Twee economieën
Onder het bestuur van Jopie Pengel en Henk Arron, was er sprake van corruptie. Na 1980 nam de corruptie andere vormen aan. Het werd grimmiger en gewelddadiger. Desi Bouterse eigende zichzelf gewoon enorme lappen grond toe. Zijn entourage werd beloond met gronden, diensten en projecten. waarbij controle wegviel en er gesjoemeld kon worden, wat veel fraude schandalen aan het licht bracht. De voorbeelden van Carifesta met Ivan Graanoogst aan het stuur en de naschoolse opvang met Melvin Bouva in place waarvan Bouterse zelf zei dat het een njan patu was. Een njan patu, en daar bleef het bij. De hand werd boven het hoofd van de schurken gehouden. Een criminele organisatie las hierin straffeloosheid en het hek was van de dam, met Gilmore Hoefdraad als klapstuk en politiek-economisch en historische verdienste van het Desi Bouterse-NDP beleid. Hoefdraad wordt verdacht van negentien strafbare feiten, waaronder deelname aan een criminele organisatie. Het model van criminele roof en straffelooosheid viel in het niet met de witteboord criminaliteit onder de voorgangers Pengel en Arron. Staatsroof werd na 1980 gestuurd vanuit een criminele organisatie en gedekt door Jennifer Simons. Hoe de onderwereld infiltreerde in de bovenwereld en er twee economieën naast elkaar ontstonden, daarover schreef ik eerder al. De economie van de gangsters rondom Desi Bouterse teerde op de economie van de staat: “systematische ondermijning van de staatsfinanciën, oplichting en (gekwalificeerde) verduistering van staatsmiddelen, dat er bewust een parallel financieel systeem is opgezet via de Surinaamse Postspaarbank (SPSB), waarbij staatsinkomsten buiten het zicht van de Centrale Bank van Suriname (CBvS) en andere controle-instanties werden gehouden. Het ging daarbij niet om kleine bedragen, integendeel. Zo blijkt dat miljoenen SRD aan staatsmiddelen werden geparkeerd op tussenrekeningen zoals de grootboekrekening ‘Aangehouden Posten Min Fin’. Deze rekeningen fungeerden als een soort schaduwkas, waaruit gelden konden worden aangewend zonder begrotingsgoedkeuring of toezicht van instanties zoals de Rekenkamer, de CLAD of de Thesaurie Inspectie. Nog schrijnender zijn de concrete bedragen die in het dossier naar voren komen. Zo liep de debetstand van de vennootschap Investment Partners N.V. op tot circa SRD 11,6 miljoen, terwijl New Vision International N.V. een schuldpositie had van ongeveer SRD 77 miljoen. Deze vennootschappen, zonder aantoonbare economische activiteiten, werden volgens het Openbaar Ministerie gebruikt als doorgeefluik voor staatsgelden. Schulden die zij opbouwden, werden vervolgens aangezuiverd met publieke middelen.
Simons bedekte dit alles met de mantel der liefde
President Simons kreeg tijdens haar presidentschap de genadeklap van het openbaar ministerie dat zij zo aanviel. Simons wilde dat er controle kwam over de rechterlijke macht. Het was door het verzoek van in beschuldiging stelling afkomstig van het openbaar ministerie zichtbaar gemaakt waarom de president haar rol wilde wegpoetsen. De rechterlijke zette haar tanden in het staatsterrorisme van de huidige president Simons die de staat probeerde te gijzelen met haar steekspel via de 4 ingediende initiatiefwetten door partijgenoot Ebu Jones. Simons viel aan voordat zij aangevallen kon worden, dacht zij. Maar het recht was geen politiek, de rechterlijke macht deed gewoon haar werk, wat politiek vertaald werd door het duivelsgebroed van Eugene van der San en Jennifer van Dijk-Silos, de architecten van machtsbehoud door eigen mis-interpretatie van de wet en met de wet in de hand politiek voordeel proberen te halen om de NDP in het zadel te houden. Het openbaar ministerie stak hier een grondwettelijk en overtuigend stokje voor door transparant te maken aan de samenleving wat er zich achter de schermen van hun NDP leiders had afgespeeld: criminaliteit en staatsroof dat verdedigd werd door de voorzitter van het parlement en de zogenaamde juristen van het duivelsgebroed. Schaakmat! Hier was geen ontkomen aan, de pers kreeg de aanklacht tegen Hoefdraad opgestuurd door het openbaar ministerie. De NDP was in het zenuwcentrum geraakt want het was het recht die de politiek terug floot en niet andersom, met andere woorden de wetenschap ging voor. Zoals Jnan Adhin het doceerde vond plaats: ” betrek wetenschap in de politiek maar niet de politiek in de wetenschap”. En dit was precies de antagonistische tegenstelling tussen de NDP en de VHP. Simons probeerde in haar positie als president de rechterlijke macht te politiseren maar het openbaar ministerie gaf keihard tegengas.
Vastgelopen economie
Als toekomstige politieke aanval op de VHP, had Simons de rode vlag al uitgezet. Econoom Winston Ramautarsing zei dat de regering Simons-Rusland in negen maanden tijd 700 miljoen SRD meer leende dan de regering Santokhi-Brunswijk deed tussen 2020 en 2024. ” De econoom verwees naar het rapport van het Bureau voor de Staatsschuld in de periode maart tot en met december 2025 waaruit blijkt dat de staatsschuld vanaf het aantreden van de regering Simons-Rusland in juli 2025 gestegen is van 3.8 miljard naar 4.9 miljard US dollars. Het argument dat de regering nieuwe leningen met een lagere rente van 8,2% heeft genomen om oudere leningen af te lossen, noemt hij hoog niveau belazerij” Dus deze regering heeft het gepresteerd om in negen maanden 2 miljard te lenen. De VHP zal dit in de toekomst terug moeten betalen want de NDP zal in 2030 op zetel achterstand worden gezet.
De jongens werden gestuurd
De nieuwe NDP kroonprins Bronto Somohardjo was een gewillig instrument in handen van de NDP om de ABOP te bestrijden. Al ten tijde van de regering Santhoki was Bronto de NDP-mol: “Hij ervaart echter niet dezelfde problemen nu als Brunswijk, die aangeeft dat de NDP zich als een gangster gedraagt”. Maar het was Ronnie Brunswijk die vanwege zijn steun aan Santhoki, dit ondergrondse gevaar doorzag en overging tot de aanval. Bronto was ontmaskert door Ronnie Brunswijk en heel lang uitte de Pertjajah Luhur leider zijn woede tegen Santhoki. “Het conflict tussen de ABOP en PL ontstond kort voor de afgelopen verkiezingen nadat de PL aangaf de eigen partij niet meer op te zullen doeken door in een nieuwe partij met de ABOP, met als leider Brunswijk, te stappen. Hierna volgde een reeks van diverse uitspraken op politieke podia tussen Somohardjo en Brunswijk, nadat Somohardjo openlijk de oorlog aan Brunswijk verklaarde. Somohardjo stelde toen dat zijn ontslag werd afgedwongen door een politiek geladen proces, waarbij Brunswijk een belangrijke rol speelde. Op grond van diverse onthullingen die toen werden gedaan, besloot toenmalig president Chan Santokhi een CLAD-onderzoek in te stellen. Niet kort hierna diende Somohardjo zelf zijn ontslag in. Nu zitten beide partijen in een nieuwe coalitie met de NDP, NPS, A20 en BEP. De PL mollen, vader en zoon Somohardjo hadden Brunswijk onderschat die niet week van de zijde van Santhoki, ook niet op het hoogtepunt van de acties van organic met “hari a stekker puru”, terwijl de leider van organic Milando Atompai voor medestrijder Gentle verborgen hield dat het Ronnie Brunswijk was die de ontslag resolutie had ondertekend voor het tweetal politie commissarissen Raoul Hellings en Sergio Gentle. En niet Santhoki, die de aanleiding was voor de acties van organic. Atompai wist dat Santhoki onschuldig was, maar Brunswijk moest eruit stappen en daartoe werd organic misbruikt, compleet met de actievoerders Gentle, Hellings, Dave van Aerde, van Ommeren en Maisha Neus. Atompai belazerde zijn eigen makkers.
