- 10 JULI 2025
Politiek is een keuze, geen roeping van God
Al te vaak hoor je politici – ministers, vicepresidenten of presidenten – zeggen dat ze door God of door het volk op hun post zijn geplaatst. Nooit hoor je iemand zeggen dat hij of zij bewust voor die functie heeft gekozen. De vraag die wél gesteld moet worden, is of de persoon in kwestie echt bereid en geschikt is om zo’n functie uit te oefenen.
Ik licht dit toe met een voorbeeld. Stel: 500 mensen vinden dat ik een goede buschauffeur zou zijn. Dan moet ik mezelf afvragen:
– Is mijn cv daarvoor geschikt?
– Heb ik de kennis en vaardigheden om dat beroep goed uit te oefenen?
– Vind ik het leuk om bus te rijden?
– Kan ik de passagiers veilig naar hun bestemming brengen?
Laat ambtsdragers die roepen dat God of het volk hen heeft ‘gekozen’ voor die positie, zichzelf óók deze vragen stellen en zo tot een eerlijk antwoord komen. De praktijk leert namelijk dat juist deze mensen vaak niet geschikt zijn voor de functie die zij claimen. Ofwel ze schieten tekort, ofwel ze slaan de plank mis. Of gaat het louter om geld en macht?
Kijk je van 1975 tot nu, dan kun je slechts een handjevol ministers en andere hooggeplaatste personen noemen die hun werk echt naar eer en geweten hebben gedaan. De meesten zijn door de mand gevallen. Er is een mooi gezegde: “Een goede leraar is niet automatisch een goede schoolleider.” In Suriname kijkt men nog te weinig naar competenties en te veel naar vriendjespolitiek. Het verbaast me dan ook niet dat buitenlanders zeggen dat Suriname een failed state is.
De zoveelste, nog te vormen regering heeft een vrouw aan het roer die uitspraken doet over clean government. Vooralsnog krijgt ze het voordeel van de twijfel, maar het zal niet lang duren voordat het volk ziet hoe serieus ze dit neemt. Het begint al met de namen die straks deel uitmaken van de formatie. Wij zijn benieuwd.
Kakelen kunnen we allemaal, maar eieren leggen niet!
Ten slotte: politiek en godsdienst horen niet langer samen te gaan. Dat is simpelweg niet meer van deze tijd.
H. Biere
https://www.starnieuws.com/index.php/welcome/index/nieuwsitem/87281
Armand Snijders heeft het mis over SRD 8 miljard; geen geld ontvangen, wél schuld op papier
Waar is de journalistieke zorgvuldigheid gebleven?
5 minuten leestijd
In het artikel “Santokhi, pe a moni de? (1)“, verschenen bij DWT Online en United News op 4 juli 2025, wordt gesteld dat de binnenlandse schuld van de Surinaamse overheid bij de Centrale Bank van Suriname (CBvS) in het eerste kwartaal van 2025 bijna is verdubbeld — van SRD 8,7 miljard in december 2024 naar SRD 16,9 miljard in maart 2025. Dat klopt. Helaas heeft de auteur alleen naar de motorkap gekeken en niet naar wat eronder ligt.
Wat echter ontbreekt, is de cruciale context: de toename van deze schuld is grotendeels het gevolg van de herkapitalisatie van de CBvS — een boekhoudkundige operatie die géén geld heeft opgeleverd dat door het ministerie van Financiën uitgegeven had kunnen worden. Anders gezegd: het was niet beschikbaar voor het besteedbaar budget van de regering. Desondanks wordt in het artikel gesuggereerd dat er SRD 8 miljard is geleend én vervolgens uitgegeven, zonder dat duidelijk wordt waaraan. Dat is feitelijk onjuist en misleidend. Zo misleidend dat populisten ermee aan de haal gingen op sociale media.
Wat is herkapitalisatie?
Bij herkapitalisatie stort de overheid — in dit geval het ministerie van Financiën en Planning — kapitaal in de kas van de CBvS om tekorten die zijn ontstaan door verliezen uit het verleden, aan te zuiveren. Het gaat om SRD 9,4 miljard. Een deel is direct betaald en een deel van de verplichting is vastgelegd als binnenlandse schuld. Het geld blijft bij de CBvS en komt zeker niet vrij voor consumptieve bestedingen. Sterker nog: het ministerie van Financiën heeft reeds 1 miljard SRD daadwerkelijk betaald aan de CBvS, zonder daar goederen of diensten voor terug te hebben gekregen. Zie hiervoor de officiële publicaties van leenovereenkomsten op de website van het Bureau voor de Staatsschuld (SDMO, Suriname Debt Management Office):
Kies onder Leenovereenkomsten Binnenland voor Leenovereenkomsten 2024:
https://sdmo.org/index.php/leenovereenkomsten
Hieronder een screenshot van het overzicht.
Deze herkapitalisatie wordt erkend en genuanceerd besproken door de onafhankelijke Suriname Economic Oversight Board (SEOB). In hun 17e bulletin (oktober 2024) staat:
“De SEOB merkt de afbouw van binnenlandse schulden en de herkapitalisatie van de CBvS op als positieve ontwikkelingen. Niettemin zal herkapitalisatie de binnenlandse staatsschuld wederom doen toenemen en enige druk zetten op de overheidsbegroting.”
— SEOB Bulletin #17, oktober 2024
Wat heeft geleid tot de verliezen van de CBvS?
In het jaarverslag van de CBvS van 2020 (welk pas in 2023 is uitgekomen) wordt hierover eveneens geschreven. Onder Herkapitalisatieplan staat:
“De resultaten van de Bank over 2021 en 2022 zijn negatief beïnvloed door de waardedaling van de Surinaamse dollar in 2021 en 2022, waardoor een aanpassing van de kapitaalpositie van de Bank noodzakelijk is. Hiertoe worden herkapitalisatieovereenkomsten tussen de Bank, het Ministerie van Financiën en Planning en het IMF besproken. De in het IMF-programma genoemde herkapitalisatie van de Bank en de aanpassing van de Bankwet zijn van belang voor de structurele versterking van het eigen vermogen van de Bank.” Bron: Jaarverslag 2020, Centrale Bank van Suriname, pagina 151
Voorts verwijs ik u naar het volgende citaat uit het rapport van het Bureau voor de Staatsschuld: “Als onderdeel van het hervormingsprogramma, onderging de Centrale Bank van Suriname een herkapitalisatie die in 2025 van kracht werd en veelal de oorzaak was van de schuldtoename in dit jaar. Inlopen van achterstanden op schatkistpapier, op de infrastructurele projecten en schuldherstructurering met binnenlandse banken werden in 2024 afgerond.”
Voor het gemak verwijs ik u ook naar pagina 27 van het betreffende rapport.
Suggestie zonder bewijs
Het artikel stelt retorisch de vraag: “Wat heeft het ministerie van Financiën met dit geld gedaan?”, alsof er sprake was van vrije bestedingsruimte. Daarbij worden tal van suggesties gedaan, maar zonder enig bewijs dat deze de oorzaak zouden zijn van de genoemde stijging van de binnenlandse schuld. Hierdoor daalt de geloofwaardigheid van de rest van het artikel. Voor het overige worden er suggesties gewekt zonder onderbouwing: “sinds maart is daar ongetwijfeld heel veel bijgekomen”, terwijl april juist een significante daling toont. Zie Binnenlandse Schuld Statistieken (Tabel 2025-2) op de pagina Statistieken Verloop Staatsschuld op sdmo.org.
Goede journalistiek vereist zorgvuldigheid, zeker als het gaat om publieke financiën. Kritiek op beleid mag niet ontaarden in suggestieve verdachtmakingen gebaseerd op onvolledige of verkeerd geïnterpreteerde data.
Feit en fictie
Laat er geen misverstand over bestaan: de overheidsfinanciën zijn nog niet op het niveau waar ze moeten zijn, en politieke verantwoording is essentieel. Maar een goede analyse begint bij correcte interpretatie van bronnen. De binnenlandse staatsschuld is sinds eind vorig jaar astronomisch gestegen, maar dat komt grotendeels door een CBvS-hersteloperatie waar géén directe uitgaven of bestedingen uit voortkomen.
De overheid heeft geen 8 miljard geleend om uit te geven, zoals het artikel impliceert, maar heeft zich juist verplicht geld te betalen aan de Centrale Bank. Die verplichting van de Staat is omgezet in een lening — de Staat moet het geld betalen aan de CBvS. Het behoeft geen betoog dat het creëren van schulden om de kas van de CBvS te versterken (en dus niet consumptief te besteden) blijk geeft van goed financieel beheer voor de lange termijn.
Zorgvuldige communicatie is onlosmakelijk verbonden met journalistieke ethiek!
Daniël van Vuuren, Paramaribo-Noord
Schok en bezorgdheid in samenleving over circulerende namen nieuwe ministers
donderdag 10 juli 2025 Sheryl Dayene Gallant Suriname
Schok en bezorgdheid in samenleving over circulerende namen nieuwe ministers
donderdag 10 juli 2025 Sheryl Dayene Gallant Suriname
Share on WhatsAppShare on FacebookShare on X (Twitter)Share on EmailShare on LinkedIn
Grote delen van de samenleving reageren met ontzetting en scepsis op de namen die momenteel circuleren als beoogde ministers in het kabinet van president-elect Jennifer Geerlings-Simons.
Op sociale media en in opiniekringen regent het kritiek, vooral op de kwaliteit, ervaring en representativiteit van de mogelijke kandidaten.
Onderstaande lijst bevat de namen die in omloop zijn, met hun voorgenomen ministeriële posten:
Andrew Baasaron – Economische Zaken, Ondernemerschap & Technologische Innovatie
Raymond Landveld – Transport, Communicatie & Toerisme
Uraiqiet Ramsaran – Defensie
Bronto Somohardjo – Grondbeleid en Bosbeheer
Mike Noersalim – Landbouw, Veeteelt & Visserij
André Misiekaba – Volksgezondheid
Melvin Bouva – Buitenlandse Zaken
Ramai (voornaam onbekend) – Openbare Werken
Raoul Amirkhan – Financiën & Planning
Marinus Bee – Binnenlandse Zaken
Miquella Huur – Regionale Ontwikkeling
Harish Monorath – Justitie & Politie
Lalini Gopal – Sport & Jeugdzaken
David Abiamofo – Natuurlijke Hulpbronnen
Diana Pokie – Sociale Zaken & Volkshuisvesting
Gracia Ormskerk – Onderwijs, Wetenschap & Cultuur
Sylvano Tjon A Hing – Olie, Gas & Milieu
Kritische geluiden uit de samenleving
In de reacties op deze circulerende lijst spreekt het publiek van een “valse start”, “lood om oud ijzer”.
De zorgen zijn divers
Gebrek aan expertise: Veel namen worden gelinkt aan functies waarvoor zij volgens delen van de samenleving geen inhoudelijke kennis bezitten.
Zo wordt het benoemen van Uraiqiet Ramsaran als minister van Defensie als “belachelijk” bestempeld, omdat hij geen militaire of strategische achtergrond heeft. Ook de voordracht van Andre Misiekaba bij Volksgezondheid roept vragen op.
Gebrek aan vernieuwing: “De meeste zijn oude koeien,” klinkt het. Veel burgers spreken hun teleurstelling uit dat bekende gezichten uit eerdere kabinetten, die volgens hen weinig hebben gepresteerd, opnieuw in beeld zijn.
Perceptie van vriendjespolitiek: Het kabinet lijkt volgens sommigen vooral samengesteld op basis van partijloyaliteit in plaats van bekwaamheid. “Dit lijkt op privébezit, alsof Suriname eigendom is geworden van een kleine groep,” aldus een veelgehoorde klacht.
Gebrek aan vertrouwen: De lijst wordt door sommigen omschreven als “slap”, “om te huilen” en “zonder uitstraling”. Er wordt opgeroepen tot een correctie door president-elect Simons.
Meerdere kandidaten in beeld voor ministersposten in regering-Simons
Ismanto Adna kandidaat-minister Financiën en Planning
Redactie1 minuut leestijd
Jennifer Simons na haar verkiezing tot president van de Republiek Suriname. Foto: DNA
Naarmate de vorming van het kabinet onder leiding van president-elect Jennifer Geerlings-Simons vordert, worden steeds meer namen bekend van personen die in beeld zijn voor ministersposten. Op basis van informatie uit goed ingevoerde bronnen binnen de coalitiepartijen, ontstaat een voorlopig beeld van de beoogde samenstelling van de nieuwe regering.
De kandidatenlijst bevat zowel bekende gezichten uit vorige regeringen als opvallende nieuwkomers. De voorgestelde ministers moeten nog worden goedgekeurd door de president-elect, waarna de formele screeningsprocedure volgt.
Voorlopige lijst van ministerskandidaten:
1. Andrew Baasaron (Economische Zaken, Ondernemerschap en Technologische Innovatie)
2. Raymond Landveld (Transport, Communicatie en Toerisme)
3. Mike Noersalim (Landbouw, Veeteelt en Visserij)
4. André Misiekaba (Volksgezondheid)
5. Melvin Bouva (Buitenlandse Zaken, International Business en Internationale Samenwerking)
6. Sarwan Ramai (Openbare Werken)
7. Ismanto Adna (Financiën en Planning)
8. Marinus Bee (Binnenlandse Zaken)
9. Miquella Huur (Regionale Ontwikkeling en Sport)
10. Harish Monorath (Justitie en Politie)
11. Lalinie Gopal (Sport- en Jeugdzaken)
12. David Abiamofo (Natuurlijke Hulpbronnen)
Wijzigingen in de lijst blijven mogelijk.
- OPINIE
- 02 JULI 22:44
God luistert niet
Het is elke vijf jaar hetzelfde ritueel: diverse nieuwe parlementsleden die, na de wettelijke beëdiging, traditioneel gezegend worden door een (winti) priester, pandit, imam, enz., om de zegen van bovenaf te vragen. Toch zijn de politiek en het land er de afgelopen zestig jaar niet mooier op geworden. Suriname gaat gebukt onder hoge schulden en blijft hoog op de corruptielijst staan. Ik denk dat God niet luistert, het is niet Zijn probleem.
Iedereen heeft een innerlijk kompas en de vrijheid om te kiezen tussen goed en kwaad. Je kan je hart leeg bidden, als je zelf niet de juiste keuzes maakt, blijf je waar je bent. Val Hem niet lastig. Offer geen kip, schaap of geit, brand geen wierook. Het goede komt alleen voort uit rechtvaardige wetten en handhaving ervan.
Een cynicus zei ooit: ik ken maar één duidelijke criminele klasse en dat is De Nationale Assemblee. Nou, ik vind dat een grove aanname. Maar als je ziet hoe het met Suriname gaat sinds het ‘zelfbestuur’, zou je het bijna met hem eens zijn.
Politici liegen of zwijgen in het algemeen te veel (niet allemaal, hoor). Daarom moeten de nieuwgekozen parlementsleden elke ochtend deze mantra reciteren: ik dien vandaag alleen het landsbelang en doe niet mee aan louche praktijken. Doe dat bijvoorbeeld als je je kopje koffie of thee drinkt, je broodje pindakaas smeert of je spiegelei bakt.
Gezien de historische context is er weinig hoop dat een nieuwe regering veel verandering zal brengen. Die kans is klein, omdat dezelfde figuren steeds stuivertje wisselen. De ene groep mandarijnen maakt plaats voor de andere, en elke groep profiteert ten koste van de bevolking. Maar gelukkig is ervaring geen sterk bewijs voor de toekomst. Er kan op een gegeven moment echt iets veranderen. Daarom krijgt elke nieuwe regering het voordeel van de twijfel. Er zijn wereldwijd ongeveer een miljoen Surinamers, allemaal afkomstig uit dezelfde klei. Met zowel de verspreide Surinamers als de thuisblijvers en degenen die zijn teruggekeerd, zou het toch mogelijk moeten zijn om er eens iets beters van te maken.
Een groot struikelblok is de polarisatie – etnisch, politiek of persoonlijk -, die er altijd al is geweest. Vooral twee grote etnische groepen kijken elkaar wantrouwend aan, ook al eten ze graag elkaars eten. Helaas is het niet alleen maar retoriek. Eén blok heeft nu een ander omsingeld en geïsoleerd, ogenschijnlijk emotioneel, zonder er verder over na te denken. Verdeeldheid is altijd een bron van instabiliteit die buitenlandse investeringen ontmoedigt en ontwikkeling remt.
Lachmon en Bouterse waren de bruggenbouwers, maar die zijn er niet meer.
Het oude, vervallen pand van het Ministerie van Justitie en Politie aan de Henck Arronstraat/Gravenstraat is omheind door een muur van zinkplaten en laat zich uit schaamte overwoekeren met klimplanten. De door weer en wind geteisterde planken beginnen schots en scheef te hangen en los te raken. De vraag is wanneer het instort.
Het gebouw, samen met de daklozen die op straat slapen, symboliseert het verval dat sinds de jaren zestig onafgebroken aanwezig is en niet permanent kan worden gestopt. Het heeft ook iets te maken met geest en cultuur, waar micro en macro elkaar weerspiegelen. Een individu dat op krediet leeft, op goed geluk of op grote voet, en zijn schulden niet aflost, ziet zichzelf weerspiegeld in een regering die hetzelfde doet. Andersom geldt hetzelfde. Gedrag op macroniveau wordt weerspiegeld op microniveau. Een goede individuele opvoeding komt het grotere geheel ten goede en een goede staatshuishouding komt het individu ten goede.
Suriname wacht op een nieuwe regering om te zien wat die zal doen. Als extraparlementaire waakhond kan de Journalistenvereniging de volgende regering bijstaan door haar jaarlijks een zware glazen trofee toe te kennen als ze erin slaagt corruptie- en nepotismevrij te blijven. En de nieuwe regering kan haar kansen op het winnen van die prijs vergroten door een hotline in te stellen waar burgers anoniem kunnen bellen om oneerlijke processen te melden.
De VES kan ook jaarlijks een beker voor begrotingsdiscipline uitreiken.
Tot slot. Suriname kampt al decennia met chronisch hersenverlies. Het lijkt een progressieve aandoening, net als dementie, daarom noem ik het ‘Suridementia’, de gestage cognitieve achteruitgang van het land. Episodisch spoelt een golf getalenteerde Surinamers weg naar het buitenland, wat ter plekke ‘capaciteitsproblemen’ veroorzaakt. De oorzaken zijn overbekend – lage lonen, geen geschikte banen, geen groeimogelijkheden, geen sociale zekerheid, geen vertrouwen in de toekomst en corruptie. Er is veel werk aan de winkel.
D. Balraadjsing
https://www.starnieuws.com/index.php/welcome/index/nieuwsitem/87157