REGERING OP WEG NAAR EEN SLIMME SAMENLEVING WANT ALLEEN MET KENNIS KOMT ONTWIKKELING.

Auteur: Angela Fernald.

OP WEG NAAR EEN SLIMME SAMENLEVING WANT ALLEEN MET KENNIS KOMT ONTWIKKELING.

 

Kennis vergaren betekent studeren. Iedereen heeft redelijk verstand. Maar verstand hebben en intelligent zijn brengt nog geen ontwikkeling. Deskundigheid vereist scholing. In Suriname worden vele begrippen door elkaar gehaald en denkt iedereen dat hij deskundig is wat betreft ingewikkelde maatschappelijke vraagstukken. De facebook deskundigen van onopgeleiden hebben het hoogste woord hoe alles veel beter moet. De geschoolden moeten van hen liever hun mond houden. De wereld op zijn kop dus, dat is Suriname. En zo is onze achterstand steeds groter geworden en de onrust in de samenleving danig verstoord, want iedereen is dus dom en gek verklaard.

De onrust wordt dus veroorzaakt door het gebrek aan kennis en ons gedrag. Nelson Mandela zei eens dat alleen ontwikkeling tot vrijheid leidt. En ontwikkeling omvat niet alleen kennis, maar meer nog intelligent gedrag. De rede, het verstand, de intelligentie zijn geen synoniemen voor kennis en scholing, want ontwikkeling is het totale pakket. Al ben je nog zo intelligent wil dat nog niet zeggen dat je bruggen kan bouwen. Met praktijk ervaring en boeren slimheid kan nooit een vliegtuig gebouwd worden of een hartoperatie gedaan worden. Surinamers zijn in 40 jaren tijd geleerd dat er geen enkel respect behoort te zijn voor geleerde en beschaafde mensen, want ze zijn toch dom. Dus hebben de ongeschoolden zich gelijk gesteld aan deze toch domme geleerden, want immers zie je wel, ze zijn net als wij even dom en ook crimineel. In deze vreselijke mentale nachtmerrie van waanzin is een hele generatie terecht gekomen en verpest, want je hoefde niet te leren omdat je toch even slim bent als die domme econoom en die domme procureur-generaal. Dit is wat de NDP mentaal met onze jeugd heeft gedaan. En wij plukken nu de wrange vruchten daarvan. Tegen deze achtergrond is er nu zo verschrikkelijk veel onrust. De weg die wij op 25 mei 2020 zijn ingeslagen heeft hier ontzettend van te lijden. Democratie heeft alles te maken met vrijheid en dus ontwikkeling en zelfontplooiing. Velen ervaren de democratie niet omdat zij niet mee kunnen met de snelle ontwikkelingen nu. Hoe lager de ontwikkeling hoe groter de vatbaarheid voor geweld, dat zagen wij in 1980 en 1986. Zonder geweld was er nooit een tijdperk Bouterse geweest. Daarom is in Suriname de ontwikkeling 40 jaren tegen gehouden. Dit is nu de botsing, de tegenstelling in de samenleving tussen mensen die zichzelf hebben ontplooid en anderen die boutist en boutaris zijn geworden. Hoe moet Suriname deze tegenstelling nu gaan overwinnen? Wij hebben al een geweldige stap gezet in de goede richting op 25 mei 2020. Onze president heeft het al zo vaak aangegeven maar zou het advies van meneer Eddy Jharap kunnen opvolgen met wekelijkse persconferenties om door te dringen tot de groep oprecht radelozen. Elke Surinamer een job bij de particulieren en de grote investeerders want werk biedt kansen voor verdere scholing en kennisvergaring zal ons denken automatisch gaan veranderen wanneer mensen nog slimmer worden door te werken i.p.v de hele dag op social media te verstommen. De enige weg is die naar een slimme samenleving en niet naar afhankelijkheid van een overheid. Jongeren van Suriname, het is jullie toekomst die veilig gesteld moet worden en daarom zegt onze president terecht: ” “Deze regering werkt voor de volgende generatie en niet naar de volgende verkiezing,”  daarom gaan we duurzame, structurele en fundamentele maatregelen moeten treffen om de economie te herstellen, om rust te brengen in alle sectoren, zodat stabiliteit komt en de economie weer gaat groeien”. (Het oorspronkelijke citaat van James Freeman ClarkeAmerikaans theoloog 1810-1888 is: ” A politician thinks of the next election. A statesman, of the next generation”.). 

Jongelui, investeer dus in jezelf, er is geen tijd meer om tijd te verliezen, de wereld draait razendsnel door en alleen met volle inzet komen wij op den duur af van de “vadertje-staat” gedachte en van de “witi-wai lanti pai” mentaliteit. Onze nationale plicht is om vrij te zijn! En alles begint bij jezelf en niet bij de overheid want wij zijn de overheid.

