LEES OOK: NDP DE INTERNE SPANNINGEN BLIJVEN OPLOPEN
DE NDP PALEISREVOLUTIE OVER HET HOOFD VAN HET VOLK EN DE RECHTERLIJKE MACHT UITGEVOCHTEN. RUGGENGRAATLOOSHEID MAAKTE DAT SOMMIGEN IN HET PAARSE KAMP OPPORTUNISTEN ZIJN ZOALS VAN DIJK SILOS DIE VAN LINKS NAAR RECHTS ZWALKTE
EUGENE VAN DER SAN KON NIET MEE MET DE STAATSRECHTELIJKE INHOUD DUS GAF HIJ EEN VOORZETJE AAN DE ONDERBUIK EN ZIJN SPEL KON BEGINNEN OP SOCIAL MEDIA NU DE REGULIERE AAN DE NDP GELIEERDE MEDIA HUIZEN HUN WERK HADDEN GEDAAN ALS DOORGEEFLUIK.
Eugene van er San bracht bewust de discussie over de inhoud naar de straat en naar de ABOP omdat hij wist dat zijn duivelsgebroed voor Jenny Simons bakzeil haalde. En zo werd de NDP paleis revolutie uitgevochten over het hoofd van de staat want Jennifer Simons gebruikte haar presidentspet om met machtsvertoon haar wil aan de oppositie binnen haar partij op te leggen met de inzet van social media via van der San. Laurens Neede en zijn tegenhanger Ramon Abrahams met steun van de PALU saboteerden openlijk het beleid van Jennifer Simons.
(founder/owner website)
een opdracht kan een bevel zijn, maar het is niet altijd zo dwingend. Beide zijn instructies om iets te doen, maar een bevel is een dwingende opdracht die zonder tegenspraak moet worden opgevolgd, vaak in hiërarchische of militaire context. Een opdracht kan ook een taak of opdracht zijn met meer ruimte voor eigen invulling.
Is de VHP Verantwoordelijk voor de Salaris-Onvrede in
36:24
Blanker over salarissen rechterlijke macht : “Het is verwerpelijk”
BT DONDERDAG 19 FEB 2026 || BEE LICHT TOTSTANDKOMING WET RECHTERLIJKE MACHT TOE
Bee: “Als er fouten zijn in salarisbepaling PG en rechters, dan moet wet voor correctie op operatietafel”
“We hebben 107 wetten aangenomen onder mijn voorzitterschap. Wetten zijn niet honderd procent correct. Als er geconstateerd is dat zaken fout zijn gegaan, dan moeten we ze weer op die operatietafel zetten en corrigeren”, zegt Marinus Bee, minister van Binnenlandse Zaken (BiZa) in Suriname.
Hij reageerde hiermee op de kritiek die ook hij incasseert naar aanleiding van de drie wetten die tijdens de vorige zittingsperiode van De Nationale Assemblee (DNA) zijn aangenomen en als gevolg waarvan de rechterlijke macht en de procureur-generaal nu een half miljoen tot iets meer dan een miljoen SRD verdienen. Bee was in die periode voorzitter van DNA. Voor aanvang van de Raad van Ministers (RvM)-vergadering woensdag voerde Bee aan dat de initiatiefnemers hun intentie toen hebben gepresenteerd aan het parlement en daarbij hebben aangegeven dat niemand meer zou verdienen dan de president van Suriname.
Met de synchronisatie zou de Hofpresident 95%, de PG 90% en de DNA-voorzitter 85% verdienen van de bezoldiging van het staatshoofd. Nu er onvolkomenheden zijn met de opgedoken bedragen, waarvan je volgens Bee zou schrikken, dan moeten die worden gecorrigeerd.
Hijzelf moet de wetten nog gaan bestuderen om na te gaan of dit werkelijk de bedragen zijn of dat er spitsvondigheden zijn om te komen tot die bedragen. “Nodig partijen uit en laten we praten. Want dit kan niet en is absurd”, aldus de Surinaamse minister.
BT WOENSDAG 18 FEB 2026 || IN 5 JAAR HEEFT PG 84
Onder de Loep – De ontwikkelingen rond de PG
Essed over salaris pg: “Het toont aan dat wetgeving onvoldoende goed wordt voorbereid door DNA”
De recente kritiek op de torenhoge salarissen voor de procureur-generaal (pg) en leden van de rechterlijke macht toont volgens advocaat Serena Essed aan dat wetten niet goed genoeg door parlementariërs worden voorbereid en onderzocht alvorens zij worden aangenomen in De Nationale Assemblee (DNA).
Zij doelt hierbij op de wet die de financiële positie van de drie machten heeft gesynchroniseerd. “Ik denk dat het parlement onvoldoende acht heeft geslagen op de specifieke financiële implicaties van de wet. Want die beloning heeft een wettelijke basis. En dat betekent dat het parlement hier de volledige verantwoordelijkheid voor draagt.
Gebleken is dat er vragen zijn gesteld toen de wet werd behandeld, zoals: ‘mogen we de financiële exercities zien?’ Kennelijk is dat niet of onvoldoende gekomen en er is voor die wet gestemd onder het mom van synchronisatie van de verschillende machten”, zei Essed in het programma Welingelichte Kringen op ABC.
Volgens de advocaat staat het buiten discussie dat de beloning van pg Garcia Paragsingh van iets meer dan ongeveer een miljoen SRD per maand buiten proporties is. Zij kijkt ernaar uit wat het parlement hiertegen zal doen, in hoeverre de wet weer zal worden aangepast en wat die aanpassing precies zal inhouden. De advocaat gaat verder en stelt dat hetzelfde momenteel ook te merken is in de hele discussie in het parlement om te komen tot een derde hoogste rechtsinstantie en een college van procureur-generaals. “Wetgeving wordt onvoldoende goed voorbereid en er wordt onvoldoende onderzoek gepleegd, waardoor er vervolgens een wet tot stand komt waarvan men niet vooraf alle implicaties heeft kunnen inschatten. Ik denk dat we op dat punt in ieder geval sterk moeten verbeteren in het parlement zelf. Ook voor de huidige initiatiefwetten die er zijn.
Er wordt bijvoorbeeld geroepen om een college van pg’s en een derde rechtsinstantie, en alles onder het mom van versterking. Maar wat zijn de gevolgen die je praktisch wilt implementeren voor dat instituut? Hebben we dat vooraf kunnen overzien bij de voorbereiding van die wetten? Dat gebeurt in onvoldoende mate. Hieruit moet wel een les worden geleerd dat het parlement en alle parlementariërs de verantwoordelijkheid hebben om wetgeving goed voor te bereiden en te onderzoeken. En als er vragen worden gesteld en daarop onvoldoende bevredigend antwoord wordt gegeven, dan moeten de parlementariërs wel op eigen onderzoek uitgaan”, aldus Essed.
DE TAFEL 17 FEBRUARI 2026
Is Niet Nu VHP is Bezig met CCJ..Het Document is Gevonden…
Gajadien: beloning rechterlijke macht moet in regionaal perspectief worden bekeken
VHP-fractieleider Asis Gajadien vindt dat de discussie over de beloning van de rechterlijke macht breder moet worden gevoerd en in lijn moet zijn met wat in de regio gebruikelijk is. Tegelijk pleit hij voor bijstellingen waar lange dienstjaren tot uitzonderlijke uitkomsten leiden.
Gajadien zegt dat de lonen binnen de rechterlijke macht niet los kunnen worden gezien van ontwikkelingen in andere landen. In gesprek met Jerrel Harderwijk van D-TV Express stelt hij dat salarissen in de regio volgens hem vaak boven de 5.000 Amerikaanse dollar liggen en kunnen oplopen tot 10.000, 15.000 en 20.000 dollar. Volgens de VHP-fractieleider moet het debat daarom niet worden gevoerd op basis van individuele of extreme gevallen. Hij benadrukt dat de uitgangspunten van de wetgeving in de kern correct zijn, maar dat aanpassingen mogelijk zijn waar de groei bij hoge dienstjaren tot uitzonderlijke bedragen leidt.
Gajadien geeft aan dat de initiatiefwet voor de geldelijke voorzieningen van de rechterlijke macht ongeveer twaalf tot dertien jaar geleden is ingediend, in de periode dat Jennifer Simons voorzitter was van De Nationale Assemblee. Hij zegt dat hij destijds samen met anderen het initiatief nam om de voorzieningen wettelijk te regelen.
Traject kende meerdere pogingen
Het assembleelid stelt dat er in de jaren daarna, waaronder tijdens de tweede regeertermijn van Desi Bouterse, vaker is gesproken over het onderwerp, maar dat het traject niet werd afgerond. In een latere periode diende hij opnieuw een initiatiefwet in, dit keer samen met ABOP-assembleelid Geneviève Jordan.
Volgens Gajadien was het aanvankelijk de bedoeling om uitsluitend de rechterlijke macht te regelen, zoals de wet voorschrijft. Later is besloten om de drie staatsmachten te “synchroniseren”, wat volgens hem mede verklaart hoe het uiteindelijke systeem tot stand kwam. Hij erkent dat de discussies destijds gevoelig lagen, onder meer door verwijten over riante salarisverhogingen.
Onafhankelijkheid en behoud van deskundigheid
Gajadien benadrukt dat de wet moest waarborgen dat de rechterlijke macht onafhankelijk is en niet afhankelijk wordt van de regering voor het vaststellen van bedragen. Daarnaast moest het systeem ruimte bieden om ervaring en dienstjaren te belonen, zodat deskundige krachten behouden blijven.
In dat kader verwijst hij ook naar het Caribbean Court of Justice (CCJ), waar volgens hem bedragen rond de 20.000 Amerikaanse dollar voorkomen. Tegelijk herhaalt hij dat het debat niet vanuit “extreme gevallen” moet worden benaderd.
‘Kostenoefening’ en mogelijke tekortkoming
Het assembleelid stelt dat wetten tot stand komen in wisselwerking tussen parlement en regering. In dit geval had het ministerie van Binnenlandse Zaken volgens hem de exercities en het kostenplaatje moeten presenteren. Hij zegt dat er wel een kostenplaatje is gepresenteerd, maar dat daarin niet alles is meegenomen.
Gevraagd of hij tijdens de behandeling wist dat de procureur-generaal op een zeer hoog bedrag zou uitkomen, zegt Gajadien dat er wel exercities zijn gedaan, maar dat het effect van “zulke hoge dienstjaren” nooit als uitgangspunt is meegenomen. Hij noemt als mogelijke tekortkoming de jaarlijkse toekenning van vijf procent groei en pleit voor differentiatie, bijvoorbeeld door afnemende progressie naarmate iemand langer in dienst is, of door een plafond in te stellen.
Oproep tot inhoudelijk overleg
Gajadien roept op om het onderwerp niet in een politieke sfeer te trekken en geen spanningen tussen de staatsmachten aan te wakkeren. Hij spreekt waardering uit voor de rol van de rechterlijke macht in het beschermen van de rechtsstaat en waarschuwt voor het creëren van wantrouwen.
Tot slot roept hij de rechterlijke macht, het Openbaar Ministerie, ministeries en het parlement op om in goed overleg te kijken naar mogelijke aanpassingen. Volgens hem kunnen “scherpe kanten” waar nodig worden bijgeslepen.
Pg kiest voor gefaseerde handhaving bij vermogensverklaring
Het Openbaar Ministerie (OM) hanteert in de eerste invoeringsfase van de Verplichte Verklaring van Inkomen en Vermogen (VIV) een hersteltermijn van zes maanden voor publieke functionarissen die niet tijdig aan hun indieningsplicht hebben voldaan. Dat blijkt uit een richtlijn van procureur-generaal (pg) Garcia Paragsingh. De richtlijn vervalt van rechtswege op 15 augustus 2026, tenzij deze eerder wordt gewijzigd of ingetrokken.
De richtlijn geeft aan hoe het OM omgaat met gevallen waarin functionarissen de VIV niet (tijdig) hebben ingediend, zoals voorgeschreven in de Anti-Corruptiewet en het Staatsbesluit van 5 september 2023. Het juridisch uitgangspunt blijft ongewijzigd: het niet naleven van de verplichting is strafbaar op grond van artikel 17 lid 1 van de Anti-Corruptiewet. De richtlijn vormt geen wetswijziging of vrijstelling, maar een beleidsmatige invulling van het vervolgingsbeleid in deze eerste fase.
Gefaseerde aanpak
Wanneer een publieke functionaris de wettelijke termijn heeft overschreden, wordt in beginsel eerst een formele waarschuwing verzonden. Daarbij wordt gewezen op de wettelijke verplichting, de strafbaarstelling en de mogelijkheid om alsnog binnen zes maanden te voldoen aan de verplichting.
Gedurende deze herstelperiode monitort de Anti-Corruptie Commissie of alsnog wordt voldaan aan de indieningsplicht. Indien de betrokkene binnen deze termijn alsnog indient, kan verdere strafrechtelijke behandeling achterwege blijven.
Blijft naleving na zes maanden uit, dan beoordeelt het OM de zaak inhoudelijk. Mogelijke vervolgstappen zijn onder meer strafrechtelijk onderzoek, sepot, voorwaardelijk sepot of vervolging.
Geen ruimte bij opzet of fraude
De hersteltermijn geldt niet in gevallen waarin sprake is van expliciete weigering, herhaald negeren van waarschuwingen, het bewust frustreren van toezicht of misleiding en vervalsing. In dergelijke situaties kan het OM direct overgaan tot verdere behandeling van de zaak.
De richtlijn geldt voor een periode van zes maanden vanaf de datum van inwerkingtreding en wordt na afloop geëvalueerd. Daarbij wordt gekeken naar nalevingspercentages, bevindingen van de Anti-Corruptie Commissie, ervaringen van notarissen en maatschappelijke effecten.
https://www.starnieuws.com/index.php/welcome/index/nieuwsitem/90667
- 17 FEBRUARI 00:59
Column: Synchronisatie werd een salaristijdbom
Toen politicus Asis Gajadien (VHP) samen met Geneviére Jordan (ABOP) in november 2024 in De Nationale Assemblee de wetten over de geldelijke voorzieningen van de drie machten verdedigde, was zijn boodschap ondubbelzinnig: dit ging niet om verhoging, maar om synchronisatie. Geen zelfverrijking, maar harmonisatie. Geen extra druk op de staatskas, maar juist een besparing voor de samenleving. Tegenstemmers werden weggezet als misleiders. De samenleving zou later begrijpen dat deze historische wetgeving in haar voordeel was.
We zijn anderhalf jaar verder. Wat de samenleving inmiddels begrijpt, is iets heel anders. Wat werd verkocht als synchronisatie, is uitgegroeid tot een salaristijdbom waarvan de lont al in de wet zelf zat ingebouwd. En dan dringt zich een ongemakkelijke vraag op: wist Gajadien toen werkelijk niet wat nu glashelder is geworden? Of wist hij het wél en nam hij het risico bewust? Beide scenario’s zijn ontluisterend.
De loonreeksen zijn op basis van de wet vastgesteld door de president van het Hof van Justitie en werken terug tot 1 januari 2024. De bedragen zijn geen theoretische exercitie; ze zijn uitgekeerd. De wet bevatte vanaf het begin de mechanismen die deze uitkomst voorspelbaar maakten: volledige doorwerking van dienstjaren in de basisbezoldiging, een jaarlijkse periodieke verhoging van 5 procent, substantiële toelagen die structureel meetellen, en vooral het ontbreken van een plafond, een afbouwregeling of een evaluatiemoment.
Wetgeving hoort niet alleen het gemiddelde scenario te regelen, maar juist het uiterste te voorzien. Wat gebeurt er als iemand dertig of veertig dienstjaren heeft? Wat doet cumulatieve groei van vijf procent per jaar over een lange periode? Wat is het effect wanneer toelagen niet incidenteel zijn, maar structureel? Dat zijn geen abstracte berekeningen. Dat is basaal wetgevingswerk.
Wanneer Gajadien nu stelt dat hij niet wist dat er magistraten waren met zulke lange dienstjaren, dan is dat óf een gebrek aan voorbereiding óf een ernstige onderschatting van de gevolgen van zijn eigen initiatief. Een initiatiefnemer kan zich niet verschuilen achter onwetendheid. Zeker niet wanneer hij destijds met verve betoogde dat dit alles in het belang van de samenleving was.
Was het moreel verantwoord om bedragen van deze omvang te toucheren, met terugwerkende kracht, in een land waar leerkrachten, verpleegkundigen, politieagenten, militairen en ambtenaren met academische titels moeten rondkomen van 10.000 tot 15.000 SRD per maand? Waar onderwijs in het binnenland nog altijd hapert? Waar veiligheidstroepen werken met structurele tekorten?
Assembleeleden zelf ontvangen netto rond de SRD 95.000 per maand. Tegelijkertijd wordt de samenleving verteld dat dit een rationele herstructurering is. CLO-voorzitter Michael Miskin heeft inmiddels terecht aangegeven dat deze loonreeksen onvermijdelijk doorwerken in bredere loononderhandelingen. Dat is geen dreigement, maar systeemlogica. Wanneer de top structureel losraakt van de basis, verschuift de druk naar het hele apparaat. Bovendien werkt elke procentuele verhoging door naar de drie machten!
Een rechtsstaat leeft niet alleen van juridische correctheid. Hij leeft van legitimiteit en van proportie. Van het gevoel dat beloning, verantwoordelijkheid en maatschappelijke realiteit met elkaar in verhouding staan. Wanneer die verhouding zoek raakt, ontstaat erosie — niet alleen financieel, maar institutioneel.
Gajadien wringt zich nu in allerlei bochten en zegt dat bedragen altijd aangepast kunnen worden, dat er misschien een plafond moet komen, dat de vijf procent progressief kan afnemen. Maar waarom werd die rem niet ingebouwd toen het ertoe deed? Waarom werd kritiek niet verwelkomd als noodzakelijke scherpte, maar weggezet als misleiding?
De loonreeksen zijn binnen de wettelijke kaders vastgesteld door het Hof van Justitie. Juridisch kan men zich beroepen op de wet. Maar legaliteit is niet hetzelfde als morele rechtvaardigheid. Wanneer maatschappelijke verontwaardiging breed en diep is, kan men zich niet beperken tot de letter van de wet.
Juist daarom rust er ook een verantwoordelijkheid op het Hof zelf. Onafhankelijkheid betekent niet afstand van de samenleving. Moet de rechterlijke macht, die terecht haar positie bewaakt, niet zelf het initiatief nemen tot een proportionele herijking of een plafond? Niet uit politieke druk, maar op basis van moreel-ethische normen?
Synchronisatie werd beloofd. Wat ontstond is een constructie zonder rem. En zolang niemand expliciet verantwoordelijkheid neemt voor de gevolgen, groeit niet alleen het salaris, maar ook het wantrouwen. En wantrouwen kent geen plafond. Wat zal er gebeuren als deze kwestie op de groene tafel zou belanden!
Nita Ramcharan
Gelukkig Nieuwjaar. Moge het Jaar van het Vuurpaard brengen wat nodig is: helderheid, moed en de zuivering die elke samenleving soms moet doormaken.
https://www.starnieuws.com/index.php/welcome/index/nieuwsitem/90652
Gajadien pleit voor rechtvaardigheid salarissen, Essed wijst parlement aan als hoofdverantwoordelijke
Volgens Azizkoemar Gajadien, fractieleider van de VHP, staat één zaak buiten kijf: “Dat de rechterlijke macht beter moest verdienen, is een voldongen feit. Een onafhankelijke en sterke rechtsstaat vraagt om eerlijke waardering.”
Tegelijkertijd benadrukt Gajadien dat deze discussie niet los kan worden gezien van bredere maatschappelijke ongelijkheid.
“Laten we eerlijk zijn: ook onze leerkrachten, verpleegkundigen, politieambtenaren en vele andere hardwerkende professionals verdienen betere salarissen. Zij dragen dagelijks onze samenleving.”
Volgens de VHP-fractieleider is daarom een begin gemaakt met de synchronisatie van het beloningssysteem van de staatsmachten. Dat noemt hij “een stap in de juiste richting”. Hij erkent echter dat het systeem nog niet perfect is.
“Er zijn onderdelen die verbetering behoeven en zaken die over het hoofd zijn gezien. Daarvoor liggen inmiddels concrete voorstellen op tafel.”
Gajadien roept zowel het parlement als de regering op om gezamenlijk verantwoordelijkheid te nemen.
“Dit is het moment om constructief samen te werken aan rechtvaardige en duurzame oplossingen. Alleen samen bouwen we aan een eerlijker Suriname.”
Essed: parlement heeft wet onvoldoende onderzocht
Advocaat Serena Essed uit stevige kritiek op de totstandkoming van de wet die de financiële positie van de drie staatsmachten heeft gesynchroniseerd.
Volgens haar toont de maatschappelijke ophef over de hoge salarissen aan dat het parlement zijn werk onvoldoende zorgvuldig heeft gedaan.
Zij stelt dat wetten in De Nationale Assemblee niet altijd diepgaand genoeg worden voorbereid en onderzocht voordat zij worden aangenomen.
“Die beloning heeft een wettelijke basis. En dat betekent dat het parlement hier de volledige verantwoordelijkheid voor draagt,” aldus Essed.
Financiële implicaties onvoldoende in kaart gebracht
Volgens de advocaat heeft het parlement te weinig oog gehad voor de concrete financiële gevolgen van de wet. Zij verwijst naar vragen die tijdens de behandeling zijn gesteld, zoals het verzoek om inzicht in de financiële doorrekeningen.
