maart 2026

Een leider die zijn taak met waardigheid en bescheidenheid heeft vervuld. Een man van stille kracht( Irfaan Ali)

Er was helemaal geen snijvlak van recht en politiek, want de feiten waren glashelder, er was zwaar gestolen van de staat en het openbaar ministerie deed niets anders dan haar werk zonder een strategie toe te passen, zoals Jennifer van Dijk-Silos van het duivelsgebroed suggereerde. Jennifer van Dijk-Silos nam gewoon plaats op de stoel van de rechterlijke macht en speelde al vooraf mevrouw de anotator van de hoge raad zonder dat er toestemming was gegeven door het parlement (DNA) voor verdere vervolging.

Met de vordering van het Openbaar Ministerie om de voormalig minister van Financiën, Gillmore Hoefdraad, in staat van beschuldiging te stellen, staat Suriname opnieuw voor een ongemakkelijke, maar onvermijdelijke vraag: hoe diep reikt de corruptie binnen het bestuur en wie heeft jarenlang de andere kant op gekeken?

Dat de NDP leiding de straffeloosheid en de corruptie altijd beschermd had en notabene in de persoon van de huidige president, was een keihard feit. De NDP veranderde het systeem niet, integendeel. De VHP was de progressieve factor die de NDP voor het blok zette en steeds uitdaagde om het land te verheffen naar ontwikkeling en productie langs de weg van law and order. De NDP kon niet mee vanwege het feit dat zij niet de kennis in huis had en geen afstond kon doen va haar plantage-model van patronage en het dom houden van haar achterban.

Adhin had zichzelf ook zwaar gecompromitteerd aangaande de rechterlijke macht. Hij zat met de gebakken peren omtrent zijn eigen uitspraken over de politieke rechters in toga en het politiek vervolgen van ambtsdragers. Zijn uitspraak over Bronto Somohardjo leverde hem nu grote problemen op: DNA-voorzitter Adhin: Somohardjo wordt politiek vervolgd. Politieke vervolging zou het toverwoord worden waarop Simons en Adhin weer op een lijn kwamen, met ondersteuning van coalitie genoten.

De recente uitspraken van mijn goede vriend Mahinder Jogi over het voorzitterschap van Chan Santokhi roepen niet alleen vragen op over leiderschap, maar vooral over timing en verantwoordelijkheid.

Pe ju e wroko drape ju musu njan.

Van der San stelde in een publieke bespreking dat Adhin ‘veroordeeld is geweest’, later in hoger beroep zou zijn vrijgesproken en vervolgens schadeloosstelling zou hebben gekregen. Op basis van die voorstelling van zaken probeerde hij ook nog te suggereren dat de NDP-voorzitter daardoor in een ‘kwetsbare positie’ zou zitten in gesprekken met de rechterlijke macht. Daarmee trok hij niet alleen een zwaar beladen conclusie, maar bouwde hij die ook op een juridisch ondeugdelijke premisse.
Adhin liet die aanval niet passeren en reageerde publiekelijk fel.

De economie van de staat doorgeleid naar de economie van de staat in de staat door niemand minder dan de president Jennifer Simons.

Nog even en de schaarste was ook een feit met lange rijen voor eerste levensbehoeften omdat men te beroerd was het kleine ondernemerschap ingezet onder Santhoki voort te zetten. Integendeel werden de kleine food baskets belachelijk gelijk gemaakt door uitgerekend die NDP. “Food Basket filosofie moet lokaal zelfredzaamheid in plaats van pakkettencultuur stimuleren”. Het arme volk plukte nu vanwege de oorlog in Iran de zure vruchten van wat de NDP in feite het volk aandeed met geen continuering van beleid maar eerder een persoonlijke jacht te maken op de ex-president en de procureur-generaal.