Deze macht zal nooit zoals een werkelijk democratisch georganiseerde partij duurzaam zijn. Zij zal afbrokkelen omdat de keerzijde van geforceerde macht in de kern zwakheid in zich draagt. Wanneer de leiding onzeker is over zichzelf wordt er geestelijk geweld toegepast. Cynisch is dat precies deze zelfde zogenaamde democratische partij van de daken schreeuwt: “decolonizing the mind” en “emancipatie your mind from mental slavery”. Mooie slogans die door onwetenden en slecht geschoolden jaren lang omarmd werd. Hoewel werd ervaren dat de arme sloebers in armoede bleven en hun leiders in weelde leefden, ging het systeem ongestoord door. Mensen zaten vast in dit systeem van ons kent ons en een heitje voor een karweitje. Maar de kruik ging net zolang te water totdat echte democratie en rechtsstaat de handen ineen sloegen en de kern van het probleem blootlegden, namelijk dat een land zich nimmer kan ontwikkelen met geestelijke armoedzaaiers die in weelde leefden aan de macht en een materieel en financieel uitgeholde achterban die hun leiders verafgoden en hun armoede voor lief namen, tientallen jaren lang terwijl de meerderheid van de burgers niets hadden met de nationale democratische partij maar zwaar leden onder de macht van een minderheid.
Kenki a systeem. De geestelijke en financiële armoede kon niet de boventoon voeren door de meesters te behagen en te blijven aanbidden voor een bordje linzensoep als parels voor de zwijnen, als voer in een kippenhok. Suriname maakt deel uit van de wereldorde en dit systeem van patronage en vriendjespolitiek houdt de armoede in stand. Vriendjes zijn met de meester maakt dat studie geen optie is. Chaos en normvervaging aan de orde van de dag. Suriname ontbeert kennis en het allerbelangrijkste element op weg naar olie en gas is te investeren in human capital, iets wat altijd is ondergesneeuwd omdat laagopgeleide mensen volgers zijn en dus stemvee. Met andere woorden Suriname moet koste wat kost af van het NDP systeem van eigen belang, nepotisme, patronage en krijgsheerschap.
Het probleem nu is dat de president omringt is door warlords die zonder het piramidaal systeem van meesters en slaven niet aan hun trekken komen, hun belangen zijn direct afhankelijk van het ongestraft beroven van de staat, zich toe-eigenen van grote lappen grond en grondstoffen. De president die uit dit systeem komt kan het niet maken om haar eigen systeem om zeep te helpen, te laten klappen. Dus zit er voor haar niets anders op om in dit systeem te blijven draaien en daarom kan zij na 7 maanden niets op tafel leggen dat lijkt op een plan om nationaal beleid te kunnen maken. Wat de president doet is de weg verder plaveien voor de warlords door de rechterlijke macht aan te vallen, de politie en justitie te verzwakken in plaats van te versterken en het leger weer te corrumperen in dienst van de warlords in met name het binnenland. Dit model van eigen dieven eerst stond boven het nationaal belang en daarom zal de president nooit fundamenteel en structureel het probleem van Suriname kunnen oplossen omdat zij dan in eigen voet moet schieten. Het is aan de natie om ervoor te zorgen dat dit systeem van uitbuiting van Surinamers door Surinamers in elkaar dondert en plaats maakt voor daadwerkelijke democratie, inspraak, organisatie en ordening, vooral moreel. Het volk heeft de macht en het volk alleen kan door ervaring en overtuiging dit niet werkbare systeem van lokale heersers omverwerpen. Want armoede is nooit een keuze van geen enkel volk ter wereld, een volk wordt door list en bedrog afhankelijk gemaakt en egoïsme doet vervolgens de rest gevolgd door verdeeldheid vanwege jaloezie en zucht naar rijkdom, vaak oneerlijk verkregen door deel te nemen in het systeem van patronage van friends and families en eigen volk eerst, in Suriname vertaald naar eigen ras eerst. Staatsroof is zo gelegitimeerd tot het individu, op persoonlijk vlag krijgt geen enkel burger in Suriname iets gedaan zonder “tjuku”. Dit primitieve model moet met wortel en tak uitgeroeid worden om Suriname niet de kans van groei en ontwikkeling te ontzeggen. Niemand heeft het recht de natie te bestelen, geen leider, geen president en geen politieke partij. Het land is van alle Surinamers. Het land is een democratische rechtstaat en daar past het model van de NDP niet in. Dus kenki a systeem nu.