“Kennelijk is dat niet of onvoldoende gekomen, en is er toch voor de wet gestemd onder het mom van synchronisatie van de verschillende machten,” zei Essed in het programma Welingelichte Kringen op ABC.
Zij noemt de beloning van procureur-generaal Garcia Paragsingh — ruim boven de één miljoen SRD per maand — “buiten proporties” en kijkt kritisch naar de stappen die het parlement nu zal nemen.
Risico op herhaling bij nieuwe wetgeving
Essed waarschuwt dat hetzelfde patroon zichtbaar is in lopende discussies over de instelling van een derde hoogste rechtsinstantie en een college van procureur-generaals.
“Alles wordt gebracht onder het mom van versterking, maar wat zijn de praktische en financiële gevolgen? Zijn die vooraf goed onderzocht? In onvoldoende mate,” stelt zij.
Volgens haar ligt hier een belangrijke les voor het parlement: wetgeving vereist diepgaand onderzoek, realistische scenario’s en eigen initiatief wanneer antwoorden vanuit de regering uitblijven.
“Als vragen niet bevredigend worden beantwoord, moeten parlementariërs zelf op onderzoek uitgaan,” benadrukt Essed.
Noodzaak tot structurele verbetering
De discussie rond de salarissynchronisatie maakt volgens Essed duidelijk dat het wetgevingsproces in Suriname structureel versterkt moet worden. Niet alleen om maatschappelijke onrust te voorkomen, maar ook om het vertrouwen in de rechtsstaat en het parlement te behouden.
Van Dijk-Silos: “Het heeft weer bevestigd dat de naam Leandro bij hem past”
Links op de foto: Jennifer van Dijk-Silos en Eugene van der San rechts.
“Het heeft weer bevestigd dat de naam Leandro bij hem past. Want hij heeft gelogen in DNA”, zegt de jurist en oud-minister Jennifer van Dijk-Silos. In het programma Retrospectie op LIMFM reageerde zij hiermee op de bewering van oud-president Chan Santokhi in De Nationale Assemblee (DNA), waar hij stelde dat het een grove leugen is dat hij de procureur-generaal ooit opdracht heeft gegeven. Volgens Van Dijk-Silos toont deze reactie van de VHP-leider aan welke waardeloze mensen Surinamers steeds kiezen om op posten te zetten.
“Een voormalige minister, daarna DNA-lid, daarna president en nu weer DNA-lid. Maar totaal geen respect voor welk orgaan dan ook. Ook niet voor het wetgevende orgaan dat een deel is van de trias politica. Hij liegt daar keihard als ex-president. Wat doet zijn partij? Belachelijk, kinderachtig en verwerpelijk… ze staan op en gaan weg wanneer daarop kritiek wordt geleverd. Slechts één persoon heeft geprobeerd de eer van de VHP te redden en dat is Dew Sharman. Dus wat hij en de assembleeleden daar hebben gedemonstreerd… geen van hen is geschikt om deel te nemen in de trias politica”, stelde zij verder.
De uitlatingen van Santokhi staan ook tegenover een eerdere verklaring in november 2024 van PG Garcia Paragsingh, die tijdens een bijeenkomst met journalisten had benadrukt dat de president geen opdrachten geeft aan het Openbaar Ministerie in individuele strafzaken.
Paragsingh stelde dat herhaalde uitlatingen als ‘ik heb de PG opdracht gegeven’ het imago en de onafhankelijkheid van het vervolgingsapparaat kunnen schaden. Volgens haar moest Santokhi beter letten op zijn woordkeuze als het om het OM gaat. Van Dijk-Silos vindt het bovendien walgelijk dat de VHP-fractie vindt dat PL’er Bronto Somohardjo geen wezenlijke bijdrage levert in DNA en dat de VHP’ers daarom recent uit de DNA-vergadering zijn gelopen. “Dan zijn ze walgelijk, want ze zijn onderdeel van DNA en je dient respect voor elkaar te hebben. Je bent politicus en je weet in welk orgaan je zit. Wie het ook is, je behoort respect te tonen. Want het zijn allemaal gelijkwaardige leden van DNA”, aldus de jurist.
De oud-Justitieminister benadrukt wel dat de samenleving wekenlang heeft moeten luisteren naar banale debatten uit het parlement. En daaraan hebben alle leden geparticipeerd.
Verschillende inzichten binnen de NPS over hervormingen rechterlijke macht –
Van Dijk-Silos: “Het heeft weer bevestigd dat de naam Leandro bij hem past”
“Het heeft weer bevestigd dat de naam Leandro bij hem past. Want hij heeft gelogen in DNA”, zegt de jurist en oud-minister Jennifer van Dijk-Silos. In het programma Retrospectie op LIMFM reageerde zij hiermee op de bewering van oud-president Chan Santokhi in De Nationale Assemblee (DNA), waar hij stelde dat het een grove leugen is dat hij de procureur-generaal ooit opdracht heeft gegeven. Volgens Van Dijk-Silos toont deze reactie van de VHP-leider aan welke waardeloze mensen Surinamers steeds kiezen om op posten te zetten.
“Een voormalige minister, daarna DNA-lid, daarna president en nu weer DNA-lid. Maar totaal geen respect voor welk orgaan dan ook. Ook niet voor het wetgevende orgaan dat een deel is van de trias politica. Hij liegt daar keihard als ex-president. Wat doet zijn partij? Belachelijk, kinderachtig en verwerpelijk… ze staan op en gaan weg wanneer daarop kritiek wordt geleverd. Slechts één persoon heeft geprobeerd de eer van de VHP te redden en dat is Dew Sharman. Dus wat hij en de assembleeleden daar hebben gedemonstreerd… geen van hen is geschikt om deel te nemen in de trias politica”, stelde zij verder.
De uitlatingen van Santokhi staan ook tegenover een eerdere verklaring in november 2024 van PG Garcia Paragsingh, die tijdens een bijeenkomst met journalisten had benadrukt dat de president geen opdrachten geeft aan het Openbaar Ministerie in individuele strafzaken.
Paragsingh stelde dat herhaalde uitlatingen als ‘ik heb de PG opdracht gegeven’ het imago en de onafhankelijkheid van het vervolgingsapparaat kunnen schaden. Volgens haar moest Santokhi beter letten op zijn woordkeuze als het om het OM gaat. Van Dijk-Silos vindt het bovendien walgelijk dat de VHP-fractie vindt dat PL’er Bronto Somohardjo geen wezenlijke bijdrage levert in DNA en dat de VHP’ers daarom recent uit de DNA-vergadering zijn gelopen. “Dan zijn ze walgelijk, want ze zijn onderdeel van DNA en je dient respect voor elkaar te hebben. Je bent politicus en je weet in welk orgaan je zit. Wie het ook is, je behoort respect te tonen. Want het zijn allemaal gelijkwaardige leden van DNA”, aldus de jurist.
De oud-Justitieminister benadrukt wel dat de samenleving wekenlang heeft moeten luisteren naar banale debatten uit het parlement. En daaraan hebben alle leden geparticipeerd.
VHP Dnalid over commotie rond bezoldiging rechterlijke macht
Jarbandhan: Begrotingsbehandeling nodig, geen college van PG’s.
15 febr 2026 SERGIO GENTLE EX INSPECTEUR MIE OH BOS A HEER TORI FOE A PG DANG A KBA.
Laster is het opzettelijk aanranden van iemands eer en goede naam, waarbij je weet dat wat je zegt niet waar is, en het je doel is om dit te verspreiden.
Eugene van der San: BLIKSEMAFLEIDER STRATIEMAN VAN DE LOLO TAKIE: DE ONDERBUIK BESPELER EN DE DOORGEEFLUIK NAAR NDP GELIEERDE MEDIAHUIZEN JOURNALISTEN EN COLUMNISTEN EN AAN DE MANNEN VAN DE STRAAT EN HET FACEBOOK PARLEMENT VAN PROFESSOREN ZOALS MARCEL OOSTBURG
4 min.Read
Ernstig plichtsverzuim en rechterlijke verantwoordelijkheid (OPINIE)
(De casus-Van der San en de plicht tot institutioneel ingrijpen | door: K. (Chinta) Ramdhan) – De publieke interventies van de voorzitter van het Administratief Beroepsinstituut (ABI), Eugène van der San, hebben niet alleen geleid tot een ongekende persoonlijke aanval en ernstige schending van de privacy (artikel 17 Grondwet) van de procureur-generaal, maar ook tot aanzienlijke maatschappelijke en politieke onrust. In een kleine rechtsgemeenschap als de Surinaamse krijgt rechterlijk optreden in de media een versterkte institutionele betekenis: uitlatingen van een rechter dragen het gezag van het ambt. De centrale vraag is daarom niet óf dit optreden problematisch is, maar of constitutionele actoren onder deze omstandigheden gehouden zijn institutioneel te reageren.
Deze bijdrage hanteert een normatief-constitutionele analyse en betoogt dat de cumulatie door Van der Sans uitlatingen, bezien in het licht van de Gedragscode voor Rechters en de Grondwet, een drempel (kan) overschrijden waarbij passiviteit van verantwoordelijken zelf staatsrechtelijk problematisch wordt.
De Gedragscode voor Rechters (2015), vastgesteld door het Hof van Justitie van Suriname, is geen vrijblijvende ethische leidraad, maar een concretisering van constitutionele kernbeginselen zoals onafhankelijkheid, onpartijdigheid en integriteit. Met name de Gedragsregels 1.1, 1.6, 1.7, 1.9 en 1.10 vormen een samenhangend normatief kader. Deze bepalingen gelden, gelet op de artikelen 133 en 135 van de Surinaamse Grondwet onverkort voor Van der San als voorzitter van het ABI.
Regel 1.1 verplicht de rechter tot onafhankelijkheid, vrij van externe invloeden, waaronder mediadruk. Wanneer een rechter via de media druk uitoefent op politieke of rechterlijke instituties, verschuift zijn rol van arbiter naar actor.
Regel 1.6 verbiedt uitingen die de onafhankelijkheid kunnen schaden; scherpe publieke kwalificaties over ambtsdragers kunnen in die zin een politiek karakter krijgen.
Regel 1.7 normeert de zorgplicht expliciet tot publiek gedrag: ook buiten de rechtszaal dient het vertrouwen in de rechtspraak te worden beschermd en behoren de gedragsregels in acht te worden genomen.
Bijzondere betekenis komt in dit geval toe aan de regels 1.9 en 1.10, die betrokkenheid bij politieke campagnes verbieden en terughoudendheid voorschrijven bij publieke controverses. Wanneer een rechter zich actief mengt in een lopend maatschappelijk conflict over wetgeving en rechtspositie, begeeft hij zich in de zone die deze regels juist beogen af te schermen. In onderlinge samenhang gelezen wijzen zij in de richting van een verzwaarde professionele terughoudendheid bij politiek beladen kwesties.
Deze normen moeten worden geïnterpreteerd in het licht van de Grondwet, in het bijzonder artikel 142, dat disciplinaire maatregelen en ontslag mogelijk maakt bij ernstig wangedrag of voortdurende achteloosheid.
De maatschappelijke impact van rechterlijke uitlatingen is juridisch niet neutraal. De legitimiteit van de rechterlijke macht berust in belangrijke mate op publiek vertrouwen. Wanneer publieke interventies van een rechter bijdragen aan polarisatie, speculatie over interne verhoudingen of twijfel aan de integriteit van de rechtspraak, raakt dat de kernfunctie van de rechterlijke macht.
Internationale standaarden, zoals de Bangalore Principles of Judicial Conduct, benadrukken dat rechters niet alleen feitelijke onafhankelijkheid moeten bewaren, maar ook de schijn van integriteit en gepastheid. In een context van maatschappelijke spanning kan die schijn sneller worden aangetast. Wat in abstracto als stevige institutionele kritiek kan gelden, kan in een gespannen publieke sfeer escaleren tot institutionele schade.
De Surinaamse rechtsorde kent bovendien een verhoogde gevoeligheid voor individuele handelingen van ambtsdragers. In een relatief kleine rechtsgemeenschap kunnen dergelijke handelingen een disproportionele invloed hebben op het functioneren en het aanzien van het systeem als geheel. Die context versterkt de noodzaak van een zorgvuldige institutionele respons.
De president beschikt op grond van artikel 142 van de Grondwet over formele bevoegdheden binnen het disciplinaire traject. Die bevoegdheid is ingebed in een stelsel van checks and balances en dient te worden uitgeoefend op basis van objectieve normschending, niet van politieke opportuniteit. Van constitutionele ambtsdragers worden verwacht dat zij evidente signalen van plichtsverzuim niet negeren.
Parallel daaraan rust op het tuchtrechtelijke orgaan binnen de rechterlijke macht de verantwoordelijkheid om klachten zorgvuldig te behandelen en, indien daartoe aanleiding bestaat, ambtshalve een onderzoek te initiëren. In dit geval kan worden vastgesteld dat er duidelijke aanwijzingen zijn voor schendingen van meerdere gedragsregels.
Niet-ingrijpen kan precedentwerking hebben en de indruk wekken dat rechters boven hun eigen normen staan. Dat risico raakt aan het gelijkheidsbeginsel en kan maatschappelijk wantrouwen versterken. Een tuchtrechtelijk proces met een afweging van passende sancties, vormt daarom het meest rechtsstatelijke antwoord.
De casus-Van der San illustreert hoe kwetsbaar de balans is tussen rechterlijke vrijheid en institutionele discipline. De Gedragscode stelt duidelijke grenzen aan publieke interventies van rechters, juist om maatschappelijke en politieke escalatie te voorkomen. Wanneer die grenzen in cumulatie worden overschreden en publieke onrust ontstaat, kan een positieve verplichting tot institutioneel handelen ontstaan.
Zowel het tuchtrechtelijke orgaan als constitutionele ambtsdragers kunnen zich in zo’n situatie moeilijk verschuilen achter politieke gevoeligheden. Het activeren van disciplinaire mechanismen bevestigt dat onafhankelijkheid onlosmakelijk gepaard gaat met verantwoordelijkheid. Alleen door zichtbaar te handhaven op eigen normen kan de rechterlijke macht het vertrouwen behouden dat noodzakelijk is om haar constitutionele rol geloofwaardig te vervullen.
K. (Chinta) Ramdhan
https://www.surinamevandaag.com/ernstig-plichtsverzuim-en-rechterlijke-verantwoordelijkheid-opinie/
Oostburg roept op om PG uit haar huis te halen; wanneer propaganda omslaat in intimidatie en ophitsen
Wat NDP-propagandist Marcel Oostburg al jaren doet rond de procureur-generaal (PG) van Suriname is nooit een debat over beleid of rechtsstatelijke principes geweest, maar een doelbewuste strategie: herhalen, framen, verdacht maken, en zijn publiek conditioneren om één conclusie te slikken—dat de PG niet onafhankelijk zou zijn.
Hij geeft het zelf toe, zonder schaamte en zelfs met trots. Zes jaar lang, zegt hij, is hij ‘met de PG en het Openbaar Ministerie bezig geweest’. Alsof dat een journalistieke verdienste is. Alsof het een ereteken is. En dan komt de kern: hij heeft haar zelfs een naam gegeven, ‘VHP-PG’. Dat is geen analyse. Dat is branding. Dat is een stempel. Een frame dat bedoeld is om elke beslissing, elk onderzoek, elk optreden van het OM vooraf te besmetten in de hoofden van zijn volgers: “Zie je wel, het is politiek.”
En dan komt het dieptepunt. Niet langer alleen het zaadje van wantrouwen, maar een zinnetje dat in elke rechtsstaat alarmbellen moet laten afgaan: “Het wordt tijd dat jullie de PG uit haar huis gaan halen.” Hij noemt het zelf een ‘gewaagde uitspraak’ en probeert het te verpakken met een voorbeeld uit Matawai.
Maar iedereen die eerlijk kijkt, begrijpt wat hier gebeurt. Dit is niet meer ‘kritisch’. Dit is niet meer ‘hard in debat’. Dit is de retoriek van de straat, gericht op iemands privéleven—op haar woning, haar veiligheid, haar grenzen. En wie dat normaliseert, speelt met vuur.
Want ‘uit haar huis halen’ is geen politieke metafoor die je zomaar in de lucht gooit. Het is een beeld dat mensen in beweging kan zetten. Het is een zin die precies genoeg ruimte laat om later te zeggen: “Zo bedoelde ik het niet,” terwijl de boodschap bij het publiek wél binnenkomt zoals hij binnen moet komen: ga naar haar toe, pak haar aan, maak haar bang, laat haar voelen dat ze niet veilig is.
Dat is het mechanisme van ophitsing: je spreekt niet letterlijk uit wat je wilt, maar je duwt de massa naar de rand en kijkt wie er springt. En als er dan iets gebeurt, wast de aanjager zijn handen in onschuld. Klassiek. Laf. Gevaarlijk.
Het wordt nog kwalijker wanneer je beseft dat de PG geen talkshowgast is, geen partijvoorzitter die het spel van applaus en boegeroep kent. De PG is een pijler van de rechtsstaat. Je mag haar bekritiseren—hard ook—maar wie haar consequent neerzet als partijdige pion en vervolgens zijn achterban richting haar huis stuurt, is niet bezig met democratie. Die is bezig met ondermijning.
En ja: dit soort taal ruikt naar intimidatie. Noem het zoals het voelt. In een land waar emoties snel kunnen escaleren en waar sociale media werken als benzine op een smeulende lont, is dit niet zomaar ‘praat’. Dit is het normaliseren van druk op een functionaris buiten de instituties om. Niet via parlementaire vragen, niet via rechtsmiddelen, niet via onderzoek—maar via de massa.
Als je écht gelooft dat er iets mis is, ga dan met feiten. Dien klachten in. Kom met documenten. Daag besluiten uit in de juiste arena. Maar wie geen dossier heeft en wel een bereik, grijpt naar het makkelijkste wapen: verdachtmaking en opjutting.
De vraag is dus niet meer of Oostburg te ver’ gaat. De vraag is: waarom laten we toe dat dit soort politieke communicatie—verpakt als volksstem—de publieke ruimte vergiftigt? Want zodra dit normaal wordt, is niemand nog veilig. Vandaag is het de PG. Morgen een rechter. Overmorgen een journalist. En dan staan we zogenaamd verbaasd dat het land verhardt.
Er is een grens. En die grens ligt precies bij het moment dat je iemand niet meer bekritiseert om wat die doet, maar mensen oproept om die persoon in haar privéleven te raken. Daar houdt vrije meningsuiting niet op—maar daar begint verantwoordelijkheid. En wie dat bewust overschrijdt, mag niet huilen wanneer de samenleving hem daar keihard op afrekent.
Niet het hoge salaris van de PG, maar juridische coup in DNA baart Jogi zorgen
In Suriname is er een storm van kritiek losgebarsten nadat bestuurskundige Eugene van der San eerder berekeningen van de salarissen van het OM en de rechterlijke macht op basis van de wet publiekelijk had gemaakt.
Hierbij kwam naar voren dat procureur-generaal Garcia Paragsingh een nettobedrag van ruim 1 miljoen SRD maandelijks ontvangt en dat de loonreeksen van rechters oplopen tot 600.000 SRD per maand. Nadat er ook daarop kritiek kwam, heeft hij zelf ook aangegeven een salarisstrook van de PG te hebben ontvangen om zijn eerdere bewering over haar riant salaris te staven.
De nieuwe bezoldigingsreeks die dit mogelijk maakt is ingegaan per 14 juli 2025, twee dagen voor de machtsoverdracht aan de regering Simons-Rusland.
Afgelopen week zijn er ook vragen hierover in DNA gesteld. JusPol-minister Harish Monorath gaf toen aan deze vraag te zullen meenemen voor onderzoek en er op een later stadium op in te gaan. Voor VHP-parlementariër Mahinder Jogi is de discussie over de salarissen op dit moment niet zo belangrijk. Volgens de Surinaamse politicus is het belangrijker dat voorkomen wordt dat de rechtsstaat en democratie in gevaar worden gebracht door de juridische coup die de coalitie in De Nationale Assemblee (DNA) middels wetswijziging wenst te plegen. “Salarissen van iedereen worden bepaald op basis van regelingen die er bestaan. Als u en anderen vinden dat het scheef is, dan moet er gekeken worden naar die regeling. Voor mij zijn de rechtsstaat en de democratie belangrijker.
Voor mij is belangrijker dat men geen juridische coup pleegt en het Openbaar Ministerie of de rechterlijke macht overneemt. Dat die dominantie plaatsvindt. Het is voor mij belangrijk dat wij dat voorkomen en dat de rechtsstaat blijft bestaan. We hebben te veel geofferd in dit land om de democratie en rechtsstaat terug te krijgen”, zei Jogi in een interview op TBN.
Jogi: ‘Praten is vaak makkelijker dan iets te doen’ – Tbn Prime Alert 14 Feb 2026
Mathoera: ‘Het volk heeft recht op een goed debat’ – Tbn Prime Alert 14 Feb 2026
Mahinder Jogi verdedigt zijn recht op spreken I SUN WEB TV I
Mathoera bekritiseert regering voor passieve rol bij wetsvoorstellen
Essed ziet CCJ wel als optie
Jurist Serena Essed ziet, ondanks dat andere rechtsgeleerden een andere mening hebben, het toetreden van Suriname tot de Caribbean Court of Justice (CCJ) wel als een optie. Recentelijk is de discussie gaande over het opzetten van een derde instantie na het Hof van Justitie voor burgers die in hoger beroep willen gaan en toch niet tevreden zijn met de beslissing van het hof. In het programma Bakana Tori zegt Essed dat vanuit het Hof van Justitie is aangegeven dat er nu al een tekort is aan rechters. Het is volgens haar de vraag hoe een derde instantie bemand zal worden, gelet op het tekort aan rechtsprekers, en of dit Suriname juist niet verder terug zal brengen.
