Patronage en Gangsterisme kenden Geen inhoud en geen structuur
Definitie begrippen
Een plan is een vooraf bedacht idee, voornemen of ontwerp om een bepaald doel te bereiken. Het beschrijft de wijze waarop iets gedaan of gebouwd gaat worden.
Een programma: over het algemeen verwijst het naar een gestructureerd plan, een reeks geplande activiteiten of een set instructies.
Een planloos programma: Een planloos programma is een reeks activiteiten, een uitzending of een project dat wordt uitgevoerd zonder voorafgaand plan, structuur of duidelijk doel. Zonder structuur: Het ontbreekt aan een georganiseerde aanpak of een vastgelegde planning (roadmap).
Op goed geluk: Beslissingen worden genomen zonder dat ze voortkomen uit een strategie, vaak improviserend (“op goed geluk”).
Doelloos: Er is geen helder eindresultaat gedefinieerd, waardoor het onduidelijk is waarnaartoe wordt gewerkt.
Ad-hoc: Activiteiten worden uitgevoerd wanneer ze opkomen, in plaats van op basis van een gestructureerde planning.
NDP showtime zonder publiek
President Simons sprak steevast over haar regeerprogramma. Dus de president verwijst naar iets dat niet bestaat. Zij verwijst een programma naar een niet bestaand plan. En de media zaten en keken ernaar. De vele commissies, de onlangs geïnstalleerde SER, de vele raden van commissarissen en noem zo maar op, deden allemaal mee in een duister spookverhaal vol symboliek.
Parlementaire machtsstrijd en de augiasstal van Simons
De positie van de president was niet meer te handhaven gezien haar opstelling van verdediging van Gilmore Hoefdraad. Deze regeling heeft echter als consequentie dat DNA (gewezen) ambtsdragers kan beschermen, met name wanneer zij tot de regeringscoalitie behoren. Dit is in de praktijk ook gebleken, onder andere in het geval waarbij de WIPA werd toegepast op een gewezen minister van Financiën.” De beschuldigingen aan het adres van Hoefdraad waren niet van de poes. HOEFDRAAD HEEFT MILJOENEN VERDUISTERD? “Het dossier dat door de procureur-generaal aan De Nationale Assemblee (DNA) is voorgelegd, laat weinig ruimte voor relativering. Het gaat niet om één misstap, geen administratieve slordigheid, maar om een patroon van handelen dat, als het bewezen wordt, neerkomt op systematische ondermijning van de staatsfinanciën. Hoefdraad wordt verdacht van negentien strafbare feiten, waaronder deelname aan een criminele organisatie, overtreding van de Anti-corruptiewet, valsheid in geschrifte, oplichting en (gekwalificeerde) verduistering van staatsmiddelen. Dat alleen al zou voldoende moeten zijn om elke vorm van politieke terughoudendheid terzijde te schuiven.” Uit het onderzoek blijkt dat er bewust een parallel financieel systeem is opgezet via de Surinaamse Postspaarbank (SPSB), waarbij staatsinkomsten buiten het zicht van de Centrale Bank van Suriname (CBvS) en andere controle-instanties werden gehouden.” Dat Ashwin Adhin en zijn NDP achterban zich niet durfden af te scheiden van de ploeg van Jennifer Simons, had alles te maken met de positie en de uitspraken van Ashwin Adhin. (zie mijn artikel : DE TWEE NDP KAMPEN: HET RACISTISCHE JENNIFER SIMONS KAMP VAN HET DUIVELSGEBROED INZAKE DE RECHTERLIJKE MACHT EN HET PARLEMENTAIRE KAMP MET VOORZITTER ASHWIN ADHIN EN DE PALU IN HET SPEL VAN HOEFDRAAD EN BRONTO. De scheuren in de coalitie tekenden zich echter steeds helderder af. De ABOP en Ronnie Brunswijk namen openlijk stelling van de NDP “gangsters”. Abop niet in onderzoekscommissie voor in staat van beschuldiging stellen ex-ministers. “Ook Abop was tijdens de vergadering niet tevreden over de gang van zaken wat maakte dat de vergadering heftig verliep en meerdere keren moest worden geschorst omdat de coalitie overhoop lag met elkaar. Naar de Ware Tijd verneemt, wilde Abop-parlementariër Ronnie Brunswijk commissievoorzitter worden, ervan uitgaande dat hij, gezien het feit dat hij ondervoorzitter van DNA is, niet gewoon lid van de commissie zou mogen zijn. Uiteindelijk is Rabin Parmessar (NDP) voorzitter geworden. Uit protest heeft de Abop-fractie geweigerd zitting te nemen in de onderzoekscommissie die de rapportage van het