President Simons tussen wal en schip met een dubbele moraal en vele petten op.
Het openbaar ministerie en de gehele rechterlijke macht door de president op de schopstoel gezet
Corruptie gepleegd door minister Harrisch Manorath werd al bij aantreden van president Simons ongestraft gelaten. Asis Gajadin van de VHP daagde de president toen uit om de anti corruptie wet in werking te laten treden, maar dat deed zij niet. Het precedent was hiermee geschapen. Illegale praktijken werden niet onderzocht en bestraft. Niemand droeg verantwoordelijkheid en niemand werd aansprakelijk gesteld in dit land, oreerde Asis Gajadien voor de zoveelste maal. Haar code of ethics sneuvelde al direct. Simons koos voor behoud van haar coalitie. Want haar eerste en voornaamste doel was om de procureur generaal buiten spel te zetten en NDP politieke invloed op het openbaar ministerie te krijgen en de rechterlijke macht te verzwakken. De aanval van de president werd middels parlementariër Ebu Jones geopend met de indiening van vier initiatiefwetten ter hervorming en modernisering van de rechterlijke macht. NDP schoot uiteindelijk in eigen voet. Het openbaar ministerie was de belangrijkste speler bij het vervolgen van corruptie, ook door NDP-ers. De gewiekste opstelling van de president maakte dat zij niet het openbaar ministerie vroeg om onderzoek in strafbare corruptieve handelingen bij o.a. het SZF (staats ziekenfonds) en de melkcentrale. Geen opdracht dus, maar het openbaar ministerie vragen om een onderzoek, was precies wat Santhoki had gedaan aangaande de bestorming van het parlement op 17 februari 2023 en de vele plunderingen daarna in de binnenstad van Paramaribo. Simons zat voor een “fait accompli” en daarom liet zij haar lakei Andre Misiekaba voor haar praten om zichzelf in de luwte van lafheid te houden. De een-tweetjes spatte ervan af. Misiekaba over kwestie SZF: “Als er strafrechtelijke zaken tussen zitten, dan zullen we die inderdaad deponeren bij de bestemde plekken”. De president hoorde daadkrachtig op te treden, zij was als president de aangewezen persoon om het openbaar ministerie te adiëren . Punt!. Maar Simons zwakte gewiekst af en deed alsof ze ingreep bij SZF en de melkcentrale met haar verzoek via een video uit Sint Kitts and Nevis aan de schurken om de eer aan zichzelf te houden. Ze moest hiermee haar eigen braaksel inslikken met dit verzoek aan de corruptelingen want ze was in oorlog met haar eigen rechterlijke macht. Dus werd Misiekaba naar voren geschoven om een nep sfeer van daadkrachtig optreden te etaleren.
25 februari geen vrije dag, zei president Jennifer Simons op 11 februari net voor de Amerikaanse zaakgelastigde haar bezocht op 20 februari. Geen geluid verder vanuit het paarse kamp, het was ijzig stil. Simons zou de rekening betaald krijgen op de daadwerkelijke viering van de dag van 25 februari. De president was de hinderlaag voor en kreeg als welkome escape de Caricom top meeting van staatshoofd in Sint Kitts en Nevis. Simons vertrok twee dagen voor de daadwerkelijke aanvang van de meeting die op 24 februari zou plaats vinden. De dag van hun herdenking van hun revolutie geschiedde zonder de overleden partijleider en zonder de partijleider Jennifer Simons. Maar de tweedracht in de partij liet zich duidelijk aftekenen door de prominente aanwezigheid van Eugene van der San. De spanning en de uitspraken gingen niet aan dovemansoren noch ogen voorbij. Maar de president gaf vanuit haar plaats in Sint Kitts and Nevis een audio boodschap zonder geestdrift aan haar achterban mee. Vanuit diezelfde plek sprak ze de volgende dag op 26 februari wel een video bericht in over de enorme fraude bij het staatsziekenfonds en de melkcentrale en dat de directeuren niet te handhaven waren. Zwak leiderschap kenmerkte het gedrag van de president
Geen kranslegging voor de 8 december slachtoffers en geen vrije dag op 25 februari
Het een had alles met het ander te maken. De president had zichzelf in die onmogelijke positie gebracht. Zij kon geen krans gaan leggen op de “revolutie dag”, want een president is 1 x 24 uur president. De vicepresident die ook afwezig was bij de kranslegging voor de decemberslachtoffers in 2025, kon als waarnemend president zijn gezicht niet laten zien. Sterker nog, de NPS voorzitter kwam met zijn samenwerking met de NDP in een zeer benarde positie. De samenwerking vanuit de NPS met de NDP werd voor de partijleiding een zeer bittere pil. Het was een NDP onderonsje en geen enkele samenwerkende politieke partij deed mee. De herdenking nacht van de revolutie bleef een schrale herdenking.
Donroe doctrine en de Europese unie
Op het laatste moment toen nog getwijfeld werd of de minister van buitenlandse zaken van de VS aanwezig zou zijn, verscheen Mark Rubio tot verrassing van velen op de Caricom top. “Gisteren kwam de bevestiging binnen dat minister Rubio de vergaderingen die plaatsvinden in Saint Kitts and Nevis, welke vandaag aanvangt zal bijwonen, aldus Times of Suriname. Daarmee komt een einde aan dagen van speculatie over zijn mogelijke bezoek.” De toon was gezet. Rubio deed zijn zegje in de pers. MARCO RUBIO issues a STRONG WARNING to America’s ENEMIES after CARICOM summit. ” Marco Rubio speaks with reporters after CARICOM summit, the conference of Caribbean countries. Rubio sent a strong message of power and sovereignty to countries such as Cuba, Iran, and Venezuela, reaffirming the United States’ intentions to maintain geopolitical pressure.
De Caricom president Kamla Persad-Bissessar gaf wederom in niet mis te verstane bewoordingen haar visie over de Caricom en het standpunt van haar land Trinidad and Tobago. Zij verweet de overige Caricom landen, behalve president Ali van Guyana ervan zich te verschuilen achter een gezamenlijke Caricom standpunt zodat zij hun ware gezicht konden verbergen ten aanzien van Venezuela en de gevangenneming van Nicolas Maduro. Ook Suriname had het `Caricom standpunt ingenomen en dat was de Amerikanen niet onopgemerkt voorbij gegaan. Niet voor niets bezocht de Amerikaanse afgezant nog voor de Caricom top president Jennifer Simons. “De tijdelijk zaakgelastigde van de Verenigde Staten van Amerika in Suriname, Paul Watzlavick, heeft vrijdag 20 februari 2026 zijn opwachting gemaakt bij president Jennifer Simons. Het gesprek vond plaats op het Kabinet van de President. Bij het onderhoud was ook minister Melvin Bouva van Buitenlandse Zaken, Internationale Handel en Samenwerking (BIS) aanwezig. Volgens Bouva is stilgestaan bij de bestaande relatie tussen Suriname en de Verenigde Staten en is besproken hoe die verder kan worden verdiept.” Caricom en de Europese unie hadden gemeen dat verschuilen achter de moederorganisatie de afzonderlijke landen enorm kon verzwakken en hen achter de grote landen liet aanlopen. Hongarije nam een duidelijk zelfstandig standpunt in als lid van de Europese unie en weigerde aan de leiband te lopen van de moederorganisatie. Steeds meer Europese landen wilden terug naar af en weer baas zijn in eigen huis, maar wel lid zijn van een moeder organisatie. Dat was wat Kamla Persad Bissessar ook predikte. Zij weigerde zich de les te laten lezen en haar land te onderwerpen aan een moederorganisatie. Sterk leiderschap vereist duidelijke taal en duidelijke standpunten. Daar hoeft de. wereld of een ander land niet mee eens te zijn, maar de soevereiniteit van het eigen land stond voorop, en dat was de nieuwe wereldorde die zo snel veranderde met Donald Trump in de leiding. Of men hem wel of niet lustte, kon de discussie over baas in eigen huis en baas in eigen achtertuin niet veranderen. Het imperialisme was terug en we leefden in een nieuwe tijd van duidelijke keuzes maken en vervolgens strijd leveren. Simons kon dit niet, want in eigen huis lustte de meerderheid van de bevolking haar en haar NDP niet vanwege hun legacy als anti-democraten en vrienden van totalitaire regiems. Dat was Suriname zoals de wereld naar Suriname keek. Hoezeer president Simons ook probeerde zich te verschuilen achter de Caricom, de wereld wist wie zij was en Suriname dreigde opnieuw geïsoleerd te raken, ook vanwege het bezoek van president Simons aan Colombia direct na de gevangenneming van vriend Nicolas Maduro van Venezuela. President Jennifer Simons schaarde zich feitelijk achter Mia Motley standpunt die Marvis Garvey aanhaalde en fel uithaalde naar Kamla Persad-Bissessar. Tijdens de speech van Simons zat Mia Motley niet meer op haar plaats op de eerste rij. Motley maakte duidelijk onderscheid tussen persoonlijke vriendschap met Simons en de formaliteit en zakelijkheid van presentatie aan de wereld. Alleen Simons snapte dit niet hoe zij door Motley als klein duimpje met de veel te grote laarzen werd neergezet. Simons werd gewoon gebruikt in met machten spel van Motley versus Kamla Persad Bissessar.
De wereld veranderde in rap tempo en Suriname bleef stil staan vanwege de Legacy van de NDP
De wereld wist wie Jennifer Simons was. Hoezeer zij zich ook verschool achter allerlei drogredenen om ergens aanwezig te zijn of juist niet te zijn. Het ging om een visie volgens haar dus aanwezig zijn op de herdenking van hun partij revolutie was niet nodig. Zij ging naar Colombia zonder uitnodiging van de president van Colombia. Haar communicatiedienst knipte in een officiële toespraak van Koning Willem Alexander op het moment dat deze sprak over versterking van de rechtsstaat en de 8 december slachtoffers. Jennifer Simons die de rechtsstaat Suriname verzwakte vanwege haar frontale aanvallen op de rechterlijke macht, kon dus niet de woorden van de koning in de praktijk omzetten door aanwezig te zijn op de symbolische dag ter verdediging van de rechterlijke macht. Integendeel zette zij de aanval op de rechterlijke macht in via haar lakei in het parlement Ebu Jones. En ondertussen veroorzaakten haar partij loyalisten die gepositioneerd waren in het bestuur van het land, het ene na het andere schandaal. Terwijl de aanvallen en schandalen zich in rap tempo opvolgden verarmde het volk verder, stegen de koers en de prijzen. En tot overmaat van ramp was er na bijkans 8 maanden regeren nog geen plan, kon de begroting niet worden behandeld omdat essentiële documenten ontbraken, werd de basisbezoldiging en de bezoldiging van de procureur generaal door Eugene van der San breed in de media en op social media besproken en waren de initiatiefwetten ten aanzien van modernisering van de rechterlijke macht een heet hangijzer in het parlement en bij de stakeholders. Jennifer Simons had geen enkele grip meer over haar ingezette aanvallen op de staat en het landsbestuur. Overal in het land was er grote ontevredenheid, nam de criminaliteit met steeds grover geweld toe en werd in het binnenland een drugs duikboot in aanbouw onderschept waarvan enkele Colombianen gearresteerd werden. Illegale landingsbaan en in aanbouw zijnde duikboot aangetroffen te Witagron. Hoeveel vertrouwen moest men nog hebben in de NDP leiding die bekend stond om haar drugshandel en illegale praktijken in met name het binnenland. En dan de economie die volledig was losgeslagen door nieuwe leningen. Regering breidt 2035-obligatie uit met US$ 265 miljoen.
NDP het tweekoppige monster
De Verenigde Staten duldde geen enkele Maduro of Cuba vriend in haar achtertuin. Dat wist de gewiekste NDP die zichzelf opsplitste en ondersteunde waar nodig, maar tegelijkertijd loerde op de machtsovername binnen de partij. Tegen het volk en tegen de Amerikanen trad de NDP als een lichaam op. Wanneer het lichaam verzwakte dan werd een onderdeel als instrument naar voren geschoven zoals Eugene van der San en Sybrano Pique. Met het NDP lichaam dat van binnen etterde en aan de bovenkant nog droog was, probeerde de partij de buitenwereld om de tuin te leiden met hun Chan Santhoki syndroom, terwijl de dode cellen het lichaam overwoekerden en de achterban een mentaliteit van alles of niets vertoonde door enorme corruptie en graaien uit de staatskas. De partij was bezig te verdrinken in haar eigen veroorzaakte ellende waarvan zij de VHP en Chan Santhoki continu de schuld van gaven. Partij toppers zoals de NDP coalitie leider Rabin Parmessar draaiden over uren met kritiek en eisten correctie van de president. Het corrupte lichaam opereerde zichzelf dus en plakte steeds pleisters op hun open wonden om zo het volk te misleiden als zou het gaan om een integere partij met ethische codes. Terwijl hun Legacy er een was van moord, staatsgeweld, roofkapitalisme, armoede en corruptie. Zoals hun eigen ex en wijlen partijleider zei: ‘ wie hield wie voor de gek”. Het schip was zinkende en de angst voor Santhoki tot een climax gestegen.
Suriname richtingloos en aan banden als zwak land
Guyana en Trinidad en Tobago hadden beiden een president van Indiase afkomst. Dit feit tikte behoorlijk aan in een overwegend afro landschap van Caricom leiders. En met name voor de NDP die een zeer racistische campagne had gevoerd tegen de VHP en de partijleider en voormalig president Chandrikapersad Santhoki. Onder het bewind van Santhoki was er geen anti-Amerikanisme zoals dit inherent is aan de revolutie van de NDP. Desi Bouterse gaf de NDP het imago van een socialistische partij die zwaar ideologisch vast zat aan China en Rusland en Bouterse werd door de wereld gezien als een drugsbaron die het land in de economische default status bracht als narcostaat. President Simons kon niet van dit imago af, zij werd omringd door een clan die zogenaamd ideologisch de tegenhanger van de Amerikaanse kapitalisten was maar intussen zelf in eigen land de grootste roofkapitalisten waren. President Simons probeerde met haar gewiekste politieke spelletjes de Amerikanen en de Caricom om de tuin te leiden door te doen alsof zij “one of them” was, maar Kamla Persad-Bissesar van Trinidad and Tobago en Irfaan Ali van Guyana wisten wel beter. Zelf de president van Colombia was bekeerd en ontmoette president Trump in het Witte Huis op 4 februari 2026, terwijl president Jennifer Simons op 7 januari zijn land bezocht maar niet op uitnodiging van hem. Colombiaanse president Petro en Donald Trump begraven strijdbijl: “Ik hou van gringo’s die klare taal spreken”. Door duidelijke standpunten in te nemen toonden leiders het ware gezicht, en dit was precies wat de president Simons niet deed. Simons bewoog in het grijze vlak en dacht veilig te spelen hiermee. Maar zij leidde Suriname nergens naartoe, niet nationaal, niet internationaal en ook niet regionaal. Suriname was ringtingloos en reddeloos.
NDP maakte de grootste chaos in het land om de aandacht af te leiden van het zwak leiderschap en non-beleid
De groep Ramon Abrahams met de deep fake ras activist en boutist Sybrano Pique werd van stapel gehaald om zogenaamd te strijden tegen corruptie. Pique, een man van nog vlees noch vis, een pion inzetbaar van links naar rechts. Maar hij werd tegelijk ook zwaar aangepakt. Uit het kamp van Simons werden de protesten steeds luider om haar te steunen tegen de rovers om haar heen. NDP-ers maakten zich klaar om de straat over te nemen. Maar in feite was door de groep van Abrahams die zo plechtig had beloofd op 25 februari tijdens de herdenking de president te ondersteunen, de frontale aanval ingezet. Eugene van der San aan de zijde van president Simons en Laurens Neede met aanvallen tegen de staat en de groep van Ramon Abrahams op de straat. De chaos was compleet. De PALU Revolutie met Ramon Abrahams kon beginnen. De groep van Simons met streetmedia van Siki Biggs en de Hoogdorp van het Syndicaat zou de totale chaos compleet maken door tegengas te geven aan Abrahams c.s. De NDP probeerde zo te redden wat nog te redden viel. De partij viel letterlijk uiteen. Maar de VHP liet zich niet uitlokken door het Chan Santhoki-syndroom van de NDP en voerde langs democratische weg de strijd. Alles van de NDP was Chan Chan Chan…… om zo de aandacht af te leiden van de interne erosie en machtsstrijd binnen de partij. Simons werd door eigen kameraden omvergeworpen. De eigen rommel die de NDP zelf had veroorzaakt, daar was zij nu zelf slachtoffer van. Het land stond op instorten met wederom al de leningen in korte tijd. Wijnerman: US$ 265 miljoen extra nodig voor financiële stabiliteit.
Code of ethics van de NDP moraal ridders die niet genoeg wisten hoe aan damage control te doen
De drek was naar buiten gespoten. Media zoals surinamevandaag.com en de Facebookpagina verworvenheden van de NDP olv Jenny Simons gingen frontaal in de aanval met allerlei onthullingen. Precies zoals er onder het regiem van santhoki de straat werd opgegaan om zijn regering volledig te saboteren en ten val te brengen, zo ging dat vandaag via social media en nieuwe reguliere media. De stoom was van de ketel, de geest uit de fles, de beerput open en het was uitgerekend de NDP die veel tamtam en onrust zaaide in de samenleving met haar eigen gerommel en frommel. Eugene van der San en Sybrano Pique, twee Boutisten en hun netwerk probeerden voor de NDP nog te redden wat eigenlijk al verloren was. Acties en aanvallen konden de NDP niet redden van haar imago en legacy. Maar de revolutie vrat haar kinderen op.
- Misiekaba over kwestie SZF: “Als er strafrechtelijke zaken tussen zitten, dan zullen we die inderdaad deponeren bij de bestemde plekken”
- Werknemers Melkcentrale: ‘Kow gi a man wan tweede kans’
- Parmessar: Geen presidentiële commissies als doofpotconstructie bij SZF-kwestie
- Adhin: Situatie met directieleden Melkcentrale niet goed voor good governance
- Wetsvoorstel moet belangenverstrengeling bij staatsbedrijven voorkomen
- Cotino: “Er worden illegale kaarten gemaakt bij het SZF”
- Lalmahomed: ‘Vanaf hij een melkproduct naar zichzelf vernoemde wist ik dat wat draden los waren’
- Van Samson: “Het beleid moet vragen om een onderzoek”
- Krishna Mathoera:”Ik wacht het onderzoek af”
- Van Samson over case SZF en MCP: ‘Dit is gewoon zorgelijk’
Conclusie
President Simons zit in een keurslijf van dieven en ondergravers van de staat. Hierom handelt de president door en door gewiekst en is zijn besluiteloos en slap. De rovers om haar heen hebben haar in de wurg-en machtsgreep. Tegelijkertijd speelde Jennifer Simons naar buiten toe een sterke president. Ze probeerde zich op te trekken aan de groteren maar ze is klein. De werkelijkheid was dat Simons als een slaafje achter Mia Motley aan liep die in eigen land gedragen werd en Simons demonstreerde wie de nummer een president in de Caricom was. Net zoals Desi Bouterse achter Nicolas Maduro en Eva Morales aan liep, zo gaat dat nu met het geleun op Mia Motley. Coördinatie en leiderschap ontbreekt bij haar en ze kreeg een staatsrechtelijk en rechtstatelijk koekje van eigen deeg daar het openbaar ministerie zich niet zomaar de mond liet snoeren. De president die slechts uitvoerder en handlanger van een clan is, had de rechterlijke macht de oorlog verklaard en diezelfde rechterlijke macht had zij nu nodig om de corruptelingen in haar clan en loyalisten groep te bestrijden en aan te klagen. Simons zat met haar rug tegen de muur. Zij was bang om op te treden. Zelfstandig besluiten nemen durfde ze ook al niet omdat zij gechanteerd werd door machtsgroepen in haar eigen partij en om zich heen. Zwakke landen met zwakke presidenten gingen snel ten onder en dolven het onderspit. Suriname voldeed aan beide voorwaarden van een zwak land die door en door corrupt is en een imago heeft waar niemand blij van wordt. De voormalig president Chandrikapersad Santhoki had met veel tact, wijsheid en moeite het vertrouwen van de wereld herwonnen en Suriname uit isolatie gehaald. Maar Suriname was weer terug bij af met de NDP president Simons en de Amerikanen stonden dit keer zwaar op de loer met hun Donroe doctrine en de toekomstige Surinaamse olie. Maar meer nog was het de Amerikanen te doen om de Chinese invloed in Suriname te verkleinen door de NDP president subtiel onder druk te zetten, niet alleen maar politiek maar vooral economisch. De Verenigde Staten voerden een economische oorlog in de regio, en Venezuela en Cuba stonden op het Amerikaanse menu om omver geworpen te worden als totalitaire regiems. Suriname was de volgende die als grote vriend van Cuba en Venezuela op het Amerikaans menu stond, daar zij maar geen standpunten innam en op de Caricom top in Sint Kitts en Nevis aan Rubio etaleerde dat Suriname geen Guyana en geen Trinidad and Tobago was van respectievelijk Irfaan Ali en Kamla Persad-Bissessar.
NB: President Simons vertrok op 22 februari en keerde terug naar Suriname op 1 maart 2026 terwijl de 50ste Caricom Staatshoofdenvergadering in Sint Kitts and Nevis stond gepland van 24 tot en met 27 februari 2026 in Basseterre, St. Kitts and Nevis, onder het thema: “Beyond Words: Action Today for a Thriving, Sustainable CARICOM.”
DE TWEE MACHTIGSTE VROUWEN IN DE CARICOM
De zinloze CARICOM-top en de loze belofte
Prime Minister Of Trinidad & Tobago Kamla Persad Bissessar-This is how a real boss babe moves!
