LEES OOK: Trump waarschuwt BRICS-landen tegen vervanging Amerikaanse dollar
LEES OOK: GEOPOLITIEKE BELANGENSPEL & BRICS *
Het spel van macht democratie wet en recht.
Nog voor de installatie van president JENNIFER SIMONS, waren de ogen van de Verenigde Staten op Suriname gericht. Bezoek uit Washington D.C. Marco Rubio, de Amerikaanse minister van Buitenlandse Zaken, landt op donderdag 27 maart in Paramaribo voor een officieel bezoek aan het land.
Een nieuwe episode in de wereldgeschiedenis van het imperialisme voltrok zich aan het oog van de wereld in de nacht van 2 op 3 januari 2026. De wereld is compleet niet meer zoals zij was. Amerika voor de Amerikanen, en als het aan Trump lag inclusief Groenland, Canada en geheel Zuid-Amerika met Washington DC als leider van de wereld. Hegemonisme was ingezet en zo de achtertuin van de Verenigde Staten weer veilig gesteld. Rusland en China hadden het nakijken bij deze verrassingsaanval. De invloed van deze twee wereldmachten werd met het innemen van Venezuela volledig gereduceerd tot nul in de achtertuin. Amerika had het voor weer voor het zeggen in de westelijke hemisfeer. De niet legitieme en als president dus niet erkende president Nicolas Maduro was niet meer in de positie dat hij de rechtstreekse hulp van China of Rusland kon inroepen met fysieke ondersteuning tegen het geweld van het Amerikaanse leger. Door het zenuwcentrum snel uit te schakelen sneden de VS Rusland en China de pas af en voorkwamen de Amerikanen nog meer troepenconcentratie in het Caraibisch gebied. Rusland en China konden slechts de opengeslagen wond aflikken, ze konden niets, Maduro was weg en de VS de baas.
Volgens het nationaal en internationaal recht was het afkeurenswaardig wat President Donald Trump geflikt had. De democratische wereld ging met staatsrecht, strafrecht en internationaal recht de daad te lijf, maar Trump had lak aan al die mooie woorden. Trump vond die mooie uitleg niet van toepassing op Maduro omdat een groot deel van de democratische wereld Maduro als wettige president niet erkende. Maduro had volgens vele landen die hem niet erkenden de verkiezingen gestolen en dus niet gewonnen. President Donald Trump daarenboven had 50 miljoen dollar uitgeloofd op het hoofd van de volgens de Amerikanen leider van een narcoterroristische staat. Maduro werd eerst bestempeld als gevaar voor de Amerikaanse volksgezondheid en als aanstuurder van drugsbendes in grote delen van de Verenigde Staten. Alleen door kordaat optreden en met uitschakeling van alle democratische organen zoals het Congres en de Senaat kon Donald Trump met pure macht dit probleem oplossen, wat hij ook deed door Maduro van zijn bed te lichten, samen met zijn vrouw Celia Flores. Macht boven wet en recht was geldend in dit soort gevallen van het oppakken van criminelen tot in eigen huis. Na de machtsgreep kon het spel van de democratie met al haar wetten en internationale regels weer geldend zijn. Kon alles weer op spoor worden gezet, maar dan uitdrukkelijk pas nadat macht boven recht en wet was gesteld. Met wet en recht alleen kon volgens president Donald Trump niets gedaan worden aan volgens hem hardnekkige haarden van drugs, moneylaundring, terreur, mensensmokkel en wapensmokkel. En van dit alles werd Maduro beschuldigd en nog meer dat hij een dictator was en zijn volk onderdrukte en in diepe armoede gedompeld had. Op de persconferentie van Donald Trump op 3 januari noemde president Trump ook nog de olie die van de VS gestolen was door Maduro. Kortom de wereld kreeg een staaltje van macht boven wet en recht te zien en opnieuw de verdeling van de wereld in invloedsferen: de Monroedoctrine maakte plaats voor de Donroe-doctrine, het begrip dat Donald Trump zelf in de mond nam op zijn persconferentie.