De NDP leiding waarbij ongeschoolden de leiding hadden over geschoolden waarbij elkaars belangen werden beschermd, heeft de jongeren in dit systeem meegezogen hierdoor al hun kansen tot ontwikkeling ontnomen. Een generatie is opgeofferd, maar nu vechten wij voor de volgende generatie. Ontwikkeling in brede zin, dus waarbij wij ons gedrag zullen moeten wijzigen naar de juiste instelling zoals die geldt in de wereld m.b.t. ons gedrag, onze houding, onze instelling, onze mentaliteit, dat is gecombineerd met scholing de sleutel tot ons succes. Met disrespect, arrogantie, grofheid, luiheid, gemakszucht, agressie, ongeduld en jaloezie komen wij met de beste scholing toch nergens, want wangedrag siert niet de mens. Wij moeten deze etiketten onszelf aanleren indien niet bij de opvoeding meegekregen. Deze intelligentie is een vereiste om op een fatsoenlijke manier met elkaar om te leren gaan. Op Facebook gebeurd precies het tegenovergestelde, een zeer slecht milieu voor onze kinderen die hen leert authoriteiten niet te vertrouwen en anarchie te prediken .En helaas, Surinamers zitten het meeste op facebook, lachen elkaar voortdurend uit want op facebook is iedereen lekker zichzelf, grof, beledigend maar ook semi-deskundig, waant men zich journalist en verslaggever, analist en sabi man. Jongeren, gebruik je kostbare tijd op social media efficient, maar vooral lees, leer, studeer, onderneem en werk hard. Suriname heeft geen andere weg, want het geweld van 1980 en 1986 waar de ondeskundigheid regeert, die komen nooit meer terug. Die periode is voorgoed afgesloten! Het ligt nu volledig aan ons om mee te doen in de moderne democratische wereld van vrijheid waar onze soevereiniteit en onafhankelijkheid bewaakt moeten worden voor onze komende generaties! Een andere optie is er niet. De keuze is aan ons: met potten en pannen de straat opgaan of het grotere doel leren begrijpen op weg naar staatsmanschap, want de oplossing is niet wat de overheid voor u kan doen maar andersom, wat is uw bijdrage aan verheffing van Suriname. Wat een mooi land indien het zaad gaat groeien, en die potentie is absoluut aanwezig want wij zijn geen dom volk.

Mevr. A. Fernald.

afernald34@gmail.com

 

 

 

Het versterken van instituten

23 Nov, 2020, 08:36

foto

In vrijwel alle artikelen, ingezonden stukken, talkshows, partijprogramma’s waarin de ontwikkeling van Suriname centraal staat, wordt gemeld dat ‘de instituten versterkt moeten worden’. Politici, wetenschappers, deskundigen van diverse achtergronden, allen vinden dat versterking nodig is. Of het nou gaat om de magistratuur, de nationale veiligheid, de financiële markt, onderwijs, de gezondheidszorg, corruptiebestrijding of het binnen- en buitenlandbeleid van de regering, steeds weer wordt vermeld dat de gewenste ontwikkeling pas dan op gang kan komen als ‘de instituten worden versterkt’.
 
Een probleem benoemen is de eerste aanzet om tot een oplossing van dat probleem te komen! Althans, zo zou het moeten zijn. Maar dan moet wel duidelijk zijn wélk probleem opgelost moet worden. Want wat zegt deze constatering precies? Duurt het te lang voordat de dienst wordt geleverd? Voldoet de kwaliteit niet?
 
Je mag ervan uit gaan dat wanneer een spreker of schrijver het heeft over versterking van een instituut, hij of zij ook duidelijk voor ogen heeft om welk instituut het gaat. In dit verband worden met instituten organisaties of instellingen bedoeld die een bepaalde taak hebben. Deze taken kunnen verschillend zijn: beleidvormend, uitvoerend, adviserend, controlerend of ondersteunend.
 
Wat zelden erbij wordt vermeld is wát de versterking precies inhoudt. Gaat het om de personele capaciteit van het instituut? Dan zijn vragen aan de orde, zoals: beschikt het instituut over voldoende menskracht om de diensten te kunnen leveren? Is er voldoende deskundigheid binnen het instituut om tijdig kwalitatief hoogwaardige diensten te leveren? Of zit het probleem in de structuur van het instituut? Is de organisatie efficiënt ingericht? Zijn de taken, verantwoordelijkheden en bevoegdheden van alle functies voor alle betrokkenen voldoende helder? Worden door functionerings- en beoordelingsgesprekken de competenties van alle medewerkers regelmatig gemonitord en ontwikkeld? Een bijkomend probleem kan ook de mate van bureaucratie binnen het instituut zijn. Dit verschijnsel dat zich met name in overheidsdiensten voordoet, kenmerkt zich door een veelheid aan regels en procedures die moeten worden gevolgd.
 
Aansluitend bij het voorgaande is het de vraag of de interne processen van het instituut voor alle medewerkers helder zijn. Zijn alle stappen om tot een dienst te komen duidelijk omschreven? Zijn de medewerkers voldoende doordrongen van hun aandeel en verantwoordelijkheid om alle stappen van de werkprocessen vlot te laten verlopen? Stagnatie in één van de stappen kan een flinke vertraging opleveren.
 
