Ambtshalve is het de President die een besluit moet nemen in mijn case, maar dat gebeurt maar niet en heeft het er veel van dat veeleer de hoofdpersoon in mijn case, de huidige voorzitter van het Onafhankelijk Kiesburo mevrouw Mr.Dr. Jennifer van Dijk-Silos niet tegen de schenen geschopt mag worden.
Er is collectief leed, Surinamers in stad en district en het binnenland zullen hun hart moeten kunnen luchten, hun pijn van zich kunnen af huilen en af spreken, hun geestelijke bevrijding gezamenlijk ervaren, en al deze energie zal de natie een boost geven van collectiviteit, saamhorigheid, solidariteit, wan famiri, wan Sranan door eenheid in verscheidenheid. Alleen zo kan Suriname verder. Structureel onrecht mag niet straffeloos blijven, we weigeren te leven in een Machiavellistische fazallen staat, waar opvattingen gehuldigd worden dat andersdenkenden als vijanden worden gezien en dus door de arrogantie van de macht gewoon uitgeschakeld worden. Clanvorming, heilige huisjes, krijgsheerschap en zich gedragen als vorsten over hun onderdanen verdragen zich niet met een democratische rechtsstaat van vrije mensen. Suriname is onder het regiem Bouterse-Adhin verworden tot een land van donaties, pakketten en leningen en de wereld kan zo een land nooit serieus nemen met een volk van verlies van eigen waarde.