Voeding en zuurstof om de publieke opinie te beïnvloeden
Terwijl het duivelsgebroed naar voeding en zuurstof zocht en de VHP uitdaagde, bleef deze politieke partij in stilte werken en resultaat neer te zetten, wat niet gezegd kon worden van de NDP influencers en handlangers van “his masters voiceses” De NDP zat op alle fronten vast en zocht naar feedback om de aandacht weer af te leiden en de hoi polloi achterban van social media entertainment te voorzien. De doorgeefluik werd “in kleingeld” vertaald naar de achterban door een van de hoofdmannen van de organic movement. Maar het bleef uit wat juist in klein geld naar het volk toe vertaald moest worden, de criminele organisatie die ontmaskerd was door het openbaar ministerie. Hierover hielden de landvernietigers de kaken stevig op elkaar en speelden elkaar continu de bal toe. De NDP en de PL kwamen continu in het nieuws om hun straatje schoon te vegen en het openbaar ministerie van alles te verwijten, evenals de VHP leden die hun kop boven het maisveld uitstaken. De NDP en met name het duivelsgebroed dacht voor eigen rechter te spelent maar ontmoette de grondwettelijke macht tegenover zich. Het prerogatief van de rechtspraak en de waarheidsvinding lag niet bij de politiek en dus was het ontoelaatbaar dat de publieke opinie zo bespeeld werd om het volk te doen geloven dat de procureur generaal het gemunt had op de politieke organisaties van de NDP en de PL. Terwijl de feiten boekdelen spraken. President Simons was de klos en ze moest gered worden door haar duivels gebroed. Het nieuws medium Starnieus stond wagenwijd open voor de aanvallers van de rechtsstaat die er alles aan deden om het verzoek van de in staat van beschuldiging stelling politieke ambtsdragers in de politieke hoek van de VHP te brengen. Politieke termen als strategie werden van stal gehaald: “In staat van beschuldigingstelling – zwakke strategie? Er was helemaal geen snijvlak van recht en politiek, want de feiten waren glashelder, er was zwaar gestolen van de staat en het openbaar ministerie deed niets anders dan haar werk zonder een strategie toe te passen, zoals Jennifer van Dijk-Silos van het duivelsgebroed suggereerde. Jennifer van Dijk-Silos nam gewoon plaats op de stoel van de rechterlijke macht en speelde al vooraf mevrouw de anotator van de hoge raad zonder dat er toestemming was gegeven door het parlement (DNA) voor verdere vervolging. Silos liep vooruit op haar gedroomde positie als anotator bij de in te stellen hoge raad van Suriname. Dat was haar zwaktebod, want deze juriste sloeg vaker de plank is samen met haar counterpart, de voorzitter van het Administratief Beroepsinstituut (ABI) die beiden zwaar in de aanval op de VHP en de verdediging van Jennifer Simons gingen. Hoe kon het ook anders, de architecten hadden duidelijk schipbreuk geleden, zowel politiek als juridisch. De PALU daarentegen was genadeloos en trok de NDP beerput open. “PALU: Beerput van Hoefdraad gaat over ons geld”. En dit was precies wat Jennifer van Dijk-Silos en Eugene van der San zoals altijd probeerden te verdoezelen.
Conclusie
Er was geen ontkomen meer aan voor de president. Iedereen wist wie zij was en welke belangen zij diende. Het NDP geschreeuw werd overstemd door het recht. De democratie en de rechtsstaat waren de overwinnaars op het duivelsgebroed. Wie of wat ook door de NDP van stapel werd gehaald, het volk doorzag alles, al de toenmalige actievoerders, activisten, bepaalde vakbondsleiders die zo tekeer gingen onder het bewind van Santhoki ten spijt, waarvan een deel microfoonhouders, schrijvers van columns en artikelen en bami-vreters werden. De NDP toppers waren duidelijk radeloos met het verzoek vanuit het openbaar ministerie om verder te kunnen vervolgen. De NDP zou de NDP niet zijn als zij wet en recht aan haar laars lapte en negatief zal reageren op het verzoek van in staat van beschuldiging stellen van Hoefdraad en Somohardjo. Nurmohammed kon hen niks schelen. Time will tell !