Er zijn twee stromingen: een groep vindt dat Suriname kan toetreden tot de CCJ, terwijl een andere groep eerder voorstander is van aansluiting bij de Hoge Raad in Nederland, waar men in cassatie kan gaan. Over dat laatste stelt Essed dat men zich in principe onderwerpt aan de soevereiniteit van een ander land. Dat is volgens haar anders dan aansluiting bij een regionaal orgaan dat internationaal erkend is en waar meerdere lidstaten zich bij hebben aangesloten.
Na 50 jaar onafhankelijkheid vindt Essed dat Suriname zich niet kan onderwerpen aan de Nederlandse Hoge Raad. De jurist merkte ook op dat een derde instantie in Suriname niet haalbaar is vanwege de kosten die daarmee gepaard gaan. De CCJ beschikt reeds over een fonds en is niet afhankelijk van contributies van landen binnen de Caricom.
Voor Suriname zou vanwege de taal en het rechtssysteem een speciale kamer in het leven worden geroepen om beroepszaken te behandelen. In deze kamer zouden alleen rechters zitting nemen die gespecialiseerd zijn in het Surinaams civiel recht. Deze kamer zou niet in Trinidad, waar de CCJ is gevestigd, worden ondergebracht, maar in Suriname zelf, waardoor de kosten volgens Essed beperkt zouden blijven.
https://www.srherald.com/suriname/2026/02/13/essed-ziet-ccj-wel-als-optie/
Administratieve vermelding minister Bee geen inhoudelijke betrokkenheid
De beschikking waarbij een bijzondere volmacht wordt verleend aan de president van het Hof van Justitie voor het vaststellen van de nieuwe bezoldigingsreeks van de zittende magistratuur, is reeds op 5 juli 2025 ondertekend door de toenmalige president van de Republiek Suriname, Chan Santokhi. Dit laat minister Marinus Bee van Binnenlandse Zaken weten.
Uit de resolutie blijkt dat het besluit is genomen naar aanleiding van een schrijven van de president van het Hof van Justitie d.d. 3 juli 2025 (kenmerk P.no. 25/808). Het staatsbesluit verleent met terugwerkende kracht – te rekenen vanaf 1 januari 2024 – bijzondere volmacht aan de president van het Hof van Justitie om de nieuwe bezoldigingsreeks vast te stellen voor de leden van de Rechterlijke Macht (zittende magistratuur).
Wettelijk kader
Het besluit is gebaseerd op:
● de Wet Rechtspositie Rechterlijke Macht (S.B. 2024 no. 158);
● de Resolutie van 15 november 2022 no. 18.671/22 (S.B. 2022 no. 139), inzake bijzondere volmacht aan staatsorganen met een zelfstandige begroting;
● de Resolutie van 5 oktober 2024 no. 1038/RP (S.B. 2024 no. 131), betreffende de nieuwe bezoldigingsreeks voor leden van de Rechterlijke Macht en de procureur-generaal.
● In het staatsbesluit wordt expliciet vermeld dat de bijzondere volmacht noodzakelijk is voor een zorgvuldige, consistente en doelmatige uitvoering van de wet.
Rol minister van Binnenlandse Zaken
Bij publicatie van een resolutie wordt de naam vermeld van de minister van Binnenlandse Zaken die op dat moment in functie is. Dit betekent echter niet dat deze minister het staatsbesluit zelf heeft ondertekend. De ondertekening vindt plaats door de daartoe bevoegde functionaris, in dit geval de president van de Republiek Suriname.
De vermelding van de naam van de zittende bewindsman bij publicatie is administratief van aard en houdt geen inhoudelijke betrokkenheid bij de totstandkoming van het besluit in.
De beschikking is reeds in juli 2025 door president Santokhi ondertekend en formeel uitgevaardigd, in een periode waarin de huidige minister Bee nog niet betrokken was bij deze aangelegenheid.
De resolutie draagt de handtekening van president Santokhi en vermeldt dat de uitvoering onder meer is opgedragen aan de minister van Financiën en Planning en de president van het Hof van Justitie.
https://www.starnieuws.com/index.php/welcome/index/nieuwsitem/90615
- 13 FEBRUARI 14:53
Salarisstrook SRD 1 miljoen pg duikt op na kritiek Van der San
Het bewijs over de beloning van de procureur-generaal (pg) is geleverd. Oud-directeur van het Kabinet van de President, Eugène van der San, zegt aan Starnieuws dat hij de salarisstrook van pg Garcia Paragsingh heeft gekregen. “Ik heb het in mijn brievenbus gekregen,” zegt Van der San aan Starnieuws. Eerder had hij de inkomsten van de pg publiekelijk aan de kaak gesteld en vragen opgeworpen over de hoogte en samenstelling van het salaris.
Uit de salarisstrook blijkt dat het totaalbedrag uitkomt op ruim SRD 1,4 miljoen bruto. Na inhoudingen resteert een nettobedrag van ruim SRD 1 miljoen. De strook vermeldt onder meer een basisbezoldiging van SRD 562.018, diverse toelagen – waaronder representatie-, auto-, woon- en managementtoelagen – en werkgeversbijdragen voor pensioen en sociale voorzieningen. Ook zijn inhoudingen opgenomen voor loonbelasting, pensioen- en SZF-bijdragen.
Berekening Eugène van der San
De openbaarmaking volgt op eerdere politieke ophef over de beloningsstructuur binnen de rechterlijke macht. Assembleelid Poetini Atompai (NPS) stelde onlangs in De Nationale Assemblee indringende vragen over de proportionaliteit en redelijkheid van de salarissen binnen de rechterlijke macht. Hij vroeg onder meer om volledige transparantie over de bruto salarissen per functie en rang, de ingangsdata, de totale maandelijkse lasten voor de Staat en de cumulatieve financiële impact op de begroting.
Digitale loonslip van de pg.
Atompai wees erop dat volgens signalen bepaalde beloningen binnen de rechterlijke macht drie- tot vijfmaal hoger zouden liggen dan het salaris van de president van de Republiek Suriname. Hij riep de regering op om “niet later, maar nu” volledige openheid van zaken te geven.
Er is een storm van kritiek losgebarsten nadat Van der San de berekeningen op basis van de wet had gemaakt. Ook Starnieuws die het publiceerde, na eigen onderzoek, werd onderuit gehaald.
https://www.starnieuws.com/index.php/welcome/index/nieuwsitem/90610
Mathoera: ‘Een hele laffe opstelling van de regering’ – Tbn Prime Alert 13 Feb 2026
DADA EN BAITA OVER SALARIS P.G EN SITUATIE KOFFIEKAMP
Reynold van Els ziet hoge salarissen rechterlijke macht als beloning – ABC
Ramnandanlal: ‘Om partijpolitieke redenen initiatiefwetten behandelen om de chaos groter te maken’
Ritfeld Deel 1: “Sinds Simons trong president nooit moro a go na OCER”
Ritfeld deel 2: “NDP AB TEAM SIMONS NANGA TEAM ABRAHAMS”
In de NDP paleis revolutie de PALU de tegenhanger van Eugene van der San
Jogi: ‘Men wil naar model van Chavez en Maduro in dit land’ – Tbn Prime Alert 12
Dit is het niveau van Eugene van der San: Ten eerste, hij maakt zich schuldig aan smaad/laster door Santokhi te typeren als Blomhoff. Ten tweede, hij is niet bij machte om zijn stelling in een schematisch overzicht te presenteren. Daarvoor is hij een digibeet. Verder gaat hij als een viswijf tekeer tegen Hikmat Mahawatkhan. Dit is het niveau.
Reactie op: van der San’s misinformatie in de kwestie van salaris van de PG
Eugene van der San
Aanleiding voor mijn uiteenzetting is de masterclass strafrecht opgeleverd door de kritische burger “Johan Blomhof” meer bekend als Chandrikapersad Santokhi, gewezen president van de Republiek Suriname in het artikel van 2 februari 2026 bij GFC nieuws.
Daarover heb ik onder meer, voor de zoveelste keer, gezegd dat “Santokhi moet worden vervolgd; het systeem is gecorrumpeerd” bij de bekrachtiging van de “Wet Rechtspositie Rechterlijke Macht’.
In dit verband is het artikel “Synchronisatie leidt tot forse Inkomensstijging rechterlijke macht” op Starnieuws verschenen. Daarin is het gevolg van de relevante artikelen in de wet bij de toepassing uiteengezet.
Totaal onvoorstelbaar dat deze, op de wet van toepassing zijnde, berekeningen zowel in binnen- als buitenland voor ongeloof heeft gezorgd.
Hikmat Mahawat Khan als vhp’er vond het nodig om mij te bespreken in zijn artikel stellende dat ik middels misinformatie, met een maximaal rekensommetje in een tabel, dat salaris van de PG probeer te verkopen.
Vanwaar al die heisa? Het is toch geen loonstrook en de procureur-generaal zou van der San toch wegens laster voor de rechter kunnen slepen, indien zij dat niet als loon heeft ontvangen? Zij heeft er toch veel schik in om niet vhp’ers de bak in te sturen?
“Het klinkt lekker schokkend, maakt mensen kwaad en dan krijg je dus wat we nu hebben; burgers die het “miljoenen netto” geloven alsof het de waarheid is” Aldus Hikmat. Maar als het de waarheid is wat dan Hikmat Mahawat Khan? Erger nog, de PG wordt benadeeld met srd. 200.000,- door een verkeerde toepassing van de artikelen 14 en 15 van de wet.
Om je lege harde schijf op te frissen artikel 5 lid 3 moet gelezen worden in samenhang met artikel 31. Dit moet worden toegevoegd aan het geheel van die twk en verder voor de toekomst.
De 5% periodiek is voor elk jaar op de bezoldiging van het voorafgaande jaar. De periodieken zijn dus niet lineair in verhoging maar exponentieel. Bijvoorbeeld: het eerste jaar voor een periodiek is bezoldiging + 5%. Het jaar daarna is bezoldiging + 5% + 5% etc. Over een periode van 10 jaar is dat niet totaal 50% maar veel hoger.
De toelagen gaan ook op dezelfde wijze omhoog omdat het een percentage is van de geldende bezoldiging. Er is geen limiet gesteld. De 5% verhogingen gaan ongelimiteerd door elk daaropvolgende jaar.
Volgens de wet is de instantie voor de pensioenuitkeringen het pensioenfonds. Artikel 32 regelt de pensioenen van de gewezen leden. Je kan begrijpen wat al deze salarisuitbetalingen zullen teweegbrengen op termijn ten aanzien van de financiële positie van de staat.
In de wet is een gesloten systeem gecreëerd voor het Openbaar Ministerie waarbij volgens anciënniteit nu al de volgende PG bekend is.
Als je het systeem niet begrijpt ga je het niet snappen Hikmat. Waarom hou jij je niet bezig met de staatsrechtelijke vraag in Nederland hoe in een democratische rechtsstaat het mogelijk is dat na de verkiezing een kabinet tot stand kan komen, steunend op een minderheid in de Tweede Kamer. Je levert dan tenminste een bijdrage aan je land.
Tenslotte wordt de bestuurlijke uitvoerbaarheid van deze wet in Suriname een bom voor de regering. Het tabel in je artikel met salarisberekening procureur-generaal is van een PG die nog in dienst moet treden (dommie).
BT DONDERDAG 12 FEB 2026 || CCJ WEL EEN OPTIE
LEES OOK: DE RECHTSSTAAT EN HET KRIJGSHEERSCHAP
INTEGRITEIT PG BLIJFT SPLIJTZWAM IN DEBAT OVER RECHTERLIJKE HERVORMINGEN
Fotocompilatie: Oppositieparlementariër Vidjaiprekash Thakoer (VHP, en op de achtergrond-procureur-generaal-Garcia-Paragsingh
De discussie over hervormingen binnen de rechterlijke macht in De Nationale Assemblee (DNA) wordt overschaduwd door uiteenlopende opvattingen over de integriteit van de procureur-generaal (pg).
Waar meerdere coalitieleden openlijk vraagtekens plaatsen bij het functioneren van de pg, stelt oppositieparlementariër Vidjaiprekash Thakoer (VHP) dat hij geen aanwijzingen ziet van een vertrouwenscrisis.
Thakoer stelt dat hem geen informatie bekend is die wijst op een gebrek aan eerlijkheid of integriteit bij de pg. Volgens hem ontbreekt een objectief en onderbouwd onderzoek dat de geuite twijfels ondersteunt. Hij vraagt zich af op welke bronnen de beweringen van wantrouwen zijn gebaseerd en of er daadwerkelijk empirisch onderzoek is verricht naar het maatschappelijk vertrouwen in het Openbaar Ministerie (OM).
Wel erkent de VHP-parlementariër dat het OM kampt met capaciteits- en personeelsproblemen, wat volgens hem invloed kan hebben op de voortgang en efficiëntie van strafzaken. Deze knelpunten mogen echter niet worden verward met kwesties rond integriteit, stelt hij.
In zijn optiek wordt in het parlementaire debat herhaaldelijk de indruk gewekt dat er structureel wantrouwen bestaat jegens het OM, zonder dat hiervoor concrete onderbouwing wordt gepresenteerd.
Aan de andere kant betoogt indiener Ebu Jones (NDP) dat de voorgestelde wetswijziging, die onder meer voorziet in de mogelijkheid om meerdere procureurs-generaal aan te stellen, breder moet worden gezien dan een oordeel over de huidige functionaris. Volgens hem is het doel om institutionele waarborgen te versterken en te voorkomen dat strafrechtelijke vervolging als politiek instrument kan worden ingezet.
Bij de verdediging van zijn initiatiefvoorstel verwees Jones naar specifieke casussen die volgens hem aanleiding geven tot kritische reflectie op de onafhankelijkheid van het vervolgingsbeleid. Daarbij werd ook gewezen op vermeende beïnvloeding vanuit politieke kringen, waaronder de rol van voormalig president Chan Santokhi.
https://unitednews.sr/integriteit-pg-blijft-splijtzwam-in-debat-over-rechterlijke-hervormingen/