort. Verdeel- en heers met een kapot geslagen binnenlands gezag was het nieuwe model van onderwerping en invoering moderne slavernij geworden, compleet met gecorrumpeerde granman’s, basja’s en kapiteins als handlangers van de NDP warlords. Het binnenland werd een kruidvat van politieke en economische belangen tegenstellingen. Simons had met haar hervormingsplan van kenki a systeem een totale chaos veroorzaakt in de kustvlakte en het binnenland. Geldschieters werden steeds ongeduldiger. Verlaging van goud royalties was een tegemoetkoming en werden door Simons uitgelegd als juist grotere inkomsten voor de staat. Critici beweerden dat de verlaging van de goud royalties juist toekwam aan de belangen van vriendjes rondom de president. De gewapende warlords waren absoluut niet van plan om zich te onderwerpen aan een president die haar eigen broek niet kon ophouden binnen eigen gelederen en die door de internationale gemeenschap werd geïsoleerd en geassocieerd als te zijn een narcostaat en Cuba vriend. “We hebben gangsters met grote wapens in de goudsector”, was het excuus van de president om alles te laten zoals het was.
Met geweld stelen van de staat door corrupte bedrijven die de staat oplichten
Leveranciers voor de staat schoten als paddestoelen uit de grond. Een lucratieve business. De ambtenarij stroomde weer vol met partij loyalisten van o.a. streetmedia en in raden van commissarissen. Bevriende partij loyalisten leverden met hun bedrijven diensten voor de staat en schakelden zo de staatsbedrijven uit en andere particuliere ondernemers in allerlei sectoren. “Sigaretten worden op veel plaatsen zonder accijnszegel verkocht, waardoor de overheid inkomsten misloopt, aldus Ronnie Asabina. Hoe dat gebeurde werd er niet bij verteld. Veelal waren het vrienden van de NDP met hun eigen bedrijven die de illegale sigaretten verkochten en de staat opzadelden met hoge accijns heffingen voor de legale sigaretten die niemand kocht dus de staat ook inkomsten derfde, terwijl de vriendjes rondom de president en de NDP hun “njang” maakten. De enorme corruptie om Simons heen vanuit eigen gelederen en daarbuiten kon zij niet aan, laat staan de ABOP de les te lezen als het om eigen belangen ging. Simons was verstrikt geraakt in haar eigen web, haar systeem zat compleet vast. Zij kon niet optreden vanwege haar eigen verleden en dat van haar echtgenoot, beiden geen schoon blazoen dus. Kenki a systeem was te hoog ingezet zou uiteindelijk uitmonden in een waar volksprotest met als leus ” tra fasi no de, kenki Simons gwe”.President Simons werd van alle kanten ook tegengewerkt en op social media zwaar aangevallen, vooral omdat haar schip zinkende was werd het verzet tegen haar steeds luider. Starnieuws met hun selectieve en aan de NDP sympathieke columnisten zouden dit proces van ondergang van Simons niet kunnen stoppen, evenmin de zovele NDP satellietzenders zoals Lim Fm. De media en social media draaiden op volle toeren, negatief en positief om enerzijds haar val zo lang mogelijk uit te stellen dan wel te bespoedigen. Met al dit wantrouwen groeide de angst, broodvrees, corruptie, stegen de prijzen en schoot de koers omhoog. Nu al helemaal met de dure olie vanwege de oorlogen in Iran en de Oekraïne.
Parlement, vrije pers en vakbond in stilte
De president was bang voor het parlement en bang voor de kritische pers. Maar gek genoeg niet voor de vakbonden die ten tijde van de regering Santhoki zo buitensporig tekeer zijn gegaan. Niet alleen een duistere toekomst stond Suriname te wachten, maar ook een fata morgana betreffende olie en gas. Asiskoemar Gajadien gaf aan dat al de olie inkomsten besteed zullen worden aan aflossing van schulden vanwege de leen cultuur van de NDP. “Gajadien: Samenleving wordt misleid met rentepercentage dure obligatieleningen” . En dan ook nog de instroom van vreemdelingen. Een immigratie beleid ontbrak volledig. Suriname werd overspoeld door illegalen. Surinamers werden steeds meer achter gesteld in eigen land. Er was helemaal niks veranderd voor het arme volk. De NDP liet weer voor de zoveelste keer zien dat “they can’t do the job”. En terwijl alles veel erger werd zwegen de aan de NDP gelieerde media huizen en de vakbonden in alle talen. Ze lieten zo af en toe kritiek horen die niet de kern van de problematiek raakte maar altijd ging om geld. Zo gooiden de vierde en vijfde macht samen met de president en haar NDP constant zand in de ogen van het volk omwille van macht en eigen belang.
Conclusie
Het gloorde niet aan de horizon. De toekomst was duister met Donald Trump hijgend in de nek van Simons. Net als Desi Bouterse zal het ook president Jennifer Simons niet lukken om haar machts-plan met succes uit te rollen boven de hoofden van het volk en de rechterlijke macht. Desi Bouterse zelfs werd een kopje kleiner gemaakt door de rechterlijke macht met de drie heroïsche vrouwen van de krijgsraad voorop. Ook zijn eigen verraders binnen de NDP hielpen hem een handje mee eerder naar zijn graf door hem te adviseren op de vlucht te slaan en hem te verheffen tot held en banneling. Zelfs Bouterse had het niet gered met zijn gewiekste kameraden vol opportunisten. De opportunisten in de gelederen van Simons namen nu ook al zelf de benen. “Van Dijk-Silos: ‘Ik ben geen adviseur op het kabinet van de president’” .De populisten en overige avonturiers en gelukszoekers stonden ook al in de startblokken voor een eventuele regime-change. Het volk zou president Jennifer Simons ooit voor de rechter moeten slepen voor het verkwanselen van staatsinkomsten en staatseigendommen en het faciliteren van bovenmatige corruptie, geen ontwikkelingsrichting en zodoende verspilling van kapitaal, geen opwaardering in de ontwikkeling van het volk door te investeren in human capital waardoor de armoede verergerde en het volk mentaal en fysiek het slachtoffer werd van wanbeleid en eigen belang en overgeleverd was aan harde criminaliteit met alle gevolgen van dien.