Openbaar Ministerie (OM) zal moeten beoordelen.” Het werd steeds duidelijker dat Brunswijk met zijn zes(6) zetels zich niet blindelings als een “kawtere” achter de NDP opstelde. De 34 zetels minus de 6 van de ABOP bracht de coalitie in het parlement op 28 zetels. Een moment van zenuwachtigheid voor de twee stromingen binnen de NDP, die hierdoor steeds dichter naar elkaar toekropen om het risico niet te lopen dat de NDP niet meer kon rekenen op een meerderheid in het parlement. “Te ai e krei noso e lon watra” of wel het hemd is nader dan de rok. De optelsom richting de oppositie was ook gauw gemaakt, want 17 zetels van de VHP plus de 6 van de ABOP erbij, betekenden samen 23 zetels. De NDP was dus gewaarschuwd, want gaandeweg kon vanuit de stromin g van Adhin, makkelijk geworven worden voor nog drie (3) zetels erbij en dn was het gedaan met de parlementaire meerderheid van de NDP. Nu al leek het erop dat vanwege het planloos programma van de president, de VHP de werkelijke grote bedreiging was vanwege haar deskundigheid. De NDP echter zag in Bronto Somohardjo en zijn PL met twee zetels een stevige strohalm voor haar meerderheid in het parlement, samen met BEP en A20 met elk 1 zetel. ” Het was duidelijk voor velen wat er zich afspeelde in deze parlementaire show. Johan Blomhoff: Dankzij de ABOP weet het volk dat Bronto over LANGE VINGERS beschikt. ABOP luidde de noodklok en CLAD werd ingeschakeld. Bronto moest aftreden en kreeg een grote bek jegens CHANDRIKAPERSAD SANTOKHI. Maar Bronto was simpelweg niet meer te handhaven. Bronto vluchtte naar de NDP om een coalitie te vormen tegen de VHP. Dezelfde NDP die hem jarenlang heeft vervloekt. Waar is de geest van Bronto? Volgens de analyse van Bronto zelf ging het om politieke uitschakeling van zijn persoon en de gevolgen voor het parlement wat zetels betrof. “Somohardjo suggereerde in het gesprek ook dat zijn mogelijke tijdelijke uitschakeling politieke gevolgen kan hebben voor de machtsverhoudingen in DNA. Volgens hem moet daarom ook de vraag gesteld worden wie baat zou kunnen hebben bij zijn afwezigheid, al zei hij erbij dat hij niet beweert dat dit vaststaat.” Bronto bleef overigens op het standpunt staan van Ashwin Adhin en sprak ook over willekeur binnen de rechtsstaat. Een machtsstrijd in het parlement was evident, dat was de natuurlijke aard van de politiek, net zoals dat ging in de natuur. Zodra er een gewonde viel in de kudde, stonden de wolven en aasgieren gereed voor verdere verzwakking van het prooi. Dat de ABOP en de VHP niet stil zaten was logisch. Brunswijk voelde zich door de NDP gepakt en belazert en het was publiek geheim dat het niet boterde in de coalitie van de president.
Vierde en vijfde macht binnen boord bij de NDP
De media daar schreef ik eerder al over. Robby Bernstein van C’47 aan boord, hij werd in de SER (sociaal economische raad) als lid namens de vakbond benoemd. Weer een stevig NDP Jennifer Simons bolwerk in place gebracht door de president onder het mom van de SER. Partijbelang en bestuurlijk belang was een kwestie van vestzak-broekzak, de president met verschillende petten op. De timing van de SER had te maken met de onzekerheid van de olie en andere grondstoffen vanwege de oorlog in Iran waardoor de inflatie verder steeg en de onrust in het land via de vakbond bedwongen moest worden. Onderwijsbonden zoals het Syndicaat waren al geïncorporeerd. President Simons vormde gestaag haar cordon sanitaire van een stevig politiek getint creools bolwerk om zich heen om haar val te verkleinen. Alles om politieke macht met als gevolg ad hoc beleid vanwege geen regeerplan omdat het landsbelang ook niet op de eerste plaats stond. Niets liep gestructureerd volgens het boekje, dat kon ook niet in de toegepaste methode van de NDP omdat er een politiek spel werd gespeeld en dat verdroeg zich niet met wet en regelgeving, een gestructureerde aanpak was voor de NDP dodelijk omdat zij dan gecontroleerd konden worden, dan was er transparantie en precies dit wilde de NDP niet. Suriname moest een ” broko-prenassie” blijven wat daar spon de NDP goed garen bij. Bestuurlijke ondeskundigheid van hun politieke loyalisten op vele plaatsen binnen het bestuur zou dan volledig ontmaskerd kunnen worden en de NDP verzwakken. In chaos gedijde de NDP het best met haar model van patronage. De NDP stond hierin lijnrecht tegenover de VHP die juist gedijde bij “law and order”, dat was de kracht van de VHP om op ordentelijke wetenschappelijke basis politiek te bedrijven in tegenstelling tot de NDP die politiek speelde. Aan de oproep van het VHP lid Asis Gajadien “Gajadien dringt aan op Wet Bestuursrecht: Transparantie alleen is niet genoeg” zou daarom, vooral met voorop het duivelsgebroed onder leiding van Eugene van der San, nooit gevolg gegeven worden door de NDP meerderheid in de DNA. Eugene van der San gaf aan alles een politieke draai om voort te kunnen gaan met zijn duivels gebroed. Daarom bleef reactie van de zijde van van der San ook niet uit: “Reactie op: Noodzaak van een Algemene Wet Bestuursrecht“. Een artikel in dagblad de West “HOEFDRAAD HEEFT MILJOENEN VERDUISTERD?” schreef hier het volgende over: ” En alsof dat nog niet voldoende is, wijst het dossier ook op actieve pogingen om toezicht te ondermijnen. De CBvS werd buitenspel gezet, inspecties werden vertraagd of tegengewerkt en er zijn aanwijzingen dat zelfs instructies werden gegeven om controleurs te weren. Dit alles schetst een beeld van niet alleen misbruik van macht, maar van een doelbewuste strategie om controle te ontwijken.“De samenwerkende coalitie zat in de tegenstelling van chaos en orde en de voornamelijk creoolse bestuurlijke leiding van het land koos voor chaos. Het was een gevecht tegen de bierkaai, maar het model van orde was de absolute toekomst voor Suriname. De VHP vond echter geen enkel gehoor wanneer zij structurele en fundamentele verandering en aanpassingen in het bestuurlijke wilde doorvoeren, dus met wet en regelgeving de regering op de voet wilde volgen en te corrigeren waar nodig. Het politieke spel van de NDP kwam hiertegen in het geweer daar het niet in het voordeel was van de partijleiding en haar loyalisten, alsook hun waterdragers van de vierde en vijfde macht: de media en de vakbonden. Ook Dave van Aerde van de organic movement werd binnen boord gehaald om in zijn nieuw programma “in kleingeld” het volk koest te houden en uit te leggen dat niets aan de president lag maar dat alles te wijten was aan de oorlog in Iran. IN KLEINGELD #6 …. Alles wordt duurder! 27-3-26. Deze Dave van Aerde was een van de hoofdrolspelers in de protestacties tegen Chandrikapersad Santhoki, samen met de ontslagen inspecteurs van politie Raoul Hellings, Sergio Gentle en Milando Atompai. De NDP wist dat zij steeds meer terrein verloor, dus was het binnen halen van Dave van Aerde lang niet zo gek bedacht naast de al bestaande satellietzenders van de NDP. De NDP was zo doorzichtig in hun spel. Eigen belang had alle belang bij domheid, het volk in achterstand te houden dat verdiende. Armoede was voor deze gasten, de mediahuizen, de vakbondsleiders, de waterdragers, de satellietzenders, de ghettoleiders en de partijloyalisten een verdien model want het ging bij hen totaal niet om de ontwikkeling van het land. Hoe dommer het volk hoe beter zij verdienden omdat het volk opkeek naar deze mensen die ver van hen afstonden en hen straal voor de gek hielden en misleidden. Hoe het kwam dat arme mensen opkeken naar wartalers, mooipraters, gladjanussen, dieven en rovers in jas en das, daar in een volgend artikel meer over.
Te lei waka wan heri pisi en futu musu kisi anansi:
Al was de leugen nog zo snel, de waarheid achterhaalde haar wel. Het openbaar ministerie vergat niets. Diefstal door Gilmore Hoefdraad en Bronto Somohardjo gepaard gaande met de politieke uitspraken van Simons en Adhin aan het adres van de rechtelijke macht, raakten het fundament van de rechtsstaat en boden bescherming aan corruptie plegers. Maar wat er in feite echt aan de hand was, werd door het openbaar ministerie zichtbaar gemaakt, namelijk: ” Ten eerste is het in strijd met het gelijkheidsbeginsel.
Ten tweede vormt het een inbreuk op het vervolgingsmonopolie van het OM, dat onderdeel is van de rechterlijke macht.
Anders gezegd: de politiek behoort zich niet te mengen in de strafrechtelijke vervolging. Dat is het domein van het OM.” Het openbaar ministerie (OM) had een meesterstuk op het schaakbord geplaatst middenin de discussie van hervorming van de rechterlijke macht, van de strop om haar hals door niemand minder dan Jennifer Simons aangezwengeld, en de NDP was in volledige paniek omdat de actie van het openbaar ministerie eveneens de wortels van de rechtsstaat raakten ter bescherming en uitroeiing van corruptie. Waarheidsvinding was wat er aan de orde werd gesteld door het openbaar ministerie, maskers vielen en politici werden ontmaskert, ook bij de oppositie daar het ging om Riad Nurmohammed, Bronto Somohardjo en Gilmore Hoefdraad van respectievelijk de VHP, de Pertjajah Luhur en de NDP. Het OM nam haar plaats onbevreesd in.
Corruptieve leiders en criminaliteit aan de basis
Er was een oorzakelijk verband voornamelijk creolen in de gevangenissen en hun leiders van het patronage. Er was geen enkele andere bevolkingsgroep die zo een politiek model had en daarom ook niet de gevangenissen vulden of de straatroof tot de orde van de dag maakten. Hiermee is niet gezegd dat de overige bevolkingsgroepen heilig waren, integendeel. Maar wat wel opviel was dat deze groepen veel meer in de productie en ondernemerschap zaten, in tegenstelling tot de creolen die meer in de ambtenarij van handje-op zaten. Een optelsom was gauw gemaakt daar het ook opviel hoeveel ongeletterden zich onder deze creoolse bevolkingsgroep bevonden en in hoge posities zaten binnen de NDP regeringen als adviseurs en raden van commissarissen. Ze werden massaal in commissies benoemd want de hoi-polloi achterban moest ook geaccommodeerd worden. Met alle gevolgen van dien voor de groep die wetenschap in de politiek voorstond en niet omgekeerd. De NDP deed precies wel het omgekeerde, politiek in de wetenschap en daarmee viel de NDP constant de rechterlijke macht aan die voor hen de grootste sta in de weg was omdat straffeloosheid niet werd getolereerd door het OM en corruptie idem dito. Dat de NDP leiding de straffeloosheid en de corruptie altijd beschermd had en notabene in de persoon van de huidige president, was een keihard feit. De NDP veranderde het systeem niet, integendeel. De VHP was de progressieve factor die de NDP voor het blok zette en steeds uitdaagde om het land te verheffen naar ontwikkeling en productie langs de weg van law and order. De NDP kon niet mee vanwege het feit dat zij niet de kennis in huis had en geen afstond kon doen va haar plantage-model van patronage en het dom houden van haar achterban. De twee modellen van evidence-based denken en plantage-economie patronage-denken botsten continu tegen elkaar vandaar de antagonistische tegenstelling tussen de NDP en de VHP. Maar zo kon het niet langer. Ashwin Adhin, de vertrappeling binnen de NDP zal als wetenschappelijke denker de kat de bel moeten aanbinden en kiezen voor law and order. Adhin als afstammeling van wetenschappers zal niet om zichzelf heen kunnen en afstand moeten doen van de NDP en PL schurken door noch Hoefdraad en noch Bronto Somohardjo te beschermen. Wilde Ashwin Adhin niet zelf ten onder gaan, dan zal hij publiekelijk afstand moeten doen van zijn uitspraken, waarmee hij toen de NDP stroop om de lippen smeerde om aanvallen op zichzelf uit de weg te gaan. Maar Eugene van der San en Marcel Oostburg waren ongenadig tegen Adhin en bleven hem politiek onderwerpen door hem te besmeuren als te zijn een VHP-mol, een verrader en een veroordeelde. De interne strijd tegen Ashwin Adhin zal nooit eindigen zolang hij zich niet als slaaf onderwierp aan de rascistische creoolse stroming binnen zijn eigen partij onder leiding van Jennifer Simons.
Conclusie
Hoe kon Ashwin Adhin met het bekendmaken van de beschuldigingen door het openbaar ministerie tegen Gilmore Hoefdraad, nog met opgeheven hoofd rond lopen in de samenleving. Ashwin Adhin kon wel zijn kop in het zand steken en zichzelf medeplichtig maken aan staatsroof en ondersteunen van een criminele organisatie, maar de realiteit van een rascistische NDP bleef bestaan en alle pijlen dus op hem gericht daar hij een cruciale factor was binnen eigen gelederen om de partij te verzwakken door te splitsen en afstand te nemen van de Jeniffer Simons augiasstal. En de antagonistische tegenstelling tussen de VHP en de NDP eveneens. Suriname was aan set om een definitief einde te maken aan deze strijd in 2030. Suriname verdiende beter en de zwijgende meerderheid zal hierin de doorslag moeten geven. De doelbewuste domheid binnen het plantage model van patronage diende plaats te maken voor het verstand.