WAAROM DE NDP ZOVEEL MACHT NAAR ZICH TOETREKT. DE ACHTERGROND VAN HUN FEITELIJKE HANDELINGEN
De veranderingen in de NPS vonden niet zomaar plaats. Ronald Venetiaan werd eerst heel subtiel door Ronald Assen van zijn troon gestoten. Het begon allemaal met Patricia Etnel, die op haar eigen wijze en eigen volksstijl de onderbuik van de achterban triggerde door de aanval op de VHP en Santhoki. Haar onderbuik werd flink beroerd door de vermeende diefstal van enkele koeien door haar zoon. De prominente NPS-er Patricia Etnel ging emotioneel volledig door het lint in de verdediging van haar zoon. Van onderbuik naar parlement en politiek. In hert parlement ging de boosheid verder en werd politiek vertaald met een vijandbeeld en haat jegens de VHP en haar voorzitter Santhoki. De VHP zou e NPS benadelen en uitsluiten. De kluif was in het hoenderhok gegooid door de bedenkers van het verraad. De NPS voorzitter koos de kant van Etnel die via social media een behoorlijke aanhang had en volkse afkomst was. De bedenkers van het verraad schoven gestudeerd volksmensen vanuit de partij voorop om het varkentje van de “njun pasi” te wassen. Er moest hoe dan ook een breuk worden geforceerd met de verbroeeringspolitiek tussen e VHP en de NPS. Dat stokje werd gevonden om de hond te slaan met Patricia Etnel. Vervolgens werden de drie politie inspecteurs naar binnen gehaald, ook gestudeerde volksjongens die zwaar racistische uitspraken deden en die volledig in het nieuwe plaatje van de bedenkers van het verraad pasten. De NPS had geen antwoord op deze nieuwe wind van het verraad in de partij.
Ronald Assen de nieuwe partij ideoloog dus ook njun pasi
Shanti Venetiaan, de persoon met de meeste stemmen binnen de NPS werd bewust op een zijspoor gezet om plaats te maken voor de nieuwe wind in de partij.
Hij stoort zich eraan dat één kandidaat iets meer dan 200 stemmen in Paramaribo, het bolwerk van de NPS, heeft gehad, maar een zodanige plaats op de kandidatelijst had dat hij toch een zetel heeft gehad (Ivanildo Plein, 293 stemmen op #3 in Paramaribo, red.). Dit, terwijl een andere kandidaat (Shanti Venetiaan, red.) dichtbij de 4.000 stemmen kreeg, maar vanwege een ongunstige positionering op de lijst de zetel niet heeft gehad. Ook de 8.161 stemmen voor voorzitter Rusland ziet hij als een schande voor de NPS, wanneer dat vergeleken wordt met de 20.379 stemmen die de VHP’er Krishna Mathoera kreeg. Want, stelt Kruisland, Paramaribo is de politieke vijver van de NPS.
Wim Bakker vond al lang geen gehoor meer en Ivan Fernald stak zijn kop in het zand oor uit de partij te stappen maar toch de nieuwe wind te dienen. De welbekende werkwijze van mensen op een dwaalspoor te zetten was het kenmerk van e NPS. In de kern ondersteunden zij de NDP maar aan de oppervlakte plaatsten zij enige kritische kanttekeningen die geen zoden aan de dijk legden. De leiders van de NPS waren niet mans genoeg om met open vizier de strijd te voeren. Via allerlei gefluister en achterkamertjes wisten de drie politie inspecteurs veel invloed in de NPS te krijgen. Maar ze werden gestuurd door de nieuwe partij ideoloog die Ronald Venetiaan op ongenaakbare wijze aan de kant schoof, want de NPS had een haatcampagne tegen Santhoki en de VHP bewust ingezet en Venetiaan probeerde deze haat te doorbreken met zijn verzoek om Santhoki te steunen. Deze uitspraak en vraag van Venetiaan gooide nog meer olie op het vuur van de bedenkers van het verraad. Venetiaan werd zeer respectloos en oneerbiedig van zijn troon gestoten en vond van geen enkele partijgenoot dan Wim Bakker, openlijke ondersteuning. Een partij ie zijn eigen voorzitter als oud vuil behandeld is het niet waard te staan voor normen en waarden in de samenleving. Vandaar ook de gemakkelijke overstap naar de NDP.
20 jan 2012: Venetiaan maakt duidelijk dat het bij de NPS en haar partners gaat om behoud van de rechtsstaat, onafhankelijkheid, het zelfrespect en de welvaart voor het Surinaamse volk.
Het oude patronage veredeld door de NDP en de NPS stapte in het huwelijksbootje
Het was Desi Bouterse, die Johan Adolf Pengel als zijn guru beschouwde. Niet vreemd, als hetzelfde model van patronage in de partij het politieke fundament vormde. Van oudsher werd het patronage model voornamelijk door de stads creool ondersteund. Het was het politieke en culturele bindmiddel van de stadscreool. Een soort veredeld systeem zoals het traditioneel gezag in het binnenland, kon de stadscreool putten uit dit model van patronage in de stad. Want de marron en de stadscreool hadden totaal verschillende organisatie vormen. Het model van het traditioneel gezag werd door Bouterse betiteld als achterlijk en remmend voor de ontwikkeling. Door het binnenhalen van de marron Milando Atompai, kon het oude geruisloos overgaan in het nieuwe model: het stadse patronage met een haatcampagne tegen de VHP. Het afzetten van het oude verbroederingsmodel ging gepaard met de nieuwe wind van de njun pasi oner leiding van de nieuwe ideoloog van de NPS de heer Assen die voor ging in de bewieroking van Santhoki die door hem gelijk werd gesteld aan corruptie. Daarom moest president Simons niet alleen de rechterlijke macht aanpakken maar ook de corruptie om zo de VHP en Santhoki uit te schakelen. Deze denkwijze werd toegepast in regering en parlement samen met e NDP. De ondervoorzitter van de NPS, Jerrel Pawiroredjo werd de aangewezen persoon om op een zachte manier via de rechterlijke macht de VHP buiten spel te zetten omdat hij niet doordrong in de kern van het probleem maar meer de randvoorwaarden voorop stelde waar de NDP in haar strijd tegen de VHP rekening moest houden. Atompai kreeg vervolgens alle ruimte om zijn gal te spugen. Hoe cynisch dat de bij uitstek patronage partij de NPS opeens democratie toestond in de top van de partij. Dat was het spel, de onderlinge doorgestoken kaart tussen de zogenaamde kritische en meegaande Pawirorejo en de vuurspuwer Atompai. Maar de NPS stond op een lijn met de NDP. De harde lijner binnen de NPS, Milando Atompai kreeg alle ruimte om frontaal in de aanval te gaan tegen Santhoki omdat hij werd ondersteund door de NPS partij ideoloog en de waterdragers uit de NDP, Jennifer van Dijk-Silos en Eugene van der San die ook tot diep in de kern de rechterlijke macht aanvielen. Er was een pact gesmeed: Jennifer Simons, Eugene van der San, Milando Atompai, Jennifer van Dijk-Silos en Ronald Assen hadden het persoonlijk gemunt op Chandrikapersad Santhoki. Het was Ronnie Brunswijk die hun valsheid en achterbaksheid benoemde door aan te geven dat de regering niet mans genoeg was om openlijk in de strijd te gaan, daar het de president zelf was die de aanval op de rechterlijke macht had ingezet. Deze aanvallen op de rechterlijke macht hadden als uiteindelijk doel machtsmisbruik door de NDP om Santhoki op te kunnen sluiten. Maar ze vonden geen stok om de hond te slaan omdat heel Suriname tegen de wetsvoorstellen m.b.t. structurele hervormingen binnen de organisatie van de rechterlijke macht was. Elke weldenkende Surinamer doorzag het plan van de NDP om macht naar zich toe te trekken en de vervolging vervolgens volledig te politiseren. Zo konden politieke tegenstaanders worden uitgeschakeld maar ook vonnissen die hen niet zinde terug te draaien. Een autocratisch bewind is wat de NDP wilde in al haar achterlijkheid van een middeleeuws opgebouwd piramidaal systeem van patronage-willekeur gebaseerd op een meester-slaaf verhouding binnen haar eigen gelederen en nu ook in de regering NDP/NPS Jennifer Simons en Gregory Rusland.
De ABOP en de historische de verschuiving
Het achterbakse verraad werd openlijk afgestraft door Ronnie Brunswijk met zijn speech op 2 februari 2026 in het parlement. Het achterbakse gevecht zoals de NPS en de NDP dat deden met hun compleet netwerk van patronage en sociale media, dat kende de ABOP niet. De ABOP en de VHP waren niet georganiseerd op een netwerk van slaaf-meester-verhouding. Deze oude politiek van de NDP en de NPS was een voorwaarde op weg naar hun nieuwe systeem van olie sjeiks. Njun Pasi was inherent aan Kenki A Systeem. Maar het hele maatschappelijke veld, de orde van advocaten, de deskundigen uit de gelederen van de juridische wereld waren allemaal tegen het plan van de NDP om aan de organisatie van de rechterlijke macht te tornen. NDP en NPS vochten tegen hun eigen ondergang, want zowel de NDP als de NPS waren nauwelijks in zetels vooruit gegaan. Het was overduidelijk Santhoki die absolute volkssteun had vanwege de uitslag van de verkiezingen en hiervoor waren de NDP en de NPS zo bevreesd. Twee partijen die als verkiezing issue weg “met Santhoki” hadden ingezet zagen juist de meeste stemmen naar hem toe gaan. Dus werd het tweede plan van frontale aanval op de rechterlijke macht ingezet om Santhoki te kunnen vervolgen op beschuldiging van corruptie. De NPS ideoloog Ronald Assen had zich persoonlijk over deze issue ontfermd. De NPS hoofdrolspelers Assen, Atompai en Pawiroredjo waren vastberaden het grote NDP plan te volbrengen want koste wat koste moest de VHP onthoofd worden van haar voorzitter. Vandaar ook het Santhoki syndroom dat deze twee partijen hadden ingezet: alles was Santhoki. De ABOP had deze behoefte us duidelijk niet omdat e ABOP niet in het NDP/NPS plan was opgenomen. De ABOP had hetzelfde belang als de VHP omdat het NDP/NPS plan ook tegen Ronnie Brunswijk persoonlijk was ingezet. Brunswijk begreep zijn positie als leider, politicus en ondernemer in het binnenland. NDP en NPS hadden het pact gesmeed van oliesjeiks niet alleen maar ook heer en meester over het binnenland door toe-eigening van gronden en grondstoffen. Desi Bouterse eigende zich Broko Baka toe en gaf onder zijn bewind het hele binnenland uit aan concessies. Dit wilde de NDP consolideren en de NPS hierin meenemen als versterking van een creools economisch bolwerk in de republiek. De verdediging van het eigen NDP/NPS belang werd door gewapende legertjes in het binnenland bewaakt.
Sandew Hira en Ronald Assen de ideologen van de NDP en de NPS
Een boek van over Desi Bouterse was in de maak. tegelijkertijd werd Ronnie Brunswijk weggezet als terrorist en verrader. Maar de lijn er historie liet precies het omgekeerde verhaal dat men wil gaan opschrijven zien. Desi Bouterse is de onbetwiste verrader van land en volk gebleken. Maar Ronald Assen roemt Desi Bouterse als e Soekarno, die door de kolonisator is gebruikt maar een draai aan dat misbruik gaf oor een revolutie van de coup te maken. Geschiedsvervalsing in de maak om het boek te kunnen schrijven moet de werkelijkheid worden omgedraaid en Ronnie Brunswijk tot de verrader worden gemaakt. De lijn der historie liet op 2 februari zien wie koos voor de vrijheid van het volk en wie achterbaks het volk probeert te onderwerpen. De lijn er historie kent twee lijnen, een van het verraad met nazaten als Desi Bouterse, Ronald Assen en zijn slaafjes en aan e andere kant de lijn van de vrijdenkers en moedige vrijheidsstrijders met als nazaten Ronnie Brunswijk. Het is de ABOP die in de historische lijn van verbroedering is geschoven door de VHP de hand te reiken. De NPS en de NDP hadden het tot hun taak gemaakt om de VHP en de partijleider te demoniseren en gelijk te stellen aan corruptie en drugs. In hun ondergang proberen de NPS en NDP de hele natie mee te trekken. Een bekend fenomeen. Op het hoogtepunt van de zwakte met in aantocht de dood, schreeuwden de NPS en de NDP het hardst! Maar e geschiedenis was geschreven door Ronnie Brunswijk op 2 februari 2026 en er was geen weg terug. De vrije democratische republiek met een onafhankelijke rechterlijke macht was aan de winnende hand.