Of is de cultuur binnen het instituut de oorzaak van het disfunctioneren? Verstoorde werkrelaties, ongezonde competitie tussen leidinggevenden of afdelingen, vriendjespolitiek en pestgedrag kunnen de werksfeer binnen het instituut behoorlijk verzieken. De praktijk leert dat bovenstaande problemen zich niet afzonderlijk voordoen, maar samengaan en elkaar versterken. Het is daarom raadzaam een gedegen analyse van het instituut te maken, alvorens verbeteracties in te zetten.

Voor de inzet van deze verbeteracties hoeft het wiel niet opnieuw te worden uitgevonden. Voor alle bovengenoemde problemen zijn talloze bruikbare oplossingen voorhanden in de vorm van modellen en werkwijzen. Gaat het om capaciteitsproblemen, dan zijn er systemen voor werving en selectie beschikbaar. Opleiding, training en coaching kunnen worden ingezet om de competenties van de medewerkers en teams te ontwikkelen. Over de inrichting van organisaties zijn vele boekwerken geschreven en organisatiemodellen ontwikkeld. Met een gedegen procesmanagement kunnen alle interne processen worden beschreven en up-to-date worden gehouden. Het aanpakken van een verziekte cultuur binnen een organisatie is een tamelijk ingewikkelde activiteit, maar goed te doen met deskundige begeleiding en sterk leiderschap.
 
Woorden zorgen niet voor verandering. Het zijn de acties die, indien goed ingezet, het ‘gedrag’ van het instituut een positieve wending kunnen geven. Het is van belang dat het instituut zelf inziet dat versterking nodig is. Want als er van buitenaf wordt geroepen dat het instituut niet naar behoren functioneert, terwijl de noodzaak tot verbetering intern niet als zodanig wordt ervaren, is het risico aanwezig dat de organisatie zich naar binnen keert, en zich afsluit voor goed bedoelde adviezen. Tegelijkertijd is het aan te bevelen dat onderbouwde kritiek ter harte wordt genomen, en wordt gezien als een kans om de dienstverlening te verbeteren. Elk instituut dat zich niet constant wil verbeteren, frustreert de ontwikkeling en dient ter verantwoording te worden geroepen.

Suriname is een land in ontwikkeling, met grote vooruitzichten. Zowel de huidige voornemens als de toekomst wijzen op de noodzaak dat alle instituten op zich, en in hun onderlinge samenwerking, als een goed geoliede machine dienen te functioneren. Het is daarom van wezenlijk belang dat er niet alleen wordt geconstateerd dat de instituten moeten worden versterkt, maar dat de gewenste versterking ook daadwerkelijk wordt ingezet.

Drs. Roy T. Veldman
 

President Santokhi evalueert regeringsbeleid

President Chan Santokhi. Foto: CDS

President Chan Santokhi evalueert in een speciale vergadering met deskundigen het regeringsbeleid. Met dit evaluatiemoment komt de regering-Santokhi een van haar belangrijke beloftes na. De regering acht het hoognodig om na drie maanden het door haar gevoerde beleid grondig te evalueren. Dit met het oog op het eventueel aanscherpen van het beleid, waar nodig. De ontmoeting vindt plaats in Moengo Tapoe in het district Marowijne.

Vicepresident Ronnie Brunswijk heeft in zijn toespraak aangegeven dat het de bedoeling is om na te gaan wat er gepresteerd is op de verschillende beleidsgebieden in de afgelopen drie maanden en ook wat de regering nog te wachten staat. “Het is goed om stil te staan om na te gaan waar wij staan na drie maanden. We evalueren op alle niveaus.”

Vicepresident Ronnie Brunswijk. Foto: CDS

Voorafgaand aan dit evaluatiemoment is reeds een evaluatie gehouden tussen de president en de vicepresident. “Als ik me niet vergis vp waren wij vier tot vijf uur bezig. Als twee personen die leidinggeven aan het land hebben wij geëvalueerd in alle openheid. Daarna hebben wij geëvalueerd met de vier coalitieleiders. De zaken die verbetering behoeven zijn ook aan het licht gekomen en die zullen wij ook presenteren later op de middag,” zei het staatshoofd.

President Santokhi evalueert in een speciale vergadering met deskundigen het regeringsbeleid. Foto: CDS

De president zegt dat er besloten is dat de evaluaties uitgebreider en diepgaander moeten plaatsvinden. “Dat is wat wij samen hier gaan doen. Met alle openheid en eerlijkheid evalueren. Kijken wat de verbeterpunten zijn en werken aan de verbetering. We zijn hier als regering geplaatst door het volk. Het volk heeft hoge eisen en het volk heeft haast. We moeten rekening houden dat we de problemen van het volk zo snel als mogelijk moeten oplossen,” aldus Santokhi.

President Santokhi en vicepresident Brunswijk in Moengo Tapoe. Foto: CDS

De president omschrijft de evaluatiemomenten als een zeer belangrijk meetinstrument voor het beleid in het proces van armoedebestrijding en het herstellen van de economie.

https://www.srherald.com/suriname/2020/10/31/president-santokhi-evalueert-regeringsbeleid/

Laat een reactie achter

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *