LEES OOK: Trump waarschuwt BRICS-landen tegen vervanging Amerikaanse dollar
LEES OOK: GEOPOLITIEKE BELANGENSPEL & BRICS *
Dat de machtswisseling een volledig Amerikaanse aangelegenheid was, is ondenkbaar. Het imperialisme kan niet succesvol opereren zonder steunpilaren aan de andere kant. Van binnen uit en van buiten uit is met gecoördineerde precisie een machtsgreep uitgevoerd. Dat de chaos in Venezuela uitbleef kwam voor een groot deel door de rol die het leger had in de gehele operatie. Het feit dat het leger afwezig was bij de bestorming en de ontvoering van president Maduro was absoluut geen toevalligheid. Intern is er duidelijk een signaal afgegeven aan welke kant het leger stond. Niet aan de kant van Maduro want anders was het anders afgelopen met de slachtoffers en schade aan Amerikaanse zijde. Dat de Amerikanen zo goed als ongeschonden uit de strijd kwamen sprak boekdelen. Maar ook het feit dat aan Cubaanse zijde zoveel slachtoffers vielen maakte duidelijk wat de kracht van het eigen Venezuelaans leger was die haar eigen mensen niet opofferde voor het verraad dat door Maduro was gepleegd aan het adres van het leger. Maduro bleek zijn eigen leger niet te vertrouwen en hij betaalde een hoge prijs hiervoor. Dat de overgang van machtswisseling en direct daarna de economische controle over het land zo soepel verliep was te danken aan het leger van Venezuela die volledig in tact bleef maar niet als eenheid naar buiten trad in de verdediging van hun ontvoerde president. Het leger als geheel zweeg eigenlijk in alle talen maar gaf wel steun aan de waarnemend president Delcey Rodriquez.
Het leger tegenover de schreeuwers van Maduro
Dat er een tegenstelling was binnen de Bolivariaanse revolutie was evident. Een kleine toplaag rondom Maduro vormde een soort van warlords en had toegang tot de rijkdommen uit de olie en andere grondstoffen. Deze machtsgroepen binnen en buiten het leger hadden naast het leger een waar militarisme van arme ondersteuners om hen heen gebouwd: de colectivos. Maduro kon met deze steun van de colectivos samen met de Cubanen een eigen imperium opbouwen naast het officiële leger dat eigenlijk ondergeschikt was gemaakt aan de clan van warlords rondom Maduro. Dit imperium is in samenwerking met de Amerikanen kapotgeslagen in een spectaculaire nacht.
Een compleet nieuwe organisatie van de wereldorde.
Donald Trump had in Venezuela een begin gemaakt met zijn “clean swap”, het uitschakelen van “etter” de zogenaamde warlords die in en buiten Venezuela de vrijheid, de vrede en de nationale ontwikkelingen saboteerden, in de ogen van Trump. Er moest hieraan een einde worden gemaakt en dat kon volgens Trump alleen door sterk op te treden in eigen land en in de wereld. Trump nam die rol op zich en blies het imperialisme nieuw leven in om de wereld te beschermen tegen warlords en radicale moslims die “de beschaafde wereld” bedreigden. America first was niet zomaar een kreet, de nationale omgeving, de eigen samenleving moest beschermd worden met harde hand. Daarvoor werd een strategie ontwikkeld van macht boven nationale wetgeving. Alles wat te maken had met drugshandel en drugs doorvoer, mensenhandel, wapenhandel en witwassen kwam op de lijst te staan van terrorisme. Organisaties wereldwijd werden bestempeld als terroristische bendes en hun leiders werden vogelvrij verklaard door de Amerikanen. Jaren hiervoor werden al miljoenen dollars uitgeloofd op het hoofd van Maduro en enkele belangrijke kopstukken om hem heen. De toon was duidelijk al gezet dat het de Verenigde Staten vrij stond om dit soort terreur organisaties uit te schakelen die werden gezien als het nieuwe gevaar vanuit het revolutionaire kamp van het socialisme. En dat gevaar zat net in de achtertuin van de Verenigde Staten. Landen als Columbia met een zieke president Petro werden expliciet genoemd door Trump. Maar ook Cuba die 32 militairen verloor in de actie tegen Maduro. Verder werd eerder in een Amerikaans rapport ook Suriname genoemd als doorvoerhaven. Suriname nam geen standpunt in en verschool zich achter de CARICOM, in tegenstelling tot de president van Guyana: ” Ali spreekt waardering uit voor leiderschap van president Trump” . Maar de Surinaamse president sprak wel in beeld zonder geluid want uitgerekend in de week van de Amerikaanse actie tegen Maduro, vertrok de president van Suriname JENNY SIMONS naar Colombia op uitnodiging van een ziekenhuis. Niet eens voor een staatsbezoek. De Surinaamse president werd vergezeld van haar minister van volksgezondheid Andre Misiekaba, de Boutist die door de Amerikaanse Ambassadeur al vroeg bij zijn aantreden als het ware op het matje werd geroepen inzake de opnieuw positioneren van Cubaanse artsen in Suriname, met name in het binnenland. De rol van de Cubanen was ruimschoots gebleken nu bij de actie tegen Maduro. Suriname was in de schijnwerpers van de Amerikanen. Absoluut.! Maar Donald Trump had met zijn actie meerdere manco’s ontdekt. Het belangrijkste wat hem zorgen baarde was de kortzichtigheid van wereldleiders en Europese leiders over de Amerikaanse actie in Venezuela. Trump vond dat internationale regels en internationale organisaties contra nationale ontwikkelingen van de VS werkten. Dus maakte Trump ook snel korte metten hiermee om zijn imperialisme breed uit te kunnen rollen en trok de Verenigde Staten zich terug uit tientallen VN organisaties. ” De Verenigde Staten trekken zich terug uit 66 internationale organisaties “die de Amerikaanse belangen niet meer dienen”.
Het veranderde gezicht van het socialisme en het imperialisme
Het was stuivertje verwisselen. De dictatuur in Venezuela werd verplaats naar het westen, in Amerika zelf. Trump trad op als een ware dictator op grond van imperialistische wetgeving van mensenhandel, drugs trafficking en zo meer. De ene dictatuur gebaseerd op warlords duldde de andere dictatuur niet. Maar het recht van de sterkste gold, de VS dictatuur verspreidde zich als een inktvlek over de wereld. Amerika was de baas over de wereld, en wie dat niet geloofde zou eraan geloven.
Het imperialisme had een enorme voorsprong opgebouwd boven China en Rusland. Dat werd pijnlijk zichtbaar met de in bezitsname van de olietanker die door de Russen werd begeleid. “Britse strijdkrachten hielpen Amerikanen bij actie tegen olietanker in Atlantische Oceaan. Het Britse ministerie van Defensie zegt dat het de Verenigde Staten woensdag heeft bijgestaan met het in beslag nemen van de Marinera, de olietanker voorheen bekend als de Bella 1. Dat schip voer onder Russische vlag in de Atlantische oceaan, dichtbij IJsland. Bij de operatie zijn ook vliegtuigen van de Britse luchtmacht ingezet. Het schip maakt deel uit van een ‘kwaadwillende Russisch-Iraanse samenwerking om sancties te ontwijken’, schrijft het ministerie in een persbericht. Deze ‘schaduwvloot’, voedt volgens het ministerie ‘terrorisme, conflict en misère, van het Midden-Oosten tot in Oekraïne’“.
De Russen die niks konden betekenen voor Maduro, werden geconfronteerd met de absolute macht van de Verenigde Staten, ook ver buiten hun eigen invloedsfeer waar ze hardhandig Venezuela onderwierpen. Moskou kwam niet verder dan een statement over de Amerikaanse actie tegen de olie tanker: ” Moskou heeft de inbeslagname door de VS van een olietanker die nabij IJsland voer onder Russische vlag sterk veroordeeld. De imperialistische kaarten waren zo goed als geschud en de Amerikanen wierpen zich met volle kracht verder op de Venezuelaanse economie en olie. Rubio: de VS hebben een plan voor Venezuela. Volgens de bewindsman is van “improvisatie” geen sprake en willen de VS niet dat Venezuela “in chaos verzeild raakt”. Om dat te bereiken willen de VS eerst dat de rust wederkeert in het Zuid-Amerikaanse land, waarna in een tweede fase “herstel” kan plaatsvinden. Volgens Rubio moet dat “herstel” bestaan uit het toestaan van westerse en Amerikaanse bedrijven op de Venezolaanse markten “op een manier die eerlijk is”. Daarna kan een proces van “nationale verzoening” worden ingezet, waarbij gevangengenomen oppositieleden in het land gratie krijgen. Zij moeten vervolgens “de maatschappij opnieuw opbouwen”. De derde stap van het Amerikaanse plan is een “transitiefase”. Daarover trad Rubio vooralsnog niet in detail.
Economie is macht met geweld
Letterlijk: ” money talks” is wat zich aan de wereld presenteert. En dat plan van de VS zou nimmer uitgevoerd kunnen worden zonder zware steun van binnenuit, vanuit toplagen van Venezuela zelf. De macht van de sterkste bestaat uit geld, en geld is macht. Dat ziet de wereld zich aan haar ogen onttrekken. De Amerikaanse supermacht kan niet meer betwist worden. Het kapitalisme in Venezuela was nooit weg, het zat bij de revolutionairen die in een kleine cirkel van warlords profiteerden van de enorme rijkdommen terwijl het volk in armoede leefde en de kennis het land uit vluchtte. Meer dan 8 miljoen Venezuelanen keerden hun land de rug toe om elders hun kennis en wetenschap in te zetten of gewoon verder in armoede te gaan leven buiten de grenzen van venezuela ver weg van onderdrukking en intimidatie van de zogenaamde “collectiva’s”. Feiten moeten wij onder ogen durven zien, of we er nu mee eens zijn of niet, er verandert niets aan systemen in de wereld, niet bij de socialisten en ook niet bij de kapitalisten. De systemen passen zich eenvoudig weg aan de tijd aan, en aan elkaar, want het ene systeem reageert altijd op het andere als in een schaakspel. En dit zag de wereld zich aan haar ogen voltrekken.