DE LEGE REVOLUTIE ALLES OM MACHT MET HOLLE FRASEN

/ Uncategorized / Door

Wie heeft de toekomst voor zich liggen? En wie slechts het verleden?”

(Joren Vermeersch)

DE GROEP VAN 16 WAS NIET LAURENS NEEDE NOCH RAMON ABRAHAMS DIE BEIDEN STREDEN OM DE MACHT IN DE NDP

De “Groep van 16” sergeanten bestond uit de volgende personen:

De spanning tussen Ramons Abrahams en Laurens Neede was voelbaar en hun gedrag en body language sprak boekdelen

Laurens Neede en Hans Jannasch legden een krans namens de groep van 16, werd gezegd op de herdenking van 46 jaar herdenking van de coup van 25 februari 1980. De eerste onwaarheid wederom geregistreerd. Het protocol ademde vervolgens de grote tegenstelling binnen de NDP uit. Errol Alibux van de PALU zat tussen Abrahams en Neede in, en naast Neede sloot Hans Jannash de eerste rij af. Duidelijk was de scheiding waarneembaar daar naast Abrahams ASHWIN ADHIN, Ingrid Bouterse en Andre Misiekaba zaten. Na de kranslegging van Laurens Neede gunde hij Abrahams geen blik waardig, laat staan een handdruk, als te zijn de twee wapenbroeders die aanleiding waren voor de coup van 1980 omdat zij als mannen die een vakbond wilden in het leger, in 1980 gevangen waren genomen. Vandaag waren het aartsrivalen. Tijdens de kranslegging voor de onbekende soldaat door Romano Meriba bleef een applaus van Laurens Neede uit.

De voorzitter van DNA en de ondervoorzitter van de NDP

De partijvoorzitter was uitlandig. De mooiste gelegenheid voor Ramons Abrahams om zijn interne coup te plegen omdat Laurens Neede niet voorkwam in de interne partijstructuur van het hoofdbestuur, en ook niet in het landsbestuur. Neede moest zwijgzaam toezien hoe de coup onder zijn neus werd gepleegd door de ferme toespraken van eerst Ashwin Ahdin en vervolgens Ramon Abrahams. Het spannende schouwspel van verraad en coup speelde zich als een toneelopvoering van formaat af in de zo toepasselijke nacht van de revolutie. Ivan Graanoogst zat in het publiek maar salueerde naar Abrahams toen bij de kranslegging van de NDP fractie hij plots van voren kwam aangelopen. En natuurlijk Marie-Louise Visser, die namens de vrouwen ook meedeed, geflankeerd door twee vrouwen in militair tenue. Na de speech en het gezang van Ashwin Adhin die opriep om eenheid binnen de “familie”, liep hij naar zijn plaats terug, schudde de hand van Ramon Abrahams, Ingrid Bouterse en Andre Misiekaba en negeerde totaal Laurens Neede, Erro Alibux, Hans Jannash en Eugene van der San. Alles wat Adhin zei in zijn speech bleken direct al holle ongemeende frasen te zijn. Een goed opgevoerde show, een schouwspel van bedrog en voor de gek houderij. Zijn gedrag was 180 graden andersom dan de woorden die hij sprak. En dat was precies de NDP, misleiding en showtime.

De audio boodschap van de president, lauw

Geen video, maar de stem van de president om de totale verdeeldheid in de partij te camoufleren. Er werd opgeroepen “fu kraka a president Baka”, maar in de praktijk was het diezelfde partij, de stroming van Abrahams met name die precies andersom handelde. De president werd van binnenuit aangevallen, precies zoals Desi Bouterse dat deed mat de DNP van Jules Wijdenbosch en met de gevangenneming van de revolutionairen uit eigen gelederen: Badrisein Sital, Chas Mijnals, Frank Playfair en Michael Naarendorp. De verraderlijke partij was zichzelf ontrouw en wachtte het juiste moment af om toe te slaan. De ex-militairen Ramon Abrahams en Laurens Neede speelden de dans macabere in de nacht van de zogenaamde revolutie. Het moment van toeslaan kon niet uit blijven, het was slecht a matter of time, cause you can fool the people sometimes, but you can’t fool the people all the time.

IK STA EVEN STIL JA, WANT WE STAAN VOOR HELE GROTE DINGEN DIE STAAN TE GEBEUREN IN SURINAME

(Ramon Abrahams)

Beelden spraken meer dan duizend woorden. Hoezeer de satellietzender van DTV express ook probeerde de breuk te verdoezelen en onzichtbaar te maken door de altijd zeer hartelijke ruim lachende verslaggever Jerrel Harderwijk. Abrahams noemde uitdrukkelijk de aanwezigheid van de PALU. Na zijn speech schudde Ramon Abrahams diplomatisch de hand van Laurens Neede en Errol Alibux, terwijl Hans Jannash en Eugene van der San op hun plaats bleven zitten.

ONTERECHT ZITTEN MENSEN VAST OP SANTOBOMA DRIE MENSEN VEROORDEELD

(Ivan Graanoogst)

REVOLUTIE IS PROCES DAT MOET WORDEN GELEID.

(Adhin bij herdenking 25 februari)

En drie keer raden door wie. Niet door Jennifer Simons in ieder geval. dat was duidelijk.

Mama van de Ghetto onzichtbaar

Een spontane bijdrage werd geleverd door de son of slaves, zoals door de ceremonie meesteres werd aangekondigd. Vijf mannen van son of slaves in hun welbekend hesje kwamen vanachter de drankhekken naar binnen met een bloemstuk als kranslegging. De heren kregen weinig tot geen aandacht of applaus. De hele ceremonie was een dode bedoeling, de spanning droop ervan af.

Conclusie

Wit tegenover zwart. Abrahams legde nadrukkelijk de aandacht op zijn voor het eerst gedragen zwarte kleding en Neede vertelde dat hij uitsluitend en altijd in het wit gekleed is. Lukt san e psa na tap a schaakbord. Hoezeer de NDP leiding ook zichzelf voor de gek probeerde te houden, alleen de onnozelen ontkennen de enorme scheur in de partij, compleet uitgedragen in woord, beeld en gedrag. Mooie woorden die helemaal niet waar waren, zoals overduidelijk gebleken is. Kortom, een dode revolutie opgesmukt met holle frasen van interne verdeeldheid en zucht naar macht. Jennifer Simons werd letterlijk op afstand gezet en Ashwin Adhin werd klaargemaakt om Desi Bouterse op te volgen. Hij werd duidelijk klaargestoomd om te gaan voor het presidentschap in 2030. En niemand zal dan om Jennifer Simons smeken, want van binnenuit de NDP zelf werd de meest verraderlijke aanval gepleegd op de eigen partijleider vanuit de gelederen van Adhin, Ingrid Bouterse en Abrahams. En onvoorstelbaar dat deze laffe aanvallers dit schooien in de schoenen van de VHP en Santhoki. Voor de rest allemaal cliché en het grijs draaien van steeds maar weer dezelfde plaat.