Stelling: president Simons kan onmogelijk corruptie aanpakken!
(founder/owner website)
Toe-eigening , ongelijke verdeling en non-investering van staatsrijkdommen in economie en infrastructuur is corruptie. In deze vicieuze cirkel zat Suriname al tientallen jaren. Hoe kwam het dat geen enkele regeringsleider deze cirkel van staatsroof kon doorbreken?
Sabotage en obstructie
Wat onder het regiem van president Jennifer Simons zich voltrok kan gekenschetst worden als het grootste gevaar van institutionalisering van corruptie. Wat president Santhoki begonnen was te structuren zodat de corruptie eindelijk aangepakt werd zagen wij onder Jennifer Simons al gauw verdampen. Het digitaliseren van overheidsdiensten, het opschonen van belastingdienst en douane, het opschonen van de leiding van het korps politie en de legerleiding en het versterken van de rechterlijke macht, werden nu zwaar ondergraven en aangevallen onder president Simons.
Een netwerk om een president is de oorzaak waarom alles bleef zoals het was wat corruptie en eigen belang betreft. Dat Santhoki tegen heilige huisjes heeft gevochten in zijn regering was bekend en werd gezien als zwakte van de president om zijn regering niet tijdig te hervormen en ministers naar huis te sturen. Santhoki werd meermaals juist bedreigd met het uittreden van delen van de coalitie uit zijn regeerteam: ” hari a stekker puru” en “a o heat” waren het vuur dat aan de schenen werd gelegd van de president met als hoogtepunt 17 februari 2023. Santhoki zat tussen vuur en vlam van enerzijds het volksbelang voorop te stellen met een fatsoenlijke democratie en rechtsstaat en anderzijds de “bende van krijgsheren” om hem heen in toom te houden, want een escalatie zou veel meer schade hebben berokkend voor het volk van Suriname. Santhoki hield het vol tot 25 mei 2025, een grotere verdienste voor het volk van Suriname was nauwelijks denkbaar gezien de meeste stemmen die deze president kreeg evenals het aantal zetels dat de VHP verwierf om zich de grootste partij van Suriname te kunnen noemen. Om een vergelijking te maken, de NDP ging met 3 politieke partijen de verkiezingen van 2025 in en behaalde slechts 1 zetel meer dan de VHP
Miscommunicatie
Het ingezette spoor van de volks vriendelijke president Santhoki om corruptie structureel aan te pakken werd in zijn eigen partij niet goed begrepen omdat de bestuursleden van de partij alles aan hun leider overlieten en zelfs niet in het gat sprongen die door de afwezigheid van de partij leider was ontstaan. De communicatie van VHP partij toppers naar de bevolking en de eigen achterban toe bleef uit. Wat de president probeerde te bereiken voor de republiek en het volk moest door partijleden verder vertaald worden naar het volk in wekelijkse sessies via social media en eigen partij kanalen. Er diende uitgelegd te worden waar de president tegenaan liep en welke beren op de weg lagen, welke sabotage en obstructies werden gepleegd en hoe de president die te lijf ging. Dit systeem vereiste een enorme partij discipline en een gestroomlijnde visie vanuit de partij van waar de schoen precies knelde. In plaats hiervan wierpen partij leden zich op als concurrent van hun partij leider, terwijl schurken in eigen gelederen ook ongemoeid werden gelaten. Santhoki had een integrale aanpak en ging ver buiten de grenzen van de eigen partij om corruptie aan te pakken. En desondanks behaalde zijn partij 17 zetels.
Karaktermoord
Communicatie was waar Santhoki constant op hamerde, maar dan had hij het over de regering die slecht communiceerde met het volk. De partij toppers hadden dit euvel moeten oppakken en vanuit de eigen communicatie lijnen het ware verhaal naar het volk moeten brengen waardoor de regerings communicatie een richtlijn kreeg vanuit welke hoek en vanuit welke richting de voorlichting naar het volk moest geschieden omdat het aanpakken van corruptie de kern van het probleem van het land is en de aanval en oorlog tegen corruptie de moeilijkste opgave was van een president die het volk tegemoet wilde komen. Het team rondom de corruptie bestrijding werd langzaam opgebouwd door Santhoki. Met de huidige president Simons gebeurde wederom precies het tegenovergestelde, de corruptie kreeg weer alle kansen en de rode loper werd uitgerold voor de lounge figuren en ook de onderwereld rondom de president welke door de formele bovenwereld rondom de president bediend werden. Jennifer Simons zette direct de aanval in tegen Santhoki persoonlijk en zijn algemeen verdiensten naast het aanpakken van corruptie. Niet voor niets werd er zwaar op Santhoki ingehakt via de social media NDP kanalen, karaktermoord op Santhoki is ongekend vanuit de NDP, vervolgens de korpschef Bryan Isaacs weg, de procureur-generaal moet weg, de bevelhebber van het nationaal leger moet weg, vervanging van vitale instituten en instanties zoals de deviezencommissie, de belastingdienst, de douane, de goudsector en houtsector.
Terug bij af van een gecorrumpeerde gewapende macht en gepolitiseerde rechterlijke macht
Want mensen moeten eten. De kleine groep rijken moesten ongestoord deviezen inkomsten uit export en import in hun eigen zakken kunnen steken. Rijkdom voor de top en armoede voor het volk. De economie ging al 4 keer mis met de NDP in de leiding van het land, en nu weer onder Simons. Hoe kon de NDP beweren het volksbelang voorop te stellen, Suriname eerst dan de rest terwijl de kern van de armoede ongemoeid en ongestoord haar gang kon gaan. Het volk nam geen genoegen meer met kruimels. De 17 zetels van de VHP waren een voorbode van wat er in 2030 absoluut stond te gebeuren. De tijd van de rode loper voor de rijken en de “broko prenassi” voor de totale republiek naderde zoetjes aan haar einde. De communicatie in en buiten de politieke partijen die het Surinaamse belang voorop stelden moest nu de vinger systematisch op de zere plek blijven leggen en onomwonden man en paard noemen. Aan de media om eens eindelijk onderzoek journalistiek de hoogste prioriteit te geven in plaats van eigen belang en mee te gaan in verwarring die de NDP constant stichtte wanneer het heet onder haar voeten werd. De vierde macht is oor en oog van het volk en geen instrument om misbruikt te worden door de politiek als slechts doorgeefluik en copy-paste . Broodvrees is een ellendig gevolg van het systeem van patronage dat uit corruptie geboren is, waardoor de broodheer in de watten wordt gelegd voor een bordje linzensoep en kruimels die gegooid werden voor de kippen in het kippenhok zodat de volgzame schapen netjes in het corrupte gareel van het systeem van uitbuiting en onderdrukking door krijgsheren bleven lopen als onnadenkende applaus machine . Suriname moest in 2030 weer terug op het pad van staatsmanschap. De NDP vecht momenteel een interne oorlog uit en verplaatst zich van OCER naar straat acties. De revolutie eet haar kinderen op, de NDP krijgt een koekje van eigen deeg en wordt geconfronteerd met het interne monster van Frankenstein dat zij zelf gecreëerd heeft. De dwaze creëert altijd zelf zijn ondergang, maar weer wordt Santhoki er met de haren bijgesleept dat hij achter de straatacties zit. Dwaasheid valt vanzelf om en de wijze hoeft daar niets aan toe te voegen dan te verblijven in zwijgzaamheid: ” Libi don pe don de”. Want macht gaat net zolang door totdat macht macht ontmoet in 2030.