IS NIET IK, IS DE PRESIDENT

Suriname wil geen moordenaar als president. Daarmee is niet gezegd dat het ambt de moordenaar is want dat kan niet, want het ambt is geen mens. Maar de persoon die het ambt bekleed is wel mens en heeft het vonnis van moordenaar op zich. 

Het partijpolitiek besturen van ons land is nog duidelijker geworden op de luchthaven na de terugkeer van onze veroordeelde verdachte (v.v.)president uit China. In mijn artikeln zal ik verder spreken over de v.v. president. Indien er geen bussen waren ingezet had onze v.v. president gevoeld en geweten dat het volk hem niet ondersteunt, want er was geen massa anders dan de partijleden. Daarom zijn de bussen ingezet om de wereld te doen geloven dat ons volk achter haar v.v. president staat. Ons volk ontbeert een president, een staatshoofd, zoals dat in elke beschaafde volwassen democratie het geval is. Of je nu wel of niet van hem houd. Maar in Suriname hebben wij te maken met het feit dat de v.v. president soms 1 x 24 uur v.v.president is en dan weer op momenten niet. Het hangt er maar vanaf hoe zijn pet staat en of het goed uitkomt of slecht uitkomt voor de hele keten om hem heen. In Suriname is het amt van president een soort handelsmerk geworden waar de bookers op de achtergrond goud geld aan verdienen. Eeen soort stromannen van de v.v. president die hun stroman misbruik laten maken van het hoge ambt. Want wat is het geval? Onze v.v. president heeft de status van onzichtbaar, je ziet me niet maar ik ben er wel, pak me dan als je kan, een soort ondefinieerbare, ongrijpbare en dus onfeilbare status vanwege de vele gedaante wisselingen die door de keten achter de president met de grondwet in de hand verdedigd worden. Zie in dit verband mijn artikel: “Tegenstrijdig en opsplitsbaar regeermodel van onze president” (bron: Suriname Herald 30-10-2019. Kent onze grondwet wel presidentiele gedaantewisselingen? Of geesten en onzichtbare handen? Want de persoon Bouterse kan de v.v. president Bouterse verzoeken tot verlenen van gratie, zei Sam Polanen. De voorzitter van het parlement zegt dat de v.v. president burger en v.v. president tegelijk is. De partijleden zeggen dat de v.v. president 1 x 24 uur v.v. president is.

“Zij geeft verder aan, dat alle politieke partijen een mening hebben over de veroordeling van de president. Van Dijk-Silos legt verder uit, dat de wet ook geen belemmering vormt voor Bouterse om zich niet verkiesbaar te stellen. Dit, omdat zijn kiesrecht hem niet is ontnomen en hij daarom aan de verkiezingen mag deelnemen. In de grondwet staat het duidelijk aangegeven, dat indien zijn kiesrecht door de rechter was ontnomen of hij krankzinnig was dan zou hij niet kunnen meedoen. Al zou hij in de gevangenis zitten is het passief recht er nog en ook dat is hem niet ontnomen.” In artikel 6 van de Kieswet zijn de bepalingen van de grondwet identiek en dat is de reden waarom er geen belemmering is voor de president.” (bron: Suriname Herald 22-12-2019)

Dus praat de OKB voorzitter in een adem over de president en de persoon Bouterse. Dat de persoon Bouterse als burger mag meedoen met verkiezingen, en nu komt het, zij baseert haar stelling op grond van de grondwet geschreven voor de niet veroordeelde President.

De persoon Bouterse is veroordeeld en niet de v.v. president, zeggen weer anderen.

Wie is de veroordeelde verdachte? Dat is de persoon, de burger Bouterse.

Als de v.v. president 1 x 24 uur president is dan is de president de v.v. En de v.v. is Bouterse. Dus is de v.v. Bouterse en de president de v.v. En samen is dat dus Bouterse en de president en de president en Bouterse. Dus Bouterse is v.v. of zo u wilt de president is de v.v. En als de president de v.v. is dan zegt de grondwet dat zo een president gelimiteerd is. Over de v.v. persoon zegt de grondwet dat die geen actief kiesrecht heeft, wel passief recht zoals elke burger van het land. Maar in Suriname past de keten achter de v.v. President een kruislingse tik-tak politiek toe, namelijk de v.v. burger Bouterse gelijk te stellen met een niet veroordeelde president, dus straffeloos. En een v.v. president gelijk te stellen aan een niet veroordeelde burger, dus actief kiesrecht.

Ze weten het zelf niet meer in kringen rondom de keten van de v.v. president. Twee gezichten van het presidentschap en de burger die zich steeds weer achter elkaar verschuiven dus is de eindstand altijd: is niet ik. En omdat “a no mie” mag ik meedoen met de verkiezingen en ben ik straffeloos, is het vonnis niet van kracht maar ga ik wel verstek aantekenen omdat ik het niet was die nooit verschenen is op terechtzittingen maar het was de president die nooit op de rechtszittingen verschenen is. Dit tijdperk Bouterse heeft bewust dit model (It was not me) gecreerd als politieke vluchtroute.

Overal ter wereld is er een staatshoofd en dat is een mens in het ambt die alle verantwoordelijkheid draagt 1 x 24 uur. Als die mens wordt veroordeeld voor moord, wat dan met zijn presidentschap? Alleen in Suriname wordt gezegd, dan blijft hij gewoon president, want het is niet de president die gevonnist is maar die mens die president is en omdat die mens president is, is hij dus niet gevonnist. Mens en president vinden zelf dat zij het vonnis naast zich neerleggen. Maar dit is burgerlijke ongehoorzaamheid. In de beschaafde wereld doet die mens die president is afstand van het ambt dat het volk toebehoort.

Laat een reactie achter

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *