VERWEVENHEID CULTUUR EN POLITIEK: FEYDRASIE FU AFRIKAN SRANANMAN, MAPANE & RONNIE BRUNSWIJK DIE OP TWEE PAARDEN BLIJFT RIJDEN. ONE IS A TROJAN HORSE!!

Een dus niet zo een merkwaardige samenwerking met de NDP inzake de eenheid van de “blaka buba”. De voorman van de Feydrasi fu Afrikan Srananman, Iwan Wijngaarde is gelieerd aan de NDP en ras nationalisten zoals Henk Herrenberg en Kenneth Slooten die menen dat de blaka man het voortouw moet hebben in de politiek.  Iwan Wijngaarde was prominent aanwezig bij de verzoening tussen ex-Tukayana en ex-Jungle Commando in het Mapanegebied op 6 december 2020. Via culturele weg wordt een politiek zwart blok gemaakt op weg naar 2020. De dubbele agenda van Ronnie Brunswijk loopt via culturele weg. Een mooie camouflage van een man met zovele petten op.

Ronie Brunswijk, de bankrover, de drugsveroordeelde, de Marron, de ex-Jungle Commando leider, de ABOP voorzitter, de ondernemer, de ex-DNA voorzitter, de vice-president. De man die in 2025 President van Suriname wil worden. De enige zwarte leider waar de NDP op aast om langs culturele weg de blaka man weer aan de macht te brengen. Ronnie Brunswijk staat tussen de keuze van wetenschap en kwaliteit met de VHP of etniciteit en geisoleerdheid van Suriname met de NDP.

Een derde weg is de balans te vinden door de creool en de Marron en de inheemsen te verenigen tegen de Aziatische elite in de kustvlakte. 

De directeuren van cultuur zijn altijd de creolen geweest. Waarom een voetbalstadion en geen theater gebouw waar dans en muziek gedoceerd wordt en gepresenteerd wordt. Waarom niet zo een groot project opzetten en kansen bieden aan de vele talenten in Suriname. De creativiteit bij de “blaka man directeuren” op het ministerie schiet enorm tekort. De culturele organisaties kunnen ook met zo een plan naar het directoraat toekomen, maar van alle beide kanten ontbreekt de wil, de visie, de creativiteit in denken en de inzet en discipline om een groot cultureel project uit te werken. De “blaka man” laat alles aan de politiek over. Daarom is het gezicht van de bepaalde sporten en de gehele muzieksector etnisch gekleurd. De kinderen uit de betere milieus beoefenen muziek instrumenten zoals piano en doen aan tennis en zwemmen. De lagere milieus komen vrijwel niet aan bod omdat hun eigen culturele leiders de kansen niet benutten om de zwakkeren vooruit te helpen. Niet alles heeft te maken met geld, dat is een te goedkope smoes om kinderen muziek en sport onderwijs te laten ontberen. Er zijn wel degelijk zwarte arme kinderen die het gemaakt hebben in de muziek en sport buisseness. De ondersteuning is belangrijk, waar een wil is, is absoluut een weg. Maar Surinamers moeten groot durven denken op de directoraten van cultuur en sport. Hier ligt vaak het probleem, bij de leiding, thuis en in de maatschappij. Arme ouders mogen niet over een kamp geschoren worden want er zijn grote verschillen in denken over de toekomst, onderwijs, sport en muziek bij een groot deel, alleen de faciliteiten ontbreken. Het uit de elite sfeer halen van onderwijs, sport en muziek staat en valt met visie(de wil) en durf (de zoektocht) naar middelen. 

Onze zwarte leiders denken maar aan een ding, en dat is langs politieke weg zelf rijk te worden en daartoe misbruiken zij de cultuur en het nationalistisch gevoel bij de arme zwarte mensen. Daarom komt deze groep zwarten nooit vooruit en blijven zij maar aanmodderen met kleine projecten en is er geen uitbouw van bijvoorbeeld NAKS tot een groot theater gebouw zoals Carré in Amsterdam. De creoolse leiding op het directoraat cultuur van het ministerie van onderwijs zou eens wakker moeten worden. De samenwerking tussen al de zwarte culturele groepen zou met een groot theater als bindende factor kunnen gaan werken. Eenheid in verscheidenheid, want hetzelfde effect en hetzelfde resultaat wordt tevens bereikt bij al de verschillende etniciteiten in Suriname. Zo ontstaat een verenigd volk, een natie. Maar alles begint met een visie en een droom, en die ontbreekt bij de blaka man leiders vanwege hun eenzijdige focus op de politiek. Het misbruiken van de eigen groep voor eigen politiek gewin moet ophouden. Suriname is van ons allemaal. Daarom moet de politiek gescheiden worden van de cultuur.Nationale politiek en geen etnische politiek.

Piano Festival Paramaribo 2020 op TV kanaal 10

10 december 2020

Piano Festival Paramaribo 2020 op TV kanaal 10
 

COVID-19 heeft overal roet in het eten gegooid en daarom was het onmogelijk om het muziekprogramma Piano Festival Paramaribo 2020 volgens plan te laten verlopen. Stichting Lisibeti Music Performing Arts LMPA, onder leiding van de gevierde zangeres en pianist Liesbeth Perotie, moest afzien van de geplande openbare concerten van jonge en oude meester- pianisten uit Suriname, Cuba en Trinidad.

 

Het onderdeel Youth Performances van dit Piano Festival  Paramaribo 2020 vindt gelukkig wel voortgang op de COVID-19 aangepaste wijze van een televisieproductie. Een selectie van veelbelovende, in Suriname opgroeiende jonge pianisten, in de leeftijd van 9 tot 17 jaar, zullen hun kunnen tonen en ten gehore brengen.

Karishma Lutchman, Kajôl Narain, Chloë Li, Tariq-Ram Wazir, Grace Wu, en Aditya Gangadin zullen concerteren  in klassieke, volksmuzikale en jazzstijl, met zowel Surinaamse als international beroemde pianowerken van Sergei Rachmaninoff, Amadeus Mozart, Frederic Chopin, Chick Corea, He Zhan Hai, Eddie Vervuurt, Waldo Khoesial, Joseph Kosma en Francisco Migone

Zeer bijzonder zijn de première uitvoering van eigen werken van de jonge pianisten Daniël Hilversum en Anish Sadal.

Het is de bedoeling dat jongeren zichzelf en elkaar inspireren door te gaan naar hogere niveaus en andere dimensies van uitvoering en beleving van de toonkunst.

De Youth Performances van het Piano Festival Paramaribo 2020 zijn op donderdag 10 december om 7 uur s’avonds en zondag 13 december om kwart over vier s‘middags te zien op Apintie Televisie  kanaal 10

Laat een reactie achter

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *