Wijsheid was zoek wanneer vijandbeelden de boventoon voerden.
Door het parlement te mijden inzake zulke ingrijpende discussies aangaande de rechterlijke macht gaf de president het signaal aan haar fractie dat zij halsstarrig de adviezen van de vele buitenparlementaire deskundigen in de wind kon slaan. De uitvoerende macht en de wetgevende macht wilden de grote bazen spelen, maar ze schoten in eigen voet want wie wind zaaide zal storm oogsten. De chaos op het onderwijsveld en in de goudsector lieten duidelijk zien dat de burgers geen vertrouwen hadden in de overheid. Een zeer gevaarlijke precedent was door de president geschapen om na het mislukken van haar coup, zware repressie toe te gaan passen tegen ambtenaren en tegen kleine goudzoekers. Van vakbondsleider Wayne Telgt kwam het eerste geluid binnen dat het de coalitie zelf was ie stookte binnen de acties van de bushouders en boothouders en at het gestook niet van de kant van de oppositie kwam. Het was de NDP zelf die bij gerechtvaardigde acties haar trollen inzette om actievoerders te intimideren. Dat was zichtbaar bij de acties van leerkrachten aangesloten bij de bond van Meredith Hoogdorp.
Het NDP plan van chaos stichten door machtswellust
Dan moest de procureur-generaal weg, dan was men in eigen gelederen tegen meerdere procureur generaals en dan weer niet, dan leverden de paarsen zware kritiek op hun eigen president aangaande de aanpak van de noden van het volk, dan moest een coalitie leider eruit gesmeten worden, dan moest een ex-president vervolgd worden, dan dit dan dat. De paarsen wisten niet hoe snel zij de media en social media moesten opzoeken, ze renden van station naar station, inclusief de president. De geest was door de NDP zelf uit de fles gehaald en de beer was los. Als de rechterlijke macht en de procureur generaal in persoon door de NDP ongehinderd werd besmeurd tot in het parlement, dan was er een enorm machtsvertoon en machtsvacuüm tegelijkertijd ten toon gespreid door die NDP. Het land was in brand gezet door een president en alleen met machtsmiddelen kon de president haar eigen macht consolideren. De vraag was voor hoelang. Een mislukte coup op de derde pilaar van de trias politica zou onherroepelijk een niet te overzien gevolg hebben voor de twee overige ondersteunende pilaren van de uitvoerende en de wetgevende macht. Een aanval op de één betekende een uiteen vallen van de overige twee. De president had letterlijk in eigen voet geschoten, want de wereld keek mee. Hoezeer de paarsen nu ook renden om aan damage control te doen met open brieven met verzoeken de herinrichting en hervorming voorlopig in de ijskast te doen en die ene leider van de coalitie eruit te smijten, het kwaad was al geschied, het eitje was al gelegd en de reactie vanuit de samenleving op het duivelsgebroed was al ingezet en gaande met nog meer chaos.
Geen nationale vrije dag op 25 februari: “Gaat niet lukken op dit moment”
Geen wonder, want de samenleving is aan diggelen geslagen door de wrede aanval op de rechterlijke macht en intern in de NDP lagen ze overhoop met elkaar om van de scheuren in de coalitie maar te zwijgen na de historische toespraak van Ronnie Brunswijk. De president erkent hiermee tegelijkertijd haar eigen zwakte als staatshoofd.
Conclusie
Zo diep is de verrotting al ingevreten!