26. DE OOSTERSE DENKER EN SCHAKER SANTHOKI

Auteur: Angela Fernald.

De president trapte niet in de afleidingsmanouvre van zijn vice-president, want er was zoveel meer aan de hand dan de kwestie Diana Pokie. Opeens moesten de manschappen van de politie de straat op. En terwijl de politiebond vanuit haar opleidingscentrum naar de DNA marcheerde, werden de militairen met groot machtsvertoon aan de Oostgrens te Albina/Moengo ingezet. Ronnie Brunswjk dacht in Paramaribo de show te stelen tijdens de demonstratie van de politiebond die ondersteund werd door Sybrano Piwue, Rendel Feller en Damaru. De vice-President die samen met de DNA voorzitter door de menigte liep werd uitgejouwd. In het DNA  werd een delegatie van de politiebond te woord gestaan waarna vervolgens de delegatiete verstaan werd gegeven dat zij met de president verder moesten. De menigte en de bond marceerden richting het kabinet van de president waar de militairen het voor het zeggen hadden en iedereen op afstand hielden, terwijl de politie erbij stond maar nergens ingreep. Terwijl de confrontatie continu werd opgezocht door de gevaarlijke en onbetrouwbare vice-president, bracht d president alles weer terug in rust. Het ABOP ministerie van Kenneth Amoksi had haar werk niet gedaan. Het ABOP ministerie waar Diana Pokie de scepter zwaaide was in zwaar weer. Maar de president doorzag het scenario van zijn vice-president. James Baldwin zei dat de vijand altijd zal proberen je gene zijde op te laten kijken, terwijl het gevaar uit een andere hoek kwam. Twee ABOP ministeries binnen twee weken zwaar in de problemen die op het bord van de president werden gelegd. Met heel veel tact en wijsheid liet de president de demonstratie van de politiebond ondanks de code zwart voor COVID 19 toe. De Districtscommissaris deed het verzoek aan de bond haar verantwoordelijkheid te tonen, hetwelk in de wind werd geslagen. De protest demonstratie ging gewoon door en de overheid zag dat met lede ogen aan.  Zo werd ook het scenario duidelijk: Ronnie Brunswijk en Marinus Bee gaven acte de presense, maar de president stal de show. Duidelijk werd voor een ieder dat de ABOP ministeries niet presteerden en dat de vice-president steeds meer met zijn billen bloot moest. De VHP werd tegen de afspraken in geweerd bij het minisisterie van ROGD waar Dina Pokie de scepter zwaaide. Maar bij het ABOP ministerie van Justitie en Politie vormde de president een commissie waarbij ook de VHP nu betrokken werd om de problemen op te lossen. Immers, er was eenheid van bestuur,beleid en leiderschap. Maar de vice-president had duidelijk maling aan dit uitgangspunt wanneer het hem niet uitkwam. Ronnie Brunswijk, was een dag voor het politie protest in het district Para waar de activist Sybrano Pique al vele mislukte acties tegen de regering had gevoerd. Ronnie Brunswijk, begroette deze activist zeer amicaal en fluisterde wat in zijn oor. De dag daarna, begeleidde de activist de politiebond in haar protestmars naar de DNA. Voor het volk was het duidelijk hoe de vice-president de poten onder de stoel van zijn president aan het wegzagen was. De mooie woorden van de vice-president hadden geen enkele waarde, de man sprak zich uit als verdediger van zijn president: ” wie aan de president kwam, kwam aan mij”, zei de vice-president vaker triomfantelijk. Intussen was de vice-president bezig met een scenario. Maar ook de actie van de politiebond haalde bakzeil, het volk dat was opgeroepen massaal te ondersteunen bleef weg. Een handjevol activisten die met NDP bussen werden vervoerd deden mee. De NDP had voor deze zelfde 20 mei ook een persconferentie gepland, die later werd afgeblazen. Waarschijnlijk toen men waarnam dat de actie van de politiebond niet het gewenste effect had gehad. Het volk was massaal thuis gebleven omdat het goedkope scenario duidlijk was maar ook vanwege covid-19. Het was goed schaken van de president om de protest actie niet met militairen aan te pakken, of militairen de straat op te sturen om de actie van de politie te begeleiden. Dit was de provocatie en het scenario om een confrontatie tussen de politie en de militairen te forceren. Militairen zouden tegen het volk moeten optreden die met flessen gooiden en die zich binnen het cordon van de protesterende polite agenten bevonden. Een gemeen scenario werd doorzien. De clash kwam er niet en de protestdemonstratie verliep rustig. Alles was in place gezet om de vice-president en de president op straat tegen elkaar uit te spelen. Ronnie Brunswijk beweerde dat ministeries van zijn partij waren, hij bepaalde als politieke top wie minister werd en wie niet. Maar wanneer het op goed werk aankwam voldeed zijn minister niet en dan was er opeens wel sprake van eenheid van beleid en bestuur. De president had de bevoegdheid zo een minister naar huis te sturen. Maar de president koos voor een commissie om zo een zwakke minister te ondersteunen. In het geval van Diana Pokie was dat vanaf het begin van regeren de opzet geweest, maar de ABOp pleegde woordbreuk. In het geval van de minister Kenneth Amoksi kwam er wel ondersteuning door middel van een commissie, omdat de vice-president bakzeil haalde met zijn scenario. Dus moest hij slikken, toen de politiebond naar de president werd verwezen omdat de vice-president en de DNA voorzitter in het gbouw van de DNA er niet uitkwamen. Ook zij wisten niet hoe verder en dat zij zichzelf juist nog meer in de nesten van onkunde hadden gewerkt. Boontje kwam om zijn loontje, en de VHP moest weer het varkentje gaan wassen. 

De roep van velen om de regering te “bossen” was precies wat de NDP wilde en wat de vice-president voor elkaar moest krijgen. Maar de president bewandelde een andere weg. Hij zette de onbetrouwbare opportunisten binnen de regering, nog harder aan het werk. Zo hard zelfs, dat ze het niet aan konden en de VHP moest inspringen. Op deze manier ondergraafden zij zichzelf en kwam de VHP, die steeds buiten de deur werd gehouden, langs een andere weg toch naar binnen in het ABOP bolwerk. Deze slimme strategie paste de president toe, wat verschilde van wat tot nu toe bruikbaar was en door Desi Bouterse werd ingezet, namelijk te voorkomen dat er een protestactie plaats vond door snel vooraf te bemiddelen. Maar Santhoki deed dat anders, laat de mensen de straat opkomen want dat was als gevolg van het beleid van Desi Bouterse. Zo kon de samenleving waarnemen wat er precies speelde. Maar ook werd het scenario zichtbaar. De politiebond kaartte zaken aan die zeven jaren waren blijven liggen. Zaken die onder het regiem Bouterse waren veroorzaakt. De bond zweeg toen in alle talen. Het volk kon door deze transparantie van actie voeren precies zien hoe hypocriet de vakbondsleden waren. Onder het regiem Bouterse behartigden zij de belangen van hun leden dus niet. Maar onder het regiem Bouterse was er binnen tien maanden een grote protest acties. En de brave vakbondsleden liepen als makke schapen achter hun vakbondsvoorzitters aan. Het andere niet gewillige deel van het politie korps zal met schaamte dit schouwspe hebben waargenomen. Tijd om binnen het politiekorps kopstukken te vervangen die al die tijd met lede ogen het korps hebben verzwakt. De protest actie van de politiebond was een welkome aanleiding om zaken structureel ten goede te keren. Te beginnen met de recrutering waarover enkele maanden zoveel eerder zoveel ophef over was ontstaan. Corruptelingen zullen in beeld zijn, want de houtsmokkel van 100 containers stond niet los van de actie van de politiebond, die ondersteund werd door de douanebond en de NDP was prominent aanwezig op het plein in de persoon van Tsang. ABOP en NDP hebben een “seti-gong” gemaakt maar de president bleef rustig op zijn plek in zijn kabinet. De trouble shooters moeten nu gaan werken, beleid gaan maken, wat ze niet kunnen en niet willen omdat de ABOP bezig is haar eigen belangen te beschermen. De ABOP rijdt hierom de regering en de president in de wielen want de belangen van de vice-president zijn enorm. Het gaat om een belang van meer dan 7 goudmijnen, scalians, minstens 15 enorme concessiegebieden voor goud en hout. Ronnie Brunswijk is er voor zijn belang en ambieerde daarom de post van vice-president, zodat hij dicht op de regering zat en alle bewegingen kon waarnemen. Maar ook hierom enorm onbetrouwbaar was en de lijnen naar de NDP wagenwijd open liet. Want ook de NDP krijgsheren hadden enorme belangen in het binnenland te verdedigen.

Open Brief: President, zwicht niet voor politieke opportunisten

 
 

20 May, 2021, 14:31

foto

 

Aan de President van de Republiek Suriname

Zijne Excellentie de heer Chandrikapersad Santokhi
 

Paramaribo, 19 mei 2021

Betreft: Niet zwichten voor politieke chantage coalitiegenoot ABOP

Hooggeachte President Santokhi,

Met veel verbazing mocht het Surinaams volk de woorden aanhoren van ABOP-topper en broer van de vicepresident Leo Brunswijk waar hij de VHP-fractie kwalificeerde als ‘hondsbrutaal’. De uitlatingen werden uitgerekend via staatsmedia gedaan. Inmiddels heeft het lid Dew Sharman, vicevoorzitter in het parlement, terecht aangegeven dat de uitspraak van Leo erg naïef en een uiting van infantiel besef van politieke gezagsverhoudingen, zijn.

Het schijnt dat de ABOP, bij monde van onder andere de heren Leo Brunswijk en Joel Martinus, vergeten zijn dat zij slechts een fractie van kiezers representeren in de politiek. Zeker in vergelijking met een nationaal gedragen en multi-etnische VHP. De geel-zwarte partij die door een disproportioneel kiesstelsel een stuk of 9 zetels heeft behaald, schijnt met de dag te vergeten wat de politieke normen en waarden zijn. De partij die naar schijnt alles kan doen om aan de macht te komen, weet blijkbaar geen houding meer. President, laten wij niet vergeten dat het dezelfde partij is die de buiging maakte voor Desi Bouterse, en dan ook nog eruit gegooid werd.
 

Excellentie President, middels dit schrijven, druk ik u op het hart om de fouten van de voormalige President Ronald Venetiaan niet te herhalen. Het was toen ook een gerommel met partners die een toon luider dan hun gewicht probeerden te zijn. Het niet tijdig een halt toeroepen van de chantage heeft ertoe geleid dat de partij President Venetiaan, ondanks wapenfeiten, van 15 naar 8 naar 4 zetels werd gereduceerd.

President, het volk heeft alle begrip voor de uiterst moeilijke situatie waaruit u en uw regeerteam het land bestuurt. Het volk beseft dat u op dit moment, de zwaarste lasten op uw schouders draagt. Maar het volk heeft ook vanaf dag één; de amateuristische en opportunistische show gezien. Zoon hier, dochter daar, buitenvrouw aan de overkant. Gronden in Marowijne, goudconcessie in Sipaliwini, de 100 containers hout kwestie, er schijnt geen einde aan te komen. Het is overduidelijk dat niet het volksbelang, maar de enge belangen van een groepje worden gediend.
 
President, het stoort dat uw vervanger, die terecht een medewerker van u is, niet naar het Nationaal belang kijkt. Het stoort dat de ontwikkeling van ons land wordt belemmerd door politieke amateurs die niet weten hoe het hoort. Het stoort dat zogenaamde prinsesjes en prinsen dezelfde wurgcontracten krijgen, als de NDP-periode. Het volk heeft niet hiervoor gekozen. Een dienstwagen is geen danspodium. Ministeries zijn beleidsdepartementen en geen koeien waarover je zegt, geef mij OW en Financiën. De hebzucht moet stoppen. Immers van degelijk en concreet beleid vanuit uw partner hebben wij weinig gemerkt. Het gedrag moet veranderen. Het besef moet gebracht worden!
 
Excellentie; Zwicht u niet onder de politieke chantage. Integendeel roept u het een halt toe!
 

President Santokhi, u heeft het draagvlak. De Surinamer van Nieuw-Nickerie tot aan Albina en van Paramaribo tot Kwamalasamutu en alles ertussenin staat achter u. President; Its time to act, now!

Sranan na luktu fu ala!

Laat een reactie achter

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *