HET CORRUPTIE GEVOELIGE VAN HET WAARNEMERSCHAP

Onder president Chandrikapersad Santhoki werd de koe bij de horens gevat. Het was zinloos om te dweilen met de kraan open, terwijl de rotte appels niet werden vervangen in het overheidsbestuur. Het waarnemen in functies ondermijnde het gezag van de leiding en maakte dat leidinggevenden in deze functie van waarneming veel makkelijker te chanteren waren. Om corruptie te bestrijden moest er dus eerst aan de basis orde op zaken worden gesteld. En dat was precies wat de president deed. De waarnemend hofpresident Iwan Rasoelbaks werd tot hofpresident benoemd. De waarnemend procureur-generaal Garcia Paragsingh werd benoemd tot procureur-generaal. De waarnemend korpschef, het waarnemend hoofd der belastingen, het waarnemend hoofd der douane en het waarnemend hoofd der penitentiaire ambtenaren werden allemaal benoemd in de functie van korpschef, hoofd en korpshoofd. En het aandeel van vrouwen was niet onaanzienlijk. Het was wel makkelijk om te roepen dat er corruptie heerste die niet werd aangepakt, maar hoe kon corruptie worden aangepakt en het fundament van die corruptie intact te laten. De rotte appels zaten juist in de leiding die waarschijnlijk bewust niet werd aangepakt. Een corruptie faciliterend beleid waarbij de ene de hand de andere dekte maakte de heilige huisjes in het overheidsbestuur oppermachtig. President Chandrikapersad Santhoki moest dus roeien met de riemen die hij niet had en welke organisatie structuur hij had overgenomen van zijn voorganger Desi Bouterse. Dat zijn de keiharde feiten waarmee de nieuwe regering Santhoki mee geconfronteerd werd. Schoon schip maken was geen gemakkelijke aangelegenheid. En desondanks werd stap voor stap de leiding bij vele diensten vervangen door integere personen.

President: Alle waarnemende functies worden ingevuld