Macht en gangsterisme van het krijgsheerschap boven wet en recht in Suriname
De wet van de sterkste zien wij in Suriname. De Verenigde Staten van president Trump deden niet anders met de aanval op Venezuela en de gevangenneming en kidnapping van president Nicolas Maduro en zijn echtgenote Celia Flores. Het strafrecht en het internationaal recht volledig negerend demonstreerde Amerika dat haar economische belangen centraal staan en het nationaal en internationaal recht daaraan ondergeschikt is. Met enorm machtsvertoon is aan de wereld gedemonstreerd dat het imperialisme de hoogste macht is. Dat inname van landen met zwaar machtsvertoon geldend en legitiem is. Het opnieuw verdelen van de wereld in invloedssferen is door de president van de Verenigde Staten opnieuw getoond aan de wereld. De (Donald) DONROE-doctrine zoals Trump de nieuwe naam introduceerde was een nieuw begin van macht boven recht in de wereldgeschiedenis. De wereld was in slaap totdat de spectaculaire inval in Venezuela de wereld wakker schudde dat niet de politiek noch wet en recht de baas waren in de wereld maar simpelweg de economische belangen en de macht van de sterkste. Macht boven wet en recht en politiek omwille van economie en bevriende buren, de Donroe doctrine. De Verenigde Staten namen weer hun plek in en lieten de wereld zien dat zij nog steeds wereldleider zijn. In de Verenigde Staten zelf liet Trump de democratie zien dat senaat en congres niet hoorden bij de macht van het geweer maar gescheiden entiteiten zijn. Soms macht de boventoon en soms wet en recht, dat is de wisselwerking. Democratie en macht hadden niet dezelfde lading en waren begrippen die wat Trump betrof niet met elkaar verward worden waardoor de democratie dan ook geen sta in de weg mocht zijn voor de toepassing van machtsovernames en machtswisselingen in Venezuela of in eigen land, of elders in de wereld want America first en America Great again ging niet langs democratische weg. Er was een no nonsense president hiervoor nodig zoals Trump zichzelf betitelde en een sneer uitdelend naar zijn voorgangers die geen van allen gedurfd hadden de VS wederom tot wereld leider te maken door niet te lang en teveel te praten maar door direct en hardhandig te handelen. De Amerikaanse generaals roemden hun president Trump en de wereld was gewaarschuwd. Ook Suriname.
Suriname en de terugtrekking van de Amerikaanse ambassadeur Robert Faucher
Het was niet toevallig dat Marco Rubio op 27 maart 2025 direct naar Suriname kwam vlak voor de verkiezingswinst van de NDP en de installatie van president Jennifer Simons. De Amerikanen maakten ook hun analyse en wisten precies wie Desi Bouterse was en wie Jennifer Simons was. De strategische ligging van Suriname was voor goed nabuurschap en ook voor de Amerikaanse vloot erg belangrijk. In WO2 was Suriname ook al vanwege haar strategische ligging en productie van bauxiet belangrijk voor de Amerikanen gebleken. Anno de 21e eeuw was Suriname voor de Amerikanen wederom belangrijk vanwege de doorvoerhaven van drugs richting de VS en de banden die Desi Bouterse had met Maduro, Roger Khan en Pablo Escobar. Dat Suriname onlangs wederom in de schijnwerpers kwam bij de vernietiging van Venezuelaanse drugsboten was geen toeval. Suriname was in het vizier van de Amerikanen. Suriname genoemd in VS-drugsactie op zee: militairen doelden op boot die lading zou overzetten op schip richting Paramaribo. Bouterse mocht er dan niet meer zijn, maar het netwerk was nog in tact, volgens de Amerikanen. Het was de vraag wat het drugs bestrijdings beleid van de Surinaamse president Jennifer Simons inhield. Dit was erg belangrijk om Suriname te vrijwaren van het imago van drugs doorvoer en narcostaat.
Bouterse weg maar de Amerikanen wisten precies wie Jennifer Simons is. Andre Misiekaba, de NDP minister van volksgezondheid was door de Amerikaanse ambassadeur al aangesproken over het feit dat Cubaanse artsen werden ingezet in het binnenland. AMERIKAANSE AMBASSADEUR WAARSCHUWT VOOR RISICO’S BIJ INZET CUBAANSE ARTSEN IN SURINAME
De jongste uitspraken van ex-militair Laurens Neede, een van de coupplegers van 1980, dat de bevelhebber van het nationaal LEGER WERNER Kioe A Sen vervangen moet worden, zullen niet aan de Amerikaanse dovemansoren voorbij zijn gegaan. De bevelhebber van het nationaal leger Werner Kioe A Sen had eerder al gewaarschuwd om niet met vuur te spelen: Watch your step, dont play with fire’ Suriname was dus gewaarschuwd om met zijn tentakels af te blijven van het nationaal leger dat zeer goede banden had ontwikkeld met het Amerikaanse leger uit South Dakota. Het was al erg genoeg dat de regering Simons tornde aan de grondvesten van de democratische rechtsstaat met de constante aanvallen op de rechterlijke macht en het openbaar ministerie omwille van politisering van het instituut van de procureur-generaal. Koste wat koste moest de procureur generaal Garcia Paragsingh vervangen worden.
Delcey Rodriques met haar rug tegen de muur
De VS trok het zenuwstelsel en het hart van Venezuela eruit. Hierdoor werd Venezuela compleet verlamd. Er is een fuik gecreëerd door de VS en tegelijk een buffer waartussen de vice-president Delcey Rodriquez en haar regering in zijn gemanoeuvreerd. Het Amerikaanse leger aan de voorzijde en aan de achterzijde met steun in de rug het leger van Venezuela. Het Venezuelaanse leger pleegde niet een coup op de ouderwetse manier maar werkte duidelijk samen met de Amerikanen die de volledige leiding en de macht over Venezuela overnamen. Zonder steun was het succes uitgebleven. Delcey Rodriquez die als vervanger van Maduro al direct de tweede dag na de inval en gevangenneming van Maduro het roer grondwettelijk overnam, moest ervoor zorgen dat er geen chaos in het land ontstond. Geen toestanden zoals in Syrie of Afghanistan. Door gebruik te maken van bestaande structuren in het land kon de machtswisseling op een vredige manier plaats vinden. Dat was de rol van de president Delcey Rodriquez. Inmenging van buitenaf zou teveel reuring veroorzaken als mensen zoals oppositieleidster Maria Machado of de naar Spanje gevluchte Oppositieleider Edmundo González door de VS aan de macht werden gebracht. De politieke en staatsrechtelijke structuren bleven met Delcey Rodriquez volledig in tact en de machtswisseling was zo onder volledige controle met het leger van Venezuela als steun in de rug en het Venezolaans Hooggerechtshof die deed wat het moest doen.
Verraad binnen eigen gelederen en machtswisseling door nieuwe elite
Het was ondenkbaar dat de VS strijdkrachten en de CIA zonder medewerking van het Venezolaanse leger hadden gehandeld. Kopstukken in het leger van Venezuela zagen hun eigen belangen samenvallen met de VS belangen in de olie en andere grondstoffen zoals goud. Het ging altijd om geld en macht bij overloperij en verraad. Binnen het leger van Venezuela was er zoals achteraf al snel bleek geen eenheid. Hoge militairen van de legertop zagen wij niet in verzet en samen met de nieuwe president Delcey Rodriquez en haar ministers ageren tegen de Amerikaanse actie van gevangenneming en kidnapping van hun president. De parlementsvoorzitter noch de minister van Defensie Padrino traden naar voren om de aanval op Venezuela met harde hand af te wijzen. In plaats hiervan zag de wereld op de staats televisie een aangeslagen (vice-) president vergezeld van haar ministers van defensie, buitenlandse zaken en binnenlandse zaken. Venezuela was duidelijk in het hart en zenuwstelsel geraakt en de verzwakking van het Maduro regiem was duidelijk zichtbaar. De gebruikelijke felheid bleef uit en een tamme halfslachtige en verslagen houding van de leiders werd er geëtaleerd. Het spel was duidelijk over en uit voor Venezuela omdat zelfs de meer dan 30.000 Cubanen in Venezuela verstek lieten gaan en geen enkele tegenstand boden, niet tijdens en niet na de aanvallen van het Amerikaanse leger. Tijdens de invasie van Grenada was dat totaal anders, daar boden de Cubanen het hevigste verzet. Had nu zelfs Cuba in feite de Venezolaanse president Maduro en zijn regering de rug toegekeerd in ruil voor de olie? Was er een olie deal achter de schermen gesloten want Cuba was volledig afhankelijk van de Venezolaanse olie. Of is er misschien toch sprake van stilte voor de echte storm die komen gaat? Hoe dan ook, Venezuela trok aan het kortste eind. De macht lag nu elders bij een nieuwe binnenlandse elite en een oude buitenlandse uncle tom in een nieuw Donroe-jasje.
Het spel der grootmachten niet in het belang van kleine arme landen
China en Rusland gaven Maduro en Venezuela letterlijk mosterd na de maaltijd. Het kwaad was al geschied en de eis van terugdraaien was slechts een formaliteit, een feit dat niet gerealiseerd kon worden. Maduro zat al hoog en droog in een Amerikaanse gevangenis cel. Cuba dat voor een groot deel afhankelijk was van de olie uit Venezuela zal zondermeer de gevolgen van de Amerikaanse actie ervaren. Het Cubaanse volk zal ontegenzeggelijk merken dat het leven duurder zal worden en de voorzieningen gebrekkiger. Cuba was indirect getroffen door de actie in Venezuela omdat de armoede en ellende verder zouden toenemen met alle gevolgen van dien voor het Cubaans leiderschap. Protestacties tegen de regering waren niet ondenkbeeldig. Twee vliegen in een klap door de. actie van de VS in Venezuela. Er was geen enkele reden voor Cuba om Rusland of China om militaire ondersteuning te vragen daar er van een militaire dreiging van de VS geen sprake was. Cuba werd economisch verder dichtgeknepen. Trump had een economische slagader van Cuba indirect en direct geraakt met de gevangenneming van Maduro. Wat verder nog restte was dat de machtswisseling in Venezuela langs bestaande structuren en in vrede zonder chaos en nog meer bloedvergieten zou plaats hebben. Maar Donald Trump had al gewaarschuwd, wat niet goedschiks kon zou kwaadschiks geschieden, maar Amerika zal niet meer tolereren dat haar macht in Venezuela uit handen gegeven zou worden. Trump zei in zijn persconferentie geen enkel risico hierover te zullen nemen dat de macht wederom in handen zou geraken van kwaadwilligen en anti-VS gezinden.
De Monroe doctrine en Marshallhulp nieuwe stijl werd door Trump op een moderne leest geschoeid. Europa werd door hem te kennen gegeven de eigen broek op te houden wat de eigen militaire verdediging betrof en ook wat de aanpak van islamisering van Europa betrof. Trump vond de EU maar zwak en hij liet aan de wereld duidelijk zien waartoe hij in staat was, dat de VS op eigen kracht weer de absolute wereldleider is en zelfs boven Europa stond met haar zwakke Europese Unie met zwakke nationale leiders. Trump heroverde wat de VS verloren had aan vertrouwen, invloed en absolute macht in de wereld. Amerika zou Europa alleen ondersteunen wanneer zij bereid was krachtig op te treden tegen alles wat de Europese beschaving en macht tartte. Met het bijeenroepen van de veiligheidsraad waarin de VS vetorecht had, was en bleef het allemaal mosterd na de maaltijd want gedane zaken en herpositionering van de macht namen geen keer.
(founder/owner website)